πολιτισμός

Σε πολιτείες σοβαρές, η Πολιτική και η Τέχνη βρίσκονται σε αλληλεξάρτηση. Ακόμα και σε πολιτείες αστείες (όπως η δικιά μας) το ίδιο συμβαίνει. Για παράδειγμα, η προώθηση της άσφαιρης «Τέχνης για την Τέχνη» είναι μια συνειδητή πολιτική επιλογή του συστήματος, καθώς του δίνει τη δυνατότητα να μην φορά αλεξίσφαιρο γιλέκο (με τέτοια ζέστη). Είναι όμως το μοναδικό καλλιτεχνικό τέκνο που αγκαλιάζει το σύστημα;

Αποχαιρετώντας τον… αυτοδίδακτο Ζοζέ Σαραμάγκου. Της Μαρίας Ξυλούρη.

Μια αποκαλυπτική, νοτιοαφρικανική ματιά στο κορυφαίο αθλητικό γεγονός. Του Πάτρικ Μποντ, Ντέρμπαν, Ν. Αφρική.

Πρόκειται για μια μεγάλη εικαστική έκθεση με τη συμμετοχή πάνω από εκατό καλλιτεχνών, η οποία υλοποιήθηκε χάρη στην πολύμηνη προσπάθεια του θεωρητικού της τέχνης Παναγιώτη Παπαδόπουλου.

20 σεφ, 11 μαμάδες κι εγώ- 111 συνταγές και ιδέες διατροφής για παιδιά.

Ο Ίαν ΜακΓιούαν ξεκίνησε γράφοντας σκοτεινές ιστορίες με μακάβρια ξεσπάσματα (που του έδωσαν το παρατσούκλι Ίαν Μακάμπρ, Ίαν Μακάβριος δηλαδή), από βιβλίο σε βιβλίο, όμως, πέρασε σε μια λογοτεχνία εστιασμένη στα μεγάλα θέματα (που πάντα, όμως, αναπτύσσεται γύρω από ένα κεντρικό γεγονός το οποίο αλλάζει τα δεδομένα για τους ήρωες) και καθιερώθηκε ως ένας από τους σπουδαιότερους ζώντες Βρετανούς συγγραφείς, με χαρακτηριστικότερα στοιχεία του τη λαμπρή πρόζα και τον πολύ καλό χειρισμό της έντασης από σελίδα σε σελίδα - αν και, όπως έδειξε και η συζήτηση για τα σπουδαία βιβλία της προηγούμενης δεκαετίας στην εφημερίδα Guardian, υπάρχει μια μεγάλη μερίδα αναγνωστών που θεωρεί τις συγγραφικές του καταθέσεις (από το Άμστερνταμ και το Σάββατο μέχρι την υπερεπιτυχημένη Εξιλέωση) υπερεκτιμημένες και κενές.

Ένα αποκαλυπτικό βιβλίο του Δημήτρη Ψαρρά από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια.

Της Σοφίας Κολοτούρου.

Ένας ιστορικός θεσμός που φέτος κλείνει τα 30 του χρόνια.

Μια συνομιλία με το σκηνοθέτη Αλέξη Τσάφα με αφορμή την ταινία του Μιντέλο – Πίσω από τον ορίζοντα.