Βέρτιγκο στον καθημερινό άνθρωπο είναι ο ίλιγγος, που σαν σύμπτωμα παρουσιάζει την ψευδαίσθηση ότι είτε ο ίδιος είτε ο χώρος γύρω του γυρίζει – κάτι σαν ζαλάδα έντονη. Στους πιλότους της πολεμικής αεροπορίας παρουσιάζεται λίγο διαφορετικά, ως χωρικός αποπροσανατολισμός: ο πιλότος χάνει την ικανότητα να αντιληφθεί σωστά τη θέση, το ύψος ή την κίνηση του αεροσκάφους σε σχέση με τη Γη, και παρουσιάζει σωματοβαρική ψευδαίσθηση.
Η αποπομπή της κ. Κίμπερλι μετά από 11 μήνες θητείας στην Αθήνα δημιουργεί μια ανάλογη κατάσταση στο εσωτερικό της χώρας, ιδιαίτερα σε όσους είχαν προωθήσει στενές επαφές κάθε τύπου με το περιβάλλον της για να υπηρετήσουν τις επιδιώξεις διαφόρων επιχειρηματικών κύκλων (διεθνών, και τοπικών αρπακτικών υπεργολάβων).
Το βέρτιγκο όμως έχει να κάνει και με όσα υποστήριζαν όσοι κατεύθυναν την «ελληνική» ενεργειακή πολιτική: ότι εκτινάσσεται, μεγαλουργεί για την Ελλάδα του 2030, αλλάζει τη φυσιογνωμία της χώρας, τη μετατρέπει σε πρωταγωνιστικό ενεργειακό κόμβο… Την υπόθεση αυτή χειριζόταν ο κ. Παπασταύρου, υπουργός Ενέργειας και καθόλου τυχαίο πρόσωπο στην κυβέρνηση, σε στενή σύνδεση τόσο με τις ΗΠΑ όσο και με τον Μητσοτάκη.
Δείτε πως παρουσιάζει την «εκτίναξη» ο «πιλότος» Παπασταύρου, κολλητός των Κίμπερλι-Εξάρχου (άλλος ένας άνθρωπος πολύ κοντά στον πρωθυπουργό), μετά από 7 ταξίδια στις ΗΠΑ μέσα σε λίγους μήνες σχετικά με την αποστολή «Κάθετος Διάδρομος»:
– «Κάναμε τη γεωγραφία μας, γεωπολιτική δύναμη… Η Πατρίδα μας δεν ακολουθεί τις εξελίξεις, αλλά τις διαμορφώνει» (24/2/2026)
– «Η χώρα μας είναι ενεργειακός πρωταθλητής στη Νοτιοανατολική Ευρώπη» (1/5/2026)
– «Ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ λέει μπράβο στην Ελλάδα, μπράβο στον Μητσοτάκη. Αυτό νομίζω τα λέει όλα» (18/5/2026)
– «Η Ανατολική Μεσόγειος και η χώρα μας είναι στην πραγματικότητα το επίκεντρο αυτής της νέας γεωμετρίας» (10/6/2026)
– «Η Ελλάδα έχει αναδειχθεί σε δύναμη που διαμορφώνει την ενεργειακή αρχιτεκτονική για την Ευρώπη και την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου» (9/7/2026)
Ο κ. Παπασταύρου ήταν η πιο σημαντική γέφυρα επαφής της κυβέρνησης Μητσοτάκη με τις ΗΠΑ. Με αχαλίνωτη δουλοπρέπεια προσπάθησαν να στήσουν ένα πλέγμα συμφερόντων –μέσω Εξάρχου και κομπανίας– που να προωθήσει το αμερικάνικο LNG, εκτοπίζοντας ανταγωνιστές. Ο Κάθετος Διάδρομος άρχισε να παίρνει διαστάσεις Εθνικού Προγράμματος Ανασυγκρότησης. Η εξέλιξη δείχνει πως και τα «όργανα» του σκάφους έδειχναν λανθασμένες πληροφορίες, αλλά και οι χειριστές είχαν πάθει βέρτιγκο. Έτσι άρχισε η κάθετη εφόρμηση, χωρίς τέλος μέχρι στιγμής.
