Ανήσυχος έβλεπε ο Επικοινωνιολόγος την επιρροή του Καλλιτέχνη στο νεανικό κοινό. Μπορεί η βασική δεξαμενή για να κρατάνε γερά την εξουσία στα χέρια τους να ήταν οι φοβισμένοι συνταξιούχοι, όμως αυτό δεν αρκούσε.
Και πόσους νέους να εκμαυλίσεις, πόσους να αποβλακώσεις, πόσους να διορίσεις; Πάντα υπήρχε η μεγάλη μάζα που έμενε εκτός. Γιατί ποιος θα δούλευε στα εργοστάσια, ποιος θα έκανε απλήρωτες υπερωρίες, ποιος θα υπηρετούσε τη Βιομηχανία του Τουρισμού;
Και βγήκε τώρα ο Καλλιτέχνης να δημιουργεί την αμφισβήτηση. Παιδί από τις λαϊκές γειτονιές, με ταλέντο και ευαισθησία, που βήμα-βήμα, παρά τις απελπισμένες προσπάθειες μιας στρατιάς από έμμισθους υπαλλήλους των κοινωνικών δικτύων, αυτός όλο και πιο αγαπητός γινόταν.
Στις συναυλίες του γινόταν το αδιαχώρητο. Ακόμη κι όταν το υπουργείο Πάταξης Πολιτών έστησε επεισόδια και συνέλαβε μερικές εκατοντάδες νέους και νέες, αντί να ξεφουσκώσει, φούσκωσε κι άλλο.
Ο υπουργός Καταστολής Υγείας πρότεινε σε κλειστή σύσκεψη των εκλεκτών του Ηγέτη να βάλουνε καμιά φωτιά, όπως είχαν κάνει κάποτε στη Μεγάλη Διαδήλωση, αλλά προσωρινά ο Επικοινωνιολόγος πρότεινε να το αποφύγουν.
Όταν επαναλαμβάνεις αυτό που οι ακραίοι λένε «προβοκάτσια», αρχίζουν όλοι να καταλαβαίνουν ποιος την έχει στήσει. Οπότε χρειάζεται προσοχή…
Ο Ηγέτης πάντως ήταν ανήσυχος. Η τελευταία συναυλία του Καλλιτέχνη και μάλιστα στο προπύργιο της Παράταξης είχε μαζέψει πάνω από 100 χιλιάδες θεατές, ενώ κάτι εκατομμύρια την είδαν στο youtube. Εκατομμύρια κι αυτοί που κατέβαζαν τα τραγούδια του.
Κάλεσαν τον Δημοσιογράφο κι εκείνος έστησε μια ωραία εκπομπή που κατακεραύνωνε τον Καλλιτέχνη και επέστησε την προσοχή σε γονείς παππούδες και γιαγιάδες για τον ολισθηρό δρόμο όπου θα οδηγούσε τα παιδιά τους η ακρόαση των τραγουδιών: Αλκοόλ, ναρκωτικά, απομάκρυνση από τον Χριστό, στροφή σε ακραία πολιτικά κόμματα που απειλούσαν τη κοινωνική ειρήνη και θα βύθιζαν τη χώρα στο χάος.
Τα αποτελέσματα ήταν τα αντίθετα από αυτά που περίμεναν:
Στην επόμενη συναυλία, που έγινε σε υποβαθμισμένη γειτονιά της Πρωτεύουσας, οι θεατές πλημμύρισαν κάθε χώρο μέσα κι έξω από το στάδιο. Το υπουργείο Πάταξης Πολιτών μίλησε για 200 χιλιάδες κόσμο, αλλά ο Επικοινωνιολόγος ήξερε καλά πως ξεπέρασαν τις 500 χιλιάδες όσοι εκείνη τη βραδιά βρέθηκαν μέσα κι έξω από το στάδιο.
Για πρώτη φορά στη μακροχρόνια συνεργασία του με τον Ηγέτη, ένιωσε τη θέση του να κλονίζεται.
Αν ο Καλλιτέχνης έκανε κόμμα; Έπρεπε να βρουν τρόπο να τον σταματήσουν.
Στη νέα σύσκεψη ο υπουργός Αναστολής Δικαιοσύνης πρότεινε πιο δραστικά μέτρα. Όπως έκαναν με τον δημοσιογράφο. Όμως υπήρχε κίνδυνος ηρωοποίησης. Ποιος θα ήθελε έναν Έλληνα Τσε Γκεβάρα;
Η κατάσταση ήταν κρίσιμη.
Και τότε ο Άγιος της Αυθαίρετης Εξουσίας έκανε το θαύμα του:
Ο Επικοινωνιολόγος μελετούσε πολύ την ιστορία. Από εκεί αντλούσε την έμπνευσή του. Που είχε αποδειχθεί χρυσοφόρα.
Αυτή τη φορά ήταν ένα ντοκιμαντέρ για τη Γαλλική Επανάσταση.
Κατά καιρούς μισούσε τον Ηγέτη. Άλλες φορές σκεφτόταν πως θα μπορούσε ο ίδιος να πάρει τη θέση του. ¨Όμως απέρριπτε κάθε τέτοια ιδέα. Καλύτερα στα παρασκήνια.
Όμως όταν είπαν για τη γκιλοτίνα, η αλήθεια είναι πως φαντασιώθηκε τον Ηγέτη στη θέση του Λουδοβίκου και το κεφάλι του να πέφτει στο καλάθι, ενώ το πλήθος παραληρούσε!
