Γράφει ο Δώρος Μελιανίτης

– Όσο το Πανελλήνιο την παλεύει με βεντάλιες κι ανεμιστήρες, στους κήπους του Προεδρικού μεγάρου θα κάνουν κι εφέτος πασαρέλα περίπου 1.700 φωτογενείς συνάνθρωποί μας, που θα εορτάσουν με φίγκερ φουντ και δροσερά κρασιά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας και την έναρξη των θερινών ντεφιλέ.

– Ανάμεσα στους καλεσμένους της Προεδρίας περιλαμβάνονται, λέει το ρεπορτάζ, και 500 αντιστασιακοί! Οι ειδήσεις εδώ είναι δυο. Η πρώτη, ότι υπάρχουν 500 αντιστασιακοί και η δεύτερη, ότι, παρά την προχωρημένη ηλικία τους, έχουν διάθεση να ξεφαντώσουν παρέα με τα πάρτι άνιμαλ της πολιτειακής ηγεσίας της χώρας.

– Οι παλιότεροι Έλληνες τσάκισαν τις ζωές (και τα χέρια τους) «για να χορεύουν σέικ» τα καλόπαιδα, και τα καλόπαιδα τσάκισαν την Κύπρο για να συγχαίρουν στις βεγγέρες τους εαυτούς τους και να συνομιλούν, σαν να μην τρέχει τίποτε, με τους εισβολείς της.

– Εν προκειμένω, δεν «έσσεται ήμαρ». Έσονται οσονούπω εκλογές που «θα γίνουν την άνοιξη», όπως λέει και ξαναλέει ο Πρωθυπουργός, αλλά –καλού-κακού– καλεί τα μεστωμένα στις απευθείας αναθέσεις στελέχη του να βρίσκονται από τώρα σε προεκλογική ετοιμότητα. Η Κύπρος εισέτι «κείται μακράν», ενώ το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας θάλλει εντός μας. Ελλάδα 2.0 – Κύπρος 0.0.

– Στη Ν.Δ. πάντως (κρυφο)χαίρονται που πληθαίνουν τα εκ δεξιών της κόμματα. Διότι, σου λένε, όσο περισσότερο ντισκάουντ πατριωτισμός κυκλοφορεί στις εκλογές τόσο λιγότερα τα κόμματα εντός του Κοινοβουλίου.

– Ένα δίκιο το έχουν, αλλά από τον λογαριασμό τους λείπει ο Αντώνης Σαμαράς και ο υπό ίδρυση σχηματισμός του που, μάλλον, θα τους αφήσει να ξεκαλοκαιριάσουν με τα νεύρα τσατάλια. Αν μάλιστα τους αφήσει ασφουγγάριστα και τα απόνερα της δεξιάς πολυκατοικίας (Νικολόπουλους, Ντινόπουλους και ΣΙΑ), τα πράγματα πολύ θα δυσκολέψουν. Πόσα να προλάβει κι η (πάλαι ποτέ αντιμνημονιακή) Σοφία Βούλτεψη; Χαρτιά υγείας, ναι, υπάρχουν, αλλά δεν φτάνουν για όλους.

– Από το ΠΑΣΟΚ κανείς δεν έχει να φοβάται κάτι. Αν για κάτι ακόμη παλεύουν στη Χαριλάου Τρικούπη, αυτό είναι να φτάσουν στις εκλογές χωρίς περαιτέρω απώλειες.

Από την εποχή που μας προέτρεπαν «όποιος έχει στοιχεία να πάει στο εισαγγελέα» εμπεδώσαμε ότι η Δικαιοσύνη δεν είναι τόσο τυφλή όσο μας έταζαν. Οι καταγγελίες πάνε κι έρχονται. Εδώ και καιρό δεν διαλέγουμε αυτόν που θεωρούμε καλύτερο, αλλά αυτόν που θεωρούμε λιγότερο απατεώνα. Η πρόσφατη διένεξη Σαλμά-Γεωργιάδη δεν είναι μια παραταξιακή διαφωνία. Είναι ένα δυσώδες στιγμιότυπο της «πολιτικής» κανονικότητας. [Η φωτογραφία είναι λίγο παλαιότερη, από την περίοδο που οι εικονιζόμενοι δεν είχαν κάτι να χωρίσουν].
– Η ΕΛΑΣ (δηλαδή, ο Τσίπρας και οι νέοι ατσαλάκωτοι φίλοι του) πλασάρεται σαν εναλλακτική, ενώ όλοι ξέρουν ότι πρόκειται για την ίδια πολιτική με ολίγο (όσο πατάει η γάτα, μην φανταστείτε) αριστερό περιτύλιγμα.

– Ο (εναπομείνας) ΣΥΡΙΖΑ πάντως αρχίζει να μου γίνεται συμπαθής – όπως όλοι οι εγκαταλελειμμένοι άνθρωποι.

– Και οι παραιτημένοι επίσης, κατά βάθος, μου είναι συμπαθείς – όπως όλοι οι άνθρωποι που δεν ξέρουν πώς να διαχειριστούν την απόρριψή τους. Και την ξεφτίλα τους.

