Ο καταξιωμένος μαχόμενος δικηγόρος Κώστας Παπαδάκης, γνωστός στο κοινό της εφημερίδας μας (*), έχει διατελέσει υποψήφιος δήμαρχος στην Αθήνα και είναι μέλος του Δ.Σ. του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών. Εδώ και μήνες έχει αναλάβει τη νομική εκπροσώπηση της 46χρονης που κατηγορείται, μαζί με άλλους δύο ανθρώπους, για τον εμπρησμό της Marfin το 2010. Είναι η τρίτη φορά που επιχειρείται η «εξιχνίαση» του εγκλήματος, όχι βάσει αποτελεσμάτων ερευνών, ή έστω ενδείξεων, αλλά με τις ίδιες μικροπολιτικές σκοπιμότητες που κυριάρχησαν και στις προηγούμενες δύο δίκες (γι’ αυτό αμφότερες κατέληξαν σε φιάσκο). Πρόκειται δηλαδή για μία ακόμη υπόθεση που επιβεβαιώνει πως η δικαιοσύνη δεν είναι απλώς απούσα σήμερα στην Ελλάδα, όπως πιστεύουν εκατομμύρια ανθρώπων – τελευταίο σχετικό παράδειγμα η κραυγή των Τεμπών για δικαιοσύνη. Δυστυχώς, όπως αποκαλύπτει και η συνέντευξη του Κώστα Παπαδάκη, ο θεσμός λειτουργεί, αλλά ανάποδα: ως αδικία διατεταγμένη από την εξουσία…
Την άνοιξη η κοινή γνώμη της χώρας μας βομβαρδίστηκε με τη «συγκλονιστική αποκάλυψη» ότι επιτέλους βρέθηκαν οι ένοχοι για τον εμπρησμό της Marfin. Όμως ο βομβαρδισμός ξαφνικά καταλάγιασε, και σύντομα αντικαταστάθηκε από μια σχεδόν απόλυτη σιωπή. Πώς το εξηγείτε;
Η υπόθεση ανακινήθηκε τον περασμένο Απρίλιο, μετά από ένα ανώνυμο ηλεκτρονικό μήνυμα που καταδείκνυε 10 πρόσωπα ως δράστες. Τρία εξ αυτών συνελήφθησαν. Σας θυμίζω το πολιτικό κλίμα εκείνων των εβδομάδων: φαινόταν ότι η κυβέρνηση πάει για εκλογές τον Οκτώβριο, εν μέσω κατακραυγής για τις συνθήκες διεξαγωγής της δίκης για τα Τέμπη, το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, το ανύπαρκτο πτυχίο του κ. Μακάριου Λαζαρίδη κ.ο.κ. Ήταν δηλαδή πολύ επιθυμητός από το Μαξίμου ένας αντιπερισπασμός. Στην περαιτέρω κλιμάκωση της υπόθεσης, με την έκδοση ενταλμάτων σύλληψης κ.λπ., έπαιξαν ρόλο και οι εκρήξεις στη Θεσσαλονίκη, που είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο της Βάγιας Νέστορα. Έτσι καλλιεργήθηκε ένα ασφυκτικό κλίμα, που αύξησε την πίεση στους δικαστές. Ουσιαστικά επί ένα τρίμηνο υπήρχε ένας επικοινωνιακός μονόλογος της εξουσίας…
Σε αυτό το κλίμα διατάχθηκε η σύλληψη της 46χρονης που εκπροσωπείτε, σωστά;
Η πελάτισσά μου από το 2017 ζούσε στο Λονδίνο, όπου είχε βρει δουλειά ως υπάλληλος σε κατάστημα duty free του αεροδρομίου. Όταν πληροφορήθηκε, όχι από τις «αρμόδιες αρχές» αλλά από δημοσιογράφο, ότι κατηγορείται για τον εμπρησμό της Marfin, αγόρασε εισιτήριο για να επιστρέψει άμεσα στην Ελλάδα και να θέσει εκουσίως τον εαυτό της στη διάθεση της δικαιοσύνης. Αλλά αυτό θα χαλούσε το έωλο αφήγημα των διωκτικών αρχών, κι έτσι έσπευσαν να ζητήσουν από τους Βρετανούς τη σύλληψή της πριν προλάβει να ταξιδέψει. Πράγματι, συνελήφθη στο αεροδρόμιο και προφυλακίστηκε επί 25 ημέρες πριν μεταφερθεί «θεαματικά» στην Ελλάδα.
