Ο πόλεμος στο Ιράν δεν είναι για την Ελλάδα και την Κύπρο μια μακρινή είδηση από τα δελτία. Από αυτή την αφετηρία ξεκινά το νέο διπλό τεύχος (92-93, χειμώνας 2026 – άνοιξη 2027) των «Τετραδίων πολιτικού διαλόγου, έρευνας και κριτικής».

Το σημείωμα της έκδοσης μιλά για «στρατηγική ήττα» των ΗΠΑ στο Ιράν, που δεν είναι όμως «οριστική ιστορική ήττα». Θυμίζει ότι η στρατιωτική ισχύς ξέρει να καταστρέφει, όχι να φτιάχνει πολιτικές πραγματικότητες, και ότι η γεωγραφία, από το Ορμούζ ως το Μπαμπ ελ Μαντέμπ, «επιστρέφει και εκδικείται». Για την Αθήνα και τη Λευκωσία το συμπέρασμα είναι ότι οι συμμαχίες δεν μπορούν να αντικαθιστούν την εθνική στρατηγική. Το σημείωμα ανασύρει ακόμη τον Φρεντ Χάλλινταιη και την ιδέα της Ελλάδας ως «γέφυρας» ανάμεσα στον αραβικό κόσμο και την Ευρώπη.

Στις πάνω από 280 σελίδες γράφουν οι Σταύρος Λυγερός, Κωνσταντίνος Γρίβας, Κώστας Δημητριάδης, Γιώργος Κέντας, Διονύσης Τσιριγώτης, Σωτήρης Ρούσσος, Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης, Ιχάμπ Σαμπάνα, Ερρίκος Φινάλης, Κώστας Βενιζέλος, Νίκος Μιχαηλίδης, Αλέξανδρος Καζαμίας, Μάρκος Ι. Τρούλης, Νικόλαος Καζαντζίδης, Μηνάς Λυριστής, Κάτια Ζαγορίτου και Κώστας Ράπτης, ενώ οι Victor Magiar και Δημήτρης Δεληολάνης υπογράφουν ένα σχόλιο για τη στάση μελών της Εβραϊκής Κοινότητας Ιταλίας απέναντι στο Ισραήλ. Τα κείμενα πιάνουν από την παλαιστινιακή αντίσταση και τον Λίβανο μέχρι την τουρκική πολιτική και τη Σαουδική Αραβία. Στις βιβλιοκριτικές, η Μαρία Σιρέτη γράφει για την ιστορία του Ιράν του Έρβαντ Αμπραχαμιάν, οι Ηλίας Νικολόπουλος και Ίρις Νικολοπούλου για τις ρίζες του κρατικού φαινομένου και ο Βασίλης Ασημακόπουλος για τον Ρήγα του Λουκά Αξελού.

Σχόλια

Σου άρεσε αυτό το άρθρο; Ενίσχυσε οικονομικά την προσπάθειά μας!