Με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις γύρω από τη δίκη των Τεμπών μιλήσαμε με τον ανεξάρτητο Ειδικό Δικαστικό Πραγματογνώμονα και Τεχνικό Σύμβουλο Βασίλη Κοκοτσάκη,
Κύριε Κοκοτσάκη, παρακολουθείτε από πολύ κοντά όλη την πορεία της υπόθεσης Τέμπη και έχετε συνεισφέρει πάρα πολλά στην αποκάλυψη της αλήθειας. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει ένα αντικειμενικό ζήτημα που θέλει μια εξήγηση. Δεν έχουμε μια εικόνα για το πώς πηγαίνει μέχρι τώρα η διαδικασία της δίκης, σε ποιο σημείο βρίσκεται;
Η διαδικασία ξεκίνησε με σημαντικές προσκόμματα, τα οποία οφείλονταν κατά κύριο λόγο στην προχειρότητα του Υπουργείου Δικαιοσύνης ως προς τη χωροταξική διευθέτηση της αίθουσας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η ουσιαστική έναρξη να μετατεθεί κατά έναν περίπου μήνα.
Αυτή τη στιγμή, η δίκη βρίσκεται στη φάση των διαδικαστικών ενστάσεων και αιτημάτων. Παρόλο που για το ευρύ κοινό το στάδιο αυτό φαίνεται τεχνικό ή αργό, είναι εξαιρετικά κρίσιμο και ουσιαστικό. Σε αυτή τη φάση τίθενται οι βάσεις και λαμβάνονται αποφάσεις που θα καθορίσουν ολόκληρη τη μετέπειτα πορεία της δίκης, γι’ αυτό και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να υποτιμάται.
Όπως έχετε αναφέρει σε πρόσφατη τοποθέτησή σας, το ενδιαφέρον για τη δίκη είναι χαμηλό. Ποιες είναι κατά την γνώμη σας οι αιτίες αυτής της ειδικής κατάστασης;
Το χαμηλό ενδιαφέρον και η υποτονική κάλυψη της δίκης δεν είναι τυχαίο γεγονός, αλλά αποτέλεσμα συγκεκριμένων παραγόντων:
Υπάρχει μια εμφανής προσπάθεια από τη συστημική ενημέρωση των ΜΜΕ να μην διατηρείται το θέμα στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, ώστε να αποφεύγεται η συνεχής κοινωνική πίεση και η ανάδειξη των ευθυνών.
Η μεγάλη χρονική καθυστέρηση, σε συνδυασμό με την επικέντρωση σε δυσνόητες τεχνικές και νομικές λεπτομέρειες, κουράζει το ευρύ κοινό και δημιουργεί την αίσθηση ότι η διαδικασία είναι τυπική. Επιχειρείται η παρουσίαση της δίκης ως μιας «συνήθους» δικαστικής υπόθεσης, απογυμνωμένης από τη βαθύτερη θεσμική και πολιτική της διάσταση, με παράλληλη διοχέτευση της προσοχής σε παράπλευρες αντιπαραθέσεις. Όταν η ενημέρωση δεν μεταδίδει με σαφήνεια και διαφάνεια την ουσία των όσων αποκαλύπτονται στο δικαστήριο, η κοινωνία αποσυνδέεται. Όμως, η αλήθεια που αναδύεται μέσα από τα στοιχεία παραμένει αμείλικτη, ανεξάρτητα από τον βαθμό προβολής της.
Βλέπουμε ότι επιχειρείται από πολλές πλευρές να υποβαθμιστεί το ζήτημα της πυρόσφαιρας και της αιτίας του θανάτου από την πυρκαγιά τόσων ανθρώπων που είχαν επιζήσει της σύγκρουσης για αρκετά λεπτά. Θα υπάρξουν αυτά τα στοιχεία στην πορεία της δίκης, ή τα έχουν μπλοκάρει με νομικούς τρόπους;
Η προσπάθεια υποβάθμισης του ζητήματος της πυρόσφαιρας και των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους από την πυρκαγιά –ενώ είχαν επιζήσει της σύγκρουσης– υπήρξε κεντρική επιλογή από την πρώτη στιγμή.
