Ο χάρτης ενός άλλου κόσμου
Το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης σε ρόλο χαρτογράφου, για άλλη μια χρονιά. Του Βασίλη Κεχαγιά.
Ο θάνατος του Δαντόν
Το 1835 που ο Μπίχνερ γράφει τον Δαντόν, στην Ευρώπη κυριαρχεί ο ρομαντισμός, χαρακτηριστικό του οποίου είναι ότι οι ήρωές του, συνήθως απελπισμένοι και μελαγχολικοί, κυριευμένοι από το αίσθημα του ανολοκλήρωτου είναι αποφασισμένοι να θυσιάσουν ακόμα και τον ίδιο τους τον εαυτό για κάποιο μεγάλο σκοπό. Το έργο εξελίσσεται την εποχή της Τρομοκρατίας, η επανάσταση δεν έχει ακόμα εδραιωθεί και ο λαός πεινάει. Ο Δαντόν μετανιωμένος από τα «Σεπτεμβριανά» θέλει να βάλει ένα τέλος στο λουτρό αίματος κι έρχεται σε αντίθεση με τον πρώην σύντροφο του, τον αδιάλλακτο Ροβεσπιέρο, ο οποίος ύστερα από μια δίκη παρωδία τον οδηγεί στη γκιλοτίνα. Ο Δαντόν μαθαίνει ότι επίκειται σύλληψή του αλλά αρνείται να αποδράσει, αποδεχόμενος τη μοίρα του.
www.forfree.gr τ. 56
ΜΟΥΣΙΚΗΣάββατο 12/3ΑθήναΟ Shepdog έρχεται από το Λονδίνο στο μπαρ πάνω από το bios για να συναντήσει στα decks τον Blend Mishkin και να μπερδέψουν...
Ηχηρό μήνυμα του Προμηθέα δεσμώτη από την ακριτική Αγιάσο
Όταν το καρναβάλι είναι κατεξοχήν πολιτικός λόγος.
H ραψωδία των ασημάντων
Δεκαετία του ’60 στη Λάρισα. Πιο συγκεκριμένα στην παραποτάμια συνοικία του Πηνειού Κουλουντρού. Έναν τόπο γεμάτο χαμόσπιτα και παράγκες, λάσπες και κοπριές οικόσιτων ζώων. Αλλά όχι μόνο. Σ’ αυτό το δύσκολο περιβάλλον της φτώχειας και της εξαθλίωσης οι άνθρωποι παλεύουν να ξορκίσουν τη μιζέρια, να σταθούν στα πόδια τους με αξιοπρέπεια και αλληλεγγύη.
Παγκόσμιο βιβλιοπωλείο: T. C. Boyle
T.C. Boyle: When the Killing’s Done384 σελίδες, Viking Adult, 2011.
«Επιστροφή στο χωριό» – Δέκα ιστορίες που ξεχώρισαν
Μια διαφορετική συλλογή διηγημάτων από τις εκδόσεις Α/συνεχεια.
Άκης Πάνου: Πες μου παππού, πες μου παππού, αυτός ο κόσμος πάει πού…;
Αυτός που κλε για να ταΐ, κουτσουβελάκια, απ’ το θεό κι από εμέ, συγχωρεμέ. Αυτός που κλε, για αποταμί, σε μασουράκια, παλιοκοπρί, αηδιαστί και συχαμέ.
«Λαϊκός Μαραθώνιος, 1930-2000 Από τον Μάρκο στον Άκη»
Βραδιά λόγου και μουσικής με τον Στέλιο Ελληνιάδη και τους «Οινομάδες» αφιερωμένη στον Άκη Πάνου.
Εκ-κενώσεις
«Οι Έλληνες είναι βυθισμένοι στα σκατά και μάλιστα πολύ βαθιά… Αν δεν είχαμε έρθει εμείς, θα είχαν πέσει στην άβυσσο…» διατείνεται ο Ντομινίκ Στρος Καν, επιχειρώντας να υπεραμυνθεί στην επιβεβλημένη άφιξη της τριαξονικής αποστολής στην Ελλάδα, κυρίως όμως για να προσάψει μομφή συλλογικής ευθύνης για το ολίσθημα της παραγωγής και της δυσωδίας των ξεχειλισμένων λυμάτων. Και επειδή η χώρα δεν είχε τη δύναμη να αυτοκαθαρθεί, τι πιο φυσιολογικό από την άφιξη του διεθνούς παράγοντα με τα προηγμένα μηχανήματα εκ-κενώσεων και το (τοκογλυφικό) αζημίωτο, εννοείται.
