Με όχημα την ποίηση: Γιάννης Αηδονόπουλος (1916-1944)
Η Φωνή
Δεν είναι ’δω η φωνή που περιμένει
να τραγουδήσει, μόλις θα φανώ.
Τα κύματα σ’ ένα θαλασσινό
κογχύλι την κρατούν φυλακισμένη.
Στο μικρό χάος του μέσα τον...
Με όχημα την ποίηση: Άγγελος Σικελιανός (1884-1951)
Το Πρωτοβρόχι
Σκυμμένοι από το παραθύρι…
Και του προσώπου μας οι γύροι
η ίδια μας ήτανε ψυχή.
Η συννεφιά, χλωμή σα θειάφι,
θάμπωνε αμπέλι και χωράφι·
ο αγέρας μεσ’ από...
Με όχημα την ποίηση: Τάκης Παπατσώνης (1895-1976)
Beata Beatrix
Είδα τη Βεατρίκη μου στο δρόμο,
κι’ ευθύς ο δρόμος έγινε δρόμος ονείρου.
Αντιπαρήλθα πλάι της σα διαβάτης,
και όλη η ψυχή μου άνθισε ως σε...
Με όχημα την ποίηση: Μανώλης Αναγνωστάκης (1925-2005)
Νέοι της Σιδώνος
Κανονικά δεν πρέπει νάχουμε παράπονο
Καλή κι εγκάρδια η συντροφιά σας, όλο νιάτα,
Κορίτσια δροσερά- αρτιμελή αγόρια
Γεμάτα πάθος κι έρωτα για τη ζωή και...
Με όχημα την ποίηση: Οδυσσέας Ελύτης (1911-1996)
Η πεντάμορφη στον κήπο
Ξύπνησες τη σταλαγματιά της μέρας
Επάνω στην αρχή του τραγουδιού των δέντρων
Ω τι ωραία που είσαι
Με τα χαρούμενα μαλλιά σου ξέπλεκα
Και με...
Με όχημα την ποίηση: Γιώργος Θέμελης (1900-1976)
Προοίμιο
………………………………….
Δεν τραγουδώ τους γυρισμούς των καραβιών,
τ’αστέρια που κεντούν ηλιοτρόπια στη ζώνη του καλοκαιριού.
Ούτε τα χελιδόνια που παν στον ουρανό,
να πάρουν το αίμα μιας αυγής...
Με όχημα την ποίηση: Γιάννης Ρίτσος (1909-1990)
Σάρκινος λόγος
Τα ποιήματα που έζησα στο σώμα σου σωπαίνοντας,
θα μου ζητήσουν, κάποτε, όταν φύγεις, τη φωνή τους.
Όμως εγώ δε θα’χω πια φωνή να τα...
Κώστας Καρυωτάκης (1896-1928)
Εμβατήριο πένθιμο και κατακόρυφο
Στο ταβάνι βλέπω τους γύψους.
Μαίανδροι στο χορό τους με τραβάνε.
Η ευτυχία μου, σκέπτομαι, θάναι
ζήτημα ύψους.
Σύμβολο ζωής υπερτέρας,
ρόδα αναλλοίωτα, μετουσιωμένα,
λευκές άκανθες ολόγυρα...
Με όχημα την ποίηση: Γ.Μ. Μυλωνογιάννης (1909-1954)
Αγωνία
Του μαύρου, αντικρυνού βουνού
ασάλευτη η σκιά δαγκάνει,
ένας καημός θα με πεθάνει:
το πλάτος του γλαυκού ουρανού.
Αποχαιρετισμοί πικροί,
καθημερνές πληγές στα χείλη,
ο κόσμος όλος σαν κοχύλι,
κι...
Ντίνος Χριστιανόπουλος (1931-2020)
Εγκαταλείπω την ποίηση
Εγκαταλείπω την ποίηση δε θα πει προδοσία,
δε θα πει ανοίγω ένα παράθυρο για τη συναλλαγή.
Τέλειωσαν πια τα πρελούδια, ήρθε η ώρα του...
















































































