Σήμερα πραγματοποιείται στην Κολομβία ο Α΄ γύρος των προεδρικών εκλογών. Σύμφωνα με το Σύνταγμα, ο απερχόμενος πρόεδρος Γκουστάβο Πέτρο (ο πρώτος αριστερός πρόεδρος στην ιστορία της Κολομβίας) δεν είχε δικαίωμα να είναι ξανά υποψήφιος. Τη θέση του ως εκπροσώπου της προοδευτικής συμμαχίας «Ιστορικό Σύμφωνο» πήρε ο φιλόσοφος Ιβάν Σεπέδα – ο πατέρας του οποίου ήταν γερουσιαστής που δολοφονήθηκε το 1994 από παραστρατιωτικούς. Η μάχη φαίνεται αμφίρροπη, όπως συνέβη και το 2022, όταν ο Γκουστάβο Πέτρο εκλέχθηκε πρόεδρος με οριακή πλειοψηφία.
Οι βασικοί αντίπαλοι του Σεπέδα είναι ο ακροδεξιός δικηγόρος-επιχειρηματίας Αμπελάρδο ντε λα Εσπριέλα και η συντηρητική οικονομολόγος Παλόμα Βαλένσια (και οι δύο από παλιά πολιτικά τζάκια). Ο Σεπέδα θα αποσπάσει μάλλον εύκολα την πρωτιά, αλλά είναι αμφίβολο αν θα εκλεγεί αύριο. Στην περίπτωση Β΄ γύρου τα πράγματα περιπλέκονται, καθώς εναντίον του θα συνασπιστεί όλη η δεξιά και η ακροδεξιά. Στο μεταξύ η κολομβιανή ολιγαρχία, που ήταν μαθημένη να διαχειρίζεται τη χώρα σαν να είναι το ιδιωτικό της ράντσο, κάνει ό,τι μπορεί για να αποφύγει μια επανάληψη του 2022: από παραδοσιακή εξαγορά ψήφων και καμπάνιες λασπολογίας, έως την υποκίνηση του πρόσφατου πολύνεκρου ξεσπάσματος βίας στη Ν.Α. Κολομβία…
Η Βαλένσια κατέρχεται με ένα «καθώς πρέπει» νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα, ποζάροντας ως πολιτική κληρονόμος του δεξιού πρώην προέδρου Ουρίμπε. Από την άλλη οι δηλώσεις του Εσπριέλα δεν αφήνουν περιθώρια παρανόησης: «Πρέπει να εξοντώσουμε την αριστερά», είπε πρόσφατα. Το γεγονός ότι έχει υπερασπιστεί ό,τι χειρότερο έχει παράξει η Κολομβία (από πραξικοπηματίες και παραστρατιωτικούς έως μαφιόζους) είναι, προφανώς, ένα πρόσθετο «προσόν», που εξηγεί για ποιο λόγο υποστηρίζεται φανατικά από ισχυρό τμήμα της κολομβιανής ολιγαρχίας.
Αντίθετα ο Σεπέδα (που ως αντιπρόεδρο έχει επιλέξει την αυτόχθονα αγωνίστρια Αΐντα Κίλκουε – άλλος ένας λόγος αγανάκτησης των ολιγαρχών) δεσμεύεται ότι θα συνεχίσει στη γραμμή του Πέτρο. Δηλαδή ότι θα επιμείνει: 1) Στην αγροτική μεταρρύθμιση και την καταπολέμηση των μεσαζόντων. 2) Στην προστασία του νερού και της γης ως δημόσιων-κοινών αγαθών. 3) Σε μια νομοθεσία υποστηρικτική προς τους εργάτες, τις γυναίκες και τους νέους. 4) Στην εξάπλωση της δωρεάν περίθαλψης και της δημόσιας εκπαίδευσης σε όλη τη χώρα. Επίσης δεσμεύεται να συνεχίσει μια φιλειρηνική πολιτική, με επιδίωξη ανεξαρτησίας από τις ΗΠΑ, καταδίκη των ισραηλινών πολιτικών κ.ο.κ.
Για όλα αυτά, οι Σεπέδα-Κίλκουε και συνολικά το λαϊκό ρεύμα που εκφράζεται μέσα από το «Ιστορικό Σύμφωνο» συναντούν την ανοιχτή εχθρότητα όχι μόνο της ντόπιας ελίτ, αλλά και των ΗΠΑ. Πράγματι, στην Ουάσινγκτον οι κολομβιανές εκλογές θεωρούνται σημαντικές για την ανάκτηση του ελέγχου της Λατινικής Αμερικής, πόσο μάλλον που η Κολομβία συνορεύει με χώρες κρίσιμες για τα σχέδια της τραμπικής διοίκησης, και κυρίως τη Βενεζουέλα και τη Βραζιλία…
