Με όχημα την ποίηση: Λάνγκστον Χιούζ (1902 – 1967)
Οι Άγγλοι
Σε πλοία στον κόσμο ολούθε
Χτενίζουνε οι Άγγλοι τα μαλλιά τους για το δείπνο,
Στέκουν σ' εγρήγορση στη γέφυρα απάνω,
Τραβάνε μ’ οδηγό τους ξένα αστέρια,
Παίρνουνε...
παραπολιτικά τ.52
Ο φόβος για τον «τζαμπατζή»Έχουν πάθει κωλούμπρα με το κίνημα «Δεν πληρώνω» και αυτό που τους καίει, το διατυπώνει με σαφήνεια ο γνωστός Παπαχρήστος...
Με όχημα την ποίηση: Μαρία Πολυδούρη (1902-1930)
«Σωτηρία»
Ας περάσει πια η μέρα με το φως της.
Η νύχτα γιατί τόσο αργοπορεί;
Στων πεύκων τις σκιές μια πολυθρόνα
με καρτερεί.
Των θαλάμων θα σβήσουνε τα φώτα
κι...
Με όχημα την ποίηση: Τάκης Βαρβιτσιώτης (1916-2011)
Το Γαλάζιο Λειβάδι
Θα ’μαστε μόνοι εγώ κι εσύ
Και δε θα υπάρχουν πια
Ούτε αποχωρισμοί ούτε αναχωρήσεις
Ούτε μέρα ούτε νύχτα
Και θα ’χει τόσο κάποια λάμψη απεριόριστη...
Η γυναίκα-ευνούχος (1970) [Απόσπασμα]
Της Ζερμέν Γκριρ. Ο βασικός τρόπος απελευθέρωσης των γυναικών είναι η αντικατάσταση του ψυχαναγκασμού με την αρχή της ηδονής. (…)
Με όχημα την ποίηση: Γιώργος Γεραλής (1917-1996)
Ο Νεκρός
Η συλλογή και η λύπη της βραδιάς τον φέρνει
και η ανεμοριπή που πάει αλαφρωμένη.
Σκυμμένος κάθεται κι ουδέ παραπονιέται
κι ούτε θυμάται αν κάποιος τον...
Χρονογράφημα: «Ουδείς, κύριε Πρόεδρε!»
Της Νόρας Ράλλη. «Είμαστε ποιητές που προσπαθούν να βρουν στο χρόνο και τον τόπο, αληθινά αποτυπώματα των ανθρώπων».
Η μετεξέλιξη του Λομπρόζο
Του Παντελή Μπουκάλα
Μακριά χέρια; Το πεπρωμένο σου είναι να γίνεις κλέφτης. Κοντόχοντρα χέρια συν γαμψή μύτη συν μεγάλο σαγόνι; Το γονιδιακό σου κισμέτ σε...
Μπίζνες, μπίζνες, μπίζνες…
Ο ψηφιακός κόσμος είναι ένας κόσμος γεμάτος ευκαιρίες να ανοίξουν δουλειές, να δοκιμαστούν ακόμα πιο θαρραλέες συνεργασίες, να δημιουργηθούν νέοι τρόποι χειρισμού ανθρώπων και...
ΠΑΡΑ πολιτικά τ. 55
Πολιτική που ξεσπιτώνειΣύμφωνα με υπολογισμούς (επίσημα δεν ασχολείται κανείς), εκτιμάται ότι τουλάχιστον 20.000 είναι οι άστεγοι στη χώρα μας, με τους μισούς από αυτούς...
