Ω, τι κόσμος μπαμπά!

ζήμερος, Χατζηδάκης, Κεδίκογλου, Πάγκαλος, Παπαδημητρίου, Προτοσάλτε, Κασιμάτης, Τριανταφύλλου, Σμαραγδής, Σφακιανάκης, Πρετεντέρης, Τρέμη, Καψής και Καψής,

Στέλιος Κυριακίδης: Όταν οι αθλητές έτρεχαν για το στεφάνι!

Ο ναυπηγός μηχανολόγος Δημήτρης Κυριακίδης αγαπάει βαθιά τον τόπο, έχει ισχυρή ταυτότητα και ταυτόχρονα είναι πολίτης του κόσμου καθώς έχει ζήσει 17 χρόνια, έχει...

Τρομοκρατούνται οι τρομοκράτες!

Αυτή η γενιά που πηγαίνει ακόμα σχολείο δεν θα χαρεί τις ανέσεις, ψυχολογικές τουλάχιστον, που απολαύσανε οι δύο προηγούμενες. Αλλά θα ζήσει ίσως και θα δημιουργήσει σε συνθήκες πιο κοντά στην αλήθεια, με λιγότερη γκλαμουριά και περισσότερη ουσία. Μετά το πρώτο σοκ, αν δεν ξεφύγει στο μηδενισμό, κι αν δεν παρασυρθεί στον κανιβαλισμό που εξωθεί το σάπιο σύστημα, θα ξαναβρεί τον χαμένο μέσα στην θεοποίηση της κατανάλωσης συναισθηματισμό και θα αναζητήσει τις αρχές και τις αξίες της αλληλεγγύης, της δικαιοσύνης και της ελευθερίας.

Λένιν: Τα χρόνια της κοσμογονίας

Κάθε φορά που γίνεται μια εκδήλωση για την επανάσταση στη Ρωσία ή για τον Λένιν, οι ομιλητές περιορίζονται στα καθαρά πολιτικά γεγονότα. Όμως, η επανάσταση δεν είχε μόνο σοβιέτ, απεργίες, συγκρούσεις με τις δυνάμεις της αντεπανάστασης, ανταρσίες στο στρατό και το ναυτικό και διαδηλώσεις. Είχε και σημαντικότατη πολιτιστική διάσταση, η οποία εξελισσόταν από την πρώτη στιγμή, ενώ η κατάσταση ήταν ακόμα ρευστή και η χώρα ολόκληρη αιμορραγούσε.

Το θαύμα του καπιταλισμού-Αϊτή: Χρωστάει ενώ της χρωστάνε

Μετά τον καταστροφικό σεισμό, οι πλούσιοι αποφάσισαν να ξαλαφρώσουν την Αϊτή από το εξωτερικό της χρέος. Τουλάχιστον έτσι ανήγγειλαν. Αλλά, με βάση τη μέχρι σήμερα μεταχείριση της Αϊτής από τους δανειστές της, πρέπει κανείς να είναι πολύ επιφυλακτικός.

Ο βρυκόλακας του φασισμού μεταμφιέζεται σε παρθένα!

Όταν ο Ζαν-Μαρί Λε Πεν ήταν ακόμα ο ηγέτης του γαλλικού Εθνικού Μετώπου, μιλούσαμε συχνά, είτε στη βίλα του στο Παρίσι είτε στη ντάτσα μου στη Μόσχα. Προς το τέλος της μακριάς του σταδιοδρομίας, μου έλεγε ότι οι Γάλλοι εθνικιστές ίσως το είχαν τραβήξει πολύ, ειδικά με τις θέσεις τους εναντίον των ομοφυλοφίλων, εναντίον των αμβλώσεων, εναντίον των μεταναστών και μερικές φορές εναντίον των Εβραίων. Αυτό κατέστρεφε τις σχέσεις τους με τα ΜΜΕ και αποξένωνε ένα μεγάλο τμήμα της ευρωπαϊκής κοινωνίας. Ο Λε Πεν συνειδητοποίησε ότι έπρεπε να κινηθεί σε κάτι πιο ήπιο, και αυτός είναι ο ρόλος της κόρης του.

Κωστομαλεμελεγερμενεγαβαλιατσογλου…!

Χτες διάβασα την «απολογία του Πέτρου» κι έκλαιγα τρεις μέρες. Πολύ συγκινητική.

