Ο «αμυντικός» προϋπολογισμός των ΗΠΑ θα ψηφιστεί από το τρέχον Κογκρέσο, κι όχι από το νέο –με πλειοψηφία των Δημοκρατικών– που αναδείχθηκε στις ενδιάμεσες εκλογές, το οποίο θα συγκροτηθεί στις αρχές του 2027. Όχι ότι στο συγκεκριμένο θέμα η αλλαγή πλειοψηφίας θα κάνει τη διαφορά… Εν πάση περιπτώσει, η τραμπική διοίκηση (στην οποία μένει προσώρας ακλόνητος και ο απερίγραπτος Χέγκσεθ) ζητά 1,5 τρισεκατομμύρια δολάρια για τους επιθετικούς πολέμους των ΗΠΑ το 2027. Πρόκειται για το μεγαλύτερο ποσοστό αύξησης των στρατιωτικών δαπανών από την εποχή του πολέμου της Κορέας. Φυσικά η μερίδα του λέοντος προορίζεται για τους ιδιωτικούς «αναδόχους».
Πιο άμεσα, η Ουάσινγκτον επιδιώκει να εγκριθεί με fast track διαδικασίες η παροχή 70 δισεκατομμυρίων δολαρίων για τις αποτυχημένες ως τώρα επιθέσεις κατά του Ιράν (που ήδη έχουν κοστίσει 44 δισεκατομμύρια δολάρια). Προωθείται επίσης η «Πρωτοβουλία Συνεργασίας στις Αμυντικές Τεχνολογίες ΗΠΑ-Ισραήλ», που ουσιαστικά θα συγχωνεύσει τις πολεμικές βιομηχανίες αυτών των δύο επιθετικών δυνάμεων. Όλα αυτά προγραμματίζεται να ψηφιστούν λίγο πριν «απέλθει» το τρέχον Κογκρέσο, όχι μόνο γιατί αυτό παρέχει την απαιτούμενη πλειοψηφία, αλλά και επειδή αναμένεται ότι την περίοδο των χριστουγεννιάτικων διακοπών η προσοχή της κοινής γνώμης θα είναι μειωμένη…

Υπάρχουν βέβαια κι αυτοί που βαυκαλίζονται ότι οι Δημοκρατικοί θα εκμεταλλευθούν την ισχύ που τους έδωσε η αντιτραμπική ψήφος προκειμένου να φρενάρουν τέτοια εγκληματικά σχέδια*. Δυστυχώς, ούτε οι πιο «ριζοσπάστες» Δημοκρατικοί δεν διανοούνται να απειλήσουν το πάρτι τρισεκατομμυρίων του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος. Δεν το έχουν κάνει ποτέ, εκτός λαμπρών εξαιρέσεων που επιβεβαιώνουν τον κανόνα (και συνήθως δεν επανεκλέγονται). Συναινούν, ακόμη κι αν το αντίτιμο είναι νέες περικοπές στο εκπαιδευτικό και υγειονομικό σύστημα, καθώς και στο «Πρόγραμμα Συμπληρωματικής Διατροφικής Βοήθειας» (δηλαδή στα κουπόνια χάρη στα οποία τρέφονται δεκάδες εκατομμύρια πολίτες της «ισχυρότερης και πλουσιότερης χώρας στον κόσμο»…).
Τα γεράκια του πολέμου στην ομοσπονδιακή διοίκηση, κι ακόμη πιο πολύ οι μεγαλομέτοχοι των «αμυντικών» πολυεθνικών, καθώς και οι στρατιωτικοί ηγέτες που όταν αποστρατευθούν θα πλουτίσουν «εργαζόμενοι» στις ίδιες πολυεθνικές, παρακαλούν να κλιμακωθεί η εμπλοκή των ΗΠΑ σε έναν, δύο, τρεις, πολλούς πολέμους. Η έκβασή τους δεν τους ενδιαφέρει. Δεν τους νοιάζει ούτε η αύξηση του ήδη δυσθεώρητου χρέους των ΗΠΑ προκειμένου να χρηματοδοτούνται αυτοί οι ατέρμονες πόλεμοι. Άλλωστε οι πολιτικοί υπάλληλοί τους είναι άμεσα επωφελούμενοι: «Η Honeywell –η οποία παρέχει αισθητήρες και συστήματα καθοδήγησης στον ισραηλινό στρατό για τις αεροπορικές επιδρομές στη Γάζα– είναι η κατ’ εξοχήν μετοχή εταιρείας όπλων που κατέχουν τα μέλη του Κογκρέσου, ακολουθούμενη από την RTX [πρώην Raytheon], η οποία κατασκευάζει πυραύλους για τον ισραηλινό Σιδηρούν Θόλο», γράφουν οι συγγραφείς του βιβλίου «Making a Killing», που εξετάζει το παγκόσμιο εμπόριο όπλων…
* Στο μεταξύ οι ναυαρχίδες της ελίτ «συμβουλεύουν» τους Ρεπουμπλικάνους πώς να αναρρώσουν ώστε να συνεχίσει να λειτουργεί αποτελεσματικά (δηλαδή, υπέρ της ελίτ) το πολιτικό σύστημα. Π.χ. οι Financial Times συστήνουν: «Η επιλογή είναι είτε το “America First” χωρίς τον Τραμπ, είτε η στροφή προς έναν πιο πραγματιστικό ρεπουμπλικανισμό»…






































































