περίπτερο ιδεών

Εκτός από τους βολεμένους και τους κονομημένους, που δεν είναι και τόσοι πολλοί στην Ελλάδα, υπάρχει μια κατά πολύ μεγαλύτερη μερίδα που στηρίζει την κυβέρνηση παθητικά ή ενεργητικά είτε από φόβο μπροστά σε οτιδήποτε είναι εκτός συμβατικής πολιτικής ανατρεπτικό, είτε από μια ελπίδα ότι τα πράγματα δεν μπορεί στην πραγματικότητα να είναι τόσο άσχημα όσο φαίνονται κι ότι σύντομα θα επανέλθουν σε μία κατάσταση ομαλότητας. Αυτή η κοινωνική μερίδα είναι ένας από τους βασικούς ρυθμιστικούς παράγοντες των πολιτικών εξελίξεων. Επιλέγει από την ειδησεογραφία ό,τι εμπεριέχει ίχνη αισιοδοξίας, βρίσκει ανακουφιστικό αποκούμπι στη φιλοκυβερνητική προπαγάνδα των «έγκυρων» δημοσιογράφων του Mega, του Σκάι, της Καθημερινής και των Νέων ή κλείνει τα αφτιά και τα μάτια σε οτιδήποτε στενάχωρο, περιμένοντας να φύγει το κακό.

Από τους κακούς Τούρκους στους κακούς Έλληνες.

Όταν ο Ζαν-Μαρί Λε Πεν ήταν ακόμα ο ηγέτης του γαλλικού Εθνικού Μετώπου, μιλούσαμε συχνά, είτε στη βίλα του στο Παρίσι είτε στη ντάτσα μου στη Μόσχα. Προς το τέλος της μακριάς του σταδιοδρομίας, μου έλεγε ότι οι Γάλλοι εθνικιστές ίσως το είχαν τραβήξει πολύ, ειδικά με τις θέσεις τους εναντίον των ομοφυλοφίλων, εναντίον των αμβλώσεων, εναντίον των μεταναστών και μερικές φορές εναντίον των Εβραίων. Αυτό κατέστρεφε τις σχέσεις τους με τα ΜΜΕ και αποξένωνε ένα μεγάλο τμήμα της ευρωπαϊκής κοινωνίας. Ο Λε Πεν συνειδητοποίησε ότι έπρεπε να κινηθεί σε κάτι πιο ήπιο, και αυτός είναι ο ρόλος της κόρης του.

Το Ισραήλ απαγόρευσε την είσοδο στον Νόαμ Τσόμσκι, έναν από τους πιο διακεκριμένους ακαδημαϊκούς στον κόσμο. Το ίδιο έκανε με τον συγγραφέα καθηγητή Νόρμαν Φίνκελστάιν και τον Ρίτσαρντ Φολκ, ειδικό απεσταλμένο του ΟΗΕ στα κατεχόμενα. Και οι τρεις διακεκριμένοι Αμερικανοεβραίοι, που ασκούν κριτική στην πολιτική του Ισραήλ. Παλιότερα, το Ισραήλ στρεφόταν πολύ σπάνια εναντίον Εβραίων όποια κι αν ήταν η πολιτική τους τοποθέτηση. Τώρα, η στάση του σκλήρυνε.

Άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε! Ούτε ο νυν πρόεδρος, ούτε ο διεκδικητής της θέσης του ανώτατου άρχοντα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, δεν έπιασαν στο στόμα τους τη λέξη φτώχεια στην πολυσυζητημένη παναμερικανικής εμβέλειας τηλεοπτική τους αντιπαράθεση.