κοινωνία

Τα άλυτα προβλήματα που υποβαθμίζουν τη ζωή στη Δυτική Θεσσαλονίκη. Του Αντώνη Μιχαλάκη.

Σε 27 φυλακές έχει αρχίσει ήδη οι κρατούμενοι αποχή συσσιτίου.

Του Λεωνίδα Σακλαμπάνη.

Πώς σχεδιάζετε την επόμενη μέρα των κινητοποιήσεων;

Απαντά ο Νίκος Αδαμόπουλος, Πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων δήμου Νέας Ιωνίας, μέλος Γ.Σ. ΠΟΕ ΟΤΑ.

Το μεγάλο ζήτημα είναι ότι ενώ βρισκόμαστε, στην κυριολεξία, μπροστά σε μια βίαιη ανατροπή όλων αυτών που ξέραμε στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και στη λειτουργία της και στις εργασιακές σχέσεις, αλλά και στα εισοδήματα των εργαζομένων, η αντίδραση είναι αναντίστοιχη. Πέρυσι, με αφορμή το ασφαλιστικό και την ενοποίηση των ταμείων, ο κλάδος βρέθηκε σε δεκαπενθήμερη απεργιακή κινητοποίηση δημιουργώντας μια ολόκληρη κατάσταση, μαζί με τους εργαζόμενους στη ΔΕΗ. Σήμερα, η αντίδραση του κλάδου έχει περιοριστεί σε συμμετοχή στις γενικές απεργίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, σε κάποιες στάσεις εργασίας και στην κατάληψη της χωματερής την προηγούμενη βδομάδα. Η ΠΑΣΚΕ που έχει την απόλυτη πλειοψηφία στον κλάδο μαζί με τη ΔΑΚΕ, στην ουσία, καθηλώνουν τον κλάδο και αυτό αποτυπώθηκε στην απόφαση του πρόσφατου γενικού συμβουλίου (16/3). Δυστυχώς και το ΠΑΜΕ στον κλάδο μας έχει διαχωρίσει τη θέση του, δεν συμβάλλει τον τελευταίο χρόνο στο να χτιστεί μια ενωτική αντίδραση.

Η ΠΟΕ ΟΤΑ θα έπρεπε να ανοίξει ένα συνολικό μέτωπο που να ζητά την κατάργηση του νόμου, την ανατροπή του Συμφώνου Σταθερότητας και να το εμπλουτίζει με συνθήματα που αφορούν στον κλάδο, δηλαδή υπογραφή συλλογικών συμβάσεων τώρα, κατάργηση των δημοτικών επιχειρήσεων και διασφάλιση του προσωπικού, μονιμοποίηση των συμβασιούχων, που αποτελούν το 50% του κλάδου. Τέτοιες προτάσεις κατατέθηκαν και από αποφάσεις συνελεύσεων στην πανελλαδική σύσκεψη των 230 πρωτοβάθμιων σωματείων που καλύπτει η Ομοσπονδία, τη Δευτέρα 15/3. Εκεί εκφράστηκε μια αγανάκτηση ότι δεν μπορεί ο κλάδος να πηγαίνει σε παροδικές 24ωρες απεργίες που, στην ουσία, δεν προσθέτουν τίποτα. Σ’ αυτή τη φάση, οι εργαζόμενοι δεν εμπιστεύονται, πλέον, τις συνδικαλιστικές ηγεσίες. Η ΠΟΕ-ΟΤΑ αρνείται, μέχρι στιγμής, να βάλει στον αγώνα τους συμβασιούχους με αίτημα της ενιαίας συλλογικής σύμβασης γι’ αυτούς, που σημαίνει ότι αφαιρείται η δυνατότητα ενοποίησης με τον μισό κλάδο. Εκείνο που θα πρέπει να μας απασχολήσει είναι πώς οι διαθέσεις αυτές θα βρουν διέξοδο και τρόπο οργάνωσης. Εμείς, ως σωματείο, έχουμε απόφαση να κινηθούμε για συντονισμό με σωματεία της ευρύτερης περιοχής, όπου σε πρώτη φάση να αντιμετωπίσουμε και τα τοπικά ζητήματα Από την άλλη να δημιουργηθεί ένας οριζόντιος συντονισμός σωματείων. Το «Οι αγώνες στα χέρια των εργαζομένων» δεν είναι ένα απλό σύνθημα, ο συντονισμός από τα κάτω σε επίπεδο πρωτοβάθμιων σωματείων, η δημιουργία νέων μορφών κινητοποιήσεων, είναι επιτακτική ανάγκη για να μπορέσει το εργατικό και το συνδικαλιστικό κίνημα να αντισταθεί, να ανατρέψει και να επιβάλλει τη δικιά του λογική.

