κοινωνία

Μια όχι τόσο γνωστή πτυχή του Μίκη Θεοδωράκη που κλείνει τα 85 χρόνια του.

Της Δέσποινας Χαραλαμπίδου.

Ολόκληρο το προηγούμενο εξάμηνο, οι εργαζόμενοι, τα συνδικάτα, η κοινωνία έδωσαν, όχι στο σύνολό τους βέβαια, την ύψιστη μάχη για την υπεράσπιση εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων ενός αιώνα και προσπάθησαν να αποτρέψουν την επιστροφή της κοινωνίας μας 100 χρόνια πίσω.
Τελικά, όμως, παρά τη συνολική αντίθεση όλων των πολιτών στα μέτρα και στις ασκούμενες πολιτικές, παρά την αγανάκτηση, τη λαϊκή οργή και τον μεγάλο θυμό, όλα τα μέτρα ψηφίστηκαν από τη Βουλή και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, εκτελώντας πιστά τις εντολές των αφεντικών της -ΕΚΤ, Ε.Ε., ΔΝΤ και ΣΕΒ- θα μείνει στην ιστορία της χώρας μας, ως η πιο προδοτική για τους εργαζόμενους και το λαό κυβέρνηση που πέρασε ποτέ, όχι από τη μεταπολίτευση και μετά, αλλά από την ίδρυση του ελληνικού κράτους.

Τoυ Λεωνίδα Σακλαμπάνη

«Αισθάνομαι ντροπή και ανατριχίλα που συμπολίτες μας ασθενείς, που βρίσκονται μάλιστα υπό την προστασία του κράτους, διαβιούν σε συνθήκες που θυμίζουν καταστάσεις Σπιναλόγκας του 19ου αιώνα ή, ακόμα χειρότερα, στρατόπεδα συγκέντρωσης του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου».

Του Νίκου Ταυρή

Συνεχίζεται η μη διενέργεια ελέγχου στη Ριζάρειο Σχολή, παρά τα συνεχή δημοσιεύματα, τόσο του Δρόμου όσο και άλλων Mέσων. Και όλα αυτά, όταν το ίδρυμα βρίσκεται στο χείλος της οικονομικής καταστροφής λόγω της κακοδιαχείρισης.

Aπόφαση του Εφετείου ακυρώνει τα σχέδια Κακλαμάνη για το Πάρκο Κύπρου και Πατησίων.