Η αυτογένεση του Κακού
του Ηλία Καραβόλια
Την ώρα που κατακλύζουν το διαδίκτυο και τα ΜΜΕ πολλές αναλύσεις και θεωρίες «εξήγησης» του πολέμου (και μπαίνουν όλες μαζί στο νοητικό...
Διπλό άστρο
Επιμέλεια: Γιάννης Σχίζας
Μια διεθνής ομάδα αστρονόμων ανακάλυψε κοντά στο κέντρο του γαλαξία μας, σε απόσταση μεγαλύτερη των 25.000 ετών φωτός από τη Γη, ένα...
Αντίδοτο στον φόβο και τη ντροπή
Της Κατερίνας Μάτσα*
Στην κοινωνία της κρίσης που ζούμε, τα τραυματικά βιώματα που γεννούν οι καταστροφικές συνέπειες της στη ζωή των ανθρώπων τείνουν να γίνουν...
Ανοίξαμε και SARS περιμένουμε | Ημερολόγια Πανδημίας: 27 Ιουνίου 2020
επιμέλεια: Χριστόδουλος Δολαψάκης, Μανώλης Μούστος
Η απόφαση για τον τρόπο και τον χρόνο «ανοίγματος» του τουρισμού εν μέσω της επιδημίας SARS-CoV2 είναι μία πολιτική κυβερνητική...
Όσα θάφτηκαν: Γενικευμένη ανυπακοή ή περί ευθύνης πολιτών
Πανάρχαια τούτη η έσχατη προσωπική επιλογή της ανυπακοής. Όταν «ο νόμος και η τάξη» των κρατούντων σε ξεφτιλίζουν ως άνθρωπο και η στάση των «φίλιων δυνάμεων» σε απενεργοποιεί ως κοινωνική δύναμη, δεν έχεις παρά να δηλώσεις το ατομικό παρών αψηφώντας νόμους, πλαίσια και όρια. Εδώ που τα λέμε, έρχονται στιγμές που δεν έχεις και άλλο αποκούμπι παρά την ανθρωπιά και την αξιοπρέπειά σου. Νομίζω πως η πρώτη «ατομική εξέγερση» ήταν η ανυπακοή των πρωτόπλαστων στη Θεία απαγόρευση του «απαγορευμένου καρπού».
Με όχημα την ποίηση: Γιάννης Ρίτσος (1909-1990)
Με όχημα την ποίηση: Γιάννης Ρίτσος (1909-1990)
Πρώτη Ηδονή
Περήφανα βουνά, Καλλίδρομον, Οίτη, Όθρυς,
κυρίαρχα βράχια, αμπέλια, στάχυα κι ελαιώνες.
εδώ έχουν στήσει λατομεία, η θάλασσα τραβήχτηκε.
δυνατό μύρο...
Απόλυτο τέλμα
Πείτε το γκρίνια, πείτε το άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε αλλά εκείνο που θα ήθελα να θίξω αυτή τη φορά, είναι η μιζέρια που βιώνουμε...
εναλλάξ: Για πάντα μαζί
Μήπως έχετε αρχίσει να νιώθετε λίγο σαν τη Νατάσα Κάμπους; Ξέρετε, το κορίτσι από την Αυστρία που κράτησε φυλακισμένο για οκτώ χρόνια ένας πυροβολημένος. Η Νατάσα εξομολογείται στην αυτοβιογραφία της (που μοσχοπουλιέται) ότι δεν είναι σίγουρη αν μίσησε ή αγάπησε τον βασανιστή της. Έχει ξανασυμβεί. Το Σύνδρομο της Στοκχόλμης. Οι όμηροι αποκτούν συναισθηματική εξάρτηση από τους απαγωγείς τους. Η σχέση εξελίσσεται σε σαδομαζοχισμό. Ούτε ψύλλος στον κόρφο της Νατάσας, αλλά, για σκεφτείτε λίγο. Μήπως έχετε αρχίσει να αισθάνεστε σαν αυτήν;
Mε όχημα την ποίηση: Γεώργιος Τερτσέτης (1800-1874)
Ο Ιμπραήμ και ο Κιουταχής
(Ιστορικό)
Ο Ιμπραΐμης κίνησε να πάει στο Μεσολόγγι,
έστησε τα τσαντήρια του αγνάντια από το κάστρο,
τον Κιουταχή εκάλεσε δια να συνομιλήσουν•
«Κακά σε...
Καθημερινές ιστορίες
Παρασκευή, ώρα μία το μεσημέρι, Πανεπιστημίου, λίγο μετά την Ιπποκράτους κατεβαίνοντας προς Ομόνοια. Ένας άντρας, ανάμεσα στα 50 με 60, κάθεται κατάχαμα στο πεζοδρόμιο....