Ανέλαβα την υπόθεση ήδη έχοντας αντιληφθεί ότι δεν πρόκειται για μια νομική διαδικασία που εκτυλίσσεται βάσει δικογράφων αλλά, αντίθετα, «εκδικάζεται» στα τηλεοπτικά στούντιο. Γι’ αυτό και εξαρχής, με δελτίο Τύπου, κατέστησα σαφές ότι δεν θα γίνει ανεκτή η συνέχιση της δημοσιοποίησης των στοιχείων της 46χρονης, και απηύθυνα έκκληση να σταματήσουν άμεσα οι διαρροές στα ΜΜΕ φωτογραφιών, εγγράφων κ.λπ. που, εκ της φύσεως όσων διέρρεαν, προφανώς προέρχονταν από την αστυνομία. Όταν ήρθε στην Ελλάδα και ανέλαβα επίσημα έχοντας διαβάσει τη δικογραφία, προσπάθησα να αναδείξω δύο βασικά στοιχεία: Πρώτον, ότι ήδη το 2022 είχε εξεταστεί το ενδεχόμενο εμπλοκής στον εμπρησμό της πελάτισσας μου –χωρίς καν να το γνωρίζει η ίδια– με χρήση του ίδιου φωτογραφικού υλικού που παρουσιάζεται και σήμερα. Τότε, με απόφαση που επικυρώθηκε και από την Εισαγγελία Εφετών, η υπόθεση τέθηκε στο αρχείο. Υπάρχει δηλαδή δεδικασμένο! Το δεύτερο στοιχείο αφορά το γεγονός ότι και τώρα, που χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος της συνδυαστικής ανάλυσης φωτογραφιών, η οποία αποτελεί το βασικό στοιχείο της παρούσας δικογραφίας, δεν υπάρχει ταυτοποίηση. Συγκεκριμένα, το πόρισμα καταλήγει σε «περιορισμένη στήριξη ομοιότητας». Άλλωστε είναι εμφανείς οι διαφορές μεταξύ των φωτογραφιών που εξετάστηκαν, π.χ. όσον αφορά τον σωματότυπο της πελάτισσάς μου. Υπογράμμισα τα εν λόγω στοιχεία και στο απολογητικό υπόμνημα που υποβάλαμε…
Όλα αυτά οδήγησαν σε κάποιο αποτέλεσμα;
Καταρχήν, κανείς δεν με διέψευσε, είτε γραπτά είτε προφορικά. Δεύτερον, από την έκδοση του πρώτου δελτίου Τύπου και μετά, κάθε σχετικό δημοσίευμα στα ΜΜΕ περιείχε, έστω και εν μέρει, τα στοιχεία που παρέθεσα. Με άλλα λόγια, μετριάστηκε αισθητά το επικοινωνιακό μονοπώλιο του κρατικού ψεύδους.
Σας ικανοποιεί αυτή η εξέλιξη;
Ναι, αλλά όπως έδειξε η συνέχεια αυτό δεν αρκεί. Η προσφυγή μας κατά της συνέχισης της προσωρινής κράτησης, παρότι δεν υπάρχουν ενδείξεις ενοχής, απορρίφθηκε. Και είναι χαρακτηριστικό του γεγονότος ότι αναζητούν εναγωνίως επιχειρήματα, διότι δεν έχουν, το ότι η προσφυγή απορρίφθηκε με επιχειρηματολογία διαφορετική από αυτήν που πρόβαλε ο εισαγγελέας. Γι’ αυτό και έχω ζητήσει από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την αναίρεση της απορριπτικής απόφασης. Κι έχουμε ακόμα περιθώριο τεσσάρων μηνών για προσφυγή στα ευρωπαϊκά δικαστήρια…
Σκέφτεστε την προσφυγή εκεί για ποιο λόγο;
Μεταξύ άλλων, για παραβίαση των όσων κατοχυρώνει η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου σχετικά με τη δίκαιη δίκη, καθώς δεν λήφθηκαν καθόλου υπόψη τα υπομνήματά μας, το δεδικασμένο, αποφασίστηκε προφυλάκιση χωρίς αποδεικτικά στοιχεία, ούτε καν ενδείξεις ενοχής, κ.ο.κ.
