Γράφει ο Γιώργος Γιαλούρης
Για όσους δεν είχαν διαβάσει (κακώς) το True Story στο φύλλο 781, αναφέρομαι σ’ εκείνο το κείμενο σε ένα πραγματικό γεγονός όπου ένα μαυρόπευκο (ναι, ένα πεύκο του είδους Pinus Nigra) μου έχει πιάσει κουβέντα και θέλει να μάθει αν πιστεύω στη μετά θάνατον ζωή. Ακολουθεί η συνέχεια του διαλόγου:
- Πρώτα απ’ όλα, τι σε νοιάζει εσένα αν πιστεύω ή όχι στη μετά θάνατον ζωή;
- Ε, ρε, μπλέξαμε με τούτον εδώ. Ρε παιδάκι μου δεν μπορείς ν’ απαντήσεις σε μία τόσο απλή ερώτηση;
- Καλά λοιπόν. Θα σου απαντήσω. Η απάντησή μου είναι ότι αρνούμαι να εγκλωβιστώ σε μία τέτοια ερώτηση.
- Α, οκ, η απάντηση του χέστη.
- Τι εννοείς;
- Εννοώ ότι φοβάσαι ν’ απαντήσεις αρνητικά μην τυχόν, σε περίπτωση που υπάρχει μετά θάνατον ζωή, δεν πάρεις διαμέρισμα με θέα θάλασσα.
- Ε;
- Τίποτα, έτσι; Πενιά. Εννοώ ότι αν υπάρχει μετά θάνατον ζωή, τίποτα δεν σε διαβεβαιώνει ότι τα πράγματα θα είναι φλατ, μπορεί ανάλογα με το πώς τα πήγες εδώ πέρα να πάρεις και ανάλογη θεσούλα στο μετά θάνατον επεισόδιο.
- Πώς τα πήγα εδώ πέρα; Σε φάση εσύ είσαι τώρα ο Άγιος Πέτρος και δίνω εξετάσεις;
- Είσαι βλίτο αλλά τουλάχιστον έχεις λίγο χιούμορ. Ανάλογα με το πώς τα πήγες στην επίγεια ζωούλα σου.
- Πολύ χριστιανικό ακούγεται αυτό. Μην μου πεις τώρα ότι τα μαυρόπευκα πηγαίνετε και στην εκκλησία;
- Χαχα, αστειάκι. Είσαι όντως πολύ χιουμορίστας.
- Άκου, αν θέλεις μία σοβαρή απάντηση είναι αυτή που σου έδωσα παραπάνω. Δεν είμαι υποχρεωμένος να απαντήσω σε αυτό το ερώτημα με τον τρόπο που τέθηκε. Άσπρο ή μαύρο. Μπορεί να υπάρχουν κι άλλες πτυχές που δεν τις λαμβάνουμε υπόψιν.
- Κοίτα φίλε, κι εγώ έχω διαβάσει το Ubik του Philip K. Dick, αλλά μου λες παπαριές τώρα.
- Όχι, εσύ λες παπαριές. Συνεχίζεις να προσπαθείς να με εγκλωβίσεις στο ερώτημα «πιστεύεις ή δεν πιστεύεις;». Μπορεί να μην είναι τόσο απλά τα πράγματα. Μπορεί και να είναι. Δεν ξέρω. Το πιο πιθανό είναι πως όχι, αλλά είναι σκέψεις που δεν με ενδιαφέρει να τις μοιράζομαι.
- Ναι, πρόσβαλέ μας κιόλας. Εννοείς ότι δεν θέλεις να τις μοιράζεσαι με ένα πεύκο.
- Με οποιονδήποτε.
- Και τότε γιατί τα γράφεις αυτά;
- Τι εννοείς γράφω; Τίποτα δεν γράφω. Μιλάμε.
- Τα γράφεις φιλαράκο. Γράφεις το κειμενάκι για το επόμενο φύλλο του Δρόμου της Αριστεράς. Για μαλάκα με πέρασες;
- Έχεις δίκιο. Την πάτησα. Μαλακία. Τέλος πάντων. Τώρα πάει. Εσύ διαβάζεις Δρόμο;
- Εγώ; Συνδρομητής από τον πρώτο χρόνο. Πιο πολλά φύλλα έχω διαβάσει απ’ όσα κουκουνάρια έχω πάνω μου.
- Μπράβο.
- Ψιτ. Να σου πω.
- Έλα.
- Είμαι διακοσίων πενήντα ετών, έχω δει πολλά. Παίζει να μου δώσουν καμιά στήλη εκεί να γράφω κι εγώ;
- Εξαρτάται.
- Από τι;
- Από το αν πιστεύεις στη μετά θάνατον ζωή. Πιστεύεις;
- Ναι.
- Ε, θα σου δώσουν τότε στήλη στη μετά θάνατον ζωή.
- Είσαι μαλάκας, καλά το είχα καταλάβει από την αρχή.
Σχόλια
