περίπτερο ιδεών

Τελικά, τι είναι αυτό στο ΣΥΝ που μετατρέπει όλα τα κορυφαία στελέχη του, τους επικεφαλής, σε εχθρούς του; Ο Κύρκος, η Δαμανάκη, ο Κωνσταντόπουλος, ο Κουβέλης κι ο Αλαβάνος αποχωρώντας έκαναν ό,τι μπορούσαν για να βλάψουν το κόμμα τους. Δηλαδή, αυτοί που επιλέχθηκαν διαδοχικά ως οι καλύτεροι από το εκλογικό σώμα, αποδείχτηκε ότι έτρεφαν τη χειρότερη άποψη για το κόμμα που αναλάμβαναν να διευθύνουν! Σ’ αυτή την κλίμακα, το φαινόμενο είναι σπάνιο, είτε για αριστερά είτε για δεξιά κόμματα.
Ποιος, λοιπόν, θα ψυχαναλύσει την ηγεσία και τη βάση του ΣΥΝ, από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα;

Τα χαμένα παιδιά της αυτοκρατορίας.

Πηγαίνοντας προς το Φιλίπ, για μια βραδινή συνάντηση στο φουαγιέ του κινηματογράφου με καλλιτέχνες, συγγραφείς και πανεπιστημιακούς, σκεφτόμουνα πόσο άλλαξε η παλιά μου γειτονιά. Σε ακτίνα μισού χιλιομέτρου είχαμε 25 κινηματογράφους και θέατρα. Τα 20 έγιναν σούπερμάρκετ, γκαράζ ή πολυκατοικίες. Όλοι οι ελεύθεροι χώροι εξαφανίστηκαν.

Όταν πρωτοπήγα στη Μαριούπολη, πάνε κοντά δεκαπέντε χρόνια, ένιωσα ότι ανακάλυπτα ξαφνικά ένα καινούριο κόσμο, πραγματικά θαυμαστό, σαν μαγική εικόνα. Στιγμή προς στιγμή, σπιθαμή προς σπιθαμή, ξεδιπλωνόταν μπροστά μου ένας καινούριος πλανήτης με ανθρώπους, τοπία, ιστορίες και κουλτούρες πρωτόγνωρες. Αυτό για κάποιον που ταξιδεύει σε μέρη απομονωμένα και εξωτικά ίσως να είναι φυσικό και αναμενόμενο. Αλλά δεν ήταν. Γιατί υπήρχε μια πολύ μεγάλη διαφορά: ο κόσμος αυτός, ο ζωντανός και άγνωστος, ήταν κόσμος ελληνικός!