Το επαναλαμβάνω συνέχεια για να μας εντυπωθεί. Πρόκειται για παρακμή. Η παρακμή μιας αυτοκρατορίας, ενός κράτους, μιας κοινωνίας, ενός πολιτισμού είναι ένας καρκίνος τελικού σταδίου. Δεν υπάρχει σωτηρία. Κι αυτό που μπορεί να γεννηθεί από τις στάχτες του μπορεί να έχει κάποια σχέση, αλλά δεν θα είναι το ίδιο. Και δεν πρέπει η παρακμή να συγχέεται με την κρίση η οποία μπορεί να είναι σύντομη ή παρατεταμένη, αλλά έχει λήξη αναμενόμενη ανάκαμψη. Στη χειρότερη περίπτωση μπορεί να εξελιχθεί και σε παρακμή, να είναι προάγγελός της.
Εδώ και καιρό, τα διαδραματιζόμενα στο Δυτικό Κόσμο με συντάσσουν με τους σχολιαστές-αναλυτές που μιλούν ξεκάθαρα για παρακμή. Και μέσα από σειρά άρθρων στο Δρόμο της Αριστεράς, ραδιοφωνικών προγραμμάτων στο Κόκκινο 105.5, διαλέξεων σε δημόσιους χώρους και συνεντεύξεων (βλ. militaire.gr), προσπαθώ να περιγράψω τις πτυχές αυτού του φαινομένου, τους τρόπους εκδήλωσής του, αλλά και τις παραπέρα επιπτώσεις του στην πολιτική, τον πολιτισμό κ.λπ.
Αμορφωσιά
Ενώ το πιο προφανές και πιο δημοφιλές αντικείμενο επεξεργασίας στη δημόσια διαβούλευση είναι το πολιτικό, το γεωπολιτικό και το εθνικό-κρατικό, δεν έχουν μικρότερη σημασία άλλα ζητήματα που όχι μόνο αποτελούν στοιχεία της παρακμής, αλλά παίζουν και αυξημένο ρόλο στην εξέλιξή της κι ας μην ασχολούνται οι αναλυτές με αυτά το ίδιο συχνά και συστηματικά.
Ένα απ’ αυτά είναι η αμορφωσιά, το χαμηλό πολιτισμικό επίπεδο του πολιτικού προσωπικού που κυβερνάει τις χώρες της Δύσης. Κι αυτοί που εξαιρούνται, συλλειτουργώντας στο καθεστώς που τους περιβάλλει και υπό τη διαμορφωμένη δυναμική των πραγμάτων, ελάχιστα μπορούν να αλλάξουν την πραγματικότητα. Αυτό φαίνεται και από την ανοχή που δείχνουν στις απίστευτες μπαρούφες, ανιστόρητες και βαθιά ρατσιστικές, που σερβίρονται καθημερινά στο πολιτικό προσκήνιο από τους ανώτατους αξιωματούχους των ΗΠΑ και της Ευρώπης. Στην Αμερική, κυκλοφορούν συλλογές που περιλαμβάνουν χιλιάδες, ναι, χιλιάδες!, ψέματα, ανακρίβειες, συκοφαντίες και, κυρίως, αρλούμπες που εκστομίζει ακατάσχετα ο πρόεδρος Τραμπ υπό τα χειροκροτήματα και τις επευφημίες των δεκάδων εκατομμυρίων οπαδών του, χορηγών, παστόρων, δημοσιογράφων, πανεπιστημιακών, γερουσιαστών και κυβερνητών πολιτειών συμπεριλαμβανομένων. Στην Ευρώπη, η Κάγια Κάλας, υπεύθυνη για τις διεθνείς σχέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, απόρησε όταν άκουσε σε διάσκεψη στη Νοτιοανατολική Ασία ότι οι Ρώσοι και οι Κινέζοι έπαιξαν πολύ καθοριστικό ρόλο στη νίκη κατά του ευρωπαϊκού και ασιατικού φασισμού. Η άγνοια της είναι τόσο βαθιά που αντί να το ψάξει, βιάστηκε να δηλώσει ότι αυτοί που τα υποστηρίζουν αυτά είναι αδιάβαστοι! Όπως και του προκάτοχου της Ζοζέφ Μπορέλ, που αποφάνθηκε ότι η Ευρώπη είναι ένας παράδεισος που περιβάλλεται από μία ζούγκλα! Κι αυτά δεν είναι ούτε τα μοναδικά ούτε τα χειρότερα που κάθε λίγο εκστομίζουν οι σπουδαγμένοι στα πανεπιστήμια εκπρόσωποι της Δύσης.