Τα κεκτημένα δεν είναι βρισιά

Το Μνημόνιο επιτάσσει την απαλλαγή του κράτους από τα… βάρη της υγείας

Του  Στρατή Πλωμαρίτη

«Κλέβουν από τα παιδιά μας το χαμόγελο και τα όνειρά τους, τα θέλουν φτηνό εργατικό δυναμικό για αυτό τους παρέχουν μια παιδεία χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο», λέει στο Δρόμο η Διονυσία Αθανασοπούλου, που την Τρίτη «αναστάτωσε» τη Βουλή σηκώνοντας ένα πανό που έγραφε «Κάτω τα χέρια από τα παιδιά μας».
Η πρόεδρος της Ομοσπονδίας Γονέων Αθηνών, είχε προσκληθεί στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που συνεδρίαζε με αντικείμενο τη σχολική βία κι όταν πήρε το λόγο φώναξε στους βουλευτές «Θέλετε οι μαθητές να είναι φοβισμένοι και χαφιέδες!», αναφερόμενη στους χειρισμούς της κυβέρνησης στο θέμα των καταλήψεων. «Δεν είναι μόνο οι καταλήψεις», λέει στο Δρόμο η κ. Αθανασοπούλου, «τα παιδιά μας αγωνίζονται με κάθε τρόπο για ένα καλύτερο αύριο. Είναι οι ελλείψεις στα βιβλία και τους καθηγητές, είναι η υποχρηματοδότηση της Παιδείας, είναι η αφόρητη κατάσταση που δημιουργείται στο επονομαζόμενο ‘Νέο Σχολείο’ της κ. Διαμαντοπούλου. Για όλα αυτά, τα παιδιά μας είναι στους δρόμους και δεν έχουμε παρά να τα στηρίξουμε».

«Κάτι αλλάζει στους γονείς»
Ως μεμονωμένα και κατευθυνόμενα περιστατικά αντιμετωπίζει η κ. Αθανασοπούλου τα κρούσματα απειλών και βίας από γονείς προς μαθητές που κάνουν καταλήψεις. «Προέρχονται από συγκεκριμένους, γνωστούς χώρους», λέει και τονίζει πως δεν μπορούν να αμαυρώσουν το σύνολο της στάσης των γονιών. «Ήδη μετά τα τελευταία μέτρα οι γονείς συνειδητοποιούν τι συμβαίνει και στηρίζουν όλο και περισσότερο τις κινητοποιήσεις των παιδιών τους. Και τα μεμονωμένα κρούσματα αυταρχισμού απομονώνονται όλο και περισσότερο».

«Κατευθύνσεις στη λογική του κεφαλαίου»
Ερωτώμενη για τις επιλογές της κυβέρνησης στο χώρο της Παιδείας, η κ. Αθανασοπούλου είναι σαφής: «Τα πάντα σχεδιάζονται με βάση τις ανάγκες του κεφαλαίου. Δε φτιάχνουμε μορφωμένους ανθρώπους, αλλά καταρτισμένο εργατικό δυναμικό. Ήδη από καιρό ο ΟΟΣΑ και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου έχουν καθορίσει τι είδους γνώσεις πρέπει να πάρουν τα παιδιά μας. Και ασφαλώς τα μέτρα της τρόικας για την Ελλάδα δε θα μπορούσαν να ξεφύγουν από τον κανόνα αυτό».
Η κ. Αθανασοπούλου άνοιξε το πανό της στην αίθουσα όπου συνεδρίαζε η επιτροπή Ισότητας, προκαλώντας την έκρηξη του προεδρεύοντος βουλευτή, Παναγιώτη Αντωνακόπουλου, ο οποίος μίλησε για «ψεύτικους ήρωες». Η πρόεδρος της Ομοσπονδίας Γονέων απομακρύνθηκε άμεσα από την αίθουσα της συνεδρίασης, κρατήθηκε για λίγη ώρα στο γραφείο του φρούραρχου της Βουλής και στη συνέχεια οδηγήθηκε συνοδεία αστυνομικού στην έξοδο του κτιρίου, στην οδό Βασιλίσσης Σοφίας, με σκοπό η όλη διαδικασία να μη «μολύνεται» από τέτοιου είδους αναστατώσεις…
Μέσω του Δρόμου, η κ. Αθανασοπούλου απευθύνει κάλεσμα σε όλους τους γονείς για τις μαζικές κινητοποιήσεις που οργανώνει η Ομοσπονδία Γονέων το επόμενο Σάββατο, 15 Οκτωβρίου, στην Αθήνα και σε όλες τις μεγάλες πόλεις.

Αβεβαιότητα για τους 330 εργαζόμενους της Fulgor