Είναι χαρακτηριστικό του γεγονότος ότι αναζητούν εναγωνίως επιχειρήματα, διότι δεν έχουν, το ότι η προσφυγή κατά της συνέχισης της προσωρινής κράτησης της 46χρονης απορρίφθηκε με επιχειρηματολογία διαφορετική από αυτήν που πρόβαλε ο εισαγγελέας
Κατανοητό. Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η υπόθεση;
Είμαστε ενώπιον μιας ακόμη πιο αρνητικής εξέλιξης, καθώς σχεδιάζεται να «συμπληρωθεί» η κατηγορία με τη λεγόμενη «τρομοκρατική» επιβαρυντική περίσταση. Αυτό θα οδηγήσει σε αντικατάσταση του αρμόδιου Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου (ΜΟΔ) από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων, το οποίο δεν έχει ενόρκους. Σημειωτέον ότι η προηγούμενη δίκη της Marfin, που κατέληξε σε αθώωση των κατηγορουμένων, εκδικάστηκε στο ΜΟΔ. Με άλλα λόγια, ο επικοινωνιακός βομβαρδισμός κόπασε, αλλά η δυναμική του δικαστικού μηχανισμού λειτουργεί. Έτσι, και παρόλο που σύμφωνα με το άρθρο 97 του Συντάγματος τα κακουργήματα, και τα πολιτικά εγκλήματα, πρέπει να δικάζονται από ΜΟΔ ώστε να κατοχυρώνεται η λαϊκή συμμετοχή μέσω των ενόρκων, οι τρομονόμοι οδήγησαν στην εκδίκαση πολλών υποθέσεων μόνο από δικαστές, ενώ και ο Άρειος Πάγος απορρίπτει πλέον την έννοια του πολιτικού εγκλήματος. Κι αυτά τη στιγμή που, πέραν όσων επισημάνθηκαν ως τώρα, υπάρχουν δύο ακόμη δεδομένα που αποδυναμώνουν περαιτέρω αυτή καθαυτή τη βάση εκκίνησης της τρέχουσας δίωξης: Πρώτον, στο ανώνυμο ηλεκτρονικό μήνυμα με τους υποτιθέμενους δράστες του εμπρησμού της Marfin περιλαμβάνεται και το όνομα του Πολύκαρπου Γεωργιάδη, ο οποίος όμως τότε ήταν φυλακισμένος. Και δεύτερον, παρά τις διαμαρτυρίες μας για το ανώνυμο ηλεκτρονικό μήνυμα, δεν έχουν γίνει ούτε καν οι στοιχειώδεις έρευνες για την ταυτοποίηση του αποστολέα.
Αυτά όλα ενισχύουν την πεποίθηση ότι κυριαρχούν κρυφές πιέσεις και μικροπολιτικές σκοπιμότητες σε ένα ήδη προεκλογικό κλίμα, κι όχι νομικοί κανόνες και επιδίωξη απόδοσης δικαιοσύνης. Και μάλιστα συμβαίνουν ενώ ταυτόχρονα αποφυλακίζεται ο Κασιδιάρης, που επίσης αναμένεται να παίξει ρόλο ενόψει εκλογών. Δεδομένου ότι ήσασταν και συνήγορος πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χ.Α.(**), πώς εκτιμάτε αυτήν την εξέλιξη;
Εδώ μπαίνουμε σε άλλη κατηγορία επιεικώς περίεργων καταστάσεων. Καταρχήν να θυμίσω ότι ο Κασιδιάρης είχε «προβλέψει» καιρό πριν την ακριβή ημερομηνία αποφυλάκισής του. Εντυπωσιακό, ιδίως όταν δεν έχει δοθεί καμία εξήγηση για το πώς έγινε ο ευεργετικός υπολογισμός των ημερών ποινής του συγκεκριμένου φυλακισμένου ώστε να απελευθερωθεί στα επτά χρόνια πριν εκτίσει την ποινή του (13 χρόνια), και ταυτόχρονα να φαίνεται ότι την εξέτισε πλήρως. Θα έχει ενδιαφέρον εάν επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες ότι του επιμετρήθηκε διπλές μέρες λόγω παροχής εργασίας ως νοσοκόμου, τη στιγμή που δεν διαθέτει ούτε καν τυπικά τέτοια προσόντα. Διότι εάν όντως ανέλαβε νοσοκομειακά καθήκοντα, έθεσε σε κίνδυνο τους ασθενείς.
