Το Μουντιάλ τελείωσε, τα γήπεδα άδειασαν και οι πανηγυρισμοί κόπασαν. Στον απόηχο της μεγαλύτερης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης του κόσμου, όμως, μένει κάτι πιο σημαντικό από τα γκολ και τα τρόπαια, όπως η ευθύνη που κουβαλούν οι άνθρωποι που έχουν γίνει παγκόσμια πρότυπα.
Οι σημερινοί αθλητικοί αστέρες δεν είναι απλώς ποδοσφαιριστές. Κάθε τους λέξη, κάθε φωτογραφία και κάθε δημόσια εμφάνιση φτάνει σε εκατομμύρια ανθρώπους. Η συμπεριφορά τους έξω από το γήπεδο έχει πλέον σχεδόν την ίδια βαρύτητα με όσα κάνουν μέσα σε αυτό.
Ο Έρλινγκ Χάαλαντ, της Εθνικής Νορβηγίας, είναι αναμφίβολα ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές της εποχής μας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κάθε επιλογή του είναι υπεράνω κριτικής. Η δημοσιοποίηση εικόνων με βαλσαμωμένα ζώα ως «αναμνηστικά» προκάλεσε εύλογες αντιδράσεις. Όχι επειδή ακυρώνει το ποδοσφαιρικό του ταλέντο, αλλά επειδή δείχνει πόσο εύκολα ένας σταρ μπορεί να ξεχάσει το παράδειγμα που δίνει.
Το ίδιο ισχύει και για τον Λιονέλ Μέσι. Η παρουσία του στον Λευκό Οίκο δίπλα στον Ντόναλντ Τραμπ σχολιάστηκε έντονα διεθνώς, καθώς και η «αδυναμία» του στην κυβέρνηση του Ισραήλ. Μια φωτογραφία, φυσικά, δεν αποδεικνύει πολιτική ταύτιση. Όταν όμως είσαι ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους ανθρώπους στον κόσμο, γνωρίζεις ότι κάθε εικόνα αποκτά συμβολισμό και χρησιμοποιείται ανάλογα.
Ο Ντιέγκο Μαραντόνα υπήρξε γεμάτος αντιφάσεις και λάθη. Παρ’ όλα αυτά, δεν έκρυψε ποτέ τις απόψεις του, ούτε προσποιήθηκε ότι η δημόσια εικόνα του ήταν άσχετη με την κοινωνία. Το ταλέντο δεν είναι χαρακτήρας. Τα τρόπαια δεν χαρίζουν σοφία ούτε οι τίτλοι προσφέρουν ηθικό αλάθητο. Οι μεγάλοι αθλητές κρίνονται και από όσα εκπροσωπούν όταν σβήνουν τα φώτα του γηπέδου.
Γιατί στο τέλος, οι πραγματικοί ήρωες δεν είναι μόνο εκείνοι που κερδίζουν, αλλά εκείνοι που αξίζουν να αποτελούν πρότυπα.
