Η μεγάλη πορεία της Μαριάννας Μπρεκάση

Tου Θόδωρου Φέστα   Επτά χρόνια συμπληρώθηκαν από τις 12 Ιανουαρίου 2010, από τότε δηλαδή που έφυγε από κοντά μας μια ξεχωριστή μορφή, η αγωνίστρια Μαριάννα...

Το Όνομα Αυτού

Η περίοδος που διανύουμε χαρακτηρίζεται, από τους περισσότερους, ως πρωτόγνωρη και συγκλονιστική.

Για ένα τάπερ αδειανό, για μια…

του Δημήτρη Δούκα Σουφλέρη Περίεργος τίτλος; Περίεργος! Όπως περίεργη είναι η ζωή μας, όπως τα φέρνει καμιά φορά! Και ένα από τα περίεργα του κόσμου...

Ο προδρομικός Ιούλης του 1975

Όχι ο Ιούλης του 1974, αλλά ο ίδιος μήνας του επόμενου έτους, αποτύπωσε σε μια πυκνή αλληλουχία γεγονότων, βδομάδα τη βδομάδα, ορισμένα από τα...

Εκδήλωση του Δρόμου της Αριστεράς τη Δευτέρα στη Θεσσαλονίκη

  Πόσο αναγκαίο είναι ένα πολιτικό ρεύμα για να βγει η χώρα από το σημερινό αδιέξοδο και πώς αυτό θα μπορούσε να οικοδομηθεί; Κάτω από...

Ο σώζων εαυτόν…

Μόνο 1 στα 5 άτομα που δέχονται κακοποίηση, ρατσιστικές απειλές προσφεύγει στις αστυνομικές Αρχές, ενώ 7 στα 10 δεν εμπιστεύονται τη Δικαιοσύνη, αναφέρει πρόσφατη...

Η κυβερνητική Καμόρα

Του Κώστα Γκιώνη Όποια πέτρα και να σηκώσεις, κάποιο νέο σκάνδαλο θα ξετρυπώσεις. Η διακυβέρνηση των άξιων το μόνο που επιδεικνύει είναι αξιοσύνη στην κλεψιά,...

Με όχημα την ποίηση: Γιώργος Σουρής (1852-1919)

Ο Ρωμηός Στον καφενέ απ’ έξω μπέης ξαπλωμένος του ήλιου τις ακτίνες αχόρταγα ρουφώ, και στων εφημερίδων τα νέα βυθισμένος, κανέναν δεν κοιτάζω, κανέναν δεν ψηφώ. ……………………………….. Βρίζω Εγγλέζους, Ρώσους,...

Με όχημα την ποίηση: Φώτης Αγγουλές (1911-1964)

Στον Καλλιτέχνη Δημιουργία δεν είναι αυτή που δεν την σφράγισε ο πόνος. Τι τάχα κι αν εχάραξες  στην πέτρα τα όνειρά σου; Τεχνίτη δεν σου τάτριψε σε...

Όσα θάφτηκαν: Γενικευμένη ανυπακοή ή περί ευθύνης πολιτών

Πανάρχαια τούτη η έσχατη προσωπική επιλογή της ανυπακοής. Όταν «ο νόμος και η τάξη» των κρατούντων σε ξεφτιλίζουν ως άνθρωπο και η στάση των «φίλιων δυνάμεων» σε απενεργοποιεί ως κοινωνική δύναμη, δεν έχεις παρά να δηλώσεις το ατομικό παρών αψηφώντας νόμους, πλαίσια και όρια. Εδώ που τα λέμε, έρχονται στιγμές που δεν έχεις και άλλο αποκούμπι παρά την ανθρωπιά και την αξιοπρέπειά σου. Νομίζω πως η πρώτη «ατομική εξέγερση» ήταν η ανυπακοή των πρωτόπλαστων στη Θεία απαγόρευση του «απαγορευμένου καρπού».