Η μισή αλήθεια των νικητών: 65 χρόνια από το ολοκαύτωμα της Δρέσδης

Η πρόσφατη διαδήλωση και η αντιδιαδήλωση στη Δρέσδη δεν φέρνει στην επιφάνεια μόνο τη δράση των ακροδεξιών στη Γερμανία, αλλά αναμοχλεύει και την αλήθεια για εκείνα τα εγκλήματα που συγκαλύφθηκαν ή νομιμοποιήθηκαν από τους δυτικούς στη δική τους προσεκτικά διατυπωμένη εκδοχή της ιστορίας.

Η ολική καταστροφή της Δρέσδης, μιας πόλης γεμάτης μουσεία και κτίρια μεγάλης αρχιτεκτονικής αξίας, χωρίς βιομηχανίες και στρατιωτικές εγκαταστάσεις και μάλιστα όταν πια ο πόλεμος είχε κριθεί το Φεβρουάριο του 1945, από 796 βρετανικά βομβαρδιστικά Λάνκαστερ, αναμφίβολα, αποτελεί βαρύτατο έγκλημα πολέμου. Το ίδιο, λίγες μέρες αργότερα και ο βομβαρδισμός του Πφόρτσχαϊμ ζωντανό το ένα τέταρτο του πληθυσμού και της μεσαιωνικής πόλης Βίρτσμπουργκ, όπου το 66% των νεκρών από 1.127 τόνους βομβών που ρίχτηκαν μέσα σε 17 λεπτά ήταν γυναίκες και το 14% μικρά παιδιά. Συνολικά, ξεπέρασαν τους 600 χιλιάδες οι νεκροί από τους βομβαρδισμούς «χαλί» εναντίον γερμανικών πόλεων, με ανυπολόγιστες καταστροφές σε σπίτια, δρόμους, σχολεία, νοσοκομεία και πολιτιστικούς θησαυρούς. Ενώ οι πρόσφυγες υπολογίζονται σε πολλά εκατομμύρια. Μόνο από το Αμβούργο που ισοπεδώθηκε τον Ιούλιο του 1943, έφυγαν σαν τρελοί μέσα σε λίγες ώρες 1,2 εκατομμύρια άνθρωποι αφήνοντας πίσω τους 45 χιλιάδες φίλους και συγγενείς -21 χιλιάδες γυναίκες και 8 χιλιάδες παιδιά- θαμμένους κάτω από τα ερείπια.

Από τότε, οι νικητές ισχυρίζονται ότι οι σκοτωμοί αμάχων ήταν συμπτωματικοί. Οι ερευνητές όμως, αποδεικνύουν το αντίθετο. Ο Λίο ΜακΚίνστρι παρουσίασε στο New Statesman (17 Δεκ. 2009) ένα επίσημο έγγραφο της βρετανικής διεύθυνσης αεροπορικών βομβαρδισμών του 1941 στο οποίο αναφέρεται, κατά λέξη, ότι στόχος των βομβαρδισμών πρέπει να είναι «οι άνθρωποι μέσα στα σπίτια τους και στα εργοστάσια, καθώς και οι υπηρεσίες του ηλεκτρισμού, αερίου και νερού απ’ τις οποίες εξαρτάται η οικιακή και βιομηχανική ζωή». Ο υπαρχηγός της Αεροπορίας Νόρμαν Μπότομλι πίεζε για να επιτευχθεί ο στόχος «να σπάσει το ηθικό του λαού». Ο αριθμός των αθώων θυμάτων δεν είχε καμία σημασία.

Όσοι διέπραξαν αυτά και πολλά άλλα μεγάλα εγκλήματα σε βάρος της ανθρωπότητας, δηλητηριάζοντας εσαεί την ηθική και τον πολιτισμό, τιμήθηκαν ως ήρωες από τις δυτικές κοινωνίες που έστησαν τις βιτρίνες τους πάνω σε ερείπια και ολοκαυτώματα.

 

Μη μου τη συναυλία τάραττε!

Ανέβηκα στο Λυκαβηττό, μετά από πολύ καιρό, για την αφιερωμένη στον Μίκη Θεοδωράκη συναυλία που κλείνει φέτος τα 85. Σκέφτηκα ότι θα είχε ενδιαφέρον η συμμετοχή τριάντα καλλιτεχνών με διαφορετικό στυλ που θα ερμήνευαν τραγούδια του Μίκη διαφόρων εποχών. Και είχε ενδιαφέρον. Αλλά με τι πακέτο!

Ελληνισμός της Ουκρανίας: Δεν λυγίσαμε, ούτε θα λυγίσουμε!

Περίπτερο Ιδεών, με περιπτερά τον Στέλιο Ελληνιάδη