► Ο Κινέζος υπουργός Εξωτερικών Γουάνγκ Γι θα επισκεφθεί την Οτάβα μετά από μια δεκαετία εντάσεων στις σχέσεις Κίνας-Καναδά. Είχε προηγηθεί η επίσκεψη του Καναδού πρωθυπουργού Μαρκ Κάρνι στο Πεκίνο, όπου οι δύο χώρες είχαν ανακοινώσει ότι θα συνάψουν «στρατηγική εταιρική σχέση». Οι απειλές του Τραμπ ότι θα προσαρτήσει τον Καναδά ως 51η πολιτεία των ΗΠΑ και οι συνεχείς προσβολές του προς τον Κάρνι, τον οποίο αποκαλεί «κυβερνήτη» (πολιτείας) αντί για πρωθυπουργό, αποδεικνύονται μάλλον αντιπαραγωγικές…
► Το κινεζικό πολεμικό ναυτικό έδιωξε προχθές, κάνοντας χρήση ηλεκτρονικών παρεμβολών και προειδοποιώντας για άμεσο πλήγμα, το ολλανδικό πολεμικό σκάφος HNLMS De Ruyter που «παραβίασε τα χωρικά ύδατα της Λ.Δ. της Κίνας». Τι δουλειά είχε εκεί κάτω το ολλανδικό σκάφος; «Προωθεί», είπαν οι Ολλανδοί, «την ελευθερία της ναυσιπλοΐας»! Κάπως μακριά από τις προβλήτες του Ρότερνταμ την προωθεί το De Ruyter, αλλά τέλος πάντων, αρκεί που μόλις είδε τα σκούρα έκανε όπισθεν ολοταχώς. Μια καλή ιδέα θα ήταν, ίσως, να δοκιμάσουν οι Ολλανδοί θαλασσόλυκοι να προωθήσουν την ελεύθερη ναυσιπλοΐα και στα ανοιχτά της Κούβας, σπάζοντας τον παράνομο ναυτικό αποκλεισμό των ΗΠΑ. Τι, όχι;
► Ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ είπε στον Ρώσο ομόλογό του, στη διάρκεια της επίσκεψης του τελευταίου στο Πεκίνο, ότι «η Κίνα και η Ρωσία πρέπει να αντιταχθούν σε κάθε πράξη που αμφισβητεί τα επιτεύγματα της νίκης στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και επιχειρεί να αποκαταστήσει τον φασισμό και να αναβιώσει τον μιλιταρισμό». Η ταβανόπροκα έβγαζε μάτι, και φυσικά κατευθυνόταν στην Ιαπωνία, που φιλοδοξεί να ανακτήσει τον προπολεμικό «αυτοκρατορικό» ρόλο της – έστω και ως εξυπηρετικός υποτελής των ΗΠΑ.
► Ο Πούτιν πήρε χθες μέρος στη σύνοδο κορυφής της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης, αλλά αυτός που έλαμψε δια της απουσίας του ήταν ο Αρμένιος πρωθυπουργός Νικόλ Πασινιάν – ο οποίος δήλωσε ότι η εν λόγω σύνοδος δεν τον ενδιαφέρει, διότι βασική επιδίωξή του είναι η ένταξη της Αρμενίας στην Ε.Ε.
► Σημειωτέον ότι την επόμενη Κυριακή πραγματοποιούνται στην Αρμενία βουλευτικές εκλογές, όπου –παρά τη χρόνια αναξιοπιστία της φιλορωσικής αντιπολίτευσης– ο Πασινιάν δεν αναμένεται να κάνει περίπατο. Βασική αιτία είναι ο ενδοτισμός του προς τις ΗΠΑ, που υποχρεώνουν σε «προσέγγιση» Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν σε αντιρωσική κατεύθυνση. Και άρα σε καταναγκαστική «απώλεια μνήμης» όσον αφορά την εθνοκάθαρση των Αρμενίων του Αρτσάχ από το καθεστώς του Αζέρου δικτάτορα Αλίεφ. Αυτό δεν καταπίνεται εύκολα από την αρμένικη κοινωνία…
