Στις ισραηλινές εκλογές το εξακομματικό μπλοκ του αρχιεγκληματία Νετανιάχου πήρε 42,1% και 53 έδρες σε σύνολο 120. Έχασε δηλαδή 11 έδρες, άρα και την κοινοβουλευτική πλειοψηφία – τζάμπα πήγε η ανοιχτή υποστήριξη του προέδρου Τραμπ, του υπουργού Πολέμου Χέγκσεθ και των λοιπών Αμερικανών γκάνγκστερ… Από τις 11 έδρες που έχασε ο Νετανιάχου, μόνο 2 τις κέρδισε η εξίσου σιωνιστική αντιπολίτευση (37,7% και 48 έδρες), που ναι μεν θέλει να διώξει τον Νετανιάχου αλλά χειροκροτεί δίχως επιφυλάξεις τη γενοκτονία. Τις υπόλοιπες 9 έδρες τις πήραν τα δύο παλαιστινιακά κόμματα –αραβικά σύμφωνα με το επίσημο λεξιλόγιο, αφού ως γνωστόν… δεν υπάρχουν Παλαιστίνιοι– που μαζί απέσπασαν 14,8% και 19 έδρες. Εξ ου και η λύσσα της συμμορίας Νετανιάχου, με τον ίδιο τον αρχιεγκληματία να κραυγάζει ότι «οι Άραβες μας έκλεψαν τις έδρες» και να παρηγορείται με δηλώσεις του τύπου «στους σιωνιστές είμαστε πρώτη δύναμη»!
Το στρατόπεδο της τάχα μετριοπαθούς αντιπολίτευσης υπό τον απόστρατο Άιζενκοτ (εγκληματία εφάμιλλο του Νετανιάχου, καθώς είναι ο εμπνευστής της ισοπέδωσης «εχθρικών» κατοικημένων περιοχών ως συλλογικής τιμωρίας «πληθυσμών που υποστηρίζουν τους τρομοκράτες») ένιωσε τον ίδιο αποτροπιασμό για τη μαζική συμμετοχή στην ψηφοφορία των Παλαιστινίων-υπηκόων Γ΄ κατηγορίας του παρακράτους, αλλά δεν μπορεί να εκφραστεί με τον ίδιο τρόπο. Διότι αν θέλει τα κυβερνητικά έδρανα, πρέπει κάπως να αποσπάσει την ανοχή των Παλαιστινίων βουλευτών. Θα είναι οδυνηρό αυτό για έναν άνθρωπο που μεταξύ άλλων συμμετείχε ενθουσιωδώς, ως «ειδικός» επί της γενοκτονίας, στην κυβέρνηση Νετανιάχου ως τα μέσα του 2024. Και μάλιστα όταν είναι υποχρεωμένος να επιζητά την ανοχή όχι μόνο των συντηρητικών της Ενωμένης Αραβικής Λίστας (5,9% και 8 έδρες), που έχουν ξανασυνεργαστεί με «μετριοπαθείς» σιωνιστές, αλλά και των «φιλοτρομοκρατών» της Κοινής Λίστας (8,8% και 11 έδρες).
Τέτοια συμφωνία δύσκολα θα υπάρξει, διότι σε αντάλλαγμα οι Παλαιστίνιοι βουλευτές θα απαιτήσουν τον τερματισμό της γενοκτονίας και της εθνοκάθαρσης, και κατ’ ελάχιστο την άμεση παύση της επέκτασης των παράνομων εποικισμών και των αιματηρών επιθέσεων των εποίκων και του κατοχικού στρατού εναντίον του γηγενούς πληθυσμού. Ας σημειωθεί εδώ ότι, σε αντίποινα για τον πρόσφατο θάνατο δύο ισραηλινών στρατιωτών από μαχητές της αντίστασης, η συμμορία Νετανιάχου άμεσα διέταξε ναζιστικού τύπου αντίποινα: ισοπέδωση μεγάλου μέρους της Χεβρώνας, και εκδίωξη χιλιάδων Παλαιστινίων κατοίκων της. Θα χρειαστεί λοιπόν οι σιωνιστές να συγκρατήσουν τη δολοφονική μανία τους, προκειμένου να μπορέσουν να συζητήσουν έστω με τους Παλαιστίνιους. Σε κάθε περίπτωση, αναμένονται παζάρια μέχρι τελικής πτώσεως προκειμένου να σχηματιστεί κυβέρνηση. Τον Γόρδιο Δεσμό θα μπορούσε βέβαια να κόψει είτε μια αποστασία κάποιων βουλευτών από το μπλοκ της αντιπολίτευσης, είτε μια (εξίσου δύσκολη) συνεργασία Νετανιάχου-Άιζενκοτ.
Υπάρχει όμως κι άλλη «λύση»: μια νέα προβοκατόρικη επίθεση εναντίον του Ιράν – καθώς η προηγούμενη απόπειρα του Νετανιάχου λίγο πριν ανοίξουν οι κάλπες σκόνταψε στην… άρνηση εκτέλεσης διαταγής από την ηγεσία του κατοχικού στρατού, προφανώς με ενθάρρυνση της τραμπικής διοίκησης. Που κι αυτή δεν ήθελε τέτοιους περισπασμούς πριν τις δύσβατες για τους Ρεπουμπλικάνους ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ. Ένα νέο φυτίλιασμα της Μέσης Ανατολής ίσως έλυνε το πρόβλημα του Νετανιάχου και των αφιονισμένων νεοναζί συνενόχων του. Διότι αλλιώς, πριν φτάσουν στο εδώλιο μιας νέας Νυρεμβέργης, θα χρειαστεί να περάσουν από τα ισραηλινά δικαστήρια για αδικήματα δευτερεύοντα σε σχέση με τη γενοκτονία, την εθνοκάθαρση και την κατοχή ξένων εδαφών. Στα οποία ίσως προστεθεί και η κατηγορία της εσχάτης προδοσίας: ο Άβιγκντορ Λίμπερμαν, επικεφαλής του κόμματος «Ισραήλ Το Σπίτι μας» (ο ίδιος που ευθαρσώς δηλώνει ότι «δεν υπάρχουν αθώοι στη Γάζα»), μήνυσε τον Νετανιάχου για «απόπειρα να συρθεί το Κράτος του Ισραήλ σε πόλεμο την παραμονή των εκλογών αποκλειστικά λόγω του φόβου εκλογικής ήττας, αδιαφορώντας για τις ζωές των στρατιωτών μας»…
