Με όχημα την ποίηση: Έζρα Πάουντ
Ανθολόγος: Λουκάς Αξελός
Εδώ είναι Βαλκάνια (26/11/2022)
Επιμέλεια: Γιώργος Κυριακού
► «Ιδιοκτήτες μέσων ενημέρωσης, πολλοί από τους οποίους έχουν διασταυρωμένη ιδιοκτησία σε βασικούς κρατικά ρυθμιζόμενους κλάδους που εξαρτώνται από δημόσιους διαγωνισμούς, χρησιμοποιούν...
Καλαμιά Κοζάνης: «Εδώ ζούμε εμείς!»
Επιμέλεια: Βάννα Σφακιανάκη
Σε ένα Γαλατικό χωριό, την Καλαμιά Κοζάνης, συναντήθηκαν οι αγώνες πολλών περιοχών της Κοζάνης και της Φλώρινας, περιοχών που πλήττονται από την...
Τα δελφίνια που αναχώρησαν το 2016
Πριν από πέντε χρόνια, στις 11 Γενάρη, ανακοινώνεται ο θάνατος του David Bowie. Μόλις τρεις ημέρες πριν –ανήμερα τα 69ων γενεθλίων του– είχε κυκλοφορήσει...
O Slowhand και τα λοκντάουν
Αναπαραγωγή και ένα ακουστικό 12μετρο ξεκινάει. Rhythm ‘n blues φρέσκο αλλά και με μια αντίληψη που θυμίζει 80’s. Groovy αλλά και στακάτο. Κi ο...
«Δασική πολιτική» χωρίς προστασία του δασικού οικοσυστήματος!
Επιμέλεια: Γιάννης Σχίζας
Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις ΑΝΙΜΑ, Αρκτούρος, Αρχέλων, Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Εταιρεία Προστασίας Πρεσπών,...
Παρουσιάζονται οι «Σελίδες Κατοχής» στην Καλαμαριά
Το νέο βιβλίο του Σπύρου Κουζινόπουλου «Σελίδες Κατοχής» θα παρουσιαστεί από τις εκδόσεις Ianos σε ειδική εκδήλωση στην Καλαμαριά, τη Δευτέρα 4 Μαρτίου 2019,...
«Πόρτα» στον Τσόμσκι από τη γαλλική Bουλή…
Την περασμένη Παρασκευή 25 Νοεμβρίου η Συντακτική Επιτροπή του έγκριτου γαλλικού επιστημονικού περιοδικού Philosophie έλαβε ένα εκπληκτικό και ταυτόχρονα αγωνιώδες μήνυμα από τον πανεπιστημιακό...
«Ανεκπλήρωτη Ρωμιοσύνη: Εθνεγερσία του 1821-Μακεδονικό-Κυπριακό»
του Βασίλη Σταυρόπουλου*
Το εξαιρετικό βιβλίο «Ανεκπλήρωτη Ρωμιοσύνη» (Εκδόσεις Στοχαστής), με εξώφυλλο που κοσμείται από τις εικόνες αγωνιστών, του Μάρκου Μπότσαρη, του Παπαφλέσσα, του Παύλου...
Φυσάει… βοριάς τ. 22
Η απάντηση
στον Δρόμο…
Δεν με νοιάζει αν ήταν φασίστες, πληρωμένοι παρακρατικοί ή το ακροδεξιό παρεάκι ηλιθίων της γειτονιάς. Δεν με νοιάζει, επίσης, να ερμηνεύσω την επίθεση και να καταλάβω γιατί αυτή τη φορά επέλεξαν την ΚΟΕ και το Δρόμο. Ούτε θα με σοκάρει αν, τους επόμενους μήνες, άλλοι ελεύθεροι κοινωνικοί χώροι και στέκια δεχτούν ανάλογα χτυπήματα.
Εμείς, όλοι και όλες, άτομα και συλλογικότητες του αριστερού και αντιεξουσιαστικού χώρου, μέλη κομμάτων, οργανώσεων και συνελεύσεων έχουμε, εδώ και χρόνια, κάνει μια σαφή επιλογή. Βρισκόμαστε στην υπηρεσία του κινήματος, στο πλευρό των εργαζόμενων, των μεταναστών, των ανθρώπων που αγωνίζονται για τα δικαιώματα τους, από τα σύνορα του Έβρου, μέχρι τη γειτονιά του Αγίου Παντελεήμονα και από τα σάπια κελιά των φυλακών έως τις παραλίες του Ελληνικού.
Ως συντακτική ομάδα του Δρόμου στη Θεσσαλονίκη είχαμε συμφωνήσει, από την πρώτη ημέρα που βρεθήκαμε, ότι θέλουμε μια εφημερίδα που θα αναδεικνύει τα θέματα που χάνονται στις σελίδες του αστικού Τύπου και ότι θα προσπαθήσουμε να δώσουμε φωνή στις υποτελείς τάξεις. Έτσι βρεθήκαμε τους προηγούμενους μήνες στον ξενώνα προσφύγων που απειλούνταν με λουκέτο, στους αγώνες των εργαζομένων του εστιατορίου Banquet και των απολυμένων σε μια σειρά επιχειρήσεων της πόλης. Προσπαθήσαμε να εκφράσουμε, όπως άλλωστε είχαμε δηλώσει από το πρώτο φύλλο, αυτό που συμπυκνώνεται χρόνια τώρα στην πόλη, γύρω από την φράση «η άλλη Θεσσαλονίκη».
