στήλες

Kαλημέρα πελάτες μου, συντρόφια του Δρόμου.
Τι θα γίνει ρε ’σεις, κάθε φορά που θα έχει «παρέλασις», ο ταξιτζής θα γράφει μέχρι την αυγή για να προλάβει το έκτακτο φύλλο;

Δυνάμεις και προοπτικές, του Κ. Γκριτζώνα.

Της Βέρας Δαμόφλη. Η ελληνική σημαία, που οι γραμμές της σημαίνουν Ελευθερία ή Θάνατος, ο Ύμνος στην Ελευθερία, που αργότερα έγινε εθνικός ύμνος, όπως και η κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο δεν μπορούν να απαξιώνονται επειδή τα καπηλεύτηκαν και τα καπηλεύονται οι κυβερνήσεις των κάθε λογής δοσίλογων και οι κάθε λογής Τσαουσέσκου.
Λίγο πριν μπουν τα τανκς στο Πολυτεχνείο, το 1973, τον Εθνικό Ύμνο ψάλλαμε. Από την πύλη, μαζί με τους εξεγερμένους έπεσε και η ελληνική σημαία. Την κρατούν κάθε χρόνο στην επέτειο της εξέγερσης.

Της Έλενας Πατρικίου.
Σε στιγμές κρίσης, η επιστροφή μπορεί και να είναι ένα είδος απάντησης. Επιστροφή που επιτρέπει να ξαναμετρηθούν οι αποστάσεις ή επιστροφή που δίνει την ψευδαίσθηση πως τίποτα δεν αλλάζει. Επιστροφή στο εξωραϊσμένο παρελθόν, για να προστατευτείς από τον τρόμο του παρόντος, ή επιστροφή στην αρχή, για να πάρεις αμπάριζα και να βγεις. Επιστροφή για να ξεχάσεις ή επιστροφή για να σκεφτείς.