Ποιος νοιάζεται για το πόσες δεκάδες χιλιάδες παιδιά εξοντώνονται ανελέητα στο πλαίσιο της γενοκτονίας; Οι σπουδαίοι του κόσμου τούτου, πάντως, όχι. Απαιτούν μάλιστα από τα θύματα να μην αντιστέκονται στην κατοχή και στον εξανδραποδισμό τους: η αντίσταση είναι τρομοκρατία. Επίσης απαιτούν από τα θύματα να μιλούν ευπρεπώς για τους θύτες. Μην τους πουν φονιάδες ή ναζί: αυτό είναι αντισημιτισμός. Κατά τα άλλα, τίποτα δεν πρέπει να μείνει όρθιο.
Στη μία φωτογραφία επάνω, μπουλντόζα του κατοχικού στρατού ανασκάπτει δρόμο σε παλαιστινιακό έδαφος. Δίπλα, ισραηλινή μπετονιέρα ρίχνει τσιμέντο σε παλαιστινιακό πηγάδι. Κάτω, ένα τρίχρονο παιδί: το κρατούσε στην αγκαλιά του ο πατέρας του, το πυροβόλησε ισραηλινός ελεύθερος σκοπευτής, και το πέτυχε με την πρώτη. Με την ίδια σφαίρα μάλιστα, που διαπέρασε το κεφάλι του παιδιού, ο σκοπευτής πέτυχε και τον πατέρα (πιθανόν να ανταμειφθεί με κρουαζιέρα αναψυχής στην Ελλάδα). Τέλος, οι παίκτες του Μαρόκου πανηγυρίζουν στο Μουντιάλ για τη νίκη τους επί της Ολλανδίας υψώνοντας τη σωστή σημαία. Επειδή υπάρχουν και μερικοί σπουδαίοι που δεν έχουν ξεχάσει την αλφαβήτα.
