Κάτι γράφουν τα σοβαρά, ας πούμε, ΜΜΕ για τα όσα συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες στο Μάλι, αλλά «ξεχνούν» το πιο σημαντικό. Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή, βάσει αυτών που γράφουν τα ευρωπαϊκά και εγχώρια ΜΜΕ: Οι τζιχαντιστές του τοπικού παρακλαδιού της αλ-Κάιντα, που αιματοκυλούν εδώ και χρόνια και τη Δυτική Αφρική, πραγματοποίησαν συντονισμένες επιθέσεις στην πρωτεύουσα Μπαμάκο και άλλες κομβικές πόλεις του Μάλι (Κιντάλ, Σεβάρε και Γκάο). Έχοντας τη συνεργασία και αυτονομιστών Τουαρέγκ (οι οποίοι ενισχύονται από την Αλγερία, κατ’ απαίτηση της Γαλλίας – αλλά ήδη ξεφύγαμε από όσα γράφουν τα καλά μας ΜΜΕ!), οι τζιχαντιστές σκότωσαν μεταξύ άλλων τον υπουργό Άμυνας της χώρας και κατέλαβαν στρατηγικά σημεία. Πάντως για κάποιον περίεργο λόγο τα Δυτικά ΜΜΕ, που θα έπρεπε να έχουν πάθει αμόκ λόγω αλ-Κάιντα, δεν αγχώνονται (η αλήθεια είναι ότι ούτε στη Συρία αγχώθηκαν…). Τα γαλλικά ΜΜΕ μάλιστα σχεδόν πανηγυρίζουν διότι, όπως γράφουν, οι τζιχαντιστές έχουν τρέψει σε φυγή τους «Ρώσους μισθοφόρους που υποστηρίζουν την κυβέρνηση».
Κάπου εδώ είναι πια ανάγκη, για να μην τρελάνουμε όσους προσπαθούν να βγάλουν άκρη, να αναφερθούμε συνοπτικά σε αυτό που «ξεχνιέται», αλλά εξηγεί τα πάντα: στις αρχές της δεκαετίας ξεκίνησε στη Δυτική Αφρική μια διαδοχή εξεγέρσεων και πραξικοπημάτων που κατέληξε στην έξωση της Γαλλίας από την περιοχή – πολλές χώρες της οποίας παρέμεναν ως τότε, σαν νεοαποικίες, υπό τον έλεγχο του Παρισιού. Ο γαλλικός στρατός, που παρίστανε ότι καταπολεμά τους τζιχαντιστές, εκδιώχθηκε από το Μάλι, τον Νίγηρα και την Μπουρκίνα Φάσο. Οι τρεις αυτές χώρες συνέπηξαν τη «Συμμαχία του Σαχέλ» (AES) και προσέγγισαν τη Ρωσία και την Κίνα, διακηρύσσοντας ότι χάρη στον νέο προσανατολισμό τους θα απωθήσουν τους τζιχαντιστές, θα καταπολεμήσουν τη διαφθορά και θα ανασυγκροτήσουν την οικονομία σταματώντας την καταλήστευση του εθνικού πλούτου από τις γαλλικές και λοιπές δυτικές πολυεθνικές*.
Φυσικά το Παρίσι δεν αποδέχθηκε μοιρολατρικά αυτήν την εξέλιξη: υποδαύλισε απόπειρες πραξικοπημάτων και ήρθε σε συνεννόηση με τους τζιχαντιστές και τους αυτονομιστές για να «απαλλάξει» τη Δυτική Αφρική από την AES και να αποκαταστήσει την εξαιρετικά κερδοφόρα επικυριαρχία του. Η τωρινή τζιχαντιστική εφόρμηση έχει λοιπόν ευδιάκριτη γαλλική σφραγίδα, αλλά και την υποστήριξη ή ανοχή των ΗΠΑ και της λοιπής Δύσης (οι ενδοδυτικές αντιθέσεις αμβλύνθηκαν αφότου Ρώσοι και Κινέζοι διείσδυσαν για τα καλά και στις τρεις χώρες της AES). Έτσι εξηγείται και η μετά βίας συγκαλυμμένη χαιρεκακία των έγκριτων ευρωπαϊκών ΜΜΕ για τις στρατιωτικές επιτυχίες της αλ-Κάιντα στο Μάλι, όπου φέρεται να έχει τρέψει σε φυγή μια σειρά μονάδες του ρωσικού «Αφρικανικού Σώματος» και του στρατού του Μάλι. Τους τζιχαντιστές βοηθούν και άλλοι, πλην των Γάλλων – μεταξύ αυτών οι Ουκρανοί, που παρέχουν στους εξεγερμένους drones, ρουκέτες, «στρατιωτικές συμβουλές» αλλά και εκατοντάδες μισθοφόρους! Για την ώρα, οι μάχες συνεχίζονται, απειλώντας να παρασύρουν στη σύρραξη και τις γειτονικές χώρες…
* Για μια καλύτερη γνώση των όσων προηγήθηκαν στο Μάλι, και της «προϊστορίας» των σύγχρονων εξελίξεων, βλ. «Ανατροπές στο Μάλι» (φύλλο 511). Επίσης, το σημείωμα «Απογαλακτισμός» (φύλλο 664) ενημερώνει για τις νέες συνθήκες που δημιουργήθηκαν στη Δυτική Αφρική, περιλαμβανομένου του Νίγηρα, μετά την εκδίωξη των Γάλλων. Τέλος, στο «Καρφί στο μάτι της Δύσης» (φύλλο 733) αναλύεται ο κομβικός ρόλος της νέας κυβέρνησης της Μπουρκίνα Φάσο στη σύμπηξη της αντιδυτικής συμμαχίας.
