πρώτη ύλη: Η νύχτα των Ινδιάνων
[…] Η μέρα και η νύχτα δεν μπορούν να ζήσουν μαζί. Ο ερυθρόδερμος φεύγει πάντα στο πλησίασμα του λευκού, όπως η πρωινή δροσιά αποτραβιέται σαν ανατέλλει ο ήλιος. Παρ’ όλα αυτά, η πρότασή σας μοιάζει δίκαιη και πιστεύω ότι οι αδελφοί μου θα τη δεχτούν και θα αποσυρθούν στην περιοχή που ορίζει η προσφορά σας. Λίγο μας ενδιαφέρει ο τόπος όπου θα περάσουμε τις υπόλοιπες μέρες μας- όπως και να ’ναι, δεν θα είναι πολλές.
Το μέλλον της στρατευμένης τέχνης
Γράφει o Γιώργος Αναγνώστης
με κόντρα τον καιρό: Ελληνικά Γράμματα;
Πριν από δυο μήνες περίπου η απόλυση ενός εργαζομένου από τις εκδόσεις Άγρα κινητοποιούσε αυτοβούλως δεκάδες συγγραφείς και διανοούμενους οι οποίοι με αντικρουόμενες απόψεις, άλλοι στήριζαν τον ποιοτικό (και μικρό σχετικά) εκδοτικό οίκο και άλλοι διαμαρτύρονταν αλληλέγγυοι με τον εργαζόμενο που αδίκως απολύθηκε.
Θα περίμενε κανείς μετά το κλείσιμο των Ελληνικών Γραμμάτων το παράδειγμα αυξημένης ευαισθησίας που υπέδειξαν οι άνθρωποι των γραμμάτων να επαναληφθεί εις το πολλαπλάσιο, πόσο μάλλον όταν οι σχεδόν 100 απολυμένοι απηύθυναν και έκκληση αλληλεγγύης προς τη μεριά τους. Εις μάτην όμως.
Θα περίμενε κανείς μετά το κλείσιμο των Ελληνικών Γραμμάτων το παράδειγμα αυξημένης ευαισθησίας που υπέδειξαν οι άνθρωποι των γραμμάτων να επαναληφθεί εις το πολλαπλάσιο, πόσο μάλλον όταν οι σχεδόν 100 απολυμένοι απηύθυναν και έκκληση αλληλεγγύης προς τη μεριά τους. Εις μάτην όμως.
Ο πολιτικός Νίκος Καββαδίας
Της Σοφίας Κολοτούρου.
έξω τ. 29
Τρεις μεγάλοιΑφιερωμένη σε τρεις μεγάλους του λαϊκού τραγουδιού, τον Μάρκο Βαμβακάρη, τον Βασίλη Τσιτσάνη και τον Απόστολο Καλδάρα, είναι η συναυλία που θα δοθεί...
Γρηγόρης Διαμαντόπουλος: Ο πολεοδόμος της αντίστασης
Την Κυριακή που μας πέρασε πέθανε σε ηλικία 87 χρόνων ο πολεοδόμος Γρηγόρης Διαμαντόπουλος, ακολουθώντας κι αυτός τη φυσική ροή των νόμων της ζωής. Ο θάνατος -σε κάθε περίπτωση- προκαλεί πόνο. Σε ειδικές περιπτώσεις όμως -τέτοια ήταν ο Διαμαντόπουλος- γίνεται αφορμή για μια πιο ουσιαστική επαφή με το δημόσιο λόγο, το έργο και τη μορφή του εκλιπόντα.
παγκόσμιο βιβλιοπωλείο: Jilian Weise, The Colony
Η Αν πάσχει από μια εξαιρετικά σπάνια κατάσταση με μηδαμινές πιθανότητες επιβίωσης. Κατορθώνει, όμως, να ζήσει και να περπατήσει (με τεχνητό πόδι), παρά τις προβλέψεις των γιατρών για το αντίθετο· φαίνεται ότι μια μετάλλαξη σε ένα γονίδιό της είναι υπεύθυνη γι’ αυτό το θαύμα. Και τώρα η επιστημονική ομάδα του νομπελίστα Τζέιμς Γουότσον της ζητά να συμμετάσχει σε μια μελέτη του γενετικού της υλικού.
Ο Άλλος μέσα από την κάμερα
Marc Henri Piault, Ανθρωπολογία και κινηματογράφος. Πέρασμα στην εικόνα, πέρασμα από την εικόνα. Εκδόσεις Μεταίχμιο, σελ. 429. Tου Σωτήρη Δημητρίου.
Κινηματογράφος και ποίηση
Ουτοπίες και πραγματικότητα. Μια συζήτηση του Θανάση Ρεντζή με τον Σταμάτη Μαυροειδή.
πρώτη ύλη: To μαύρο αμπέλι
Γράφει ο Δημήτρης Σεβαστάκης.
Πάνω στα εκχερσωμένα αμπέλια και τους αγρούς από κοκκινόχωμα, τα καμένα πεύκα και τους σφετερισμούς γης, χτίστηκε η νεότατη Αθήνα, της Παλλήνης, του Κορωπίου, του Μαρκόπουλου αλλά και της Καλλιτεχνούπολης και της Πλάτωνος πολιτείας. Η πολιτικής της γούργιας «χτίστε ό,τι χτίζεται, κάψτε ό,τι καίγεται, καταπατήστε ό, τι μπορείτε», απέδωσε την καινούργια Αθήνα των Μεσογείων.
