στήλες

Ρούντολφ το εμπρηστάκι

Δύσκολο να ‘σαι νυν ή πρώην πρωθυπουργός, υπουργός ή βουλευτής ενός από τα δύο μεγάλα κόμματα τη σήμερον ημέρα. Μια βόλτα κάνεις στο κέντρο και σε κράζουν, ένα πέρασμα επιχειρείς στο Ηρώδειο και σε γιουχάρουν, μια επίσκεψη δοκιμάζεις στην εκλογική σου περιφέρεια και σε διαπομπεύουν. Και παρά ταύτα επιμένεις να διατηρείς το υπάρχον -ή να διεκδικείς το απολεσθέν- οφίκιο μέχρι την εσχάτη στιγμή: αυτή του τελικού εμπτύελου φτυσίματος, της οριστικής, τουτέστιν, απαξίωσής σου ως δημοσίου -και όχι μόνο- προσώπου. Γιατί;

Περιφερειάρχης: Κύριε διευθυντά Κατωτέρας, Μέσης και Ανωτάτης Εκπαιδεύσεως, πραγματικά κάτι πρέπει να κάνετε με τους καθηγητές. Αντιλαμβάνομαι ότι πρόκειται για λαμπρούς επιστήμονες, με τα διδακτορικά τους και όλα τους. Αλλά η συμπεριφορά τους είναι άνω ποταμών. Και δεν μπορεί διαρκώς να τους δικαιολογούμε διότι είναι διανοούμενοι και οι διανοούμενοι έχουν τις παραξενιές τους.

Τι καλοκαίρι και το φετινό!
Αξημέρωτα έτρεχε η Κατερίνα τη μάνα της, μισοπεθαμένη η κυρά-Στέλλα, στο εφημερεύον νοσοκομείο.
- Έχει κάνει αφαίρεση χολής, ε; Γιατί χολή δεν υπάρχει.
- Όχι δεν έχει κάνει αφαίρεση. Ίσα-ίσα στη χολή έχει το πρόβλημα.
- Κυρία μου γίνεται χαμός και δεν έχω όρεξη γι’ αστεία, απεφάνθη ο εφημερεύον Ιπποκράτης και μας έστειλε στο σπίτι.
Για να πούμε όμως και του στραβού το δίκιο, έγραψε και σ’ ένα χαρτί από τσιγάρα, χάπια για τον εμετό.