στήλες

Τόνοι μελάνης έχουν χυθεί, χιλιάδες άρθρα, μελέτες, βιβλία, δημοσκοπήσεις έχουν γραφτεί, για να εξηγήσουν το ρόλο των «μαζών», να μετρήσουν την «κοινή γνώμη», να προσδιορίσουν την ωριμότητα του περίφημου «υποκειμενικού παράγοντα» στη διαδικασία πολιτικών αλλαγών και κοινωνικών διεργασιών.
Αυτός ο έρμος ο «υποκειμενικός παράγοντας»!
Εργαλείο και άλλοθι, ταυτόχρονα, των απανταχού επαναστάσεων και επαναστατών.

Δεν γίνεται διαφορετικά.
Κάθε επίθεση του κεφαλαίου και του συστήματος σε εργατικές κατακτήσεις και λαϊκά δικαιώματα, συνοδεύεται πάντα από ένα εξίσου σφοδρό και μαζικής κλίμακας ιδεολογικό πόλεμο ενάντια στον εχθρό-λαό. Μια επίθεση στο μυαλό και την ψυχή του λαού, ενάντια σε ό,τι πιο ευγενικό έχει αποθησαυρίσει η λαϊκή συνείδηση από την πολύχρονη ταξική της διαδρομή και την κοινωνική της εμπειρία.

Ο μύθος λέει πως οι καλικάντζαροι ζουν στα έγκατα της γης όλο το χρόνο πριονίζοντας αενάως το δέντρο της ζωής και πως το δωδεκαήμερο μεταξύ Χριστουγέννων και Φώτων κάνουν διάλειμμα και βγαίνουν στην επιφάνεια, ανακατεύοντας τα σπίτια και πειράζοντας τους ανθρώπους.