στήλες

Του Θόδωρου Τσελεπή.

Χειμώνας του ΄85 στη Θεσσαλονίκη. Απεργία των σκουπιδιάρηδων (έτσι τους λέγαμε τότε). Εγώ 15χρονος κνίτης, μαθητής λυκείου. Πιασμένος σε «αλυσίδα» με συντρόφους μεγαλύτερους να προσπαθούμε να εμποδίσουμε τους στρατιώτες να μαζέψουν τα σκουπίδια.
Ντρεπόμουν αλλά πιο πολύ ντρεπόμουν να πω πως ντρεπόμουν.
Τα χρόνια πέρασαν. Έχω 2 γιους ο ένας 15χρονος, δεν είμαι πλέον Κνίτης είμαι ένας ανένταχτος -αντιεξουσιαστής- αριστερός τρομάρα μου, που ψάχνει την Αριστερά. Χρόνια τώρα με στήνει στο ραντεβού, αλλά εγώ επιμένω να την περιμένω.

Έπινα τον πρωινό καφέ μου με ανοιχτή την τηλεόραση, τις προάλλες, μπας και καταφέρω να ενημερωθώ για κανά καινούργιο τρισάθλιο μαντάτο. Στη γνωστή ενημερωτική εκπομπή την οποία επέλεξα να παρακολουθήσω, ως ενθουσιωδώς εκπαιδευόμενος μαζοχιστής, εφιλοξενείτο ο κουστουμαρισμένος και γιαποπρεπής κύριος Μ. Τρασκέρης, «διευθυντής εταιρίας αξιολόγησης ανθρώπινου δυναμικού». Το όνομα της εταιρίας δεν αναφερόταν στον κατατοπιστικό υπότιτλο. Εύλογο. Στους γιαουρτοφόρους και μουτζοκεντρικούς καιρούς μας, το να φυλάνε οι από πάνω τα νώτα τους είναι επιλογή εκ των ων ουκ άνευ.

Αποστολέας: Θεοδόσης Ν. Γαρεφαλάκης