Ο δημοσκοπικός πυρετός των τελευταίων ημερών αποτελεί ένα ακόμη σημάδι της κατάστασης πνευμάτων που επικρατεί εντός του πολιτικού συστήματος. Όλοι, μα όλοι, προετοιμάζονται για την εκλογική αναμέτρηση, ασχέτως αν αυτή δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί. Οι δημοσκοπήσεις μετρούν όχι μόνο την πρόθεση ψήφου και τη συσπείρωση των κομμάτων, αλλά και υποθετικά κόμματα που δεν έχουν ακόμη εμφανιστεί επισήμως: το κόμμα Τσίπρα, το κόμμα Σαμαρά, την πολιτική πρωτοβουλία της Μ. Καρυστιανού. Πρόκειται για ένα πολιτικό σκηνικό που κινείται ήδη σε προεκλογικούς ρυθμούς, παρότι κανείς δεν γνωρίζει πότε ακριβώς θα στηθούν οι κάλπες.
Πέρα από την πτωτική τάση που καταγράφει στις δημοσκοπήσεις, είναι εμφανές ότι η Ν.Δ. μπαίνει σε μια περίοδο φθοράς. Τα αντάρτικα κυβερνητικών βουλευτών, το πιθανό κόμμα Σαμαρά, το χάσμα μεταξύ Μητσοτάκη και Δένδια, αλλά και οι αποστάσεις που παίρνει φανερά ο Κ. Καραμανλής, επιλέγοντας να μην παραστεί στο επερχόμενο συνέδριο της Ν.Δ., είναι μόνο μερικά από τα σημάδια. Η συνεδρίαση της Κ.Ο. της Ν.Δ., από τη μεριά του Κ. Μητσοτάκη, ήταν μια απόπειρα να ανακοπεί αυτή η πορεία. Η κυβέρνηση προσπαθεί να μαζέψει τα εσωτερικά της, ειδικά ενόψει εκλογών. Γι’ αυτό και ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε ότι όλοι οι βουλευτές θα έχουν θέση στα ψηφοδέλτια, εφόσον το επιθυμούν, ενώ ενδεικτικά είναι και τα συγχαρητήριά του προς τους βουλευτές για τη στάση τους απέναντι στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Παράλληλα ο Κ. Μητσοτάκης δήλωσε στην Κ.Ο. ότι οι βουλευτές των οποίων τα ονόματα βρίσκονται στη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ θα είναι κανονικά υποψήφιοι. Παρότι οι διαφωνούντες με την πρωθυπουργική γραμμή κινήθηκαν σε χαμηλούς τόνους και μόνο η ανάγκη για μια εξάωρη συνεδρίαση, με διαρκείς εσωκομματικές βολές, προς πάσα κατεύθυνση φανερώνουν πως η κατάσταση στο κυβερνητικό στρατόπεδο δεν είναι καλή.
Σε αυτή έρχεται να προστεθεί και η παρέμβαση του Κ. Καραμανλή στην εκδήλωση του ΚΕΟΣΟΕ, όπου ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρθηκε στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ μιλώντας για «αδιαφανή, ενίοτε σκανδαλώδη και πελατειακής αντίληψης διαχείριση των κοινοτικών ενισχύσεων. Κοντόφθαλμες λογικές στην προτεραιοποίηση των αναγκών και, συνεπώς, μη παραγωγική κατανομή και χαμηλή αποδοτικότητα των ευρωπαϊκών πόρων», η οποία έρχεται λίγο μετά από την ανακοίνωση ότι δεν θα παρακολουθήσει το συνέδριο της Ν.Δ. Επιπλέον, τα δημοσιεύματα που θέλουν την ίδρυση κόμματος από τη μεριά του Α. Σαμαρά να είναι σχεδόν βέβαιη αποτελούν έναν ακόμη πονοκέφαλο για τη Ν.Δ., η οποία προσπαθεί να καλύψει τα νώτα της με μια ακόμη στροφή προς τα δεξιά.
Ωστόσο, ακόμη και αν δημοσκοπικά η κυβέρνηση φθείρεται, δεν παύει να βρίσκεται σε double score από το ΠΑΣΟΚ και την υπόλοιπη αντιπολίτευση. Αυτή την απόσταση το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να καλύψει ‒μάταια‒ με μεταγραφές, όπως αυτή του Ν. Φαραντούρη, αλλά και με τις φημολογούμενες επικείμενες επιστροφές της Ν. Κασιμάτη και της Θ. Τζάκρη. Η Χαριλάου Τρικούπη επιχειρεί να εμφανιστεί ως ο βασικός πόλος απέναντι στη Ν.Δ., αλλά η ίδια η μέθοδος της διεύρυνσης φανερώνει και το πρόβλημα. Η πολιτική αδυναμία του ΠΑΣΟΚ αναδεικνύεται επιπλέον από την απόφασή του να συρθεί στη συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση, αλλά και από τις εφετζίδικες εξαγγελίες περί τετραήμερης εργασίας.
Σε αντίστοιχα πυρετώδεις διεργασίες φαίνεται να βρίσκεται και το κόμμα Τσίπρα. Η επερχόμενη εκδήλωση στο Χαλάνδρι, με θέμα «Η κυβερνώσα Αριστερά της Νέας Εποχής», αποτελεί ένα ακόμη βήμα προς τη συγκρότηση του νέου φορέα. Δεδομένης της διαλυτικής κατάστασης που επικρατεί στα θραύσματα του ΣΥΡΙΖΑ, η κινητικότητα Τσίπρα αντιμετωπίζεται ως θετική εξέλιξη από πολλά πρώην στελέχη, ειδικά στον χώρο της Νέας Αριστεράς. Αντίστοιχα και η Μ. Καρυστιανού προανήγγειλε με βίντεο της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πολιτικές εξελίξεις για το κόμμα της, γεγονός που προκαλεί προβληματισμό στα διάφορα κομματικά επιτελεία όλων των αποχρώσεων.
Κι όμως, παρότι έχουμε κινήσεις από τρεις πρώην πρωθυπουργούς και την εμφάνιση ισάριθμων νέων πολιτικών σχημάτων, μεταγραφές, κομματικές ίντριγκες και διαβουλεύσεις, το εκλογικό παραλήρημα του πολιτικού συστήματος μοιάζει να βρίσκεται σε χαώδη απόσταση από την κατάσταση πνευμάτων στην κοινωνία και από τις ανάγκες που υπάρχουν. Η ακρίβεια, ο πόλεμος, η ενεργειακή κρίση, η κατάσταση της οικονομίας, η αποδιάρθρωση της περιφέρειας και η παραγωγική εξάντληση της χώρας δεν αποτελούν πεδία στα οποία το πολιτικό σύστημα μπορεί ή ενδιαφέρεται να δώσει λύσεις.
Το βασικό χαρακτηριστικό της περιόδου είναι ότι όλες οι δυνάμεις κινούνται σαν να προετοιμάζονται για μια μεγάλη αναμέτρηση, χωρίς όμως να διατυπώνουν κάποιο ουσιαστικό πολιτικό σχέδιο για την αντιμετώπιση του υπαρξιακού προβλήματος της χώρας. Έτσι, οι επερχόμενες εκλογές, όποτε κι αν αυτές συμβούν, πιθανότατα θα αποτελέσουν μια διαδικασία ανακύκλωσης του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος και των αδιεξόδων του.
