Ισραήλ: Κοινωνία, πολιτικοί και σύμμαχοι σε αταξία | Μέρος Δ΄

Διαβάστε τα προηγούμενα Μέρος Α’ | Μέρος Β’ | Μέρος Γ΄ «Εμείς, η Γερουσία, πρέπει να καταλάβουμε ότι σε περισσότερο από μια δεκαετία της δεξιάς...

Η Ιστορία στην υπηρεσία της αποικιοκρατίας

Ο καθηγητής Andrew Nathan είναι διευθυντής του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κολούμπια, ειδικός σε θέματα Κίνας και αντίθετος στο μαοϊσμό. Δημοσιεύοντας το ένα τρίτο της εμπεριστατωμένης κριτικής του στο βιβλίο Ο Μάο: Η άγνωστη ιστορία των Jung Chang και Jon Halliday (ελληνική έκδοση Εστία), και παραλείποντας, λόγω χώρου, τα δύο τρίτα των στοιχείων με τα οποία κάνει κόσκινο την αξιοπιστία των συγγραφέων, μπορεί ο αναγνώστης να βγάλει τα συμπεράσματά του για ένα βιβλίο που παρουσιάστηκε ως απολύτως έγκυρο από το διεθνή Τύπο, κυκλοφόρησε σε πολλές γλώσσες και αναφέρεται πλέον ως «πηγή» σε πληθώρα άλλων βιβλίων, άρθρων και ιστοτόπων, της wikipedia συμπεριλαμβανομένης.

Οι Ναζί στην Αγία Γερμανική Δημοκρατία | Μέρος Γ΄

Διαβάστε Μέρος Α’, Μέρος Β' Μετά τον πόλεμο, το ενδιαφέρον κυρίως των Αμερικάνων μεταξύ των τριών δυτικών συμμάχων για να εντοπιστούν, να κατηγορηθούν και να...

Η καταστροφή της πόλης και ο θάνατος του εμποράκου!

Εάν θέλεις να μειώσεις την εγκληματικότητα σε ένα υποβαθμισμένο δρόμο, το πρώτο πράγμα που κάνεις είναι να τον φωτίσεις, να τον γεμίσεις με κολώνες φωτισμού.

ΣΥΡΙΖΑ: Δημογραφική και κοινωνική ανισορροπία

Θέλω μια Αριστερά αεράτη, σύχρονη, νευρώδη, καινοτόμα, ενημερωμένη, μορφωμένη, ανιδιοτελή, λαϊκή, νεανική, δημοκρατική, μαχητική, εξωστρεφή και αγαπησιάρικη! Ζητάω πολλά;

Έρημος και οάσεις πολιτισμού στην Κύπρο (μέρος β΄)

«Λίγος προβληματισμός δεν βλάπτει. Η ζωή δεν είναι μόνο κομμωτήρια, αισθητικούς και show. Εδώ στην Κύπρο έχουμε χάσει το μέτρο» (εφημ. Αλήθεια, 23.9.11)

Το θαύμα τού καπιταλισμού

ΗΠΑ: Κάθε χρόνο η «Ημέρα της Ανεξαρτησίας» γιορτάζεται με πόλεμο

Βασίλης Τσιτσάνης – Βαγγελιώ Μαργαρώνη: άνοιξαν δρόμους στο ελληνικό τραγούδι

Αν ό,τι επιφέρει μια ποιοτική αλλαγή συνδέεται αναπότρεπτα με κάποιο στοιχείο βίας, από την οξύτατη σύγκρουση ως την πιο απλή τριβή, τότε αυτό ισχύει...

Για έναν πολιτισμό ολικής ανατροπής

Δεν φτάνουν τα γράμματα και οι τέχνες. Ούτε η συνεχής επίκληση της λέξης πολιτισμός σαν να είναι ένα βότανο που γιατρεύει όλες τις κοινωνικές...

Να μην υποτιμάμε τους βολεμένους και φοβισμένους!

Εκτός από τους βολεμένους και τους κονομημένους, που δεν είναι και τόσοι πολλοί στην Ελλάδα, υπάρχει μια κατά πολύ μεγαλύτερη μερίδα που στηρίζει την κυβέρνηση παθητικά ή ενεργητικά είτε από φόβο μπροστά σε οτιδήποτε είναι εκτός συμβατικής πολιτικής ανατρεπτικό, είτε από μια ελπίδα ότι τα πράγματα δεν μπορεί στην πραγματικότητα να είναι τόσο άσχημα όσο φαίνονται κι ότι σύντομα θα επανέλθουν σε μία κατάσταση ομαλότητας. Αυτή η κοινωνική μερίδα είναι ένας από τους βασικούς ρυθμιστικούς παράγοντες των πολιτικών εξελίξεων. Επιλέγει από την ειδησεογραφία ό,τι εμπεριέχει ίχνη αισιοδοξίας, βρίσκει ανακουφιστικό αποκούμπι στη φιλοκυβερνητική προπαγάνδα των «έγκυρων» δημοσιογράφων του Mega, του Σκάι, της Καθημερινής και των Νέων ή κλείνει τα αφτιά και τα μάτια σε οτιδήποτε στενάχωρο, περιμένοντας να φύγει το κακό.