Στον αντίποδα του σκοταδισμού και του εθνικισμού του Άνθιμου, του Ψωμιάδη και του λοιπού συρφετού της πόλης, εμείς, ντόπιοι και ξένοι μαζί, στήνουμε στέκια και αντιρατσιστικά φεστιβάλ. Στη Θεσσαλονίκη των τεράστιων ποσοστών ανεργίας και των κλειστών επιχειρήσεων εμείς οργανώνουμε και στηρίζουμε εργατικούς αγώνες, από το αυτοδιαχειριζόμενο barθelonika, μέχρι τις απεργίες των εργοστασίων.
Αυτή την περίοδο, που τα δικαιώματα των υποτελών τάξεων δέχονται τη μεγαλύτερη επίθεση των τελευταίων 50 χρόνων, το παρακράτος αναλαμβάνει και πάλι δράση. Δεν μας τρομάζουν. Μας εξοργίζουν, μας πεισμώνουν και θα μας βρουν μπροστά τους. Άλλωστε, εμείς έχουμε ίσως το μεγαλύτερο όπλο στα χέρια μας. Την αλληλεγγύη που μας έδειξαν αμέσως μόλις πληροφορήθηκαν την επίθεση δεκάδες σύντροφοι και συντρόφισσες. Το μήνυμα που ήθελαν να μας στείλουν οι δράστες (sic) το πήραμε. Η απάντησή μας θα δοθεί στο δρόμο και στους κοινωνικούς αγώνες…
στον Δρόμο…
Δεν με νοιάζει αν ήταν φασίστες, πληρωμένοι παρακρατικοί ή το ακροδεξιό παρεάκι ηλιθίων της γειτονιάς. Δεν με νοιάζει, επίσης, να ερμηνεύσω την επίθεση και να καταλάβω γιατί αυτή τη φορά επέλεξαν την ΚΟΕ και το Δρόμο. Ούτε θα με σοκάρει αν, τους επόμενους μήνες, άλλοι ελεύθεροι κοινωνικοί χώροι και στέκια δεχτούν ανάλογα χτυπήματα.
Εμείς, όλοι και όλες, άτομα και συλλογικότητες του αριστερού και αντιεξουσιαστικού χώρου, μέλη κομμάτων, οργανώσεων και συνελεύσεων έχουμε, εδώ και χρόνια, κάνει μια σαφή επιλογή. Βρισκόμαστε στην υπηρεσία του κινήματος, στο πλευρό των εργαζόμενων, των μεταναστών, των ανθρώπων που αγωνίζονται για τα δικαιώματα τους, από τα σύνορα του Έβρου, μέχρι τη γειτονιά του Αγίου Παντελεήμονα και από τα σάπια κελιά των φυλακών έως τις παραλίες του Ελληνικού.
Ως συντακτική ομάδα του Δρόμου στη Θεσσαλονίκη είχαμε συμφωνήσει, από την πρώτη ημέρα που βρεθήκαμε, ότι θέλουμε μια εφημερίδα που θα αναδεικνύει τα θέματα που χάνονται στις σελίδες του αστικού Τύπου και ότι θα προσπαθήσουμε να δώσουμε φωνή στις υποτελείς τάξεις. Έτσι βρεθήκαμε τους προηγούμενους μήνες στον ξενώνα προσφύγων που απειλούνταν με λουκέτο, στους αγώνες των εργαζομένων του εστιατορίου Banquet και των απολυμένων σε μια σειρά επιχειρήσεων της πόλης. Προσπαθήσαμε να εκφράσουμε, όπως άλλωστε είχαμε δηλώσει από το πρώτο φύλλο, αυτό που συμπυκνώνεται χρόνια τώρα στην πόλη, γύρω από την φράση «η άλλη Θεσσαλονίκη».
Στον αντίποδα του σκοταδισμού και του εθνικισμού του Άνθιμου, του Ψωμιάδη και του λοιπού συρφετού της πόλης, εμείς, ντόπιοι και ξένοι μαζί, στήνουμε στέκια και αντιρατσιστικά φεστιβάλ. Στη Θεσσαλονίκη των τεράστιων ποσοστών ανεργίας και των κλειστών επιχειρήσεων εμείς οργανώνουμε και στηρίζουμε εργατικούς αγώνες, από το αυτοδιαχειριζόμενο barθelonika, μέχρι τις απεργίες των εργοστασίων.
Αυτή την περίοδο, που τα δικαιώματα των υποτελών τάξεων δέχονται τη μεγαλύτερη επίθεση των τελευταίων 50 χρόνων, το παρακράτος αναλαμβάνει και πάλι δράση. Δεν μας τρομάζουν. Μας εξοργίζουν, μας πεισμώνουν και θα μας βρουν μπροστά τους. Άλλωστε, εμείς έχουμε ίσως το μεγαλύτερο όπλο στα χέρια μας. Την αλληλεγγύη που μας έδειξαν αμέσως μόλις πληροφορήθηκαν την επίθεση δεκάδες σύντροφοι και συντρόφισσες. Το μήνυμα που ήθελαν να μας στείλουν οι δράστες (sic) το πήραμε. Η απάντησή μας θα δοθεί στο δρόμο και στους κοινωνικούς αγώνες…
Λευτέρης Αρβανίτης
