Με όχημα την ποίηση: Ρίτα Μπούμη – Παπά (1906-1984)
Πρωινό
Μάγουλο ιτιάς εγέλασε κι ευτύς το μετανιώνει
πάνω στο γέλιο έσπασε η αργυρή της ζώνη
στη μαρμαρένια την αυλή τίναξε τα φλουριά της
που είκοσι χρόνια φυλακή...
Με όχημα την ποίηση: Ανδρέας Λασκαράτος (1811-1901)
Εις τον Έρωτα
Έρωτα, αν θες να τάχουμε καλά,
στο σπίτι μου να μη ματαπατήσεις.
Ε, που στο λέω· κι α θέλεις να με αφήσεις
αναπαμένον, πάει πολύ...
Με όχημα την ποίηση: Άγγελος Σικελιανός (1884-1951)
Πάσχα των Ελλήνων
ΧΙ
ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ
Άνεμος, άνεμος χαράς με ζώνει, με κυκλώνει,
άνεμος σει τα σπλάχνα μου, στα στήθη μου σκιρτά,
κι όπως νερώνε βροντισμός, κι ως...
Με όχημα την ποίηση: Κώστας Καρυωτάκης (1896-1928)
Παιδικό
Τώρα η βραδιά,
γλυκειά που φτάνει,
θα μου γλυκάνει
και την καρδιά.
Ταστέρια εκεί
θα δω, θα νιώσω
οι άνθρωποι πόσο
είναι κακοί.
Κλαίοντας θα πω:
«Άστρα μου, αστράκια,
τάλλα παιδάκια
θα ταγαπώ.
Ας με χτυπούν
Πάντα...
Με όχημα την ποίηση: Ιάκωβος Κουμής (1956-1980)
Άσπρο κρίνο της αυγής
στον κήπο της Ελένης
μαζί με τον βασιλικό
μυρίζουν και ευωδιάζουν.
Κόκκινο γαρύφαλλο στα χείλη της
που το φιλά σαν ακουμπά·
ανάμεσα στα δόντια της κρατεί
τη...
Με όχημα την ποίηση: Αριστοτέλης Βαλαωρίτης (1824-1879)
Τουρκοκρατία
Δεν έφαγες ποτέ ψωμί ξερό και μουχλιασμένο,
στον ίδρωτα, στο δάκρυ σου, στο αίμα σου βρεμμένο.
Τη νύχτα δεν εξύπνησες να ιδής τον σύντροφό σου
γυμνόν να...
Με όχημα την ποίηση: Μανώλης Αναγνωστάκης (1925-2005)
Προσχέδιο δοκιμίου πολιτικής αγωγής
Οι τσαγκαράδες να φτιάσουν όπως πάντα γερά παπούτσια
Οι εκπαιδευτικοί να συμμορφώνονται με το αναλυτικό πρόγραμμα του Υπουργείου
Οι τροχονόμοι να σημειώνουν με...
Με όχημα την ποίηση: Κάρολος Μπωντλαίρ (1821-1867)
Η ραγισμένη καμπάνα
Πικρό είναι και γλυκό ν’ακούς σε νύχτες παγωμένες,
κοντά στο τζάκι που καπνούς αφήνει και σπινθίζει,
να σούρχονται σιγά σιγά θύμησες περασμένες,
με της καμπάνας...
Με όχημα την ποίηση: Γιώργος Θέμελης (1900-1976)
Σε ποια θάλασσα
Σε ποια θάλασσα
ποιος ουρανός
σ’έχει φιλήσει;
Τα μαλλιά σου τρυπούν
την καρδιά του ανέμου,
σαν τα δέντρα και σαν τα ταξίδια.
Το χέρι σου χαμόγελο,
φωνή σαν του...
Με όχημα την ποίηση: Κάρολος Μπωντλαίρ (1821-1867)
Semper Eadem
«Πούθε η αλλιώτικη, έλεγες, η θλίψη αυτή σε πιάνει,
που λούζει σαν τη θάλασσα το βράχο το γυμνό;»
–Άμα η καρδιά μας μια φορά το...
