Παρακολουθώ την Πέγκη Ιωάννου από τα πρώτα βήματά της στον χώρο της συγγραφής. Πάντα με πρωτότυπη και ενδιαφέρουσα προσέγγιση. Έζησα και την περιπέτειά της με κάποιους εκδότες, κάτι που ζει μια μεγάλη μερίδα των συγγραφέων στην Ελλάδα, αφού επί της ουσίας δεν υπάρχει καμιά προστασία έναντι οποιασδήποτε αυθαιρεσίας εκ μέρους των εκδοτών.
Δυστυχώς όλοι έχουμε εμπειρίες επί του θέματος. Η Πέγκη Ιωάννου απέναντι σε αυτό έκανε ένα τολμηρό βήμα. Δημιούργησε δικό της εκδοτικό οίκο με το όνομά της και διακινεί μόνη τα βιβλία της.
Πέρα από το ενδιαφέρον του εγχειρήματος αυτού, το νέο της βιβλίο, το «Έλα δωσ’ μου το χεράκι», ένα σύντομο μυθιστόρημα, μέσα από δυο παράλληλες ιστορίες θίγει δυο πολύ σημαντικά ζητήματα: Την προσφυγιά και την ασθένεια.
Και αναδεικνύει τη μεγάλη σημασία της αγάπης και της αλληλεγγύης σε εποχές που κυριαρχεί η κυνικότητα, ο ατομισμός και το κυνήγι του χρήματος με κάθε τρόπο.
Με εξαιρετική γραφή, χωρίς διδακτισμό, με ήρωες που σε αγγίζουν, καταφέρνει να μας δώσει το μήνυμά της και να μας κάνει να σκεφτούμε, κι ίσως να αναθεωρήσουμε πράγματα που σκεφτόμαστε.
Η βασική της ηρωίδα δίνει μάχη με τον καρκίνο και μέσα από τη δύσκολη πορεία της ασθένειας, με όλα τα πισωγυρίσματα, τελικά καταφέρνει να βγει στο φως και να αντιμετωπίσει την κατάσταση και χάρη στους ανθρώπους γύρω της.
Είχα άσχημη εμπειρία από προηγούμενους εκδοτικούς οίκους και αντιμετώπισα αρκετή αδιαφορία και αλαζονεία
Ποια είναι η αφορμή / έμπνευση που σας οδήγησε να γράψετε το «Έλα δωσ’ μου το χεράκι»;
Βλέποντας στην τηλεόραση τη μεγάλη ροή προσφύγων πριν περίπου 10 χρόνια από τη Συρία, έγραψα το πρώτο μου βιβλίο με τίτλο: «Παιδικές Ψυχές στο Αιγαίο» που πραγματεύεται τον αλτρουισμό των παιδιών καθώς και τη εκμετάλλευσή τους από τους διακινητές προσφύγων κατά τη μετάβασή τους από τη μια χώρα στην άλλη. Στις ομιλίες που έδινα μίλαγα για το πόσο δύσκολα πέρασαν και οι Έλληνες της Μικράς Ασίας διωκόμενοι από τους Νεότουρκους που κατέφθασαν ως πρόσφυγες το 1922 στην Ελλάδα. Άρχισα να κάνω έρευνα και να διαβάζω από πηγές Ελλήνων και ξένων ιστορικών για τον ξεριζωμό των Ελλήνων του Πόντου και της ευρύτερης περιοχής της Μικράς Ασίας αλλά και των Αρμενίων. Έτσι άρχισα να γράφω και το τρίτο μου βιβλίο με τίτλο «Έλα δωσ’μου το χεράκι». Ένας άνθρωπος είτε είναι πρόσφυγας, είτε είναι σε μια άλλη δύσκολη κατάσταση όπως μια ασθένεια σαν τον καρκίνο, αυτό που χρειάζεται είναι ένα χέρι βοηθείας, να τον κρατήσει και να τον στηρίξει στα δύσκολα μέχρι να ξανασταθεί στα πόδια του. Ζούμε σε μια εποχή με έντονα φαινόμενα βίας, μίσους και θυμού. Ήθελα να τονίσω, πώς ένα χέρι βοηθείας, μπορεί να ηρεμήσει και να δυναμώσει έναν συνάνθρωπό μας στα δύσκολα.
