του Πέτρου Πιζάνια
Αν κανείς παρατηρήσει ένα ικανοποιητικό δείγμα αξιωματούχων του ελληνικού ορθόδοξου κλήρου θα διαπιστώσει ότι τα μαύρα άμφια που φορούν, τα οποία όπως λέγεται αδυνατίζουν, και παρά το γεγονός ότι τα εν λόγω άμφια είναι ριχτά και φαρδιά, αφήνουν, ωστόσο, να φανούν δύο εξογκώματα: η κοιλιά και, ενίοτε, πάχος στον αυχένα και τις ωμοπλάτες, κοινώς πίσω άνω δίπλες. Η κοιλιά θα μπορούσε να είναι αποτέλεσμα της υπερβολικής κατανάλωσης της Θείας Κοινωνίας, οι πίσω άνω δίπλες, όμως, αποκλείεται να έχουν προκληθεί από αγιασμένο άρτο – πόσο να φάει κανείς!
Μάλλον πρόκειται για εκδηλώσεις υπερβολικής κατανάλωσης λιπαρών (ίσως ακόμη και χοιρινά κατά τη Σαρακοστή) και ακινησίας από επιλογή. Η ακινησία ίσως να είναι νομιμοποιημένη, δεδομένου ότι κάποιοι σατανικοί ορθόδοξοι πατέρες σε κάποια Σύνοδο πριν αιώνες εξαίρεσαν τον εαυτό τους από το προπατορικό αμάρτημα. Έκτοτε δεν χρειάζεται αυτοί να εργάζονται για να κερδίζουν τον βίο τους με τον ιδρώτα του προσώπου τους όπως όλοι εμείς από την εποχή του ερωτιάρη Αδάμ, αλλά πληρώνονται, άγνωστο για ποιο λόγο, από το πρυτανείο, δηλαδή από εμάς τους υποκείμενους στο προπατορικό αμάρτημα.
Όλων τούτων δοθέντων είναι φανερό ότι οι ογκώδεις αξιωματούχοι λειτουργοί της ορθοδοξίας όχι μόνο δεν ανήκουν στην κατηγορία των εννιακοσίων χιλιάδων Ελλήνων και Ελληνίδων που δεν εξασφαλίζουν με βεβαιότητα τρία γεύματα ημερησίως κατ’ άτομο, αφήνοντας για αυτούς ανικανοποίητο το στοιχειώδες αίτημα της καταστατικής προσευχής Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον, αλλά φυσικά δεν εμπίπτουν ούτε στην άλλη κατηγορία, των πολλών χιλιάδων μισθωτών (και συνταξιούχων) οι οποίοι δεν βγάζουν τον μήνα. Αντίθετα, οι εν λόγω κληρικοί, εκτός του καλού τους μισθού, έχουν και τα καθημερινά εξτραδάκια τους από το παγκάρι, αλλά και πιο παχιά συμπληρώματα από πάσης φύσεως χορηγίες πονηρών ή και αφελών συμπολιτών μας οι οποίοι, επειδή αυταπατώνται σχετικά με τη σημασία της ψυχής τους, θέλουν να τη σώσουν κιόλας, εξαγοράζοντας τη σωτηρία με τα δοσίματα προς εκκλησιαστικούς παράγοντες.
Και έτσι πένθιμα, αν και όχι με το Adagio in G minor, αλλά με κάποια ένρινη γκρινιάρικη ψαλμωδία κληρικού, φτάνουμε στα «ευλογητός» που αναπέμπουν προς Μητσοτάκη για τον διπλασιασμό των μισθών τους οι εν λόγω ορθόδοξοι αξιωματούχοι. Για ποιο λόγο αυξάνονται οι μισθοί τους ενώ δεν έκαναν απολύτως τίποτε εδώ και πολλά χρόνια; Αν δίνονται αυξήσεις ενόψει εκλογών, πάνε χαμένα τα λεφτά, επειδή αυτοί οι ορθόδοξοι αξιωματούχοι στήριζαν πάντοτε δεξιά, είτε επρόκειτο για εκείνη των στρατοδικείων και των εκτελέσεων αριστερών στον εμφύλιο, είτε την Χούντα – δεν είχαν κανένα πρόβλημα συνείδησης. Νομίζω πως για να απαντήσουμε σε αυτό το εύλογο ερώτημα πρέπει να σκεφτούμε ανορθόδοξα τον βίο και την πολιτεία των ορθόδοξων αξιωματούχων.
Πιστεύω πως οι περί ου ο λόγος αξιωματούχοι εξαργύρωσαν τη σιωπή τους ειδικά για τα τελευταία δεκαέξι χρόνια. Εκτός από τις ιερουργίες ρουτίνας, οι εν λόγω αξιωματούχοι υπήρξαν από επιλογή μακράν κατώτεροι των περιστάσεων. Θα παρακάμψω το ασφαλές δεδομένο, ότι όποιος κάνει διαρκώς τον βλάκα απλώς αποβλακώνεται, για να θυμίσω πως οι Έλληνες ορθόδοξοι κληρικοί αξιωματούχοι δεν είπαν δημόσια λέξη ενάντια στα μνημόνια επί χρόνια και προς υποστήριξη του ελληνικού λαού. Ούτε μία. Το ίδιο παρίσταναν τους ανίδεους βλάκες με το δυστύχημα των Τεμπών και την οργιώδη συγκάλυψή του από τον νυν πρωθυπουργό, τον πολλαπλασιαστή των μισθών τους. Μόνο μια επίσκεψη τριών λεπτών του Αρχιεπισκόπου στον πατέρα απεργό πείνας στο Σύνταγμα, στον οποίο ψέλλισε τα κοινότοπα παρηγορητικά.
Απόλυτη σιωπή επίσης για τη γενοκτονία στη Γάζα, για την εθνοκάθαρση στον Λίβανο, για την καλπάζουσα φτώχεια στη χώρα μας, και άλλα. Σε αντίθεση με τον προηγούμενο και τον νυν επικεφαλής της καθολικής εκκλησίας, οι οποίοι επέδειξαν παρρησία υποστηρίζοντας δημόσια τις πολιτικές αξίες της πίστης τους, οι ορθόδοξοι ιεράρχες βλέπουν τη χώρα μας κλείνοντας τα μάτια τους, ακούνε τον λαό βουλώνοντας τα αυτιά τους και μιλάνε δημόσια σφραγίζοντας το στόμα τους.
Τελικά αν αυτοί οι ορθόδοξοι κληρικοί δεν διαθέτουν ούτε καν το στοιχειώδες σθένος να υποστηρίξουν δημόσια την ειρήνη, ούτε να καταγγείλουν τη φτώχεια του ταπεινού ποιμνίου τους, τότε είναι ικανοί άραγε να κάνουν το οτιδήποτε αφιλοκερδώς; Αν όχι, όπως προφανώς προκύπτει από τη στάση τους, τότε σε τι μπορεί να πιστεύουν εκτός, φυσικά, από τον Κ. Μητσοτάκη και τις αυξήσεις των μισθών τους;
