Η κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση με τις πολλές κάλπες, με σημαντικότερες αυτές που αφορούν την ανάδειξη νέας Βουλής των Αντιπροσώπων και την ανανέωση του 1/3 των εδρών της Γερουσίας (τα δύο αυτά νομοθετικά σώματα μαζί συγκροτούν το Κογκρέσο), αναμένεται να έχει επιπτώσεις και πολύ πέραν των ΗΠΑ: Σε στρατιωτικά μέτωπα όπως αυτό της Μέσης Ανατολής ή της Ουκρανίας, σε εμπορικούς πολέμους όπου μάχονται όλοι εναντίον όλων, σε διπλωματικά χαρακώματα που κινδυνεύουν να μετατραπούν σε πεδία πραγματικής σύγκρουσης κ.ο.κ. Το τι «χρώμα» θα έχουν οι επιπτώσεις φυσικά θα εξαρτηθεί από την έκβαση των ενδιάμεσων εκλογών, δηλαδή από το αν θα διατηρήσει ή όχι το τραμπικό μπλοκ τον έλεγχο του Κογκρέσου, ή τουλάχιστον της Γερουσίας. Οι δημοσκοπήσεις δίνουν μια διαφορά 8-9% υπέρ των Δημοκρατικών σε εθνικό επίπεδο, αλλά οι αναμετρήσεις θα διεξαχθούν σε εκατοντάδες «μονοεδρικές» εκλογικές περιφέρειες, που μάλιστα έχουν «αναδιαμορφωθεί» προς όφελος των Ρεπουμπλικανών.
Βέβαια και οι μετρήσεις δημοφιλίας του Τραμπ είναι απογοητευτικές: μόλις το 37% επιδοκιμάζει γενικά την πολιτική του, ενώ σχεδόν δύο στους τρεις πολίτες των ΗΠΑ την απορρίπτουν, κυρίως για οικονομικούς λόγους. Η εκτίναξη της τιμής των καυσίμων εξαιτίας της επίθεσης που εξαπέλυσε μαζί με το Ισραήλ εναντίον του Ιράν έχει κάνει πραγματική ζημιά στον τραμπισμό, που δεν αντισταθμίζεται από την αρπαγή της Βενεζουέλας ή από τις αστείες ποσότητες ρωσικού πετρελαίου που ταξιδεύουν προς τις ακτές των ΗΠΑ. Όχι τυχαία, χθες ο Αμερικανός πρόεδρος διαβεβαίωνε τους συμπολίτες του ότι «ο πόλεμος με το Ιράν θα τελειώσει πολύ σύντομα» (χωρίς όμως να εξηγεί υπό ποιους όρους). Εξίσου ζημιογόνα αποδείχθηκε και η λυσσαλέα υποστήριξη του Τραμπ προς τον γενοκτόνο Νετανιάχου, καθώς μια σαφής πλέον πλειοψηφία δηλώνει ότι στηρίζει τους Παλαιστίνιους και ζητά να μπει χαλινάρι στους ισραηλινούς, ή τουλάχιστον να μην «αυτοκτονούν» οι ΗΠΑ για χάρη τους.
Αυτή η δυσμενής κατάσταση για τους Ρεπουμπλικάνους, και ιδίως για τον στενό κύκλο των δίχως αναστολές πολιτικών και πολυδισεκατομμυριούχων γύρω από τον Τραμπ, αυξάνει τους φόβους ότι η διοίκηση των ΗΠΑ θα θέσει σε εφαρμογή όλα τα μέσα που διαθέτει (και δεν είναι λίγα) για να επηρεάσει το αποτέλεσμα της κάλπης ή, εν ανάγκη, και για να το αποδομήσει μέχρις ακυρώσεώς του. Έμπειροι πολιτικοί αναλυτές της Ουάσινγκτον, όπως ο Τζόελ ΜακΛίρι και ο Μαρκ Μέντις, σε σειρά άρθρων που δημοσίευσαν στο περιοδικό The Spectator υπό τον γενικό τίτλο «Χορεύοντας στο Σκοτάδι», περιγράφουν το ευρύ φάσμα των μέσων που έχει στη διάθεσή της η εξουσία. Οι μηχανισμοί αυτοί περιλαμβάνουν την αποτροπή των πολιτών από την άσκηση του εκλογικού τους δικαιώματος, στοχευμένες αμφισβητήσεις συγκεκριμένων εκλογικών αναμετρήσεων προκειμένου να εμποδιστεί η είσοδος «ανεπιθύμητων» στο Κογκρέσο.
Είναι γενική η αίσθηση ότι ο τραμπισμός διδάχθηκε από τα λάθη του στις εκλογές του 2020, και αυτή τη φορά είναι καλύτερα προετοιμασμένος να ελέγξει το αφήγημα και να παρέμβει στις εκλογικές αναμετρήσεις, ή και να αρνηθεί την ομοσπονδιακή επικύρωση των αποτελεσμάτων. Επικρέμεται επίσης η χατζάρα των προεδρικών «εργαλείων έκτακτης ανάγκης», όπως ο Νόμος περί Εξέγερσης ή το Προεδρικό Μνημόνιο Εθνικής Ασφάλειας 7, το οποίο στοχοποιεί οποιονδήποτε θεωρείται «αντιχριστιανός», αντικαπιταλιστής ή αντιφασίστας! Επικρέμεται βέβαια και μια μαζική δυσαρέσκεια που δύσκολα θα καταπνιγεί…