Με τις τουαλέτες
Ο Τραμπ ρώτησε τους ηγέτες 6 αφρικανικών χωρών που είχε καλέσει για συνομιλίες στο Λευκό Οίκο πού έμαθαν τόσο καλά αγγλικά! Θα σκεφτόταν ότι θα έχουν καλά ινστιτούτα ξένων γλωσσών και ούτε θα του πέρασε από το μυαλό ότι οι Άγγλοι τους τα επιβάλανε με το μαστίγιο! Και ο Ρούμπιο δελέαζε τους ιθαγενείς, που τον άκουγαν ενώ έτρεχαν τα σάλια τους στα καινούργια κοστούμια και τις τουαλέτες που είχαν φορέσει για να παραβρεθούν στην ομιλία του αφεντικού στην Πνύκα, κάνοντας στρεβλές αναφορές στην αρχαιότητα για να εκθειάσει τη βάρβαρη δυτική αποικιοκρατία και να στηρίξει την αναγκαιότητα για την αναβίωσή της.
Όταν οι λόγοι των ιθυνόντων δεν είναι γραμμένοι από τους speech-writers που διαθέτουν, οι απόψεις που εκφράζουν και τα σχόλια που κάνουν δίνουν ανεξάντλητη πρώτη ύλη στους stand-up κωμικούς που διαδικτυακά ή ζωντανά στις περιοδείες τους ανά την Αμερική και την Ευρώπη ψυχαγωγούν μία μειοψηφία με πολύ καλύτερο μορφωτικό επίπεδο, κυρίως νέων ανθρώπων που στις κινητοποιήσεις για τον ICE στις ΗΠΑ, τη γενοκτονία στη Γάζα στο Βερολίνο, τον πόλεμο στο Ιράν στη Βρετανία ή το χάλι των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας στη Γαλλία, αντιμετωπίζονται από το κράτος, τα ΜΜΕ και μεγάλες μερίδες της κοινωνίας με τον χείριστο τρόπο, ως επικίνδυνοι για την καθεστηκυία τάξη που υπηρετούν οι αμόρφωτες και διεφθαρμένες ελίτ που κυβερνούν τις δυτικές χώρες.
Σ’ αυτό το πολιτικό προσωπικό, αυτού του πολύ χαμηλού επιπέδου, αντιστοιχεί η γενικευμένη υποβάθμιση σπουδών που παρατηρείται στη Δύση και εκφράζεται μέσα και από τις διαμαρτυρίες των σπουδαστών που ακόμα κι αν είναι πρώιμο λόγω ηλικίας να αντιληφθούν το μέγεθος των επιπτώσεων στη ζωή τους και στην πορεία της χώρας τους, διαισθάνονται όλο και πιο έντονα ότι αυτά που μαθαίνουν δεν είναι επαρκή ούτε καν σωστά! Και σ’ αυτή τη διαπίστωση βοηθάει και η γενικότερη εμπειρία τους, οικογενειακή, κοινωνική, πολιτική κ.λπ., αυτό που καθημερινά βιώνουν, αυτό που βλέπουν και ακούν και υφίστανται οι ίδιοι, οι οικείοι τους, το περιβάλλον τους.
Ναυάγια
Το γεγονός ότι η ελευθερία της έκφρασης έχει καταπνιγεί σε σημαντικό βαθμό με τις δεκάδες χιλιάδες συλλήψεις σπουδαστών και εργαζόμενων νέων σε ΗΠΑ και Ευρώπη, για αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη, διαμαρτυρία για τη διάλυση της δημόσιας παιδείας ή καταγγελία του δολοφονικού ICE, συν τις απελάσεις φοιτητών από τις ΗΠΑ, τον αποκλεισμό από θέσεις εργασίας, τις απολύσεις πανεπιστημιακών και δημοσιογράφων για τις απόψεις τους κ.λπ., δεν σημαίνει ότι εξαφανίστηκαν και τα προβλήματα. Σπρώχτηκαν κάτω από το χαλί, αλλά η δυσαρέσκεια εντείνεται και οι αντιδράσεις σκάνε μύτη από παντού!
Ποτέ άλλοτε δεν είχε αποκαλυφθεί πόσο χαμηλότερα πέφτει συνεχώς το επίπεδο του πολιτικού προσωπικού στη Δύση. Με τη Δεξιά ναυαγισμένη, την Αριστερά εξουθενωμένη και την άκρα Δεξιά ως μοναδική λύση! Γεγονός που αντανακλά την σφαιρικά εξελισσόμενη παρακμή, την οποία επιταχύνει κιόλας. Εξ ου και η αδυναμία τους όχι μόνο να εκπονήσουν λύσεις και διαφυγές, αλλά ακόμα και να κατανοήσουν τι συμβαίνει.
Το ό,τι οι Αμερικάνοι έχουν δώσει τα ρέστα τους στο δολοφονικό Ισραήλ, στρέφοντας τεράστια τμήματα της ανθρωπότητας εναντίον τους και μειώνοντας την επιρροή τους, το ό,τι δεν αποκλείουν να εξαφανίσουν το Ιράν επειδή τους απειλεί με πυρηνικά που δεν έχει, το ό,τι η εξωτερική τους πολιτική είναι αλλοπρόσαλλη απέναντι σε Ρωσία, Κίνα, Ινδία, Καναδά, Ευρώπη κ.λπ. σε αντιστοιχία με την οξυμένη εσωτερική δυσαρέσκεια στις ΗΠΑ για την ακρίβεια, τους πολέμους, την υποβάθμιση των υποδομών, τα τεράστια δημόσια και ιδιωτικά χρέη, τις εξωφρενικές ανισότητες, τις χαμηλές αμοιβές, την έλλειψη στέγης, το δημογραφικό, το εμφυλιοπολεμικό κλίμα μέσα στο κοινωνικό σώμα, τη διάδοση των ναρκωτικών στη μεσαία τάξη, τις μαζικές δολοφονίες σε σχολεία και πανεπιστήμια, αποκαλύπτει ότι το αμερικάνικο κράτος έχει πέσει σε βάλτο και δεν φαίνεται να υπάρχουν ούτε οι στοιχειώδεις προϋποθέσεις για να βγει και να κάνει επανεκκίνηση. Κι αυτό δεν προαναγγέλλει τίποτα καλό για τους πολίτες των ΗΠΑ, αλλά και του υπόλοιπου κόσμου.
Οι εχθροί
Μπροστά στο αδιέξοδο που έχει περιέλθει ο Δυτικός Κόσμος, το πολιτικό προσωπικό μηχανεύεται και παρασκευάζει οτιδήποτε επινοεί, έστω και κακοποιώντας την αλήθεια, παραβιάζοντας καθιερωμένους κανόνες και αρχές, προκαλώντας ατάκτως πόνο και δυστυχία, προκειμένου να καλύψει την ανεπάρκεια του και να διατηρήσει τα προνόμια του, πάντα έχοντας ως ύψιστο στόχο την ικανοποίηση των συμφερόντων της ολιγαρχίας που ελέγχει την οικονομία, την επικοινωνία, την ενημέρωση και σχεδόν κάθε θεσμό του κράτους.
Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο πρέπει να δει κανείς πώς κατασκευάζονται οι «εχθροί» που είναι απαραίτητοι κάθε φορά για τον αποπροσανατολισμό και τη χειραγώγηση των πολιτών στο εσωτερικό, για την πραγματοποίηση των πολέμων που εξυπηρετούν τα μεγάλα τραστ, τραπεζικά, βιομηχανικά κ.ά., για τη δικαιολόγηση των εκκωφαντικών ανισοτήτων που μαστίζουν τις κοινωνίες φτωχαίνοντας τους πολίτες και πλουτίζοντας τις μικρότατες μειοψηφίες.
Οι άρχουσες ελίτ όταν ξέμειναν από τον «κομμουνιστικό κίνδυνο» με τον οποίο τάισαν επί πάρα πολλές δεκαετίες τις κοινωνίες τους για να μπορούν αβίαστα να εφαρμόζουν τις αντιλαϊκές και φιλοπόλεμες πολιτικές τους, πρόβαλαν αμέσως ως επόμενο εχθρό τα αντιδημοκρατικά καθεστώτα των Βαλκανίων, της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής. Αφού διέλυσαν δέκα χώρες, με μηδαμινά δημοκρατικά αποτελέσματα, επιλέξαν ως επόμενο εχθρό την τρομοκρατία σκοτώνοντας κι άλλους ανθρώπους μαζικά. Τέταρτος εχθρός στη σειρά οι μετανάστες και οι πρόσφυγες. Δεν έχει σημασία ότι η Δύση δημιουργεί τους μετανάστες και τους πρόσφυγες με τους πολέμους, τις κυρώσεις και τους αποκλεισμούς που επιβάλλει. Το αίτιο δεν ενδιαφέρει. Ο εχθρός που απειλεί τον δυτικό πολιτισμό πρέπει να παταχθεί.
Παράλληλα, επιλέγεται η Ρωσία ως εχθρός. Εισέβαλε στην Ουκρανία. Το ότι την προκαλέσαμε κατ’ επανάληψη και κατά παραβίαση των συμφωνηθέντων, δεν έχει σημασία. Αφού δεν αποδέχτηκε την επιχειρούμενη ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, όπως έκανε ανεκτές μόνο με γκρίνια τις προηγούμενες επεκτάσεις προς ανατολάς, κακό του κεφαλιού της. Θα μαζευτούμε όλοι, υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, καμιά σαρανταριά με τους παρατρεχάμενους, και θα της αλλάξουμε τα φώτα. Ούτε αυτό τους βγήκε. Έφαγαν τα μούτρα τους. Έπεσαν σε στασιμοπληθωρισμό. Κλείνουν οι μεγάλες βιομηχανίες τους, το βαρύ τους πυροβολικό. Πληρώνουν χρυσή την ενέργεια που αγοράζουν από τους σύμμαχους Αμερικάνους.
Συρφετός
Οι Αμερικάνοι αναγορεύουν σε πρότυπο τον καταζητούμενο από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο Νετανιάχου. Απάγουν τον Μαδούρο από τη Βενεζουέλα. Αλλά αυτά δεν μετριάζουν τη δυσαρέσκεια των Αμερικάνων. Γι’ αυτό επενδύουν εκ νέου σε σταθερούς εχθρούς, τους μετανάστες από την Κεντρική και Νότια Αμερική και στους «μουλάδες» του Ιράν που θέλουν να φτιάξουν πυρηνικές βόμβες για να χτυπήσουν, γιατί όχι;, την αίθουσα χορού που χτίζεται κατ’ εντολή του προέδρου στο Λευκό Οίκο! Και αμέσως ο Τραμπ αποφαίνεται ότι τις εξεγέρσεις στην Ευρώπη κατά των αξιολύπητων ευρωπαϊκών κυβερνήσεων τις οργανώνουν οι διαχρονικοί μας εχθροί, οι μουσουλμάνοι, οι ισλαμιστές, εκτός απ’ αυτούς που χρηματοδοτούμε και εξοπλίζουμε για να μας κάνουν τη δουλειά όπως στη Συρία.
Κι από κοντά όλος ο συρφετός κεντρώων, σοσιαλιστών, δεξιών και κυρίως ακροδεξιών που μισούν τους μετανάστες, αλλά περισσότερο τους ισλαμιστές μετανάστες που, όπως υποστηρίζεται απ’ αυτό το ευρύ μέτωπο, θα αλλάξουν τον χαρακτήρα της Ευρώπης, θα καταργήσουν τον ιουδαιοχριστιανικό πολιτισμό που κατά την φον ντερ Λάιεν αποτελεί το χρυσό δισκοπότηρο της Δύσης και θα επιβάλλουν όχι μόνο τον ισλαμικό νόμο, αλλά και τα κεμπάπ και τους ναργιλέδες! Για κάποιο λόγο, αναφορά στα χαρέμια δεν κάνουν οι ισλαμόπληκτοι λευκοί χριστιανοί. Ούτε στην περιτομή γιατί θα κατηγορούνταν για αντισημιτισμό.
Κι εδώ μπαίνει ένα κρίσιμο ερώτημα: Ξέρουν όλοι αυτοί οι αμόρφωτοι, πολιτικοί, δημοσιογράφοι και λοιποί, τι έχει κάνει και συνεχίζει να κάνει η Δύση σε όλη την υπόλοιπη ανθρωπότητα, στη θρησκεία, τη γλώσσα και τον πολιτισμό;
Για να γίνει κατανοητό τι εννοώ, αφού δεν μπορώ να εξαντλήσω το θέμα σε ένα μικρό κείμενο, θα εκθέσω συνοπτικά τι έκανε η Δύση στην Αφρική σε σχέση με τη θρησκεία και τη γλώσσα. Τα ίδια έκανε και στον υπόλοιπο κόσμο, αλλά εκείνα θα τα δούμε λίαν προσεχώς.
Δεν πρόκειται για συμψηφισμό. Μπορεί οι αδιάβαστοι και οι προκατειλημμένοι να φουσκώνουν στα μυαλά τους και στην προπαγάνδα τους την ισλαμική απειλή εναντίον του δυτικού πολιτισμού, αλλά τέτοια απειλή δεν υπήρξε ποτέ ούτε προκύπτει από κάπου ότι μπορεί να υπάρξει.
Πρώτα-πρώτα, η Ευρωπαϊκή Ένωση, συν τη Μεγάλη Βρετανία, έχει συνολικά περίπου
30 εκατομμύρια μουσουλμάνους μοιρασμένους σε 28 χώρες, περίπου το 6% του συνολικού πληθυσμού της! Αντίστοιχα στη Ρωσία οι εθνικές μειονότητες, που αποτελούνται σε μεγάλο βαθμό από μετανάστες, αποτελούν το 28% του πληθυσμού της χώρας κι αυτό δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα στη συνύπαρξή τους. Μόνο οι μουσουλμάνοι στη Ρωσία αποτελούν το 10%.
Τοτέμ
Αν τώρα εξετάσουμε την Αφρική, των 54 κρατών, θα δούμε ότι πάνω από το 50% των Αφρικανών μιλούν αγγλικά και γαλλικά και όχι τις δικές τους γλώσσες. Συγκεκριμένα, 230 εκατομμύρια Αφρικανοί μιλούν γαλλικά, γιατί αυτή η γλώσσα επιβλήθηκε σαν επίσημη σε 21 χώρες, από τους Γάλλους αποικιοκράτες. Και σε άλλες 23-27 χώρες όπου τα αγγλικά έγιναν η επίσημη ή συγκυρίαρχη γλώσσα, υπό την κυριαρχία των Βρετανών, 240 εκατομμύρια Αφρικανοί μιλούν αγγλικά.
Τα ίδια και χειρότερα στον επίσης ευαίσθητο τομέα της θρησκείας.
Οι μαρτυρίες και τα ντοκουμέντα που περιλαμβάνονται στις έρευνες που έχουν γίνει από Αφρικανούς και Δυτικούς μελετητές για λογαριασμό γνωστών ιστορικών κέντρων, πανεπιστημίων και αρχείων διεθνών οργανισμών, μέρος των οποίων αποτυπώνεται και σε μεγάλο αριθμό ογκωδέστατων βιβλίων, τα οποία είναι ελάχιστα διαδεδομένα στη Δύση, δεν αφήνουν καμία αμφιβολία για το πόση βία ασκήθηκε αφενός για να επιβληθούν οι γλώσσες των αποικιοκρατών στην Αφρική και σε άλλες ομοιοπαθείς ηπείρους και αφετέρου για να απαρνηθούν τον παραδοσιακό πνευματικό και μεταφυσικό κόσμο της Αφρικής, να απαρνηθούν τους θεούς των προγόνων τους που σχετίζονταν με τη δική τους ζωή, μνήμη, κουλτούρα και ιστορία προκειμένου να αποδεχτούν τον προσηλυτισμό στον χριστιανισμό.
Οι Ευρωπαίοι ανά τον κόσμο δεν θέλουν να ακούν και να μαθαίνουν γι’ αυτά. Γι’ αυτό το πάρα πολύ σημαντικό μέρος του πολιτισμού των Ευρωπαίων αποσιωπάται ή αναφέρεται ως κάτι από ένα μακρινό παρελθόν που έχει αξία μόνο ιστορική.
Γιατί αν αρχίσουν οι πολίτες των ΗΠΑ και της Ευρώπης να αναρωτιούνται με ποιο τρόπο, ποιες μεθόδους και για ποιο λόγο οι πολίτες της Αφρικής που σκλαβώθηκαν, βασανίστηκαν, ξεριζώθηκαν, ταπεινώθηκαν και αποδεκατίστηκαν, εγκατέλειψαν τα τοτέμ των δικών τους θεών και τα αντικατέστησαν με τα τοτέμ του χριστιανισμού, θα υπεισέλθει ένας προβληματισμός που θα ακυρώσει το πιο σημαντικό στοιχείο που ο χριστιανισμός προβάλλει ως κύριο δικό του γνώρισμα, το στοιχείο της ηθικής, της αγάπης και της ανθρωπιάς.
Από πού κι ως πού
Τι θα πει το δυτικό καθεστώς, η άρχουσα τάξη, ο πνευματικός κόσμος, η εκκλησία για το πώς 720 εκατομμύρια Αφρικανοί έγιναν χριστιανοί; Αποφάσισαν ένα πρωί να αλλαξοπιστήσουν ή αυτοί και οι πρόγονοί τους δεν είχαν καμία άλλη επιλογή;
Από πού κι ως πού 100 εκατομμύρια Νιγηριανοί, 35 εκατ. Κενυάτες, 63 εκατ. Κονγκολέζοι και πολλοί άλλοι είναι χριστιανοί; Πώς ύστερα από χιλιάδες χρόνια ζωής, οι Αφρικανοί έχασαν κατά την ίδια περίοδο και υπό τους ιδίους επικυρίαρχους, εκτός από την αυτοδιάθεσή τους, τις γλώσσες, τις μυθολογίες και τις θρησκείες τους, υποχρεωμένοι πλέον να μιλούν γλώσσες που δεν ταιριάζουν όχι μόνο στη συνολική κουλτούρα τους και στους επικοινωνιακούς τους κώδικες, αλλά ούτε στο γλωσσικό τους μηχανισμό, πράγμα που φαίνεται ακόμα και σήμερα στη δυσχέρεια εκφοράς του λόγου που έχουν οι αγγλόφωνοι και γαλλόφωνοι Αφρικανοί από την Ουγκάντα, το Καμερούν, το Τσαντ, τη Ζιμπάμπουε, τη Ζάμπια, τη Γκάνα…
Από πού, λοιπόν, νομιμοποιούνται να δηλώνουν απειλούμενοι οι χριστιανοί της Δύσης που βίαια και εκ προ μελέτης μεθόδευσαν την εξάλειψη της φυσικής γλώσσας των λαών και την εξαναγκαστική αντικατάσταση των δικών τους θεών από τους λευκούς ξανθούς γαλανομάτηδες θεούς των Γάλλων και των Γερμανών; Από πόσο ρατσισμό κι από πόση ανηθικότητα αντλούν το θράσος αυτοί που εφάρμοσαν την πολιτισμική γενοκτονία παγκόσμια ως μέθοδο κυριαρχίας και υποτέλειας εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων;
Αυτοί που βγαίνουν άνετοι και σίγουροι, σαν να αρχίζει η ιστορία του Κόσμου από το 2026, για να καθησυχάσουν τα ήδη αποχαυνωμένα πλήθη, Τραμπ, Βανς, Μπόρις Τζόνσον, Στάρμερ, Φον ντερ Λάιεν, Ρούτε, Μελόνι, Τουσκ, Λεπέν, Βάιντελ, Στουμπ και λοιποί επιστάτες της αποσύνθεσης της Δύσης, πώς θα προστατεύσουν τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, ενώ υποστηρίζουν τη γενοκτονία στην Παλαιστίνη και πνίγουν τους μετανάστες με πολεμικά σκάφη, απελάσεις και ψηλούς φράκτες γύρω-γύρω;