Ως τεχνική ομάδα, δώσαμε τεράστιο αγώνα για να αποδείξουμε το προφανές: ότι τουλάχιστον 28 συνάνθρωποί μας δεν πέθαναν από τη σύγκρουση, αλλά από τη φωτιά που ακολούθησε ως δευτερογενής καύση .
Δυστυχώς, η υποβάθμιση αυτή αποτυπώθηκε και στο ανακριτικό πόρισμα. Καταγράφηκε ως «αιτία θανάτου» η απανθράκωση, που αποτελεί το αποτέλεσμα της καύσης και όχι την αιτία του θανάτου (που είναι η εισπνοή τοξικών αερίων και τα θερμικά εγκαύματα). Αποτέλεσμα αυτής της παραδρομής ήταν να οδηγηθούμε σε ένα «κολοβό» κατηγορητήριο, από το οποίο απουσιάζει η ουσιαστική διερεύνηση για το τι πραγματικά προκάλεσε την πυρόσφαιρα.
Σε αυτήν την επιχείρηση συσκότισης, πέρα από την κυβερνητική γραμμή και τα συστημικά ΜΜΕ, διοχετεύτηκαν θεωρίες που υιοθετήθηκαν ακόμη και από πλευρές που δεν έπρεπε, προτάσσοντας το επιστημονικά απίθανο (όπως το έλαιο σιλικόνης) έναντι του προφανούς.
Θα υπάρξουν αυτά τα στοιχεία στη δίκη; Τα στοιχεία και οι επιστημονικές αποδείξεις υπάρχουν και είναι κατατεθειμένα. Μπορεί το κατηγορητήριο να επιχειρήθηκε να περιοριστεί, αλλά η αλήθεια δεν μπλοκάρεται νομικά όταν υπάρχουν ακλόνητα τεχνικά δεδομένα. Στο δικαστήριο θα δοθεί η μεγάλη μάχη για να ακουστούν όλα.
Υπάρχει βέβαια μια προσπάθεια από το νομικό επιτελείο του εντολέα μου κ. Κωνσταντινίδη Χρήστου για την αλλαγή του κατηγορητηρίου (πιθανόν και από άλλους συγγενείς που δεν γνωρίζω), και έχει υποβληθεί σχετικό αίτημα. Ήδη αρκετό από το δικό μας υλικό κατατέθηκε στην έδρα του δικαστηρίου ως νέα στοιχεία, και τις επόμενες ημέρες θα καταθέσουμε τα για εμάς πολύ σημαντικά ευρήματα που προέκυψαν από την αξιοποίηση του οπτικού υλικού της ΟΑΘΥΚ, που είχε δοθεί στη δικογραφία λίγο πριν περατωθεί και μας παραδόθηκε πρόσφατα! Πιστεύω ότι τα στοιχεία αυτά, τα οποία είναι αποκαλυπτικά, ίσως βοηθήσουν το έργο των νομικών. Όμως εδώ θα ήθελα να τονίσω ότι, εάν δεν υπάρχει ενότητα από πλευράς των εναγόντων, δύσκολα θα έχουμε το ιδεώδες αποτέλεσμα.
Γιατί δεν έχουν προχωρήσει κινήσεις για την εκταφή των σορών των τραγικών θυμάτων για περαιτέρω αναλύσεις;
Διότι η εκταφή και η αποστολή δειγμάτων σε εξειδικευμένα εργαστήρια του εξωτερικού αποτελεί το απόλυτο «επιστημονικό φάσμα», που ορισμένοι τρόμαξαν και μόνο στην ιδέα του.
Το Βούλευμα 208/2026 του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Λάρισας υπήρξε μια τεράστια δικονομική νίκη. Ακύρωσε τον αναιτιολόγητο περιορισμό της έρευνας εντός Ελλάδας, ανάγκασε τη δικαιοσύνη να παραδεχθεί θεσμικά ότι το ΑΠΘ αδυνατεί να διενεργήσει τέτοιες εξετάσεις, και επέβαλε την προσφυγή σε πιστοποιημένα κέντρα του εξωτερικού.
