του Ντάντε Μπαροντίνι*
«Αν δεν ξέρεις τι να κάνεις, τουλάχιστον προσποιήσου ότι ξέρεις». Όμως οι ΗΠΑ δεν μπορούν πια ούτε καν να προσποιηθούν. Μέσα στο χάος των αντιφατικών ανακοινώσεων, οι συνήθεις «ανώνυμοι αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου» διευκρίνισαν ότι η διάρκεια της παράτασης της εκεχειρίας εναπόκειται «στην κρίση του Τραμπ». Ένα είδος μεταβαλλόμενου τελεσίγραφου, χωρίς ώρα ή ημερομηνία…
Μετά από περαιτέρω έρευνα, πάντως, αποδεικνύεται ότι όντως υπάρχει προθεσμία. Μόνο που αυτή αφορά την κυβέρνηση Τραμπ: την 1η Μαΐου λήγει η περίοδος των δύο μηνών που επιτρέπει ο αμερικανικός νόμος για τη διεξαγωγή πολέμου χωρίς την έγκριση του Κογκρέσου. Σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες, ο Τραμπ θα έχει τρεις επιλογές: να ζητήσει από το Κογκρέσο να εγκρίνει τον πόλεμο, να αρχίσει να μειώνει το αμερικανικό στράτευμα, ή να παραχωρήσει στον εαυτό του παράταση.
– Η πρώτη λύση είναι σχεδόν ανέφικτη, παρά την (ισχνή) πλειοψηφία των Ρεπουμπλικάνων στο Κογκρέσο. Οι επικείμενες ενδιάμεσες εκλογές θέτουν υπό αμφισβήτηση την πιθανή υποστήριξη πολλών συντηρητικών, δεδομένου ότι ο κόσμος του «MAGA» διασπάται τώρα ακριβώς λόγω του πολέμου με το Ιράν.
– Η δεύτερη υπόθεση αφήνει λίγο μεγαλύτερο περιθώριο ελιγμών, αλλά θα περιορίσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στις απολύτως απαραίτητες για την «ασφαλή απόσυρση των στρατευμάτων», αποκλείοντας έτσι τις μεγάλης κλίμακας επιθέσεις (οι οποίες άλλωστε έχουν ήδη αποτύχει).
– Η τρίτη φαίνεται να ταιριάζει περισσότερο στο στυλ του Τραμπ, αλλά σίγουρα θα προξενούσε καταστροφικές συνέπειες για τους Ρεπουμπλικάνους. Θα είχε νόημα μόνο αν υπήρχε στρατιωτική βεβαιότητα ότι ο πόλεμος θα μπορούσε να ολοκληρωθεί νικηφόρα μέσα σε λίγες ημέρες. Αλλά αυτό φαίνεται πια αδύνατο…
Η ιρανική πλευρά επιδεικνύει ψυχραιμία. Οι αντιπαραθέσεις επί του πεδίου συνεχίζονται: οι Αμερικανοί κατάσχεσαν δύο εμπορικά πλοία της Τεχεράνης τις τελευταίες ημέρες, και οι Ιρανοί έκαναν το ίδιο προχθές με δύο πλοία της MSC. Για τους Ιρανούς, η συνεχιζόμενη αντίσταση ισοδυναμεί με νίκη. Κάθε μέρα που περνά φέρνει αυτό το αποτέλεσμα πιο κοντά.
Το Axios –το οποίο στη Μέση Ανατολή θεωρείται θυγατρική της Μοσάντ, παρά των ΗΠΑ– αναφέρει ότι «φαίνεται πως ο Τραμπ έχει αποφασίσει να τερματίσει τον πόλεμο». Πράγματι, η σχέση κόστους-οφέλους έχει γίνει τρομακτικά αρνητική. Αυτό είναι παγκοσμίως σαφές. Οι σύμμαχοι φεύγουν, οι εχθροί πολλαπλασιάζονται, οι Άραβες εταίροι συνειδητοποιούν ότι η Αμερική δεν είναι πλέον ικανή να προστατεύσει τις επιχειρήσεις τους ή τη στρατιωτική τους ασφάλεια, οι Κινέζοι αφήνουν τα πράγματα να κυλήσουν περιμένοντας να καρπωθούν τα οφέλη, και το κοινωνικό μπλοκ που θα στήριζε τον πόλεμο διαλύεται…
Φυσικά, η στρατιωτική ισχύς παραμένει τεράστια. Αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει λύσει τίποτα, ακόμη και απέναντι σε έναν πολύ λιγότερο ισχυρό αντίπαλο (αυτό έχει ήδη συμβεί στο Αφγανιστάν και αλλού). Εν τω μεταξύ, ο «Υπουργός Πολέμου», ο επιεικώς διαταραγμένος Πιτ Χέγκσεθ, απέλυσε τον υπουργό Ναυτικού Τζον Φέλαν, την ώρα που το Ναυτικό των ΗΠΑ είναι απασχολημένο με τον αντι-αποκλεισμό του Στενού του Ορμούζ – ένα εγχείρημα που θυμίζει χολιγουντιανή υπερπαραγωγή, αλλά ουσιαστικά είναι για γέλια.
Καλύτερα να γελάμε, σωστά;
* Συντετμημένη απόδοση άρθρου στην ιταλική ηλεκτρονική εφημερίδα Contropiano (www.contropiano.org, 23/4/2025).
