Συντρόφισσες και σύντροφοι, συνταξιδιώτες, ταξιδέψαμε μαζί έξι χρόνια (από το 2020, τον Γενάρη).
Δεν ξέρω εσείς, αλλά η ταπεινότης μου απόλαυσε το ταξίδι στα ελεύθερα νερά του Δρόμου της Αριστεράς.
Ελεύθερα νερά διότι αναζητούν και εμπεριέχουν την ελευθερία.
Είμαι χαρούμενος διότι στις σελίδες του Δρόμου συνάντησα και διάβασα εκλεκτούς συνεργάτες κι εργάτες, που με βοήθησαν να εμπλουτίσω τις σκέψεις και τους προβληματισμούς μου.
Έμαθα πολλά σε αυτό το ταξίδι.
Ταυτόχρονα ένιωθα την αύρα των αναγνωστών που μαζί συνταξιδεύαμε. Ένιωθα ότι είναι άνθρωποι-σύντροφοι ψαγμένοι, προβληματισμένοι, που αγωνιούν και αγωνίζονται για τις τύχες της χώρας και του λαού.
Σε αντίξοες συνθήκες (όπως συνήθως για την πραγματική Αριστερά και τους Αριστερούς) ένιωθα (και νιώθω) ότι είχε (και έχει) νόημα αυτό που κάνουμε, ότι η ιδεολογία μας έχει άρρηκτη σχέση με την ηθική, τη λογική και τον πολιτισμό.
Η «Αυλή των Θαυμάτων» προσπάθησε να αποτυπώσει όλα αυτά τα χρόνια όσα συμβαίνουν σε μια χώρα-ζητιάνα, που όμως κατοικείται από ανθρώπους μιας παλιάς αρχοντιάς – και σε αυτήν την αρχοντιά σας η στήλη απέτιε φόρο τιμής.
Μπορεί να κατεβαίνω τώρα από το σκάφος, αλλά θα συνεχίσω να παρακολουθώ το δρομολόγιο του Δρόμου προς μια κυρίαρχη πατρίδα, έναν ελεύθερο λαό, σε μια κοινωνία πιο δίκαιη και πιο ανθρώπινη ώσπου να γίνει αταξική.
Υπήρξα μαζί σας πάντα ειλικρινής, συνεπώς πρέπει να σας πω γιατί σταματώ από συνεργάτης (αλλά όχι από αναγνώστης) του Δρόμου της Αριστεράς. Χρειάζομαι χρόνο διότι έχω μπει στη διαδικασία παραγωγής κόμικς – κάτι που ήθελα να κάνω από πολύ νεότερος, αλλά δεν είχα ποτέ τον χρόνο.
Βασίζομαι λοιπόν στη μεγαθυμία σας – φεύγω για καλό. Ελπίζω. Ξέρω ότι θα συνεχίσουμε στο ίδιο μονοπάτι της δικής μας μικρής «Μεγάλης Πορείας», και το λέω αυτό εγώ (ένας που σε άλλους καιρούς ήμασταν «απέναντι» στις όχθες της Αριστεράς) διότι, όταν σας συνάντησα, διαπίστωσα την ευρυχωρία που μου έδωσε την ευκαιρία να συνεχίσω να σκιτσάρω, να γράφω και να εκφράζομαι.
Σας ευχαριστώ όλους τους συνεργάτες, στο όνομα του Ρούντι, δεν παραλείπω κανέναν, μου μάθατε όλοι πολλά.
Ευχαριστώ όλους εσάς τους αναγνώστες, με ενθαρρύνατε – κάθε Σάββατο ένιωθα τις κουβέντες και τη συνομιλία μεταξύ μας. Σε έναν κύκλο που συνεχώς διευρύνεται και πιάνει τόπο.
Δεν λέω ότι θα ξανανταμώσουμε, διότι δεν χωρίζουμε. Σας ευχαριστώ όλους θερμώς για το κλίμα που ζήσαμε μαζί και για την αγάπη σας – μέγα δώρο, θα έχετε πάντα και τη δική μου αγάπη…
ΣΤΑΘΗΣ Σ.
11●V●2026
Το δικό μας, από καρδιάς, «ευχαριστώ»
Είναι ιδιαίτερα συγκινητικά τα λόγια του Στάθη στο σύντομο αποχαιρετισμό του. Συναντηθήκαμε ουσιαστικά σε μια ιδιαίτερα δύσκολη στιγμή για τον Τόπο μας και τον Λαό και συμπορευτήκαμε με τη συντροφική ανοικτότητα και χωρητικότητα σε πνεύμα ελευθερίας και ευθύνης παρότι λίγο διαφορετικοί όσο αφορά τις καταβολές μας. Περπατήσαμε μαζί αρκετά «λι» και τώρα θα συνεχίσουμε την επαφή και επικοινωνία μας και εμείς ως αναγνώστες και θαυμαστές του έργου σου και των προσπαθειών σου. Σε ευχαριστούμε για όλα, για την ανιδιοτέλειά σου, για όσα έγραψες και σκιτσάρισες, για το πόσο περήφανοι νοιώθαμε με τα πρωτοσέλιδα σκίτσα σου που κοσμούσαν την εφημερίδα μας.
Εκ μέρους όλων των συνεργατών και συντελεστών του Δρόμου, ένα μεγάλο ευχαριστώ Στάθη και εύχομαι κάθε επιτυχία στα σχέδιά σου.
Ρούντι Ρινάλντι
