όσα θάφτηκαν τ.45
Δεν είναι ζωή αυτό…
Αστός ή τράπερ;
Του Γιώργου Γιαλούρη
συγγραφέα
Τι να πεις σ’ ένα κείμενο και τι να επηρεάσεις, ωπ, να το πρώτο λάθος, «να επηρεάσεις», θέλεις να επηρεάσεις, όλοι οι...
Με όχημα την ποίηση: Πάμπλο Νερούδα (1904-1973)
Αγρυπνία
Εν τω μέσω της νυκτός αναρωτιέμαι
τι θα γίνει ξανά με τη Χιλή;
Τι θα γίνει η φτωχή, η μαύρη μου η πατρίδα;
Αγαπώντας τόσο τούτο το...
Τεχνητή ψευδαίσθηση
Του Κώστα Γκιώνη
Αυτό με την τεχνητή νοημοσύνη μου φαίνεται ότι έχει παραγίνει τελευταία. Για τα πάντα ο καθένας ρωτάει το Chat GPT ή τον...
Αναζητώντας το «ολέθριον ύδωρ της Στυγός»
Του Αριστοτέλη Γ. Καλλή
Ταξίδευαν οι λέξεις εκείνο το καιρό και οι ιστορίες σαν μικρές παρέες παιδιών, ξεχύνονταν γύρω από ένα χρυσαφένιο παλάτι oνείρων κατά...
Με όχημα την ποίηση: Νίκος Σπάνιας (1923-1990)
Σε φίλησα
Σε φίλησα το χάραμα
και ράγισε η αυγή
σε φίλησα τ’ απόβραδο
κι έσπασε το φεγγάρι.
Κάθομαι και μαζεύω τα κομμάτια
για τα δύο γλυκά σου μάτια.
Γλυκόπικρη η...
όσα θάφτηκαν
Έχασε το σπίτι του για μόλις 75 δολάρια! Όσο κι αν ακούγεται υπερβολικό, δυστυχώς δεν είναι στην κοινωνία που φτιάξαμε. Ο λόγος για ένα Αμερικανό από το Τενεσί, τον Τζιν Κράνικ.
Η κομητεία όπου συνέβη το περιστατικό δεν έχει δική της πυροσβεστική υπηρεσία και η δημοτική αστυνομία καλύπτει τους πολίτες έξω από τα όριά της μόνο εάν το ζητήσουν και εάν πληρώσουν.
Η κομητεία όπου συνέβη το περιστατικό δεν έχει δική της πυροσβεστική υπηρεσία και η δημοτική αστυνομία καλύπτει τους πολίτες έξω από τα όριά της μόνο εάν το ζητήσουν και εάν πληρώσουν.
Καθημερινές ιστορίες
Παρασκευή, ώρα μία το μεσημέρι, Πανεπιστημίου, λίγο μετά την Ιπποκράτους κατεβαίνοντας προς Ομόνοια. Ένας άντρας, ανάμεσα στα 50 με 60, κάθεται κατάχαμα στο πεζοδρόμιο....
