Ολοκληρώθηκε η αποξήλωση και του τελευταίου καδοφόρου εκσκαφέα στο λιγνιτωρυχείο Μεγαλόπολης, κάνοντας πράξη την απόφαση της ΔΕΗ όχι απλώς να παύσει η λιγνιτική παραγωγή, αλλά να καταστραφεί οριστικά και αμετάκλητα η ίδια η τεχνική δυνατότητα ηλεκτροπαραγωγής με λιγνίτη, με τον υφιστάμενο εξοπλισμό. Μια μέρα πριν από την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, μέσα σε λίγα λεπτά καταστράφηκε και ο Ε17, ο όγδοος εκσκαφέας της Μεγαλόπολης, ολοκληρώνοντας μια επιχείρηση συστηματικής διάλυσης των παραγωγικών υποδομών της περιοχής.
Το έργο το είχαμε ξαναδεί το καλοκαίρι στη Μαυροπηγή Κοζάνης. Στις 18 Ιουνίου, με ελεγχόμενες εκρήξεις, τρεις γιγαντιαίοι καδοφόροι εκσκαφείς σωριάστηκαν στο έδαφος μέσα σε δευτερόλεπτα. Η ΔΕΗ επικαλέστηκε την παλαιότητα, τη φθορά και την ανάγκη αποκατάστασης των ορυχείων. Οι εικόνες όμως των ανατινάξεων συμβόλισαν μια πολιτική που δεν αρκείται στο κλείσιμο των λιγνιτικών μονάδων, αλλά ξηλώνει και τις υποδομές που συγκροτήθηκαν επί δεκαετίες με τεράστιες δημόσιες επενδύσεις.
Η συνέχεια δόθηκε στη Μεγαλόπολη. Μέσα στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Οκτωβρίου καταστράφηκαν επτά καδοφόροι εκσκαφείς, ενώ είχε προηγηθεί η αποξήλωση αποθετών, αποληπτών, ταινιοδρόμων και άλλου εξοπλισμού. Κι όλα αυτά παρά τις επανειλημμένες καταγγελίες του Συνδέσμου Συνταξιούχων ΔΕΗ και την ομόφωνη απόφαση 256/2026 του Δημοτικού Συμβουλίου για αξιολόγηση και διάσωση της βιομηχανικής κληρονομιάς. Ακόμη και η τελευταία έκκληση να διασωθεί τουλάχιστον ο Ε17 έπεσε στο κενό.
Και τώρα, σύμφωνα με τις καταγγελίες, η σκυτάλη περνά ξανά στη Δυτική Μακεδονία. Με την «τεχνογνωσία» των αποξηλώσεων που αποκτήθηκε στη Μεγαλόπολη, σειρά παίρνει ό,τι έχει απομείνει από τον εξοπλισμό του Βόρειου Συστήματος.
Δεν πρόκειται απλώς για την απώλεια μιας βιομηχανικής κληρονομιάς. Πρόκειται για την καταστροφή παραγωγικών δυνατοτήτων και ενεργειακών εφεδρειών, σε μια εποχή γενικευμένης ενεργειακής ανασφάλειας, γεωπολιτικών αναταράξεων και πολεμικών προετοιμασιών. Την ώρα που η κυβέρνηση μιλά για ενεργειακή ασφάλεια, η ΔΕΗ καθιστά ολοένα δυσκολότερη και δαπανηρότερη οποιαδήποτε μελλοντική επιστροφή στην αξιοποίηση του εγχώριου λιγνίτη.
Ποιος αποφάσισε ότι η χώρα δεν χρειάζεται αυτές τις εφεδρείες; Με ποια μελέτη, ποιο σχέδιο και ποια εξουσιοδότηση καταστρέφεται μια τέτοια δημόσια παραγωγική υποδομή; Και ποιος θα λογοδοτήσει για τις συνέπειες;
Δήλωση του Σαράντου Αλεξανδρή, αναπληρωτή γραμματέα του Συνδέσμου Συνταξιούχων ΔΕΗ Μεγαλόπολης, μέλους του Δ.Σ. της ΠΟΣ/ΔΕΗ
Προσχεδιασμένο έγκλημα η καταστροφή παραγωγικού εξοπλισμού!
Ασέβεια στην 55χρονη ιστορία της περιοχής, της λιγνιτικής εξόρυξης και παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.
Στη Μεγαλόπολη, στο Λιγνιτικό Κέντρο Μεγαλόπολης, τις τελευταίες είκοσι (20) ημέρες συντελέστηκε, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, η καταστροφή και των οκτώ (8) καδοφόρων εκσκαφέων στο ορυχείο της ΔΕΗ.
Για την ιστορία, αλλά και για να θυμούνται οι εργαζόμενοι που εργάστηκαν σε αυτά τα μηχανήματα, καθώς και όλοι όσοι εργάστηκαν στο Ενεργειακό Κέντρο Μεγαλόπολης, επισημαίνουμε ότι οι επτά (7) ήταν πλήρως λειτουργικοί μέχρι και το 2024, όταν σταμάτησε η λειτουργία των ορυχείων και της 4ης λιγνιτικής μονάδας.
Οι ηθικοί αυτουργοί της καταστροφής ενήργησαν με τέτοιον τρόπο, ώστε να αποκλειστεί κάθε δυνατότητα μελλοντικής επαναλειτουργίας των μηχανημάτων και του Ενεργειακού Κέντρου. Πρόκειται για μια πρακτική που προκαλεί εύλογα ερωτήματα για τις αποφάσεις, τις εντολές και τις ευθύνες όσων συνέβαλαν στην καταστροφή αυτού του πολύτιμου παραγωγικού εξοπλισμού.
Εάν αυτή η επίμονη μανία καταστροφής αφορά την 4η Μονάδα της Μεγαλόπολης, μπορούμε να φανταστούμε τι ενδέχεται να ακολουθήσει για την Πτολεμαΐδα 5 και τον Άγιο Δημήτριο 5.
Δεν καταστράφηκαν μόνο μηχανήματα. Καταστράφηκε παραγωγικός εξοπλισμός, τεχνογνωσία και ένα ζωντανό κομμάτι της βιομηχανικής ιστορίας της Μεγαλόπολης, που χτίστηκε με τον μόχθο χιλιάδων εργαζομένων.
Τώρα το μόνο που απομένει είναι: να πληρώσουν όσοι συνέργησαν για την καταστροφή της δημόσιας περιουσίας από την κορυφή μέχρι τον τελευταίο κρίκο της αλυσίδας, για τις αποφάσεις που ελήφθησαν, τις εντολές που δόθηκαν και την εκτέλεσή τους.
Για την καταστροφή εξοπλισμού που αποτελεί περιουσία της ΔΕΗ και, κατ’ επέκταση, αφορά τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και ολόκληρη την κοινωνία;
Και το κυριότερο: ποιοι θα αναλάβουν την πρωτοβουλία για να διερευνηθεί η υπόθεση, να αποδοθούν οι ευθύνες και να λογοδοτήσουν όσοι ευθύνονται;
Η καταστροφή του παραγωγικού εξοπλισμού δεν μπορεί να περάσει στη λήθη. Η βιομηχανική ιστορία της Μεγαλόπολης δεν είναι παλιοσίδερα και η δημόσια περιουσία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως υλικό προς απόσυρση χωρίς λογοδοσία.
Απαιτούμε απαντήσεις, διερεύνηση και απόδοση ευθυνών!
Η προστασία της βιομηχανικής μας κληρονομιάς και της δημόσιας περιουσίας είναι υπόθεση όλων μας!
