Ελλάδα: το έγκλημα βρωμάει απ’ το κεφάλι

Η εγκληματικότητα στην Ελλάδα άλλαξε ποιοτικά και ποσοτικά. Και πρώτα-πρώτα η εγκληματικότητα στα ανώτερα στρώματα, στην κορυφή της κοινωνικο-οικονομικής πυραμίδας. Ανέκαθεν στη χώρα, υπήρχε η εγκληματικότητα που συνδεόταν με την εξουσία.

Η πανταχού παρούσα ουσία του πολιτισμού

Η εκδήλωση στο Στούντιο με θέμα «Ο πολιτισμός στον 21ο αιώνα» ήταν μόνο η αρχή, για την ακρίβεια μια νέα αφετηρία σε μία προσπάθεια...

Από το ξεπούλημα του εθνικού πλούτου στο ξεπούλημα των πολιτικών!

Καθώς μεγάλα τμήματα της εθνικής ιδιοκτησίας περιήλθαν και περιέρχονται σε ξένες εταιρίες και κράτη, η ιθύνουσα πολιτική τάξη μεταβάλλεται σε κάστα υποτελή που απλά διαχειρίζεται αυτή τη μεταβίβαση ιδιοκτησίας και εκπροσωπεί τους νέους ιδιοκτήτες.

Για ένα αριστερό κανάλι: Ελευθερία στην ενημέρωση, αξία στον πολιτισμό

Η κατάργηση της ΕΡΤ έθεσε ξαφνικά και με πολύ μεγάλη ένταση, μεταξύ άλλων, το ζήτημα του ρόλου της τηλεόρασης και της ανάγκης να δημιουργήσουμε ένα εναλλακτικό κανάλι επικοινωνίας, ενημέρωσης και πολιτισμού.

Ο ναζισμός ενυπάρχει στη δυτική πολιτική κουλτούρα

Το «Λιβαδειά Παλάς» είναι αδιάψευστος μάρτυρας της συμφωνίας που καθόρισε σε μεγάλο βαθμό το μέλλον της μεταπολεμικής Ευρώπης.

Οι δυτικοί ακόμα φοβούνται τον μπαμπούλα του σοσιαλισμού

Είδα στην ΕΡΤ το ντοκιμαντέρ που προκάλεσε την έντονη διαμαρτυρία/καταγγελία του ΚΚΕ. Δεν ήταν το πρώτο αυτού του είδους που δείχνουν τα κανάλια, ιδίως η ΕΡΤ και ο Σκάι. Αλλά είναι γεγονός ότι το περιεχόμενό του είναι από τα πιο ξεχειλωμένα, όπου η διαστρέβλωση αποθεώνεται. Συνήθως, στα «έγκυρα ντοκιμαντέρ» η διαστρέβλωση παρουσιάζεται ως εκδοχή/πιθανότητα/ερμηνεία. Στο συγκεκριμένο η διαστρέβλωση αποτελεί αφετηρία και συμπέρασμα.

Στέλιος Ζαφειρίου: άλλος ένας μάγος των χορδών λιγότερος!

Τι ιστορία κι αυτή με τα μπουζούκια και τους μπουζουξήδες! Κανένα όργανο δεν απέκτησε τέτοια προσωπικότητα όσο το μπουζούκι. Τι κι αν έφαγε λάσπη,...

Το τέλος της πολιτικής και η υπεράσπιση της δημοκρατίας

Tου Κώστα Δουζίνα *

Σ’ αυτόν το μήνα του «ελληνικού πάθους» ένα πράγμα είναι βέβαιο: Η χώρα δεν θα είναι ποτέ ίδια ξανά. Ενώ, όμως, οι σχολιαστές, οι ακαδημαϊκοί και οι «ειδικοί» συζητούν ατέρμονα για την οικονομική κρίση, η βαθιά πολιτική δυσφορία περνάει απαρατήρητη. Τα τρία «κύματα» των μέτρων «σταθερότητας» έχουν επιπέσει στην Ελλάδα σαν θανατηφόρο τσουνάμι που θα μετατρέψει την τρέχουσα κρίση σε βαθιά ύφεση, χωρίς ορατό τέλος. Τα εν εξελίξει γεγονότα προσφέρουν ένα πανόραμα συμπτωμάτων του «τέλους της πολιτικής».

Πολυτεχνείο 1973: Εις ανάμνησιν…

Μόλις έκλεισα το τηλέφωνο μάζεψα ό,τι είχα πάνω στο γραφείο, τα έριξα μέσα σε ένα συρτάρι και έφυγα τρέχοντας για το Πολυτεχνείο. Μετά τη...

Αριστεροί προδότες και αναρχικοί χαφιέδες;

Όταν το ΕΚΚΕ επιτέθηκε με αυγά στην αμερικάνικη πρεσβεία, το 1975, ΚΚΕ και λοιποί δυσαρεστημένοι, οργίασαν στην προβοκατορολογία, αποκαλώντας, από κοινού με τα ισχυρά καθεστωτικά συγκροτήματα του τύπου, πράκτορες της Ασφάλειες και της ΚΥΠ τους αγωνιστές του ΕΚΚΕ, μεταξύ των οποίων ήταν ο Χρήστος κι ο Ανδρέας Μπίστης, ο Πέτρος Στάγκος, η Άννα Φιλίνη, ο Μήτσος Κουμάνταρος, ο Γιάννης Λεκκός, ο Χρόνης Μπότσογλου, η Άννα Μιχαλιτσιάνου, ο Γιώργος Κοτανίδης και δεκάδες άλλα γνωστά πρόσωπα στο αντιφασιστικό και αντιιμπεριαλιστικό κίνημα από τα χρόνια της χούντας.