Την περασμένη Κυριακή δημοσιεύθηκε στο διαδίκτυο η φωτογραφία ενός από τους ισραηλινούς εισβολείς στον Λίβανο ενώ κατέστρεφε με βαριοπούλα ένα άγαλμα του Χριστού. Αφού η γενναία αυτή πράξη του κατοχικού στρατιώτη κέρδισε διεθνή φήμη, η κυβέρνηση του παρακράτους υποσχέθηκε ότι οι ένοχοι θα τιμωρηθούν. Όσο τιμωρήθηκαν π.χ. και οι ισραηλινοί στρατιώτες-δεσμοφύλακες που βίαζαν με λοστούς Παλαιστίνιους κρατούμενους, αλλά θεωρούνται «ήρωες» από την πλειοψηφία της αρρωστημένης ισραηλινής κοινωνίας. Τελικά και οι μεν και οι δε «τιμωρήθηκαν με ένα μήνα κράτηση» (διάβαζε, άδεια από τις μάχες).
Δεν πέρασε ούτε μια μέρα, και στο διαδίκτυο κυκλοφόρησε ένα βίντεο, από το χωριό Γιαρούν αυτή τη φορά, πάλι στον νότιο Λίβανο. Αυτό το είχαν αναρτήσει με καμάρι οι ίδιοι οι κατοχικοί στρατιώτες για να δείξουν πώς, με μία στρατιωτική μπουλντόζα, γκρέμισαν το άγαλμα του έφιππου Αγίου Γεωργίου. Γνώριζαν κι αυτοί πολύ καλά ότι στη χειρότερη περίπτωση η συμμορία Νετανιάχου δημοσίως θα τους επιτιμήσει, και έπειτα θα τους επιβραβεύσει.
Οι πράξεις αυτές δεν αποτελούν εξαίρεση, αλλά κανόνα, και αυτό είναι γνωστό σε όσους παρατηρούσαν τη συμπεριφορά των σιωνιστών στη Γάζα. Όπου, πέρα από τις σφαγές γυναικόπαιδων, οι οποίες τέλος πάντων «εξηγούνται» από την απόφαση της συμμορίας Νετανιάχου να επιχειρήσει οργανωμένα μια γενοκτονία και εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων, πραγματοποιούσαν και ιεροσυλίες που δεν εξυπηρετούσαν κανέναν πολιτικό ή στρατιωτικό στόχο. Εκτός ίσως από την «ελεύθερη έκφραση» των πιο κτηνωδών ενστίκτων των εγκληματιών πολέμου, που θεωρούν (όχι άδικα) πως ό,τι κι αν κάνουν δεν λογοδοτούν ποτέ και σε κανέναν.
Στον Λίβανο βέβαια η μεθοδική ισοπέδωση χριστιανικών οικισμών και η μανιακή καταστροφή χριστιανικών μνημείων δεν οφείλεται μόνο στα βαριά ψυχοπαθολογικά προβλήματα της ένστολης ισραηλινής νεολαίας: αποτελεί και άνωθεν διατεταγμένη εκδίκηση για το γεγονός ότι η πλειοψηφία των χριστιανών στον νότιο Λίβανο, την κοιλάδα Μπεκάα κ.α. βλέπουν στη Χεζμπολά τον μοναδικό έμπρακτο υπερασπιστή τους – όχι μόνο από τους ισραηλινούς εισβολείς, αλλά και από τις επιδρομές τζιχαντιστών [1]. Άρα χαλάνε το αφήγημα, και γι’ αυτό τιμωρούνται…
Κατά τα άλλα, ουδέν νεώτερον από το μέτωπο του Λιβάνου, το έδαφος του οποίου προορίζεται να συμβάλλει στην υλοποίηση του Μεγάλου Ισραήλ το οποίο υποσχέθηκε ο Θεός στους ισραηλινούς πριν μερικές χιλιάδες χρόνια. Η τελευταία εκεχειρία, όπως ήταν αναμενόμενο, έχει γίνει με το καλημέρα κι αυτή κουρελόχαρτο από τους εισβολείς, που ανατινάζουν, βομβαρδίζουν και σκοτώνουν κατά βούληση: διασώστες, δημοσιογράφους, απλούς αμάχους, ακόμα και κυανόκρανους. Άλλωστε η συμμορία Νετανιάχου είχε καταστήσει εξαρχής σαφές ότι δεν της αρέσει η εκεχειρία στην οποία την εξανάγκασαν οι ΗΠΑ κατόπιν επιμονής του Ιράν [2].
Παρ’ όλα αυτά η φιλοδυτική ψευδοκυβέρνηση της Βηρυτού, που εξευτελίζει τον λιβανέζικο στρατό διατάζοντάς τον διαρκώς να υποχωρεί χωρίς ούτε μια αψιμαχία για την τιμή των όπλων, παριστάνει ακόμα ότι διαπραγματεύεται με τους εγκληματίες εισβολείς υπό την υψηλή αιγίδα της Ουάσινγκτον. Κι ότι πέτυχε παράταση της (ανύπαρκτης) εκεχειρίας! Άξιος εκπρόσωπος της εξωνημένης και ακραία διεφθαρμένης λιβανέζικης ελίτ, η κυβέρνηση αυτή βαυκαλίζεται ότι –χάρη και στους εισβολείς και στην υποστήριξη της Δύσης– θα απαλλαγεί επιτέλους από τις δυνάμεις της αντίστασης, ώστε να ξαναρχίσει ανενόχλητη την καταλήστευση και το ξεπούλημα της Χώρας των Κέδρων.
[1] «Πώς μπορούμε να μην είμαστε με τη Χεζμπολά;» (φύλλο 769).
[2] «Ασταθής εκεχειρία στον Λίβανο» (φύλλο 772).