Όσον αφορά τον ρόλο του, να σημειωθεί ότι η κυβέρνηση συντήρησε πολιτικά τον Κασιδιάρη ενόσω ήταν φυλακισμένος, επιτρέποντάς του να θέσει υποψηφιότητα για δήμαρχος Αθηναίων. Την ώρα που νομοθετούσε τροπολογίες στον εκλογικό νόμο για να αποτρέψει τη συμμετοχή του σε εκλογές εθνικές και αργότερα για ευρωεκλογές, δεν έκανε το ίδιο για τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Συνεπώς ενσυνείδητα του υπέδειξε τη δίοδο της υποψηφιότητας για το Δήμο Αθήνας. Ίσως η κυβέρνηση έλπιζε ότι θα σώσει τον τότε απερχόμενο δήμαρχο Μπακογιάννη παρουσιάζοντας το φόβητρο του Κασιδιάρη. και αποβλέποντας στον κεντρώο χώρο. Στις δημοτικές εκλογές του 2023 ο Κασιδιάρης πήρε τις μισές ψήφους σε σχέση με το 2019, και το ένα τρίτο των ψήφων του 2014. Αλλά ούτε τώρα αντιμετωπίζονται οι συνεχείς προκλητικές εξαγγελίες του και η υποδαύλιση εντάσεων εκ μέρους του. Είναι προφανές ότι κάποιοι επενδύουν πολιτικά στον Κασιδιάρη, κι ότι χρηματοδοτείται από οικονομικά συμφέροντα, ενώ η απόπειρά του να διαφοροποιηθεί από τη Χ.Α. δεν πείθει κανέναν.
Στην πραγματικότητα το 2019 ζήτησε την αρχηγία της Χ.Α., ο Μιχαλολιάκος του την αρνήθηκε, κι έκτοτε ξεκίνησε η υποτιθέμενη διαφοροποίηση του Κασιδιάρη, ενώ συνεργαζόταν με στελέχη της παλιάς Χ.Α. Δύο χρήσιμα παραδείγματα σε σχέση με τον ρόλο που μπορεί να επιφυλάσσεται στον Κασιδιάρη: Πρώτον, δείτε τι συνέβη με τους Σπαρτιάτες, οι οποίοι, αφότου ουσιαστικά διαλύθηκαν ως κόμμα μετά τη δίωξη που τους ασκήθηκε, αρκετοί από αυτούς ως ανεξάρτητοι βουλευτές ψηφίζουν σχεδόν πάντα μαζί με τη Ν.Δ. Δεύτερον, δείτε τι συνέβη με τους δύο δημοτικούς συμβούλους της παράταξης Κασιδιάρη στην Αθήνα τον Νοέμβριο του 2024, που «ανεξαρτητοποιήθηκαν» από την παράταξη Κασιδιάρη, χωρίς αιτιολογία, και σχεδόν ταυτόχρονα με την πολιτική μετατόπιση των Σπαρτιατών… Εν τέλει, και ανεξαρτήτως αυτών των μεθοδεύσεων, θέλω να καταλήξω στο ότι η πολιτική νομιμοποίηση του Κασιδιάρη και των ομοίων του δεν μπορεί να γίνει ανεκτή.
Τον ξεμπρόστιασε άλλωστε και ο Μιχαλολιάκος, λέγοντας ότι «αρκετοί από αυτούς που κάνουν τα λιοντάρια, μέσα στη φυλακή ήταν γλείφτες της διοικήσεως» και προσθέτοντας: «Είναι θλιβερό να ακούς έναν άνθρωπο 46 ετών να λέει ότι έχει αποκηρύξει τις ιδέες του. Και ζηλεύω πραγματικά τους αγωνιστές της αριστεράς που ακόμη και μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα δεν αρνούνταν το κόμμα τους»…
Ακριβώς! Έφτασε ο μεγαλύτερος φασίστας που γνώρισε η σύγχρονη ελληνική κοινωνία να αναγνωρίζει την ηθική και πολιτική ανωτερότητα της αριστεράς!
* Βλ. μεταξύ άλλων συνέντευξη: «Η Αθήνα έχει ανάγκη έργα για τους κατοίκους, όχι για το κεφάλαιο» (φύλλο 653).
** «Οι αγώνες έφεραν αποτελέσματα» (φύλλο 766).
