περίπτερο ιδεών

Το να προσπαθήσει κανείς να καταλάβει και να ερμηνεύσει τι συμβαίνει στη Λατινική Αμερική γενικώς, είναι πολύ δύσκολο. Σίγουρα, το τι συμβαίνει σε όλη την υποήπειρο έχει μια κοινή γενική βάση, αλλά, από χώρα σε χώρα, έχει τοπικά χαρακτηριστικά. Αυτό επισημαίνουν οι αναλυτές. Και οι πολιτικοί που επιχειρούν τις αλλαγές, επιζητούν αφενός την εξειδίκευση κατά κράτος και αφετέρου τη σύγκλιση των κρατών βάσει κοινών παραμέτρων.

Πράσινα, κόκκινα, μπλε άλογα βλέπουμε στην Ελλάδα και δεν είναι παραίσθηση. Είναι το ΠΑΣΟΚ, η Νέα Δημοκρατία και η ΔΗΜΑΡ που με άρες, μάρες, κουκουνάρες πολιτεύονται.

Ο υπαρκτός καπιταλισμός επαναφέρει, νοσταλγικά, τον υπαρκτό σοσιαλισμό.

Την ώρα που γιορταζόταν με πυροτεχνήματα, αφιερώματα και πανηγύρια, η επέτειος των 20 χρόνων από την πτώση του Τείχους και την ένωση των δύο Γερμανιών, μια πανεπιστημιακή έρευνα έδειχνε ότι η πλειοψηφία των «Όσις», των Ανατολικογερμανών, σε όλες τις ηλικίες, νοσταλγούσε το προηγούμενο καθεστώς έχοντας ανακαλύψει «ιδίοις όμμασι» ότι η ευημερία στον καπιταλισμό δεν ανήκει σε όλους. Νοσταλγία που απεικονίζεται και στο εκλογικό αποτέλεσμα, που δείχνει ότι οι «νοσταλγοί» της Ανατολικής ταυτίζονται σιωπηρά με τους απογοητευμένους της Δυτικής.