Να πάμε στο «ραντεβού»

Του Γιώργου Κατερίνη
• Η μοτοπορεία των απεργών της ΕΘΕΛ σταματά έξω από το υπουργείο Υγείας, όπου οι γιατροί έχουν καταλάβει την αίθουσα διαλέξεων: το κοινό σύνθημα «Υγεία – Παιδεία – Συγκοινωνία – Κάτω το μνημόνιο, για τη δημοκρατία», ξαφνιάζει ευχάριστα.

Δρόμοι στα παρθένα δάση

Eπιμέλεια: Γιάννης Σχίζας Σύμφωνα με εκτιμήσεις, οι υποδομές θεωρούνται άμεσα υπεύθυνες για το 9% έως το 17% της αποψίλωσης σε τροπικές και υποτροπικές δασικές χώρες...

Αμφισβητούνται κρίσιμες προβλέψεις του REPowerEU

Επιμέλεια: Βάννα Σφακιανάκη Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης –χωρίς να κατονομάζονται– αρνούνται να αποδεχθούν σημαντικές προβλέψεις του σχεδίου REPowerEU, σύμφωνα με ανάρτηση του ιστότοπου euractiv.com....

Ο μεγαλύτερος κομήτης!

Του Γιάννη Σχίζα Ευρωπαίοι αστρονόμοι επιβεβαίωσαν επίσημα τις αρχικές εκτιμήσεις ότι ο κομήτης Μπερναρντινέλι-Μπερνστάιν (2014 UN271) είναι ο μεγαλύτερος που έχει ποτέ παρατηρηθεί από τη...

εν τέλει: Ο σύντροφρος Πολύφημος και η μισή αλήθεια

Του Θανάση Καρτερού.

Κυκλοφόρησε πρόσφατα, από τις εκδόσεις Καστανιώτη, το βιβλίου «Ο σύντροφος Πολύφημος και η μισή αλήθεια» του Θανάση Καρτερού που περιέχει μικρές «ιστορίες τσέπης για όσους επιμένουν». Ακολουθούν ορισμένα δείγματα αυτής της γραφής.

«Παντού μπορείς να πεινάσεις το ίδιο»

Γράφοντας αυτό το κείμενο λίγους μήνες αφού εγκατέλειψα την Αίγυπτο μετά από δεκάχρονη παραμονή, δεκαπέντε ημέρες από το ξέσπασμα της λαϊκής οργής, πιστεύω ότι αξίζει να επιστήσω την προσοχή σε δύο ζητήματα.
Το πρώτο έχει να κάνει με μια ανάγνωση των μέχρι σήμερα εξελίξεων από την πλευρά του καθεστώτος Μουμπάρακ και των υπερατλαντικών και γειτονικών ουσιωδών «εταίρων» του.

Όσα θάφτηκαν: Η ανάσταση του εμποράκου

Ο θάνατος του εμποράκου, το γνωστό θεατρικό έργο του Ά. Μίλερ πραγματεύεται τη συμβατική καθημερινότητα και τις αντιφάσεις που βιώνει ένας εργατικός και τίμιος έμπορος.

Εναλλάξ: Αναβολή ανάστασης

- Λάζαρε, δεύρο έξω!

Άκρα του τάφου σιωπή.

- Λάζαρε, είπα, δεύρο έξω!

Καμιά κίνηση στη σκοτεινή τρύπα. Αδημονία και μουρμούρα στο κοινό. Τα πήρε στο κρανίο ο Jesus, παράτησε το τελετουργικό, ανασήκωσε τον χιτώνα του και μπήκε φουριόζος στον τάφο.

- Βρε, Λάζαρε, δεν ακούς τόση ώρα; Σήκω, περιμένει ο κόσμος. Θες να με κάνεις ρεζίλι;

- Δεν πάω πουθενά, ακούστηκε ψιθυριστή η φωνή του Λάζαρου.

- Τι εννοείς δεν πας πουθενά; Θ’ αναστηθείς θες δε θες. Τι σ’ έπιασε;

- Άκου να δεις, Jesus. Εκεί έξω έμαθα ότι γίνεται της κολάσεως. Ξέχνα το για φέτος.

- Είσαι με τα καλά σου; Τι θα πω στις αδερφές σου;

- Πες τους ότι η Ανάσταση αναβάλλεται. Να ’ρθουν σε δυο-τρία χρόνια. Μετά την επιτήρηση. Jesus, μη νομίζεις ότι δεν ξέρω τι γίνεται εκεί έξω. Της Ευρωζώνης, του ΔΝΤ και της χρεοκοπίας! Μην κοιτάς τις άλλες φορές… Έβγαινα, με ρωτούσε ο κόσμος «πες μας Λάζαρε τι είδες εις τον Άδη που επήγες», κι απαντούσα εγώ τα αναμενόμενα: «Είδα φόβους είδα τρόμους, είδα βάσανα και πόνους». Σε ρωτάω, λοιπόν: να φύγω από εδώ και να ’ρθω επάνω όπου, έτσι κι αλλιώς, φόβος και τρόμος επικρατεί; Αυτοί θα μου φορολογήσουν και το σάβανο που φοράω, κι ας μην έχει τσέπες. Άσε που μπορεί να με κατηγορήσουν ότι πέθανα για να φοροδιαφύγω. Και σε πληροφορώ ότι ο Χάρος παίρνει τον οβολό χωρίς να κόβει απόδειξη».

- Τι ανοησίες είναι αυτές; Πού ξέρεις εσύ τι έχει γίνει εδώ πάνω;

- Τα νέα τρέχουν, χρυσέ μου. Ο κάτω κόσμος έχει εκσυγχρονιστεί, βλέπουμε τα πάντα live: τη Μέρκελ να πιάνεται μαλλί με μαλλί με τον Σαρκοζί, τον Παπακωνσταντίνου να πλακώνεται με την Κατσέλη, τους μισθωτούς να πενθούν τον 14ο μισθό, τους φορολογούμενους να κλαίνε τον 13ο, την ευρωζώνη να τρώει τις σάρκες της, τους τοκογλύφους να παίρνουν για κολατσιό ολόκληρες χώρες, τους πολιτικούς να κηρύσσουν τη φτώχεια ως μορφή ευτυχίας, το Βορρά να πνίγει το Νότο με τα πλεονάσματά του... Αν μη τι άλλο, εδώ υπάρχει ένα αξιοπρεπές Σύμφωνο Σταθερότητας μεταξύ κόλασης και παράδεισου. Ούτε ο Διάολος διανοείται να κλέψει το Θεό στο ζύγι των ψυχών.

- Δηλαδή, τι προτείνεις;

- Έχεις ένα περιθώριο να το σκεφτείς κι εσύ μέχρι τη Μεγάλη Παρασκευή. Ας κάνουμε, βρε αδερφέ, και μια χρονιά την έκπληξη!

ΚΙΜΠΙ

Η Αμφίπολη κι εμείς οι Νεοέλληνες

Του Κώστα Καραγιάννη*   «Πάρε από τους βωμούς του παρελθόντος τη φωτιά, όχι τις στάχτες» Jean Jaures   Γιατί μας συγκινεί τόσο πολύ η Αμφίπολη; Τι προσδοκούμε να κρύβει...

Η μεγάλη έξοδος

Τις ημέρες εκείνες έκαναν σύναξη μυστική τα παιδιά και λάβανε την απόφαση, επειδή τα κακά μαντάτα πλήθαιναν στην πρωτεύουσα, να βγουν έξω σε δρόμους...