Αμέσως μετά μίλησαν για τη Μαρία Αντουανέτα. Τι γλυκιά κοπέλα. Αυτή τη λυπόταν. Τι το ήθελε όμως κι εκείνη να πει για το παντεσπάνι;
– Δεν έχει ψωμί ο λαός βασίλισσα
– Και γιατί δεν τρώει παντεσπάνι;
Τώρα ο Επικοινωνιολόγος άκουγε με έκπληξη πως ποτέ δεν είπε αυτή τη φράση!
Την είχε λέει γράψει ο Ρουσσώ – δημιούργημα της φαντασίας του. Ή την είπε η Μαρία Τερέζα, σύζυγος του Λουδοβίκου του 14ου, πολλά χρόνια πριν την Επανάσταση.
Πάντως δεν την είπε η Μαρία Αντουανέτα. Τη φράση τής απέδωσε ένας δημοσιογράφος, ο Αλφόνς Καρ, το 1843. Πολλά χρόνια μετά τον θάνατό της!
«Το παντεσπάνι, το παντεσπάνι», στριφογύριζε στο μυαλό του.
«Ναι. Πώς το είπε ο Καλλιτέχνης;
Φράγκα δεν έχω για ψωμί
μου λένε να φάω παντεσπάνι
Κι εγώ το 1789 σκέφτομαι και πάλι!»
Ο Επικοινωνιολόγος κοιμήθηκε ανήσυχα. Όνειρα με παντεσπάνι και γκιλοτίνες.
Όμως όταν ξύπνησε είχε βρει τη λύση.
Η πρώτη του δουλειά ήταν να κανονίσει συνάντηση με την Επιχείρηση. Κάτω από την ομπρέλα της είχε από πετρέλαιο μέχρι σοκολάτες. Αυτές τον ενδιέφεραν!
***
Ένα μήνα αργότερα σαν βόμβα έσκασε η είδηση: Θα κυκλοφορούσε σοκολάτα με παντεσπάνι με υπογραφή του Καλλιτέχνη!
Οι περισσότεροι ανυπομονούσαν να τη δοκιμάσουν. Την πρώτη μέρα κυκλοφορίας ουρές στήθηκαν σε περίπτερα και σούπερ μάρκετ. Επρόκειτο για περιορισμένη έκδοση. Σκάναρες το QR code κι άκουγες το τραγούδι του «Ψωμί και παντεσπάνι» ενώ έμπαινες στη κλήρωση για δωρεάν εισιτήρια της επόμενης συναυλίας του.
Ο Καλλιτέχνης μονοπωλούσε τα social media. Ο αλγόριθμος και η Ομάδα Ελέγχου εξαφάνιζαν ό,τι αρνητικό κυκλοφορούσε, το καυτηρίαζαν ενώ όλα τα τρολ του Επικοινωνιολόγου που πριν έβριζαν ασταμάτητα τον Καλλιτέχνη τώρα τον ανέβαζαν στους ουρανούς.
Ο Ηγέτης στο Κυριακάτικο Κήρυγμα από τον άμβωνα έξω από τη Μητρόπολη αφιέρωσε ένα μέρος για να πει πως δοκίμασε τη σοκολάτα με παντεσπάνι, τη βρήκε εκπληκτική και σκόπευε να παρακολουθήσει με την οικογένειά του την επόμενη συναυλία του Καλλιτέχνη.
Με χορηγό την Επιχείρηση θα κυκλοφορούσε το καινούργιο του άλμπουμ με δέκα τραγούδια σε βινύλιο.
Οι παλιοί του θαυμαστές –όπως το έθεσε ένας από αυτούς– «φρίκαραν» με τους στίχους που σηματοδοτούσαν στροφή του Καλλιτέχνη στην εκκλησία και «στις ηθικές αξίες που παρέδωσαν οι πρόγονοί μας», όπως το έθεσε ο ίδιος σε συνέντευξη στο Κρατικό Κανάλι, που τόσα χρόνια είχε κλειστές τις πύλες του, αλλά τώρα τις άνοιξε να διαβεί ο Καλλιτέχνης.
Οι επόμενες συναυλίες όμως δεν είχαν καμία σχέση με αυτές του παρελθόντος. Χιλιάδες και πάλι ο κόσμος, με άλλη σύνθεση όμως. Φερέλπιδες νέοι με κοστούμια, κυβερνητικά στελέχη, επιχειρηματίες, άνθρωποι τις σόου μπίζνες, γόνοι καλών οικογενειών…
Από τα στάδια μεταφέρθηκε τελικά σε μαγαζιά της οδού Πειραιώς, ενώ έκανε θριαμβευτικές εμφανίσεις στη Μύκονο, όπου αγόρασε και βίλα με πισίνα. Φυσικά τον συντρόφευαν πάντα εξέχουσες καλλονές και πολλά ακούστηκαν και για μια διεθνούς φήμης ηθοποιό.
Λένε πως του πρότειναν ακόμη και το Υπουργείο Εξαΰλωσης Πολιτισμού, όμως είχε τη σοφία να το αρνηθεί: Κανείς δεν τα έβαζε με τη νυν υπουργό. Το ήξεραν κι οι πέτρες.
Στο τέλος έσβησαν όλα σιγά-σιγά.
Η σοκολάτα με παντεσπάνι έκανε βουτιά στις πωλήσεις.
Βρέθηκαν νέοι να εκφράσουν την εποχή.
Το όνομά του χάθηκε σαν σκόνη στον άνεμο…
Σημείωση: Κάθε σχέση με πρόσωπα και γεγονότα είναι απολύτως συμπτωματική. Αυτό βεβαίως δεν εμποδίζει όποιον έχει τη μύγα να μυγιάζεται…
