περίπτερο ιδεών

Διάβασα τη συνέντευξη του Χριστόφορου Βερναρδάκη στην Εποχή και ανατρίχιασα. Με τους στατιστικούς του αλγορίθμους υποστήριζε ότι αν η Αριστερά στο σύνολό της κατέβαζε κοινούς υποψηφίους, θα έβγαζε 150 δημάρχους και τρεις περιφερειάρχες!

Περίληψη προηγουμένου: Ο σύντροφοι οργανώνουν την αλληλεγγύη στις γειτονιές. Εθελοντές γιατροί, νοσοκόμες και δάσκαλοι παρέχουν υπηρεσίες σε όσους έχουν ανάγκη.

Εμφανίστηκαν και πρόθυμοι δικηγόροι. Ειδικά οι απολυμένοι, από εργοστάσια, βιοτεχνίες, εταιρίες ή καταστήματα, είναι συνήθως σε τόσο άθλια οικονομική κατάσταση που δεν μπορούν ούτε στα δικαστήρια να προσφύγουν. Κάθε αντιδικία με τους εργοδότες φαντάζει απροσπέλαστο βουνό. Επίσης, νομική βοήθεια χρειάζονται και φτωχοί και ανυπεράσπιστοι άνθρωποι που έχουν προβλήματα ενδοοικογενειακής βίας, έξωσης από τον τόπο κατοικίας, ποινικές παραβάσεις, έλλειψη ή λήξη αδειών παραμονής, ακόμα και διαζυγίων.

Αναμφίβολα υπάρχει μεγάλη κρίση στην πολιτική σκηνή, η οποία δεν περιορίζεται στα κοινοβουλευτικά κόμματα εξουσίας τα οποία παρουσιάζουν έντονες διαλυτικές τάσεις.