περίπτερο ιδεών

Έχω ταξιδέψει δεκάδες φορές σε δεκάδες χώρες με διαφορετική κουλτούρα. Από τη Σκωτία ως το Νεπάλ και από το Ισραήλ έως τη Γεωργία και τη Φινλανδία. Παντού απολάμβανα τις ευεργετικές επιπτώσεις της παγκόσμιας ακτινοβολίας του Παρθενώνα!

Σε δύσκολες εποχές, ιστορικά, οι άνθρωποι είτε προσφεύγουν σε καταφύγια σιγουριάς και ασφάλειας είτε εκτοξεύονται στο μέλλον με καινοτομίες και ανατροπές. Μερικές φορές αυτά διαπλέκονται, το πίσω με το μπρος, το παλιό με το καινούριο. Συχνά, με όχημα την κουλτούρα. Το αισθάνομαι αυτό πάλι τώρα, όπως τα χρόνια της δικτατορίας. Όχι με την ίδια ένταση, ίσως γιατί είναι ακόμα νωρίς, ή γιατί η δική μου η αίσθηση φτάνει μέχρι ένα ορισμένο βάθος στην κοινωνική ζύμωση. Ή επειδή η σύγχρονη κατάσταση είναι απλά διαφορετική, πρωτόγνωρη, αναπάντεχη. Και γιατί πολύς κόσμος έχει αλλάξει.

Αν είχα ένα μαγικό ραβδάκι, τι θα έκανα; Θα έστηνα ένα τηλεοπτικό κανάλι και θα έβγαζα μία εφημερίδα.
Για την εφημερίδα, θα μάζευα εκατό ανθρώπους, που ξέρουν καλά ελληνικά, ξέρουν να γράφουν και θέλουν να συμμετάσχουν σε ένα κοινό εγχείρημα εναλλακτικού τύπου. Όχι επί πληρωμή, εθελοντές, εκατό και πάνω εθελοντές, ίσως χίλιους, στους οποίους θα συμπεριλαμβάνονται δημοσιογράφοι, φιλόλογοι, ιστορικοί, πανεπιστημιακοί, λογοτέχνες, γραφίστες, επιμελητές, τυπογράφοι, διανομείς και κάθε είδους φίλοι και υποστηριχτές.