Ωστικό κύμα: Έρχεται κι ας μην φαίνεται…

Το πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα, μου θυμίζει, στην κυριολεξία, σκηνικό θεάτρου.

Ποιος φοβάται την ειρήνη με την Τουρκία;

Οι φίλοι μου που ανήκουν στην κατακερματισμένη τουρκική Αριστερά προσεγγίζουν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις με διαφορετικούς τρόπους: Μερικοί παραπονιούνται ότι η ελληνική Αριστερά δεν καταγγέλει αρκετά έντονα την Τουρκία για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τις διώξεις εναντίον των αντιφρονούντων κ.λπ. και δεν πιέζει περισσότερο την ελληνική κυβέρνηση προς αυτή την κατεύθυνση.

Κύριοι βουλευτές: Άει σιχτίρ!

Τελευταία, με αφορμή ψηφοφορίες και επεισόδια, βλέπεις και ακούς μέσω τηλεόρασης κάποιους άφαντους βουλευτές από την επαρχία. Απ’ αυτούς που σπανίως βλέπεις στην αίθουσα συνεδριάσεων και σπανιότατα τους δίνεται ο λόγος για να μιλήσουν, έστω και ενώπιον κενών εδράνων. Τώρα, τους ακούς και φρικάρεις με το επίπεδό τους, με το λόγο και τη στάση τους. Επαρχιωτισμός κακιάς ώρας. Φτήνια και μιζέρια. Και κάκιστα ελληνικά. Δείγμα κραυγαλέο της παρακμής του πολιτικού συστήματος και του πολιτισμού των εκλεγμένων αντιπροσώπων του λαού. Σε πλήρη αντιστοιχία με την παρακμή της άρχουσας τάξης και τον εκφυλισμό των κομμάτων εξουσίας.

Επ’ αριστερά! Ούτε Πολωνία ούτε Μπανγκλαντές

Στο Β-Fest, στην Πανεπιστημιούπολη, η Ναόμι Κλάιν δεν επανέλαβε στοιχεία από το σπουδαίο της βιβλίο Το Δόγμα του Σοκ που είναι άφθονα και συναρπαστικά...

Αριστερά, διανοούμενοι και απελευθερωτικός ιμπεριαλισμός

Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και η μεταστροφή της Κίνας επέφεραν τεράστια σύγχυση στην Αριστερά. Με τις αλλαγές στα καθεστώτα, επήλθαν ρωγμές σε όλα τα επίπεδα, θεωρητικά και πρακτικά. Ό,τι αποτελούσε δόγμα, παράδειγμα, πεποίθηση, πολιτική και ιδεολογία, κλονίστηκε εκ θεμελίων. Γεγονός που στην Ευρώπη οδήγησε στη διάλυση του κομμουνιστικού κινήματος και όχι σε μια ριζική αναθεώρηση και επανασύστασή του, όπως είχαν ελπίσει οι θιασώτες του ευρωκομμουνισμού. Η επιβίωση θρυμματισμένων οργανώσεων του αντικαπιταλιστικού χώρου και μερικών κομμάτων τύπου ΚΚΕ δεν αλλάζει τη μεγάλη εικόνα.

Όταν η χούντα μάς έστελνε ραβασάκια…

Ο Ιερώνυμος Λύκαρης με το βιβλίο του «Έβαφε ο Στάλιν τα μαλλιά του;» μου θύμισε τα δικά μου που κόντευα να τα ξεχάσω. Ότι...

Το Χημείο απεγνωσμένα ζητάει βοήθεια!

Τέλη του 2008, έγραψα στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία ένα μεγάλο άρθρο για το Χημείο. Οι μαστόροι δούλευαν στο εσωτερικό και το εξωτερικό του μεταμορφώνοντας ένα...

Η ελληνική λαϊκή μουσική σαν καταλύτης στο Ισραήλ | Μέρος Γ΄

Διαβάστε τα προηγούμενα Μέρος Α’ | Μέρος Β' Άθελά της η ελληνική λαϊκή μουσική όχι μόνο εμπλέκεται στο κουβάρι της μουσικής στο Ισραήλ, αλλά συμβάλει...

Όχι άλλο Στιβ Τζομπς, please!

Βιβλία, αφιερώματα και άρθρα επί άρθρων, υμνολόγια κοινώς. Μέχρι κριτική στον Ριζοσπάστη επειδή δεν αναφέρθηκε στον «μέντορα», έκανε ο Γιάννης Τριάντης στην Ελευθεροτυπία.

το θαύμα τού καπιταλισμού: Ο Σαρκοζί στη λάσπη

Εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ της πλουσιότερης γυναίκας της Γαλλίας φαίνεται ότι διακινήθηκαν παράνομα για να ενισχύσουν προεκλογικά τον Σαρκοζί, στο τετράμηνο πριν από τις εκλογές του 2007. Η Λιλιάν Μπετανκούρ, της L’Oreal, έβαζε σε φακέλους τα μετρητά και τα έδινε χέρι-χέρι. Ο πρώην υπουργός του Προϋπολογισμού, Eric Woerth, ήταν βασικός παραλήπτης των χρημάτων που προορίζονταν για τα έξοδα της προεκλογικής καμπάνιας του Σαρκοζί. Ο ίδιος που ζήτησε από την πλούσια κυρία να διορίσει τη γυναίκα του σε μία καλή θέση στην επιχείρησή της.