Σας δυσκόλεψε να δέσετε μεταξύ τους τις παράλληλες ιστορίες που διαδραματίζονται σε εντελώς διαφορετικές εποχές;
Το μυθιστόρημά μου καλύπτει ιστορικά γεγονότα από την εποχή του 1916 μέχρι το 2015. Η πρόκληση για εμένα ήταν περισσότερο η γλώσσα, τα ιστορικά γεγονότα, καθώς και ο τρόπος ζωής των ανθρώπων στα Επτάνησα, στην κυρίως Ελλάδα καθώς και στη Μικρά Ασία μεταξύ 1916-1922. Η περιπέτεια των ηρώων μου κινείται γύρω από πραγματικά ιστορικά γεγονότα καταγεγραμμένα στις μαύρες σελίδες της πατρίδας μας λόγω του τότε διχασμού. Σε αυτές λοιπόν τις πολύ δύσκολες εποχές, οι ήρωές μου παλεύουν με τους εαυτούς τους, αλλά και με καταστάσεις τις οποίες δεν μπορούν να ελέγξουν οι ίδιοι, όπως ο πόλεμος και η υγεία. Δεν μένουν παθητικοί. Όταν κάποιοι από αυτούς καταφέρνουν να επιβιώσουν, συνεχίζουν να παραμένουν ζωντανοί και αληθινοί, παίρνοντας τα ηνία της ζωής τους προς την κατεύθυνση που τους κρατά αξιοπρεπείς και ακέραιους στο μυαλό, την ψυχή και στο πνεύμα τους. Και αυτό γιατί έχουν βαθιά συνείδηση ότι ήρθαν στη ζωή μία και μοναδική φορά.
Έχετε συμπεριλάβει και κάποιες πραγματικές ιστορίες / προσωπικά βιώματα;
Η αναφορά στα γεγονότα της περιόδου 1916-1922 είναι βασισμένη σε έγκυρες ιστορικές πηγές. Πολλές από τις συμπεριφορές των ηρώων μου είναι από συγγενικά μου πρόσωπα όπως ο παππούς μου που βοηθούσε πολύ κόσμο με το μπακάλικό του.
Καταπιάνεστε και με το δύσκολο θέμα του καρκίνου και της ασθένειας γενικότερα. Ποιο είναι το μήνυμά που θα θέλατε να μεταδώσετε;
Εργάζομαι εδώ και είκοσι χρόνια στις κλινικές μελέτες με εξειδίκευση στην ογκολογία. Έχω δει ασθενείς που έχοντας καλή ψυχολογία κατά τη διάρκεια των θεραπειών τους καθώς και «όμορφους-θετικούς» ανθρώπους δίπλα τους που δίνουν το χεράκι τους να τους στηρίξουν, αντιμετωπίζουν πιο εύκολα την ασθένεια και σε πολλές περιπτώσεις βγαίνουν δυνατότεροι ξεπερνώντας την και κάνοντας μια επανεκκίνηση στη ζωή τους.
Διαλέξατε να δημιουργήσετε δικό σας εκδοτικό οίκο για τα βιβλία σας. Γιατί κάνατε αυτή την επιλογή;
Ως συγγραφέας, η γραφή είναι δημιουργική, είναι αναγέννηση για μένα και χαρά. Σε δεύτερη φάση, σε ό,τι αφορά τη διαχείριση του εμπορίου των πνευματικών μου παιδιών, οφείλω να νιώθω ότι είναι σε ασφαλή χέρια. Είχα άσχημη εμπειρία από προηγούμενους εκδοτικούς οίκους και αντιμετώπισα αρκετή αδιαφορία και αλαζονεία. Όμως είχα την τύχη να γνωρίσω ανθρώπους που μου έδωσαν το χεράκι τους και έτσι πήρα κουράγιο να τον δημιουργήσω. Είναι τα αποθέματα αγάπης που παίρνεις από τον κόσμο που σε νοιάζεται πραγματικά.
Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τις όμορφες ερωτήσεις σας σχετικά με το τρίτο βιβλίο μου «Ελα δωσ’ μου το χεράκι». Ευχαριστώ πάρα πολύ και τον κο Νίκο Πολυζώη – εικονογράφο των εκπληκτικών σκίτσων του βιβλίου.
INFO
Tα βιβλία των Εκδόσεων Πέγκη Ιωάννου με τίτλους
- Παιδικές Ψυχές στο Αιγαίο
- Children’s souls on the Aegean
- Το Φρανγκιπάνι της Ινδίας
- Έλα δωσ’ μου το χεράκι
μπορείτε να τα βρείτε στα παρακάτω βιβλιοπωλεία της χώρας:
- Ιανός & Πρωτοπορία (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα)
- Ποθητός, Ευριπίδης (Μαρούσι-Χαλάνδρι)
- Αναγνώστης και Χαρτέξ (Γιάννενα)
- Μουστάκη (Κέρκυρα)
- Πορτολάνος (Λευκάδα)
- Γεωσκώληξ (Αράχωβα)
Επίσης μπορείτε να αγοράσετε τα ηχητικά βιβλία-audiobooks στο site www.peggyioannou.com.
