Μία εβδομάδα μετά τη λήξη της απεργίας πείνας στα Προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, η υπόθεση απέχει πολύ από το να θεωρηθεί λήξασα. Ο Αριστοτέλης Χαντζής, έπειτα από 140 ημέρες απεργίας πείνας, νοσηλεύεται από την 1η Ιουλίου, διασωληνωμένος, στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός, δίνοντας μάχη για την ίδια του τη ζωή. Την ίδια στιγμή, και η Suzon Doppagne εξακολουθεί να βρίσκεται υπό ιατρική παρακολούθηση, καθώς οι συνέπειες μιας τόσο παρατεταμένης απεργίας πείνας δεν σταματούν με την επανασίτιση.
Το πρώτο και πιο ουσιαστικό ερώτημα παραμένει αμείλικτο: Γιατί έπρεπε να φτάσουμε ως εδώ; Γιατί χρειάστηκε ένας άνθρωπος να οδηγηθεί στα όρια του θανάτου ώστε να ανοίξει, έστω και καθυστερημένα, ένας δρόμος διαλόγου; Η πολιτική αντιπαράθεση μπορεί να είναι σκληρή. Η δημοκρατία, όμως, κρίνεται από το κατά πόσο μπορεί να αποτρέπει τέτοιες οριακές καταστάσεις, αντί να τις αφήνει να εξελιχθούν μέχρι τέλους. Σήμερα το πιο κρίσιμο είναι να ζήσει ο Αριστοτέλης Χαντζής, να ξεπεράσει τον άμεσο κίνδυνο και να ανακάμψει από μια δοκιμασία που ελάχιστοι άνθρωποι μπορούν να αντέξουν.
Ταυτόχρονα, η ίδια η υπόθεση αναδεικνύει μια βαθύτερη αντίφαση. Μια ανθρώπινη ζωή βρέθηκε σε άμεσο κίνδυνο εξαιτίας ενός σχεδίου ανάπλασης που, σύμφωνα με τις τελευταίες εξελίξεις, εμφανίζει σοβαρές αβεβαιότητες ως προς την εφαρμογή και τη χρηματοδότησή του. Η ίδια η Κοινότητα των κατειλημμένων Προσφυγικών επισημαίνει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιβεβαίωσε πως δεν υπάρχει εγκεκριμένη ευρωπαϊκή χρηματοδότηση για το έργο, ενώ δημόσια συζήτηση συνεχίζει να διεξάγεται για τη νομική και τεχνική του επάρκεια. Ανεξάρτητα από τις διαφορετικές πολιτικές αναγνώσεις, δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί η αναντιστοιχία ανάμεσα στην ένταση της σύγκρουσης και στη ρευστότητα ενός σχεδίου που δεν είχε ακόμη αποκτήσει σαφές θεσμικό και χρηματοδοτικό έρεισμα.
Το πραγματικό διακύβευμα, άλλωστε, δεν περιορίζεται στην αποκατάσταση διατηρητέων κτιρίων (που το κράτος είχε αφήσει στο έλεος τους για χρόνια, κατά το προσφιλές μοτίβο που θέλει την απαξίωση να προηγείται των σχεδίων ανάπλασης). Αφορά το αν η αστική ανάπτυξη θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει τις γειτονιές ως αντικείμενα επενδυτικών σχεδιασμών ή ως ζωντανούς κοινωνικούς χώρους. Δεν νοείται αναβάθμιση ενός τόπου, όταν αυτή συνεπάγεται τον εκτοπισμό των ανθρώπων που τον κατοικούν και τον συγκροτούν καθημερινά. Μια τέτοια ανάπτυξη ευνοεί μόνο τα κάθε λογής αρπακτικά συμφέροντα που βλέπουν τις γειτονιές ως πεδία κερδοφορίας.
Παράλληλα, οι πολιτικές εξελίξεις παραμένουν ανοιχτές. Το πρόσφατο ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου Αθηναίων αναγνώρισε την ανάγκη διαλόγου με την Κοινότητα, ζήτησε τη διακοπή της υλοποίησης του σχεδίου της Περιφέρειας, και διατύπωσε σαφείς δεσμεύσεις για την παραμονή των κατοίκων στη γειτονιά. Ωστόσο, το κρίσιμο ερώτημα πλέον είναι αν και πότε θα υπάρξει εφαρμογή αυτών των δεσμεύσεων. Ποιες πρωτοβουλίες θα αναλάβουν ο Δήμος, η Περιφέρεια και η κυβέρνηση ώστε όσα ψηφίστηκαν να αποκτήσουν πραγματικό περιεχόμενο; Θα ανοίξει ένας ουσιαστικός διάλογος με τους κατοίκους, ή η υπόθεση θα επιστρέψει στη λογική της σύγκρουσης και της καταστολής (ενταγμένης στο γενικότερο κλίμα έντασης που θέλει να επιβάλει προεκλογικά η Ν.Δ.);
Σε κάθε περίπτωση, όσο ο Αριστοτέλης Χαντζής συνεχίζει να δίνει μάχη στην εντατική, η υπόθεση των Προσφυγικών παύει να αφορά μόνο μια διαφωνία γύρω από ένα σχέδιο αστικής παρέμβασης. Γίνεται υπόθεση δημοκρατίας, πολιτικής ευθύνης και σεβασμού της ανθρώπινης ζωής. Να ευχηθούμε, για μια ακόμη φορά, γρήγορη ανάρρωση στον Αριστοτέλη Χαντζή, με την πίστη ότι ο αγώνας για τη ζωή θα νικήσει.
Άμεση ανάγκη για αιμοπετάλια
Ο Αριστοτέλης Χαντζής νοσηλεύεται σε πολύ κρίσιμη κατάσταση διασωληνωμένος στη ΜΕΘ του Ευαγγελισμού, με μικροβιαιμία και σοβαρή αναπνευστική ανεπάρκεια. Βρίσκεται σε άμεση ανάγκη για μεταγγίσεις αιμοπεταλίων.
Για αιμοδοσία:
Δευτέρα ως Σάββατο 8:30-15:30 στο τμήμα αιμοδοσίας του Ευαγγελισμού, ή σε οποιοδήποτε κέντρο αιμοδοσίας της χώρας, δίνοντας τα στοιχεία του: «Αριστοτέλης Χαντζής» και τα στοιχεία της νοσηλείας: «Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός, Αθήνα».
