Η Χρυσή Αυγή προστατεύει τους ξένους τοκογλύφους!

Δεν είναι το πρόβλημα των σκοτεινών κέντρων οι ξένοι. Πακιστανοί, Αφγανοί ή Αρειανοί. Το πρόβλημα είναι οι Έλληνες.

Μήπως η ανθρωπότητα χαράσσει νέες λεωφόρους συνύπαρξης;

Προκληθείσα από το ιστορικό ερώτημα «τι είδους κόσμο πρέπει να οικοδομήσουμε και πώς να τον οικοδομήσουμε», η Κίνα έχει απαντήσει στο κάλεσμα των καιρών...

Η μεγαλύτερη ουτοπία είναι ο αθάνατος καπιταλισμός!

Αναρωτιούνται πολλοί άνθρωποι τι είναι αυτό που ζητάμε εμείς οι αριστεροί.

Γράμμα στον Δήμαρχο του Βύρωνα

Οι πρώτες δοξαριές στο βιολί του Νίκου Οικονομίδη ενεργούν σαν πυροκροτητής για την ακαριαία ανταπόκριση των κοριτσιών και των αγοριών που σε δευτερόλεπτα σχηματίζουν κύκλους κάτω και ανάμεσα στα πεύκα μπροστά από το Κοινωνικό πολιτιστικό κέντρο Βύρωνα, στη Λαμπηδόνα, για τον πρώτο από τους αμέτρητους χορούς από την Αμοργό, την Κίμωλο, τη Χίο, την Πάρο και τα Κύθηρα που χορεύτηκαν χωρίς διακοπή από τις δέκα έως τη μία και μισή μετά τα μεσάνυχτα, ενώπιον αρκετών εκατοντάδων κατοίκων του Βύρωνα και άλλων περιοχών της Αθήνας που έλαβαν το μήνυμα!
Με φόντο την παρακείμενη εκκλησία της Αγίας Τριάδος που δεσπόζει στο άλσος, έγινε εκδήλωση για να υποστηριχτεί το κοινωνικό πολιτιστικό κέντρο που μετά από οκτώ μήνες λειτουργίας κινδυνεύει να μετατραπεί ξανά σε καφετέρια από τον δήμαρχο του Βύρωνα! Με αφορμή τη συμμετοχή μου σ’ αυτή την εκδήλωση, όπως και σε άλλες που προηγήθηκαν, αντί άρθρου, σκέφτηκα να απευθύνω μια ανοιχτή επιστολή στον δήμαρχο του Βύρωνα, Νίκο Χαρδαλιά.

Ο πόλεμος των Ιμπεριαλιστών και η πτώση των Οθωμανών

«Στις 28 Ιουλίου 1914, έναν μήνα μετά τη δολοφονία στο Σαράγιεβο, η αυτοκρατορία των Αψβούργων κήρυξε τον πόλεμο στη Σερβία. Μια σύγκρουση που ξεκίνησε...

Κόντρα στην κοινή γνώμη της Αριστεράς

Ανήκω στην κατηγορία των αριστερών που, από το 1980, πήγαμε σπίτι μας, τρόπος του λέγειν. Είχαμε παλέψει με το κίνημα επί μία δεκαετία υπερεντατικά, είχαμε φάει τα μούτρα μας και αποσυρθήκαμε ηττημένοι.
Στα ίδια γραφεία έμειναν ελάχιστοι, καλόγεροι. Οι ολοσχερώς απογοητευμένοι δεν ξαναγύρισαν ποτέ στο κίνημα. Διασκορπίστηκαν και άλλαξαν ζωή. Κάποιοι άλλαξαν και στρατόπεδο. Μερικοί προσχώρησαν στο ΠΑΣΟΚ. Οι περισσότεροι απλώς απενεργοποιήθηκαν. Υπήρξαν όμως αρκετοί που διοχέτευσαν τη δραστηριότητά τους έξω από κόμματα και οργανώσεις, μέσα από άλλα κανάλια και δίκτυα, καλλιτεχνικά, πολιτισμικά, πανεπιστημιακά, περιβαλλοντικά, αυτοδιοικητικά κ.λπ. Και κάποιοι, όχι αμελητέοι, έβαλαν τον εαυτό τους σε κατάσταση παρατεταμένης αναμονής ώσπου κάτι καινούριο να φανεί.

ΟΗΕ: Η σιωνιστική βαρβαρότητα στο Δικαστήριο

  (Το κείμενο προήλθε –με πολλές παραλείψεις- από τη σύμπτυξη σημείων ενδεικτικών των θεμάτων του πορίσματος του Διεθνούς Δικαστηρίου (ICJ)  του ΟΗΕ που εκδόθηκε στις...

Εξάρχεια: Η συνοικία της δημιουργικής αμφισβήτησης

Β΄ Μέρος (Διαβάστε το πρώτο μέρος εδώ) Στους λόγους που έχουν για να αντιπαθούν τα Εξάρχεια οι συντηρητικοί που συνταυτίζονται με την εξουσία, πρωτεύει το...

Σοβιετικός Φάκελος Αλέξη Πάρνη: Ολικός αποκλεισμός και παρέμβαση Ζαχαριάδη

Μέρος ΙΓ΄ (τελευταίο) Δείτε τα προηγούμενα: Μέρος Α΄, Β΄, Γ΄, Δ’,  Ε’, ΣΤ’, Ζ’, H’, Θ΄, Ι’, ΙΑ΄, ΙΒ’   Ο Νίκος Ζαχαριάδης, την πρώτη μέρα του 1962, στέλνει επιστολή στην Εισαγγελία της Αθήνας, με κοινοποίηση στην Κ.Ε. του...

Εκδήλωση τιμής στον Ευτύχη Μπιτσάκη

«Ήρθανε κάτι καθοδηγητές από τα Χανιά, αυτά που μας λέγανε συνδύαζαν το εθνικό με το κοινωνικό, εγώ, βέβαια, κατάλαβα με τον κομμουνισμό, γιατί με...