περίπτερο ιδεών

«Δεκαεφτά νέες κοπέλες κάναμε το δύσκολο ταξίδι από την Καστοριά στον Πειραιά, εν μέρει με τα πόδια, όπου και περιμέναμε δεκαεπτά ημέρες για το πλοίο. Σ΄ αυτό το διάστημα τα παπούτσια μου έλιωσαν και ήμουν με γυμνά πόδια. Το ταξίδι με το πλοίο κράτησε 3 εβδομάδες και ήταν φριχτό. Ήμασταν στοιβαγμένοι στα αμπάρια. Ήμουν γεμάτη ψείρες. Υπήρχε πολύς θόρυβος και ο αέρας ήταν αποπνικτικός γιατί σχεδόν όλοι έκαναν εμετό εξαιτίας της ναυτίας.»
(Ανδρονίκη Τσιστίνα, 1916, από το βιβλίο
του George Papaioanou «The Odyssey of Hellenism in America», 1985.)

Τελικά, τι είναι αυτό στο ΣΥΝ που μετατρέπει όλα τα κορυφαία στελέχη του, τους επικεφαλής, σε εχθρούς του; Ο Κύρκος, η Δαμανάκη, ο Κωνσταντόπουλος, ο Κουβέλης κι ο Αλαβάνος αποχωρώντας έκαναν ό,τι μπορούσαν για να βλάψουν το κόμμα τους. Δηλαδή, αυτοί που επιλέχθηκαν διαδοχικά ως οι καλύτεροι από το εκλογικό σώμα, αποδείχτηκε ότι έτρεφαν τη χειρότερη άποψη για το κόμμα που αναλάμβαναν να διευθύνουν! Σ’ αυτή την κλίμακα, το φαινόμενο είναι σπάνιο, είτε για αριστερά είτε για δεξιά κόμματα.
Ποιος, λοιπόν, θα ψυχαναλύσει την ηγεσία και τη βάση του ΣΥΝ, από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα;

Σαν κεραυνός έπεσε στο Ισραήλ η άρνηση  60 Εβραίων ηθοποιών, σεναριογράφων και σκηνοθετών των μεγαλύτερων θεάτρων της χώρας να συμμετάσχουν σε παραστάσεις που θα γίνουν στο καινούριο πολιτιστικό κέντρο, το οποίο χτίστηκε στον παράνομο εποικισμό Αριέλ στη Δυτική Όχθη.

Δεκαπέντε άνθρωποι στοιβαγμένοι στον τοίχο, καθιστοί, δεκαπέντε κυνηγημένοι στην πατρίδα τους από βόμβες και σφαγές, δεκαπέντε «παράνομοι» στις χώρες διέλευσης, δεκαπέντε «λαθραίοι» στη χώρα εγκλωβισμού τους, χωρίς δικαιώματα, χωρίς υπόσταση, «μη άνθρωποι»! Εύκολος στόχος κάθε δημάρχου στείρου από ανθρωπιστικά αισθήματα, κάθε μικροαστού φοβισμένου και μίζερου, κάθε αστυφύλακα εκούσιου υπηρέτη της εξουσίας!