Βασίλης Τσιτσάνης – Βαγγελιώ Μαργαρώνη: άνοιξαν δρόμους στο ελληνικό τραγούδι
Αν ό,τι επιφέρει μια ποιοτική αλλαγή συνδέεται αναπότρεπτα με κάποιο στοιχείο βίας, από την οξύτατη σύγκρουση ως την πιο απλή τριβή, τότε αυτό ισχύει...
Πολιτικοί πρόσφυγες: Θύματα της καθεστωτικής δουλοπρέπειας
Οι πολιτικοί πρόσφυγες στις ανατολικές χώρες έχουν καταγραφεί στην επίσημη ιστορική αφήγηση ως ένα περιθωριακό φαινόμενο και στην καλύτερη περίπτωση ως ένα από τα...
Να βοηθήσουμε τους Δεξιούς…
«...(Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής) είχε συλλάβει πως κάθε μεγάλη προσπάθεια αλλαγής και μεταρρύθμισης μπορεί να ξεκινήσει μόνον από το Δημόσιο... Την περίοδο 1975-1977 δεν δίστασε να προχωρήσει σε κρατικοποιήσεις πιστεύοντας ότι έτσι εξυπηρετούσε καλύτερα το δημόσιο συμφέρον.»
Από το σοβιετικό μοντέλο στον κινέζικο δρόμο
Σε μια από τις συζητήσεις μας που υπάρχει στο youtube, στο διαδικτυακό κανάλι militaire.gr, ο δημοσιογράφος Πάρις Καρβουνόπουλος έθεσε το ακόλουθο ζήτημα: Αναρωτιέται ο...
Κίνα: Στο δρόμο του σοσιαλισμού ή του καπιταλισμού; | Μέρος Β΄
Ένα από τα πιο συχνά και πιο λογικοφανή επιχειρήματα που προβάλλουν όσοι θεωρούν ότι η Κίνα δεν είναι μία χώρα στο δρόμο για το...
Αριστερή πορεία προς το άγνωστο
Καθώς η πορεία έφτανε στον Άγνωστο Στρατιώτη και διαλυόταν, το ερώτημα στα μυαλά και τα χείλη των διαδηλωτών παρέμενε κρεμασμένο: και τώρα τι κάνουμε;...
Ο αναρχισμός κινδυνεύει από την αναρχία!
Αναμφίβολα υπάρχει μεγάλη κρίση στην πολιτική σκηνή, η οποία δεν περιορίζεται στα κοινοβουλευτικά κόμματα εξουσίας τα οποία παρουσιάζουν έντονες διαλυτικές τάσεις.
Όταν η Αριστερά σκέφτεται, μπορεί!
Επειδή έχουμε πήξει στη γκρίνια που αναπόφευκτα προκαλεί η πολυδιάσπαση και η αναποτελεσματικότητα της Αριστεράς, δεν πρέπει να μας διαφεύγουν κάποια από τα λιγοστά, αλλά χειροπιαστά παραδείγματα θετικής δράσης που πάνε κόντρα στην αφλογιστία. Για το εγχείρημα του «Δρόμου» θα μιλήσουμε στο επόμενο φύλλο, το 52ο, που κλείνει τον πρώτο χρόνο έκδοσης της εφημερίδας. Για το εγχείρημα του ραδιοσταθμού «Στο Κόκκινο 105,5» ελάχιστα πράγματα έχουν γραφτεί στον τύπο, αριστερό και μη. Κι όμως, ο σταθμός κλείνει πέντε χρόνια λειτουργίας. Κι αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο επίτευγμα αν λάβει κανείς υπόψη του τις αρνητικές -ιδίως τις εσωτερικές- συγκυρίες, όπως είναι οι διασπάσεις στο ΣΥΝ και η άνοδος και πτώση του ΣΥΡΙΖΑ.
Η δολοφονία Καντάφι και η ανθρωπιστική τύφλωση κάποιων αριστερών!
Φαντάζομαι τη χαρά και τον ενθουσιασμό κάποιων αριστερών στην Ελλάδα και την Ευρώπη την ώρα που παρακολουθούσαν στις οθόνες τους το λιντσάρισμα του Μουαμάρ Καντάφι και την εν ψυχρώ εκτέλεση ενός αιχμαλώτου αρχηγού κράτους από τις δημοκρατικές δυνάμεις που είχαν πάρει το πράσινο φως και είχαν ενθαρρυνθεί να τον σκοτώσουν λίγες ώρες νωρίτερα από την υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Χίλαρι Κλίντον, μόλις πάτησε το πόδι της στο έδαφος της Λιβύης. Η επανάσταση νίκησε, η δημοκρατία επίσης.
Μια νέα συνείδηση εκκολάπτεται, μετ’ εμποδίων, αλλά εκ των πραγμάτων…
Μια καινούργια εύηχη τοιχογραφία στου Ψυρρή…
(φωτο Στ. Ελληνιάδη)
Οι τάξεις εκφράζονταν μέσα από κόμματα. Όμως, καθώς γενικευόταν η μικροαστικοποίηση, εκδημοκρατιζόταν το θεσμικό σύστημα, διαμοιραζόταν μεγαλύτερο...