– Πέρασε κι αυτό το κύμα καύσωνα και η, ας πούμε, τοπική αυτοδιοίκηση μας ενημέρωσε ότι άνοιξε κλιματιζόμενους χώρους για τους ανθρώπους που ζουν στον δρόμο. Για να σταματήσουν να ζουν άνθρωποι στον δρόμο δεν έγινε καμιά κουβέντα.

– Ο Δήμος Αθηναίων πάντως, μέσω του Γραφείου Αντιμετώπισης Ενεργειακής Φτώχειας (ναι, υπάρχει και τέτοιο γραφείο), διέθεσε και εγκατέστησε 100 κλιματιστικά ενεργειακής κλάσης Α σε ευάλωτα νοικοκυριά. Επειδή, προφανώς, έχει πολύ δουλειά το ως άνω Γραφείο, τη δράση υλοποίησε η Αναπτυξιακή Εταιρεία του Δήμου σε συνεργασία με τη ΔΑΕΜ Α.Ε. (Ανώνυμη Αναπτυξιακή Εταιρεία Μηχανογράφησης και Επιχειρησιακών Μονάδων ΟΤΑ του Δήμου Αθηναίων). Δεν γνωρίζω ούτε ποιος ευρηματικός άνθρωπος ονοματοθετεί αυτές τις υπηρεσίες ούτε πόσοι άνθρωποι βγάζουν το ψωμί τους εργαζόμενοι σε αυτές. Αυτό που γνωρίζω είναι ότι με BTU δεν χορταίνουν τα ευάλωτα νοικοκυριά.

– Επίσης δεν γνωρίζω πότε και ποιος πρωτοείπε πως «ο τουρισμός είναι η βαριά βιομηχανία της χώρας». Το πρόβλημα είναι πως πολλοί το πιστέψανε. Και ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα είναι πως κάποιοι πιστέψανε πως οι ίδιοι είναι οι… βιομήχανοι, επειδή γίναν ερμπιεμπήδες!

– Παλιά επίσης, επί Ανδρέα Παπανδρέου, λέγαμε ότι «δεν θα γίνουμε τα γκαρσόνια της Ευρώπης». Και, εδώ που τα λέμε, τα μισοκαταφέραμε. Εντέλει, δεν γίναμε τα γκαρσόνια αλλά οι γκρουμ της Ευρώπης – οι πάλαι ποτέ σύντροφοι του Ανδρέα, ε, αυτοί ξέμειναν σε (μόνιμες) θέσεις δοκιμαστών αστακομακαρονάδας.

– Αυτά όμως, όπως είπαμε, γίνονταν παλαιότερα. Σήμερα οι περισσότεροι Έλληνες αδυνατούν, λένε οι έρευνες, να πάνε διακοπές. Δεν χρειάζονται όμως έρευνες γι’ αυτό. Μπορούν να το βεβαιώσουν όσοι έχουν εξοχικά που, θέλοντας και μη, φορτώνονται κατ’ έτος μπατζανάκια, φίλους και γνωστούς.

– Μόνη σταθερά του τουριστικού σουξέ μας παραμένει το ΚΤΕΛ Κηφισού, που ως… μνημείο του νεώτερου πολιτισμού μας παραμένει, εδώ και δεκαετίες, ως έχει: ρυπαρός και τριτοκοσμικός ερειπιώνας. Κατά τα λοιπά, ενώ δεν μπορούν να κάνουν έναν υπεραστικό Σταθμό της προκοπής, θέλουν και «Ριβιέρες» τα εγχώρια ευρωβλαχαδερά!

– Δεν ξέρω πόσοι αναγνώστες θα πάνε φέτος διακοπές. Και δεν με παρηγορεί καθόλου ότι θα είμαστε πολλοί αυτοί που δεν θα πάμε. Αυτό που θα μπορούσε να με παρηγορήσει είναι αν, όσοι ξεμείνουμε στις πόλεις, μαζευτούμε κάπως και στείλουμε στον αγύριστο αυτούς που μας κλέβουν όχι μόνο τα καλοκαίρια αλλά και τις ζωές.

– Σε αυτούς οι βούτες, σε εμάς οι βουτιές!


Εκεί που (οι καπεταναίοι) κρεμάγαν τ’ άρματα, κρεμάν (οι άνκορμαν) τα νταούλια

Κάθε φορά που βλέπω τους συνταξιούχους στρατιωτικούς αναλυτές στην τηλεόραση καταλαβαίνω δύο πράγματα. Το πρώτο, είναι ότι οι συνταξιούχοι των ενόπλων δυνάμεων έχουν μπόλικο ελεύθερο χρόνο. Το δεύτερο, είναι για ποιο λόγο το στράτευμα (ο εν όπλοις λαός δηλαδή) είναι στην οικτρή κατάσταση που είναι.

Σχόλια

Σου άρεσε αυτό το άρθρο; Ενίσχυσε οικονομικά την προσπάθειά μας!