στήλες

Κύριε Διευθυντά

Είμαι κι εγώ ένας αναγνώστης της εφημερίδας σας (όχι τόσο διαβασμένος), απ’ αυτούς που με χαρά θα ήθελαν να σας γράψουν ότι βρήκαν το δρόμο τους στην ενημέρωση. Δεν το μπορώ, όμως, κ. διευθυντά. Κάθε φορά που φτάνω στην πρώτη σελίδα του Πολιτισμού πιάνεται η ψυχή μου. Μα βασιλόφρονας; Είναι δυνατόν να υπογράφουν άρθρα σε αριστερή εφημερίδα βασιλόφρονες;

Δεν είχα σκοπό να σας γράψω κ. διευθυντά. Τόση ήταν η οργή μου. Όταν είδα ότι αποσύρθηκε η υπογραφή του, είπα το καταλάβαν, ώς εδώ ήταν. Όμως, διάβασα και ξαναδιάβασα τις επιστολές αυτού του δήθεν διαβασμένου και τότε κατάλαβα ότι πρόκειται για συμπαιγνία. Καταρχήν, αυτός γράφει λες και τον άλλο τον έχει απέναντί του και κάνουν πλάκα. Κάνουν πλάκα με τα νεύρα μας. Καλά, είναι δυνατόν να τον κάνει επίκεντρο του προβληματισμού του; Να αγωνιά γιατί δεν του απαντάει ο βασιλόφρονας; Να ασχολούνται με τη Γιουροβίζιον, με τα ταξίδια του υπουργού, και με τα ούζα στο Βερολίνο; Στο τέλος - τέλος αυτή είναι κι η ουσία! Ας υπογράφουν όπως θέλουν! Να γράφουν όμως κάτι για την ουσία. Για τον πολιτισμό που μπορούμε να προσεγγίσουμε εμείς οι απλοί άνθρωποι.

Να σας πω την αλήθεια κ. διευθυντά, εγώ απ’ έξω απ’ το Μέγαρο περνάω, μέσα έχω μπει μια φορά. Άντε δύο. Στη Λυρική έχω πάει περισσότερες, αλλά τώρα κλείνει και έτσι δεν θα ξαναμπώ στον πειρασμό. Αν καταλαβαίνετε τι θέλω να πω, μας χωρίζει χάσμα εμάς με τον πολιτισμό το δικό τους. Διαβάζω βιβλία, πάω σινεμά, βέβαια τώρα τελευταία σημαδεύω τα βιβλιοπωλεία που κάνουν προσφορές, ψωνίζω απ’ το καλάθι, και ταινίες βλέπω απ’ το κανάλι της Βουλής. Με δυο λόγια, αυτός είναι ο πολιτισμός μας. Η γειτονιά μας, το σπίτι μας, το ταβερνάκι. Οι δυνατότητές μας αυτές είναι. Και ούτε καν αυτές.

Καμιά φορά κοιτάζω τη βιβλιοθήκη μου και απορώ. Λέω, είναι δυνατόν να έχω αγοράσει εγώ τόσα βιβλία; Ήμουν ποτέ τόσο πλούσιος; Εντάξει, μας ενδιαφέρουν και κάποια άλλα θέματα, μας ενδιαφέρει ας πούμε η ΕΡΤ, επειδή την πληρώνουμε. Κυρίως, επειδή την πληρώνουμε και δεν τη βλέπουμε. Καλά κάνετε και ασχολείστε με την ΕΡΤ. Δείτε, όμως, και την ουσία. Το θέμα είναι οι πέντε δέκα που παίρνουν τα πολλά λεφτά –αυτοί πάντα θα υπάρχουν– ή οι χίλιοι που κινδυνεύουν να χάσουν τη δουλειά τους και να μείνουν άνεργοι;

Ένας απλός αναγνώστης

Κάθε Παρασκευή στο Σύνταγμα...

...στις 17:30 μαζευόμαστε για να δώσουμε το μισθό μας, το χαρτζιλίκι μας ή ό,τι άλλο έχουμε διαθέσιμο στoν πρωθυπουργό. Αγώνας ηχηρός (φέρτε τις σφυρίχτρες σας και τις ιδέες σας) ενάντια στα μέτρα Αθήνας και Βρυξελλών.

Σαν τη χουντική ΥΕΝΕΔ - Καταθέστε μαρτυρίες στο ΕΜΙΑΝ

Σοσιαλιστική εξαθλίωση

Η δραματική υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου και η κατακόρυφη πτώση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων, «παρόλο που δεν είναι στην ιδεολογία του ΠΑΣΟΚ», είναι μια ζοφερή πραγματικότητα.

