Παρακμή της Δύσης και ηθική έκλειψη του Ισραήλ

«Τη νύχτα της σφαγής των Παλαιστινίων, η Σιών θριαμβολογούσε για μία πρεσβεία και μία Γιουροβίζιον. Είναι δύσκολο να σκεφτεί κανείς μια πιο στυγερή ηθική...

Η κηδεμονία δεν φέρνει την άνοιξη!

Έβλεπα την Wided Bouchamaoui, που μαζί με άλλους τρεις Τυνήσιους, επικεφαλής τεσσάρων φορέων, παρέλαβαν το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης για την ειρηνική διαχείριση των πολιτικών...

Το κενό αέρος της Αριστεράς

Copy-paste να κάναμε από τα δεξιά φύλλα και να μοιράζαμε καθημερινά στον κόσμο τις «επιτυχίες» της κυβερνητικής πολιτικής σε όλα τα επίπεδα, καλύτερα αποτελέσματα θα είχαμε, από τα στείρα Δελτία Τύπου και τις κομματικές ανακοινώσεις, που κανένας, μα κανένας, ποτέ δεν διαβάζει, γιατί, απλά, δεν διαβάζονται.
Δυστυχώς, η Αριστερά δεν μπόρεσε να ξεφύγει από την κοινωνική καθήλωση, ακόμα και με την κάτι παραπάνω από εκπληκτική ώθηση που τις έδωσε το ένα τρίτο των πολιτών μέσα από τις εκλογές. Εκπροσωπήστε μας, εμπνεύστε μας, ενθαρρύνετέ μας, οργανώστε μας, προχωρήστε αποφασιστικά και συγκροτημένα μπροστά, ήταν το μήνυμα των διπλών εκλογών, προς την Αριστερά, σύμπασα. Αλλά δεν ελήφθη ακέραιο. Αφέθηκε να φθίνει, με την ελπίδα ότι το χάλι των άλλων και η απόλυτη καταστροφή θα μας συντηρήσουν δημοσκοπικά ψηλά και θα μας δώσουν κι άλλη ώθηση να γίνουμε κυβέρνηση. Και μετά;
Εκτός τόπου, εκτός χρόνου και συχνά εκτός θέματος, χωρίς ανανέωση του στελεχικού της δυναμικού και με βαριά οργανωτική ανεπάρκεια, η Αριστερά σπαταλιέται είτε σε ανούσιες τηλεοπτικές κονταρομαχίες είτε σε άκαπνες επαναστατικές καταγγελίες που κανέναν δεν συγκινούν και κανέναν δεν πείθουν. Περισσεύει η γραφειοκρατική αντίληψη, ο βερμπαλισμός, η εσωστρέφεια και η αυταρέσκεια σε όλο το φάσμα της Αριστεράς. Οι μεμονωμένες δράσεις και οι ηρωισμοί αριστερών ακτιβιστών απλά επιβεβαιώνουν την ύπαρξη ενός αισθητού κενού.

Στέλιος Ελληνιάδης

 

Από πού ξεκινάμε, ξανά…

Ίσως είναι πολύ νωρίς ακόμα, με τόσα τραύματα νωπά, να μπορέσει ένας προοδευτικός ενεργός πολίτης να εκφέρει γνώμη για το τι κάνουμε από δω...

Ξανασκότωσαν τον Καποδίστρια για να αφανίσουν την ύπαιθρο!

Μια από τις μεγαλύτερες τεχνητές πολιτισμικές καταστροφές που πέρασε σαν καθαρά πολιτικό και οικονομικό ζήτημα, είναι η «διοικητική μεταρρύθμιση» που βαφτίστηκε «Καποδίστριας» (1999) και «Καλλικράτης» (2010).

Ελλάς Ελλήνων Καθυστερημένων!

Ο ταξιτζής, με εμφάνιση μεσήλικα νοικοκύρη, καταριέται τους μετανάστες που βλέπουμε στα πεζοδρόμια καθ’ οδόν προς το σταθμό υπεραστικών λεωφορείων Πελοποννήσου, στον Κηφισό. Το ίδιο και η κυρία, γύρω στα σαράντα, που μπαίνει δεύτερη κούρσα στο πίσω κάθισμα. Συμφωνεί και επαυξάνει. Όχι για τις χαμένες δουλειές, ούτε για την εγκληματικότητα που την αναφέρουν επικουρικά. Όλοι αυτοί, λένε, έρχονται στην Ελλάδα πληρωμένοι από τους Εβραίους για να αλλοιώσουν την πληθυσμιακή σύσταση του ελληνικού λαού και να εξαφανίσουν το ελληνικό έθνος. Το έχει πει και ο Κίσινγκερ, τι πρέπει να γίνει για να εξαφανιστεί το ελληνικό έθνος, που οι Εβραίοι το μισούν!

Καναπές με πατατάκια

Το άρθρο «Τι κρατάει τον Έλληνα στον καναπέ;» (Δρόμος φ. 166, 18 Μαΐου) προκάλεσε πολλά ενδιαφέροντα σχόλια και άνοιξε το δρόμο για βελτίωση και εμπλουτισμό του προβληματισμού.

Άλλο Χιούστον Τέξας, άλλο Ουίτνι Χιούστον

Πόσο θάνατο κρύβει μέσα της η αμερικάνικη κοινωνία;

Η Κρήτη δεν είναι Χονολουλού!

Ήμουν στην Κρήτη, στο Ηράκλειο, καλεσμένος σε ένα τριήμερο εκδηλώσεων με θέμα «Κρητικός διατροφικός πολιτισμός – Γη, τροφή, υγεία» που πραγματοποιήθηκε στην Επισκοπή, τους...

Σόνι Ρόλινς: Ο Ομπάμα είναι κεντρώος συντηρητικός

Του τηλεφώνησα στη μία τη νύχτα και μιλούσαμε επί τρία τέταρτα. Γελώντας ανοιχτόκαρδα (για την αμερικάνικη κοινωνία), προβληματισμένα (για τις φυλετικές εξάρσεις), σαρκαστικά (για τη Λέιντι Γκάγκα), ειρωνικά (για το Νόμπελ ειρήνης), απολαυστικά (για τη Σουίτα Ελευθερίας) και ευχαριστημένα (για τη μακροβιότητα), ο Σόνι Ρόλινς, μου έκανε σαφές ότι, στα ογδόντα του, έχει αλλάξει ιδέες, έχει αποσυρθεί στην ύπαιθρο, αλλά δεν έχει πάψει να ψάχνεται και, το κυριότερο, να παίζει τζαζ.