Καλό ταξίδι Αχιλλέα…

Ένα αυτοκίνητο του έκοψε το νήμα της ζωής στη Μεσογείων, στο ύψος του Ραδιομεγάρου της ΕΡΤ, εκεί που είχε αφιερώσει ατέλειωτες ώρες από τις 11 Ιούνη και μετά για να βοηθήσει στον αγώνα και στις εκπομπές των απολυμένων της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, με το μόνο τρόπο που ήξερε: την ανιδιοτελή προσφορά.

Η ιστορία των εμβολιασμών και το ελληνικό «μπόλι»

του Γιάννη Σχίζα Το εμβόλιο είναι η εισαγωγή του νοσογόνου παράγοντα στον ανθρώπινο οργανισμό σε πολύ μικρές δόσεις, έτσι ώστε αυτός να μπορεί να τις...

Τα ποιήματα της φυλακής

της Αφροδίτης Κατσαδούρη Ζωντάνεψα τους τοίχους φωνή τους έδωσα πιο φιλική να γίνουν συντροφιά Κι οι δεσμοφύλακες ζητούσαν να μάθουνε που βρήκα τη μπογιά Οι τοίχοι του κελιού το μυστικό το...

Της επιστήμης και της κοινωνίας (φ.453)

Επιμέλεια: Γιάννης Σχίζας Επιστήμονες «ανέστησαν» εν μέρει εγκεφάλους νεκρών γουρουνιών! Επιστήμονες επανεκκίνησαν κυτταρικές λειτουργίες σε 32 εγκεφάλους γουρουνιών που ήταν νεκρά για ώρες, σε ένα επίτευγμα...

Όσα θάφτηκαν: Τα παιδικά τραύματα της συναίνεσης

Ενώ από χαρακτήρα είμαι της διαλλαγής, αυτή η «συναίνεση» μου έχει αφήσει -νομίζω- σοβαρά παιδικά τραύματα που ποτέ δεν μπόρεσα να τα ξεπεράσω.

Με όχημα την ποίηση

Ανθολόγος ο Λουκάς Αξελός

Mε όχημα την ποίηση: Φρίντριχ Κλόπστοκ (1724-1803)

Θερινή Νύχτα Τώρα που η λάμψη της Σελήνης στα δάση κρέμεται κι αρώματα με της φιλύρας την ευωδιά πνέουν στον πνέοντα άνεμον, η σκέψη του τάφου των αγαπημένων ρίχνει τη...

Από πού «πέφτουν» τελικά οι μετεωρίτες

Επιμέλεια: Γιάννης Σχίζας Οι μετεωρίτες αποτελούν μια όμορφη υπενθύμιση ότι η Γη είναι μέρος ενός πολύ μεγαλύτερου και απίστευτα δυναμικού συστήματος. Το θέαμα μιας πύρινης...

Το χειρότερο σενάριο για το λιώσιμο των πάγων…

Επιμέλεια: Γιάννης Σχίζας Οι μεγάλοι παγετώνες της Ανταρκτικής και της Γροιλανδίας λιώνουν σήμερα με ρυθμούς που συμβαδίζουν με τις προβλέψεις του χειρότερου σεναρίου για...

εναλλάξ: Τι είναι η πατρίδα μας;

Οι μεγαλύτεροι θυμούνται ίσως το σαχλό ποιηματάκι του Ιωάννη Πολέμη, το οποίο συμπλήρωνε τα στρατιωτικά εμβατήρια στη χουντοεθνικόφρονα διαπαιδαγώγησή μας και ξεκινούσε ως εξής: «Τι είναι η πατρίδα μας; Μην είναι οι κάμποι;/ Μην είναι τ’ άσπαρτα ψηλά βουνά;/ Μην είναι ο ήλιος της που χρυσολάμπει;/ Μην είναι τ’ άστρα της τα φωτεινά;». Αποπειρώμαι εδώ μια επίκαιρη διασκευή του.