πολιτική

του Θωμά Παπακωνσταντίνου*

Ένα «ταξίδι» από το 1824 μέχρι τις μέρες μας

Του Ρούντι Ρινάλντι

Αναζητώντας απάντηση σε έναν εύλογο προβληματισμό.

Η φράση αυτή, που ειπώθηκε σε ένα διάλειμμα χαλάρωσης από την πολλή δουλειά, έθεσε ένα ενδιαφέρον ζήτημα στην παρέα, αφού σαν εφημερίδα φαίνεται να δίνουμε άλλη απάντηση.

Η κυβέρνηση προσέφυγε σε Ε.Ε.- ΔΝΤ υπογράφοντας την τελική «συνθηκολόγηση» με τη διεθνή τοκογλυφία. Του Μιχάλη Σιάχου.

Ανακοίνωση της ΚΟΕ

Έξω το ΔΝΤ από την Ελλάδα - Αποχώρηση από την Ευρωζώνη - Αναδιαπραγμάτευση του χρέους

Μια σημαντική συζήτηση-συνάντηση

Του Σωκράτη Μαντζουράνη

Από τη στιγμή που η Αλέκα Παπαρήγα κήρυξε δημόσια πως η ταχτική του ΚΚΕ είναι «πόλεμος στον πόλεμο της κυβέρνησης», πολλοί αριστεροί πίστεψαν πως μια τέτοια δήλωση δεν μπορεί να σημαίνει τίποτα άλλο παρά όξυνση της ταξικής πάλης. Γεγονός που απ’ ό,τι μας διδάσκει η ιστορική πείρα προϋποθέτει, πέρα από τα άλλα, πλατιές κοινωνικές συμμαχίες, ευρύ κοινωνικό μέτωπο, ένα μαχητικό και ενιαίο λαϊκό ποτάμι και βέβαια μια ενωμένη, όχι ιδεολογικά αλλά στον άμεσο στόχο, Αριστερά. Προϋποθέσεις εντελώς απαραίτητες για να διεξαχθεί τούτος ο πόλεμος παίρνοντας υπόψη τόσο τη στόχευση της κυβερνητικής πολιτικής όσο και το συσχετισμό των αντίπαλων πολιτικών δυνάμεων. Δυστυχώς για μια φορά ακόμα η ηγεσία του Περισσού εγκλωβισμένη στην «ασφάλεια της περιχαράκωσης» αντί να οργανώσει τον πόλεμο που κήρυξε, σαλπίζει την έναρξη της «στρατηγικής πάλης για την εξουσία» και όχι απλώς τη «μάχη χαρακωμάτων ή τη μάχη μέσα στην οποία το εργατικό-λαϊκό κίνημα θα διαπραγματεύεται τι και πόσο θα χάσει».

Τη στιγμή που ο λαός δέχεται μια πρωτόγνωρη επίθεση σ’ όλα τα επίπεδα και το σύστημα επιδιώκει στρατηγικής σημασίας αλλαγές προς όφελός του, η ηγεσία του ΚΚΕ αγνοεί για μια ακόμα φορά την πραγματικότητα και τη συγκυρία και προτάσσει τη «συσσώρευση πολιτικής εμπειρίας και επαναστατικής ενέργειας». Αντί να προβάλλει την ανάγκη και να μεθοδεύει την υλοποίηση της πιο πλατιάς λαϊκής αγωνιστικής κινητοποίησης, προτάσσει το στόχο της «αποφασιστικής αναμέτρησης με τα μονοπώλια για την ανατροπή της εξουσίας τους». Αντί η πολιτική, ιδεολογική και μαζική δράση του ΚΚΕ να «διαχέεται» μέσα σε πολύμορφα σχήματα λαϊκής συσπείρωσης που θα συγκλίνουν σ’ ένα ενιαίο μέτωπο αντίστασης και διεκδίκησης, ο Περισσός επιλέγει όλες οι δράσεις του σε μαζικό επίπεδο να αναπτύσσονται και να εκφράζονται μέσω του ΠΑΜΕ σ’ όλους τους χώρους. Τακτική που δρα αποσυσπειρωτικά σε κοινωνικό επίπεδο και απαγορευτικά σε επίπεδο κοινής δράσης των δυνάμεων της Αριστεράς.

Έτσι με έκπληξη οι βουλευτές των άλλων κομμάτων άκουγαν προ ημερών τον ειδικό αγορητή του ΚΚΕ κ. Ν. Καραθανασόπουλο να προτείνει για πρώτη φορά στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής όπου συζητιόταν το φορολογικό νομοσχέδιο, να προσκληθούν κατά τη διαδικασία ακρόασης των αρμόδιων φορέων το ΠΑΜΕ, η ΠΑΣΥ και η ΠΑΣΕΒΕ (το ΠΑΜΕ δηλαδή στους αγρότες, στους βιοτέχνες και στους εμπόρους). Μια πρόταση που είχε ως στόχο όχι μόνο την «κοινοβουλευτική αναβάθμιση» του ΠΑΜΕ σε αντιπαράθεση με τις «συμβιβασμένες ηγεσίες» του συνδικαλιστικού κινήματος αλλά και την οριοθέτηση της στάσης του ΚΚΕ στην παρούσα πολιτική συγκυρία.

