Από την Αλίκη στην Τζούλια, από τον Γκουσγκούνη στον Άδωνι και από τον...
Ποια είναι τα πιο αναγνωρίσιμα άτομα, οι «περσόνες», στην τηλεόραση;
Όσο κυβερνούν οι ξένοι και τα εξαρτήματά τους, μπορεί να υπάρξει προκοπή στην Ελλάδα;...
Η ομιλία του Καντάφι στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ
Φιντέλ Κάστρο.
Το περιεχόμενο της ομιλίας του Μουαμάρ Καντάφι στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, στις 23 Σεπτεμβρίου 2009, εξηγεί και το μένος των Αμερικανών και Ευρωπαίων εναντίον του, παρ’ όλο που, τα τελευταία χρόνια, για να βγάλει τη χώρα από την απομόνωσή της, ο πρόεδρος της Λιβύης έκανε πολλά ανοίγματα τα οποία η Δύση αξιοποίησε πρόθυμα προκειμένου να αποκτήσει μεγαλύτερη πρόσβαση στα λιβυκά πετρέλαια.
Η Κατερίνα – Άγραφα, αρχές 1948
Ηττηθήκαμε από τον αμοραλισμό
Οι ωραίες ιδέες χτίζονται από ευαίσθητους ανθρώπους
Μανώλης Γλέζος και Λέιλα Χάλεντ: Πολεμάμε την Κατοχή, αγωνιζόμαστε για την Ειρήνη
Φάκελοι Ασφάλειας: Ούτε τηλέφωνο, ούτε δίπλωμα, ούτε επισκέψεις
Ο Αλέκος Κιτσάκης και το Γεφύρι της Πλάκας
Το κενό αέρος της Αριστεράς
Copy-paste να κάναμε από τα δεξιά φύλλα και να μοιράζαμε καθημερινά στον κόσμο τις «επιτυχίες» της κυβερνητικής πολιτικής σε όλα τα επίπεδα, καλύτερα αποτελέσματα θα είχαμε, από τα στείρα Δελτία Τύπου και τις κομματικές ανακοινώσεις, που κανένας, μα κανένας, ποτέ δεν διαβάζει, γιατί, απλά, δεν διαβάζονται.
Δυστυχώς, η Αριστερά δεν μπόρεσε να ξεφύγει από την κοινωνική καθήλωση, ακόμα και με την κάτι παραπάνω από εκπληκτική ώθηση που τις έδωσε το ένα τρίτο των πολιτών μέσα από τις εκλογές. Εκπροσωπήστε μας, εμπνεύστε μας, ενθαρρύνετέ μας, οργανώστε μας, προχωρήστε αποφασιστικά και συγκροτημένα μπροστά, ήταν το μήνυμα των διπλών εκλογών, προς την Αριστερά, σύμπασα. Αλλά δεν ελήφθη ακέραιο. Αφέθηκε να φθίνει, με την ελπίδα ότι το χάλι των άλλων και η απόλυτη καταστροφή θα μας συντηρήσουν δημοσκοπικά ψηλά και θα μας δώσουν κι άλλη ώθηση να γίνουμε κυβέρνηση. Και μετά;
Εκτός τόπου, εκτός χρόνου και συχνά εκτός θέματος, χωρίς ανανέωση του στελεχικού της δυναμικού και με βαριά οργανωτική ανεπάρκεια, η Αριστερά σπαταλιέται είτε σε ανούσιες τηλεοπτικές κονταρομαχίες είτε σε άκαπνες επαναστατικές καταγγελίες που κανέναν δεν συγκινούν και κανέναν δεν πείθουν. Περισσεύει η γραφειοκρατική αντίληψη, ο βερμπαλισμός, η εσωστρέφεια και η αυταρέσκεια σε όλο το φάσμα της Αριστεράς. Οι μεμονωμένες δράσεις και οι ηρωισμοί αριστερών ακτιβιστών απλά επιβεβαιώνουν την ύπαρξη ενός αισθητού κενού.
Στέλιος Ελληνιάδης














































