Οι μειώσεις μισθών και συντάξεων, οι περικοπές επιδομάτων, η αύξηση του ΦΠΑ σε είδη πλατιάς κατανάλωσης είναι ο ένας εφιάλτης για τα λαϊκά νοικοκυριά, ο δεύτερος είναι η ανεργία και μας αποτελειώνει η ακρίβεια.

Το Ελληνικό Κέντρο Καταναλωτών, παρουσιάζοντας τις τιμές προϊόντων ευρείας κατανάλωσης για τις χώρες τις Ευρωζώνης, μας απελπίζει. Πρώτη στον πληθωρισμό η χώρα μας με 2,9%, όταν ο μέσος όρος στην Ε.Ε. είναι 0,9%. Πρώτη στην αύξηση βενζίνης με 35,9% όταν ο μέσος όρος στην Ε.Ε. είναι 13,2%, πρώτη στις οδικές μεταφορές με 20% όταν ο μέσος όρος είναι 2,8%, πρώτη στις ασφάλειες μεταφορών με αύξηση 9,8% όταν ο μέσος όρος είναι 4,9%, πρώτη στις αυξήσεις προϊόντων διατροφής με 2,2% όταν ο μέσος όρος είναι 0,1%, και ο κατάλογος στις πρωτιές της ακρίβειας δεν έχει τελειωμό.

Τελικά η Ελλάδα θα σωθεί, για τους Έλληνες όμως δεν είμαι σίγουρος.

«Δεν στεκόμαστε, φεύγουμε…»

Αυτό ήταν το παράγγελμα που έδιναν οι υπεύθυνοι του ΠΑΜΕ προχτές Πέμπτη 8/4 όταν στο Σύνταγμα συναντήθηκαν η πορεία που διοργάνωναν το συντονιστικό των πρωτοβάθμιων σωματείων και το δίκτυο συνδικαλιστών του ΣΥΡΙΖΑ με την συγκέντρωση του ΠΑΜΕ. Το παράγγελμα είχε επιτακτικό χαρακτήρα και η περιφρούρηση φρόντισε να σχηματίσει κορδόνια για να γίνει η αποχώρηση χωρίς ξένες «προσμίξεις». Τι άλλο θα δούμε στις περίεργες συναντήσεις της ευρύτερης Αριστεράς…

Δεν έχουμε ταίρι

Σε μια περίοδο που όλοι προσπαθούν να ξεζουμίσουν εργαζόμενους και συνταξιούχους και έφτιαξαν και ταμείο σωτηρίας της χώρας, η κυβέρνηση -σημερινή και προηγούμενη- έχει καταφέρει να «εγκρίνει» μόλις το 11,9% των κονδυλίων του περίφημου ΕΣΠΑ το οποίο λήγει το 2013. H Ε.Ε. συγχρηματοδοτεί από τους προϋπολογισμούς των τριών ταμείων της (Συνοχής, Περιφερειακής Ανάπτυξης και Κοινωνικό Ταμείο) τα κράτη-μέλη με το ποσό των 347,4 δισ. ευρώ. Απ’ αυτά η χώρα μας δικαιούται 20,4 δισ. ευρώ, που είναι το 4ο ΚΠΣ, το γνωστό ΕΣΠΑ. Η Ελλάδα, δύο χρόνια πριν λήξει η χρηματοδότηση, έχει καταφέρει να επιλέξει το 11,9% αυτών που δικαιούται, δηλαδή μόλις 2 δισ., 428 εκατομμύρια ευρώ, καταλαμβάνοντας την τελευταία θέση απ’ όλες τις χώρες της Ε.Ε. και σ’ αυτό το ζήτημα.Σε μια στιγμή που ένα τέτοιο ποσό θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για έργα υποδομών, ενέργειας, αντιμετώπιση της ανεργίας, ανάκαμψη της βιομηχανίας κτλ. συμβάλλοντας σε μια αναπτυξιακή προοπτική, η κυβέρνηση ψάχνει να βρει συνταξιούχους που θα προσφέρουν τη σύνταξή τους στον άπατο κορβανά του συστήματος. Ανικανότητα ή ολιγωρία; Ίσως επιλογή, μια και αυτά τα κονδύλια δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιηθούν ούτε για αγορά όπλων ούτε για ενίσχυση τραπεζών.