Στην πρόσφατη πανελλαδική συνδιάσκεψη του κόμματος ξεκαθαρίζεται με σαφήνεια η πολιτική του προτεραιότητα. Δεν είναι η αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης αλλά «η προετοιμασία και οργάνωση της εργατικής τάξης και των συμμάχων της για αποφασιστική αναμέτρηση με τα μονοπώλια».

Τελικά οι σκοπιμότητες και η ανικανότητα κάποιων ηγεσιών της Αριστεράς να «διαβάσουν» τη στιγμή και την ιστορία του κινήματος πάντα θα ακριβοπληρώνονται με τα όνειρα της εργατικής τάξης.

Του  Δημήτρη Μητρόπουλου *

Από το σχολείο στη σχολική μονάδα

Το νέο σχολείο δεν μορφώνει παιδιά, αλλά παράγει "εκπαιδευτικό προϊόν" το οποίο και πρέπει να αξιολογείται με βάση τη λογική των IS, όπως στον επιχειρηματικό κόσμο.

Υπάρχουν και χειρότερα

Η κυβέρνηση της Ρουμανίας, διαπιστώνοντας πως πάνω από τους μισούς κατοίκους της χώρας είναι υπέρβαροι, αποφάσισε να πάρει δραστικά μέτρα.

Ανακοίνωσε, λοιπόν, την επιβολή υψηλού ειδικού φόρου στα τρόφιμα που…παχαίνουν, ελπίζοντας πως οι Ρουμάνοι θα γίνουν πιο κομψοί, αλλά θα εξοικονομηθούν και περίπου 1 δισ. ευρώ για την εξυπηρέτηση του εθνικού χρέους.

Σε μια εποχή που οι μισθοί στο δημόσιο τομέα έχουν παγώσει, που τον Ιανουάριο ανακοινώθηκε μείωση των θέσεων εργασίας κατά 100.000, και ο μέσος μισθός είναι 350 ευρώ, η βαριά φορολόγηση σε δεκάδες βασικά είδη διατροφής σίγουρα θα εξαφανίσει κάθε περιττό βάρος των Ρουμάνων…

Λέτε να μπουν ιδέες και στους δικούς μας;

Θεία δίκη

Ο κ. Ζουμπουλίδης είναι δικηγόρος στην Κατερίνη, ένας από τους τρεις δικηγόρους που ζητούν από το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο να αφαιρεθούν οι εικόνες και τα θρησκευτικά σύμβολα από τα δικαστήρια της χώρας, καθώς η ανάρτησή τους είναι αντίθετη στο Σύνταγμα, στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στον Κώδικα Οργανισμού των Δικαστηρίων, αλλά και παράνομη. Ο ίδιος πρωτοστατεί, επίσης, και στις κινητοποιήσεις για τη φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας.

Στο γραφείο, λοιπόν, του δικηγόρου εισέβαλαν -προφανώς με θεία παρότρυνση- κάποιοι «πιστοί» και, αφού τα έκαναν γυαλιά-καρφιά, έγραψαν και μερικά συνθήματα κατά της ζωής του και τερμάτισαν τη θεάρεστη αποστολή τους.

Πού είσαι νιότη…

…που ’δειχνες πως θα γινόμουν άλλος.  Για τον Παν-παν ο λόγος, ή Παναγιώτη Παναγιώτου, πρώην αντιχουντικό, πρώην διευθυντή της ΕΡΤ, αποτυχημένο υποψήφιο βουλευτή, νυν αρθρογράφο του Έθνους, κυβερνητικότερο της κυβέρνησης, την οποία επιπλήττει (15/4) ότι «ψιλοαντιστέκεται» στη «συνταγή του σοκ» --στα νέα πιο σκληρά και επώδυνα μέτρα της Ε.Ε., ΔΝΤ, που είναι αναπόφευκτα και όσο πιο γρήγορα παρθούν τόσο το καλύτερο, κατά τον αρθρογράφο.

Ο Παν-παν είναι η ζωντανή επιβεβαίωση της θλιβερής αλλαγής που υφίστανται οι άνθρωποι όταν γεράσουν και εξασφαλιστούν από το συναγελασμό τους με την εξουσία που κάποτε κατακεραύνωναν στα αμφιθέατρα.

