Θα μας ρίξει ή θα μας αφυπνίσει ο κορωνοϊός;
Από τη Μεσολογγίου στη Γλάδστωνος
Ιράν: Μια χώρα με πολιτισμό, αντιθέσεις και αγώνες (μέρος στ΄)
Ντέφι 1983: Ελευθερία και ρατσισμός στον Λυκαβηττό (μέρος ε΄)
Ντέφι 1987: Πολλή μουσική, λιγότερη αισιοδοξία (μέρος ι’)
Από την αντιπροσωπευτική Αριστερά του 3% στην άμεση Αριστερά του 21ου!
Πάπας Βενέδικτος: Το αλάθητο της συγκάλυψης
Το θαύμα του καπιταλισμού: Τα παιδιά του 5767
αποσπάσματα από άρθρο του Γκιντεόν Λεβί
Ήταν μια αρκετά ήσυχη χρονιά, σε γενικές γραμμές. Μόνο 457 Παλαιστίνιοι και 10 Ισραηλινοί σκοτώθηκαν, σύμφωνα με τον οργανισμό Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων B’Tselem. Ενενήντα δύο Παλαιστίνια παιδιά σκοτώθηκαν (ευτυχώς ούτε ένα Ισραηλινό παιδί δεν έχασε τη ζωή του, παρά τους πυραύλους Qassam). Το εβραϊκό έτος 5767. Έτσι γιορτάσαμε την 40ή επέτειο της κατοχής. Κανείς πια δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι αυτό είναι ένα προσωρινό, παροδικό φαινόμενο. Το Ισραήλ είναι η κατοχή. Η κατοχή είναι το Ισραήλ.
Το ζεϊμπέκικο είναι δικό μας και δικό τους
Πολιτισμός: Ο Μάνος για τον Μάρκο
Το βιβλίο του Μάνου Ελευθερίου για τον Μάρκο Βαμβακάρη, με πήγε πίσω στα οικογενειακά μου, τα οποία όταν τα αφηγούνταν οι γονείς μου και ήμουν πολύ νεότερος δεν μπορούσα να τα συνδέσω τόσο πολύ με την γενικότερη πραγματικότητα και να καταλάβω τη μεγάλη σημασία τους. Του Στέλιου Ελληνιάδη