Γιατί, λοιπόν, χάθηκαν τρεις ολόκληροι μήνες αδράνειας από τον Απρίλιο μέχρι σήμερα, που κάνουν το δύσκολο ούτως ή άλλως εγχείρημα ακόμη δυσκολότερο;
Ο κρατικός μηχανισμός και ο ορισθείς πραγματογνώμονας (ΑΠΘ) καθυστερούν να υποδείξουν τα ξένα εργαστήρια και τα πρωτόκολλα λήψης δειγμάτων, την ώρα που ο χρόνος λειτουργεί αμείλικτα σε βάρος των πτητικών ουσιών.
Ορισμένοι προτίμησαν να χαρακτηρίσουν το βούλευμα «παγίδα» ή να πετάξουν τη μπάλα στις «καλένδες του Στρασβούργου», το οποίο όμως ούτε ποινικές ευθύνες καταλογίζει, ούτε φυλακή βάζει τους ενόχους. Η παραίτηση με το πρόσχημα ότι «όλα εξατμίστηκαν» χαρίζει ουσιαστικά αμνηστία στους υπεύθυνους. Αφού δεν πίστευαν στη διαδικασία αυτή, γιατί την ξεκίνησαν;
Η τακτική της παθητικής αναμονής είναι επικίνδυνος αποπροσανατολισμός. Η αλήθεια δεν φοβάται ούτε την επιστήμη ούτε τη δικονομία. Απαιτείται τώρα η έκδοση διάταξης για τον άμεσο ορισμό των ξένων εργαστηρίων από το ΑΠΘ. Όποιος φοβάται την επιστημονική τεκμηρίωση στο ακροατήριο, απλώς φοβάται την ίδια την αλήθεια.
Πολλά έχουν γραφτεί τελευταία σχετικά με την αποχώρηση σας από το πολιτικό εγχείρημα της κ. Καρυστιανού. Θέλετε να πείτε κάτι γι’ αυτό;
Η δική μου διαδρομή σε αυτήν την υπόθεση δεν ξεκίνησε από πολιτικές φιλοδοξίες, ούτε ολοκληρώνεται με μια πολιτική διαφωνία. Ξεκίνησε από μια βαθιά ηθική, επιστημονική και επαγγελματική υποχρέωση απέναντι στην αλήθεια, στη Δικαιοσύνη και στη μνήμη των θυμάτων.
Πίστεψα ειλικρινά ότι μπορούσε να δημιουργηθεί ένα αυθεντικό Κίνημα Πολιτών, βασισμένο στη συλλογικότητα, τη δημοκρατική λειτουργία και τη συμμετοχή. Διαπίστωσα όμως ότι η πορεία που ακολουθήθηκε δεν ανταποκρινόταν στις αρχές αυτές. Σε μια τέτοια περίπτωση, η αποχώρηση δεν είναι πράξη σύγκρουσης. Είναι πράξη συνέπειας απέναντι στις αξίες που υπηρέτησα από την πρώτη ημέρα.
Η ιδιότητά μου δεν ήταν ποτέ πολιτική. Ήταν και παραμένει εκείνη του ανεξάρτητου Ειδικού Δικαστικού Πραγματογνώμονα και Τεχνικού Συμβούλου. Δεν υπηρέτησα και δεν πρόκειται να υπηρετήσω κανέναν άλλο ρόλο.
Για μένα το συγκεκριμένο κεφάλαιο έχει πλέον κλείσει. Δεν επιθυμώ να αναλωθώ σε αντιδικίες ή προσωπικές αντιπαραθέσεις, παρά τις αθλιότητες που διακινήθηκαν σε βάρος μου. Εύχομαι σε όλους καλή δύναμη και καλή επιτυχία στις επιλογές τους.
Η δική μου πυξίδα παραμένει αμετακίνητη. Εκεί ήμουν από την πρώτη ημέρα, και εκεί θα παραμείνω μέχρι το τέλος.