Το διασκεδαστικό είναι ότι στην Ελλαδίτσα, την τάχα ενεργειακή πρωταθλήτρια, το επίκεντρο ενεργειακής κοσμογονίας, την καθοριστική δύναμη για την ενεργειακή αρχιτεκτονική στην Ευρώπη και την περιοχή της Ανατολικής Μεσόγειο κ.ο.κ., η αποπομπή της Κίμπερλι (την οποία όλοι προσκυνούσαν δουλικά) παρουσιάζεται σαν να ήταν μια υπόθεση 100.000 δολαρίων που ζήτησε για να ξοφλήσει την κάρτα της! Η σιωπή όλων (κυβέρνησης, κομμάτων, ΜΜΕ) γύρω από όσα αποκαλύπτει το δημοσίευμα της Wall Street Journal στις 25/9 είναι πράγματι εντυπωσιακή.
Το βέρτιγκο είναι μεγάλο. Περιλαμβάνει και τον ίδιο τον Μητσοτάκη, ακόμα κι αν επιχειρήσει άλλη μια φορά, κατά την προσφιλή του πρακτική, να τα φορτώσει στον Παπασταύρου, δηλώνοντας ότι δεν γνώριζε τι ακριβώς γινόταν… Είναι μεγάλο επειδή η σύγκρουση συμφερόντων είναι σημαντική και το πεδίο ανταγωνισμού δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά ολόκληρη την περιοχή γύρω και άνωθέν της, όπου θα έφτανε ή θα περνούσε ο Κάθετος Διάδρομος.
Προς ώρας βγαίνει ο Παπασταύρου στα κανάλια, δεν λέει τίποτα για όλα αυτά, και επικροτεί τα μέτρα «ασπιρίνες» που εξαγγέλλει ο Μητσοτάκης για τον «δύσκολο χειμώνα».
«Είμαστε στη μεγαλύτερη ενεργειακή κρίση που είχαμε ποτέ», είπε στις 15/10 στο OPEN, χαρακτηρίζοντάς την μεγαλύτερη από εκείνες του 1973, του 1979 και του 2022. Τι να κάνουμε, είναι πολύ μεγάλη η κρίση, άρα οι τιμές, η ακρίβεια και οι δυνατότητες καταπολέμησης των επιπτώσεών της είναι θέματα που δεν μπορούν εύκολα να αντιμετωπιστούν. Είναι «εισαγόμενα». Ποιος φταίει για την ενεργειακή κρίση; Είναι απλό: η Ρωσία και το Ιράν.
Από τη μια η κυβέρνηση παρουσιάζει την Ελλάδα ως χώρα που αποκτά πρωταγωνιστικό ενεργειακό ρόλο, από την άλλη υποστηρίζει ότι είναι πολλαπλά εκτεθειμένη στις διεθνείς ανατιμήσεις. Πώς γίνεται η Ελλάδα να παρουσιάζεται ως πρωταγωνιστής της νέας ενεργειακής αρχιτεκτονικής, αλλά όταν έρχεται η ώρα των τιμών και της ακρίβειας, να εμφανίζεται κυρίως ως παθητικός αποδέκτης μιας παγκόσμιας κρίσης;
Εντάξει· ο Μητσοτάκης παίρνει… τρομερές πρωτοβουλίες σε επίπεδο Ε.Ε., αλλά και εκεί δεν υπάρχουν αποφάσεις. Σκληρός χειμώνας… Ας παγώσει η Ελλάδα και η Ευρώπη, αρκεί «εμείς» (δηλαδή το σύστημα Μαξίμου) να «τη βγάλουμε καθαρή»!
Για να είμαστε δίκαιοι απέναντι στο «σύμπλεγμα-σύμπλοκο» που μας κυβερνά, ο Παπασταύρου εκστόμισε και μια πραγματική αλήθεια. Την παραθέτουμε επειδή, παραδόξως, εκεί είναι όλη η ουσία:
«Όποιος ελέγχει την ενέργειά του, ελέγχει τη μοίρα του. Όποιος δεν ελέγχει την ενέργειά του, είναι όμηρος των επιλογών των άλλων» (18/5/2026)
Όντως, ως Ελλάδα, δεν ελέγχουμε σχεδόν τίποτα· είμαστε όμηροι επιλογών των άλλων. Και κάποιοι υπηρετούν δουλόπρεπα αυτήν την «ποιότητα»!
