περίπτερο ιδεών

Εκπροσωπώντας την Ουκρανία, η Ρουσλάνα ήταν η νικήτρια στη Γιουροβίζιον, το 2004. Μετά εξελέγη και βουλευτής του κόμματος «Η Ουκρανία μας», στις τάξεις της «Πορτοκαλί επανάστασης» του Βίκτορ Γιούσενκο και της Γιούλια Τιμοσένκο, που έληξε άδοξα με αλληλοσπαραγμό.

Όταν ήρθαμε στην Αθήνα, το 1958, ήμασταν πολύ χαρούμενοι. Οκτώ εγώ, έξι η αδερφούλα μου. Αγαπούσαμε με πάθος τον τόπο από τις αφηγήσεις, από τη γλώσσα, από την ιστορία. Η μάνα μας είχε ένα βιβλίο για τον Μέγα Αλέξανδρο και μας διάβαζε για την εκστρατεία του στην Ασία. Στο σπίτι ακούγαμε ελληνικό ραδιόφωνο και με κάθε ευκαιρία βγάζαμε από το σεντούκι την ελληνική σημαία που είχε ράψει με τα χέρια της, κλείναμε τις χειμωνιάτικες κουρτίνες και την ανεμίζαμε πηδώντας πάνω στους καναπέδες, τραγουδώντας τον εθνικό ύμνο. Δεν είχαμε κανένα μίσος για τους Τούρκους, ούτε πριν ούτε μετά τα Σεπτεμβριανά του 1955.

Αυτή είναι η Πρώην Ελληνική Δημοκρατία των Βαλκανίων (πΕΔΒ). Και συνορεύει με την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (πΓΔΜ). Δύο από τα μορφώματα που προέκυψαν από τη διάλυση των Βαλκανίων, σε διαφορετική χρονική στιγμή και με διαφορετικές μεθόδους.

Το πολιτικό-στρατιωτικό-βιομηχανικό πλέγμα στην Αμερική είναι πάντα κάτι παραπάνω απ’ αυτό που φαντάζονται οι πολίτες και προσδιορίζουν με αριθμούς οι στατιστικές και οι προϋπολογισμοί. Αν στο εξωτερικό η ισχύς του πηγάζει από τις στρατιωτικές του δυνατότητες, στο εσωτερικό των ΗΠΑ, η ισχύς του έγκειται στο γεγονός ότι αποτελεί τη μεγαλύτερη οικονομική μονάδα της χώρας, χρηματοδοτούμενη από το κράτος και σε αλληλεξάρτηση με εκατοντάδες ιδρύματα, εταιρίες, πανεπιστήμια και κάθε είδους φορείς -από αθλητικούς έως θρησκευτικούς.