στήλες

Της Νόρας Ράλλη. «Είμαστε ποιητές που προσπαθούν να βρουν στο χρόνο και τον τόπο, αληθινά αποτυπώματα των ανθρώπων».

 

…σε λίγο πάλι μαζί σας με περισσότερο κλάμα!

…η ώρα 7.15: Κεντρικό δελτίο ειδήσεων ιδιωτικού καναλιού. Θαυμάζουμε τον κύριο Κακομοίρογλου να βάζει 3 ευρώ βενζίνη και να κάνει 2 τσιγάρα τράκα από τον ιδιοκτήτη του βενζινάδικου. Σοκαρισμένος ο επίδοξος σταρ της δημοσιογραφίας, τρέχει με το μικρόφωνο πάνω από τον πελάτη να αποσπάσει μια δήλωση. Ο φτασμένος σταρ της δημοσιογραφίας στο στούντιο συντετριμμένος σχολιάζει το ρεπορτάζ.

ΠροβολέςΈως Παρασκευή 26/94ο Φεστιβάλ Βωβού Κινηματογράφου με αφιέρωμα στους Μεγάλους Σκηνοθέτες του Βωβού Κινηματογράφου. Στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, Πειραιώς 206 στον Ταύρο. Θα προβληθούν...

Γύρισαν Σπίτι Γύρισαν σπίτι κι είπαν στις συζύγους τους, ότι ποτέ πριν σε όλη τη ζωή τους, κορίτσι σαν εμένα δεν γνώρισαν, Όμως… αυτοί στο σπίτι τους γυρίσαν. Είπαν...

To Γεράκι Ένα γέλιο γυναικείο ακούγεται μακρυά. Μια κυρία γελάει κάπου, μακρυά μας, κι ο άνεμος φέρνει τον ήχο του γέλιου της μέχρις εδώ. Μέχρις...

Ρόδια = SO4H2 άκουσε τα δάκρυα πως κυλούν όμοια με δέντρ’ ασάλευτα βουβά και έρημα σαν πέφτη η νύχτα κι’ όμως ο κήπος –λέω– με τ’ αμέτρητα παράθυρα ήταν απέραντος κι’ οι πρασινάδες του έφταναν κάτω...

Ανθολόγος ο Λουκάς Αξελός

Την προηγούμενη Παρασκευή βρέθηκα καλεσμένος σε ένα πάρτι στις Αχαρνές (Μενίδι). Δεν ήταν γιορτή, γενέθλια ή κάποια επέτειος. Ήταν ένα πάρτι εναντίον της κρίσης! Ο κάθε καλεσμένος έπρεπε να φέρει το ποτό του και κάποιο σνακ και να το προσφέρει για το κοινό… καλό! Ήξερα από πριν ότι θα υπάρχει και live μουσική. Η Χριστίνα Καραμαλτίδου από το φωνητικό συγκρότημα Eklipsis, o Γιάννης και ο Μιχάλης Κονιτόπουλος… Μαζί τους και άλλοι μουσικοί και μέλη της τοπικής χορωδίας. Όταν μπήκα στο χώρο είδα πρώτα απ’ όλα νέα πρόσωπα. Πολλά νέα πρόσωπα, χωρίς να υπάρχουν κανόνες εμφάνισης. Χωρίς ομοιομορφία… Ετερόκλητα; Δεν θα το έλεγα έτσι. Ήμουν, μάλλον, ο μεγαλύτερος, αλλά δεν ένιωθα αταίριαστος. Παντού στους τοίχους χρωματιστά χαρτόνια με συνθήματα: Από «Λέμε ξου στο ΔΝΤ», μέχρι ανέκδοτα, σχόλια για την… Τζούλια κ.ά. Θα μπορούσε να είναι παρ’ όλα αυτά ένα συνηθισμένο πάρτυ, αν δεν άρχιζε το τραγούδι. Εκεί οι καλλιτέχνες, μπλέχτηκαν με όλους εμάς και ξαφνικά τραγουδούσαμε. Ναι. Οι φωνές μας ενωμένες σε μια ιδιότυπη νέα χορωδία… Αφού μας μάγεψε με μια εισαγωγή με πορτογαλέζικα και βραζιλιάνικα τραγούδια η Χ. Καραμαλτίδου, χωρίς μικρόφωνα, χωρίς πόζες, κοινό και μουσικοί έγιναν ένα. Όπως δεν γίνεσαι ποτέ και σε καμιά συναυλία, όπου οι ρόλοι είναι απολύτως καθορισμένοι. Εδώ, τα όρια καταργήθηκαν κι άρχισα να σκέφτομαι πόσο ανατρεπτικό είναι τελικά αυτό… Και δεν άργησα κάνοντας ένα λογικό άλμα να σκεφτώ ότι κάποτε τραγουδούσαμε όλοι. Σε σπίτια, σε παραλίες, σε ταβέρνες. Κι όταν σταματήσαμε ξαφνικά να τραγουδάμε, σα να βουβαθήκαμε, σα να μεγαλώσαμε απότομα… Και η Aριστερά; Η Aριστερά έχασε τους χυμούς της και έγινε ένα σχήμα σκελετωμένο. Χωρίς την πνοή των τραγουδιών… Τραγούδησα δυνατά στο πάρτι. Και μετά σκεφτόμουνα πως, χωρίς κανείς να βγάλει λόγους, χωρίς βαρύγδουπες αναλύσεις για την κρίση, οι νέοι ετοιμάζουν τις απαντήσεις τους. Μπορεί να μην οδηγήσουν πουθενά… Όμως, ο ρυθμός του τραγουδιού θα τους συνοδεύει. Έστω και άθελά τους!                           
Κώστας Στοφόρος

Ένα μήνα μετά το πολύνεκρο ναυάγιο στα ανοιχτά της Πύλου, αναπάντητα παραμένουν τα ερωτήματα για τις συνθήκες που οδήγησαν στη βύθιση του σαπιοκάραβου, οδηγώντας...

Του Κωνσταντίνου  Κωνσταντινίδη*   Σε κάθε συζήτηση που αναφέρουμε ότι ζούμε στο εξωτερικό ακούμε πάντα την ίδια ερώτηση: «Και; Πώς είναι εκεί, είναι καλύτερα;». Μία ερώτηση...