Πώρωση

Δεν ντρέπεται ο Α. Λοβέρδος να εισηγείται τέτοιο νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό; 30% μικρότερες συντάξεις 37-40 χρόνια δουλειάς; Με τι μούτρα βγαίνει στην κοινωνία και ζητάει να πληρώσουν άνθρωποι που δεν έχουν καμιά ευθύνη για την «ελληνική κακοδαιμονία», παρά μόνο γιατί ψήφιζαν αφελώς τους λάθος εκπροσώπους;

Θα πείτε, μόνο αυτός έπρεπε να ντρέπεται; Όλοι τους θα έπρεπε. Αλλά ο Α. Λοβέρδος υποτίθεται ότι στα νιάτα του υπήρξε αριστερός και αυτό που θα υπαγόρευε η ελάχιστη αξιοπρέπεια θα ήταν να πει «εγώ δεν βάζω την υπογραφή μου στο ασφαλιστικό του ΔΝΤ».

Πού τέτοια αξιοπρέπεια όμως; Αυτοί οι αξιολύπητοι πρώην αριστεροί είναι πραγματικά για κλάματα…

Εμείς και αυτοί

Ο «μέσος» Έλληνας είναι μια στατιστική κατασκευή και μάλιστα άκρως παραπλανητική, γιατί υπονοεί ότι το εισόδημα της χώρας διαιρείται διά του αριθμού των πολιτών της.

Αντίστοιχα παραπλανητικό είναι το ότι ο μέσος Έλληνας θα υποστεί μείωση του εισοδήματός του κατά το ένα τρίτο. Γιατί μερικοί «μέσοι Έλληνες», την ώρα τούτη που οι πολλοί «μέσοι Έλληνες» σε λίγο θα κόβουν τη φέτα του ψωμιού στα δύο, αγοράζουν ακίνητα- φιλέτα στο Λονδίνο, πληρώνοντας τοις μετρητοίς εκατομμύρια ευρώ, χωρίς να ρωτούν καν την τιμή, όπως λένε οι μεσίτες. Με πολύ απλό τρόπο καταρρίπτεται η φενάκη της εθνικής ομοψυχίας.

Πρασίνισμα

«Να κάνουμε πράσινο το ΣΥΝ», ήταν η περισπούδαστη δήλωση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκου Τσούκαλη, στην εκδήλωση της Ανανεωτικής Πτέρυγας με κεντρικό ομιλητή τον ευρωβουλευτή των Οικολόγων Πράσινων, Μιχάλη Τρεμόπουλο.

Η οργάνωση αυτής της εκδήλωσης εντάσσεται στην προσπάθεια της Ανανεωτικής Πτέρυγας του ΣΥΝ να παρουσιάσει τη προσέγγιση προς  Οικολόγους Πράσινους ως έναν εναλλακτικό δρόμο, στο πλαίσιο της επιδίωξης για απεμπλοκή του ΣΥΝ από το ΣΥΡΙΖΑ.

Τις εκατέρωθεν προτροπές για ενίσχυση της συνεργασίας ανάμεσα στην Αριστερά και στους Πράσινους ακολούθησε η πρόταση Παπαδημούλη: συνεργασία στις επικείμενες αυτοδιοικητικές εκλογές με επίκεντρο τη Θεσσαλονίκη και προτεινόμενο υποψήφιο τον Μιχάλη Τρεμόπουλο.

«Έχουμε καθυστερήσει», έσπευσε να πει και ο βουλευτής Γρηγόρης Ψαριανός, ο οποίος μίλησε για«πολυδιασπασμένη, συντηρητική Αριστερά».

Και οι Οικολόγοι Πράσινοι; Ελαφρώς σνομπάρισαν τις ανανεωτικές προτάσεις.

«Συμφωνούμε ότι πρέπει να συναντηθούμε με όρους ισοτιμίας και να επικαιροποιήσουμε τις θέσεις μας».

Άντε και καλό… συνέδριο.

«Τέρμα πια με τα spreads»

Τελείωσε πια η συζήτηση για τα spreads, δήλωσε ο πρωθυπουργός. Τώρα πάμε για μέτρα αναπτυξιακά.

Αφού σε χρόνο-ρεκόρ μείωσαν μισθούς, πάγωσαν συντάξεις, αύξησαν ΦΠΑ, πετσόκοψαν «δώρα» και επιδόματα, αφού παραδώσανε τη χώρα στην Ε.Ε. και στο ΔΝΤ, αφού πρόσθεσαν στην κερδοσκοπία των «αγορών» και την κρατική κερδοσκοπία στην οικονομία της χώρας, τώρα τέρμα τα λόγια.

Τώρα, λοιπόν, ήρθε η σειρά της…ανάπτυξης.

Ασφαλιστικό, φορολογικό, άρση μονιμότητας των δημόσιων υπαλλήλων, απελευθέρωση απολύσεων, ιδιωτικοποίηση ό,τι δημόσιου απέμεινε και πάει λέγοντας.

Και να σκεφτεί κανείς πως είναι μέτρα «έξω από την ιδεολογία του ΠΑΣΟΚ».

Μας δουλεύουν άσχημα.

Για την κατάσταση του ΣΥΡΙΖΑ, την Αριστερά που μπορεί να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο, και την πραγματικότητα που διαμορφώνεται εντός Ε.Ε. μίλησε στο Δρόμο, ο Κώστας Αθανασίου, μέλος της Ομάδας Ρόζα και της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ.