Σχολιάζει ο Δώρος Μελιανίτης
- Να την πω την αμαρτία μου. Τον Σπύρο Κουλκουδίνα, βουλευτή Πιερίας της Νέας Δημοκρατίας και γραμματέα της Βουλής των Ελλήνων, δεν τον γνώριζα από την κοινοβουλευτική του παρουσία. Τον γνώρισα προσφάτως σαν συγκοινωνιολόγο, όταν συμβούλεψε το πανελλήνιο, εφόσον στενεύεται οικονομικά, να μετακινείται με τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Ο πολυμήχανος κ. Κουλκουδίνας, όπως αποκάλυψε η Εφημερίδα των Συντακτών, έχοντας και μια μονοπρόσωπη ΙΚΕ για την ανάπτυξη του θαλάσσιου τουρισμού, έλαβε 200.000 ευρά από ευρωπαϊκά κονδύλια που προορίζονταν για τη στήριξη της αλιείας και των αλιευτικά εξαρτώμενων κοινοτήτων. Ο κ. Κουλκουδίνας, εκτός από βουλευτής και προαγωγός ενάλιων δραστηριοτήτων, είναι και φαρμακοπώλης. Τι μας μένει από αυτή την ιστορία; Μας μένει ότι οι κοινοβουλευτικοί μας άνδρες έχουν πολύ ελεύθερο χρόνο για τις εξωκοινοβουλευτικές τους δραστηριότητες.
- Διότι, η πολιτική, ως γνωστόν, δεν είναι επάγγελμα αλλά προσφορά στην κοινωνία. Γι’ αυτό και ο πρώην βουλευτής (και γιος βουλευτή) Μιχάλης Μπεκίρης, επί σειρά ετών διευθυντής του γραφείου του Πρωθυπουργού στη Βουλή και κουμπάρος του, όπως αποκάλυψε η εφημερίδα Documento, δεν ήταν εργαζόμενος στο πρωθυπουργικό γραφείο, αλλά… εθελοντής! Και φυσικά, ως εθελοντής, δεν ήταν υποκείμενος σε λογοδοσίες και άλλα οχληρά! Ο κ. Μπεκίρης, εντέλει, παραιτήθηκε από την εθελοντική δραστηριότητά του, χωρίς όμως να μας διαφωτίσει ούτε για τις σπουδές του ούτε για την κύρια επαγγελματική δραστηριότητά του. Φαίνεται πάντως ότι ο εθελοντισμός ήταν ανέκαθεν χούι του. Και παλαιότερα, όπως γράφτηκε, είχε «ενταχθεί άτυπα στο προσωπικό της βιομηχανίας “Αχαϊκά Πλαστικά”» της συζύγου του. Για την ώρα κρατάμε τη δεδομένη επιχειρηματική ικανότητά του, αφού αγόρασε ακίνητο σε εξαιρετικά συφερτική τιμή.
- Ούτε τον βουλευτή της Ν.Δ. Δημήτρη Καλογερόπουλο γνώριζα, αλλά εκτίμησα πολύ τον βραχύλογο και καίριο σχολιασμό του για τις επιτυχίες της εξωτερικής μας πολιτικής: «Τον ήπιαμε»!
Παραλλήλως τρέχει από το Υπουργείο Υγείας, με τη συνεργασία της τελευταίας εκδοχής της UNICEF, η Εθνική Δράση κατά της Παιδικής Παχυσαρκίας, η χρηματοδότηση της οποίας ξεπερνά τα 50 εκατομμύρια! Στα πλαίσια αυτής της δράσης μάλιστα χρηματοδοτείται και συνεργασία με αθλητικούς φορείς, όπως καλή ώρα η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης.
Αν διακρίνετε κάποια ανακολουθία σε όλα αυτά είστε επιπόλαιοι. Είμαστε οι αντιφάσεις μας. Άλλοι πεινάνε, άλλοι βαρυστομαχιάζουν κι άλλοι τους μοσχοπουλάνε το σχοινί που θα κρεμαστούν!
- Και, ω του θαύματος, αφού «τον ήπιαμε», το ελληνικό FBI (ασσορτί με την αθηναϊκή Ριβιέρα αυτό) άφησε τους τυροπιτάδες που δεν κόβουν απόδειξη στην ησυχία τους και πάει από θρίαμβο σε θρίαμβο. Πιτσαδόροι που δεν κόβουν αποδείξεις και φουρναραίοι που δεν αποδίδουν τον φπα. Θα επιληφθεί η Δικαιοσύνη, που στο μεταξύ θα διαλευκάνει και τους χρηματισμούς διαιτητών από μεγαλοπαράγοντες – άλλη μια ιδιότητα παντελώς άγνωστη στον σχολικό επαγγελματικό προσανατολισμό.
- Μα γίνονται τέτοια πράγματα στον χώρο του επαγγελματικού αθλητισμού; Οι στοιχηματικές εταιρίες και οι αθλητικογράφοι, κατά το συνήθειό τους, έπεσαν από τα σύννεφα. Όλοι οι υπόλοιποι πάντως επιβεβαίωσαν όσα ήδη γνώριζαν και οι περαστικοί από τα προποτζίδικα.
- Περαστικοί κι εμείς από την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου που την ξεπετάξαμε και πάλι σαν αγγαρεία. Ξέπνοες παρελάσεις βαριεστημένων μαθητών, πολλές ματαιώσεις λόγω… βροχής και θεσμικές κοινοτοπίες – μόνο η μπάντα του Πολεμικού Ναυτικού στη Θεσσαλονίκη μας ξάφνιασε παιανίζοντας ότι ανήκει στον εαυτό της. Τι να πούμε άλλωστε εμείς οι επίλοιποι για την αψηφησιά των προγόνων μας; Τι να πούμε για εκείνο το «Όχι», όταν ήδη, στεντορεία τη φωνή, έχουμε πει «Ναι» σε όλα;
- Δεν λέμε τίποτε και καλά κάνουμε. Και θα κάναμε ακόμη καλύτερα αν παίρναμε λιγότερο στα σοβαρά όσους θέλουν να κοντύνουν την εθνική αντίσταση εστιάζοντας σε πράξεις δωσιλογισμού. Ο καημός τους δεν είναι η επιστημονική αλήθεια, αλλά να βγούμε πάππου προς πάππου σκάρτοι σαν τα ξινισμένα από την ανεστιότητα μούτρα τους.
- Άντε, και καλό μήνα σε όλους μας! Και να μην φοβάστε τις πτώσεις. Όποιος πέφτει, ίσως και να ξανασηκωθεί – όποιος σέρνεται, αυτός είναι που δεν σηκώνεται ποτέ!
Μερικές δουλειές είναι ντροπή!
Αν η ΑΑΔΕ ήθελε να κάνει τη δουλειά της, ας ήλεγχε εκείνες τις αγνώστου ιδιοκτησίας εταιρείες με έδρα το Δουβλίνο που αγόρασαν μπιρ παρά τα δάνεια των Ελλήνων και μεταβίβασαν τις τοκογλυφικές απαιτήσεις τους σε εισπρακτικές εταιρίες που λειτουργούν ως κράτος εν κράτει εισπράκτορές τους. Αλλά ξεχάστηκα! Η ΑΑΔΕ δεν έχει τέτοια δικαιοδοσία, αφού αυτές δεν έχουν ελληνικό αφμ. Αυτές οι εταιρείες δεν φορολογούνται εδώ, απλώς εισπράττουν εδώ και ταΐζουν με βρώμικο ψωμί τους εργαζόμενους πέριξ των πλειστηριασμών (από τηλεφωνήτριες μέχρι δικαστικούς επιμελητές). Όλοι αυτοί οι άνθρωποι κάνουν μια παλιοδουλειά, που είναι ψυχοφθόρα και για τους ίδιους. Μακράν όμως χειρότεροι όλων είναι οι διαπραγματευτές, που συχνά είναι δικηγόροι. Εδώ η αναλγησία χτυπάει ταβάνι. Έχουν μποναμάδες και στόχους να πιάσουν οι άνθρωποι βγάζοντας στο σφυρί εκατοντάδες χιλιάδες ακίνητα μικρομεσαίων – μιλάμε για πολλά περισσότερα ακίνητα από αυτά που υπεξαιρέθηκαν στην προηγούμενη κατοχική περίοδο.
Αλλά αυτοί, που στην καθομιλουμένη καλούνται «κοράκια», φευ, δεν είναι οι χειρότεροι. Χειρότεροι όλων με διαφορά είναι αυτοί που χτυπούν ακίνητα στους πλειστηριασμούς, οι μαθητευόμενοι του οικονομικού συστήματος. Αυτοί που κάνουν την κρίση… ευκαιρία (πλουτισμού).
Πάντοτε υπήρχαν παλιάνθρωποι, θα μου πείτε, αλλά υπήρχε το χαλινάρι «τι ψυχή θα παραδώσω». Τώρα, παραδομένοι στον Μαμωνά, δεν σκοτίζονται με τέτοια.
Ζωές λεηλατούνται κι η χώρα περιέρχεται στα μουλωχτά στη δικαιοδοσία πολυεθνικών αρπακτικών.
