στήλες

Όσο δεν μιλάς, κύριε βασιλόφρων, άλλο τόσο κι εγώ θα στα κοπανάω. Φυσικά θα έχεις τους λόγους σου. Μπορεί, ας πούμε, να κάνεις τουρισμό, να ακολούθησες τον υπουργό σου στην αμερικανική εκστρατεία (τουρισμός ήταν, μεταξύ μας) ή να έπινες ούζα στο Βερολίνο, πασχίζοντας να πείσεις τους δύσπιστους Γερμαναράδες για τις χάρες και τα πλεονεκτήματα του συκοφαντημένου ελληνισμού μας. Ή μπορεί και να ανέλαβες καμιά άλλη ευαίσθητη διπλωματική αποστολή, να προετοιμάσεις τη συμμετοχή μας στη Γιουροβίζιον.

Αν, πράγματι, επωμίστηκες τέτοιο καθήκον, κύριε βασιλόφρων, δηλώνω θαυμαστής σου και αποσύρω όλες τις ειρωνείες. Γιατί θέλει στ’ αλήθεια πολύ κουράγιο να υπερασπιστείς τέτοια χοντράδα, πρέπει να παραιτηθείς απ’ το δικαίωμά σου να ακούς και να κρίνεις και να απαιτήσεις κι από τους άλλους να κάνουν το ίδιο. Αν σου ανέθεσαν τέτοια αποστολή να το ξέρεις, πάνε να σε ξεκάνουν. Είσαι τελειωμένος. Όμως, σαν να βλέπω μια χαραμάδα χαμόγελου. Τι λέω; Εσύ γελάς, έχεις ξεκαρδιστεί στα γέλια, κύριε βασιλόφρων.

Οπότε γι’ αυτό δεν μιλάς. Διάβασες κι εσύ το διαχειριστικό έλεγχο που διέταξε ο κύριος Επίτροπος, προφανώς είδες και πώς τον ερμήνευσαν οι εφημερίδες και κρατάς την κοιλιά σου απ’ το χαχανητό. Να σου πω την αλήθεια, και εμένα η πρώτη μου αντίδραση αυτή ήταν. Μετά όμως τρόμαξα, τρόμαξα και έπεσα σε φιλοσοφικό βάραθρο.

Πάντοτε πίστευα ότι στις δημοκρατίες μας ο διαχωρισμός των εξουσιών ήταν τρικ, πρόκειται για έναν «εφαπτόμενο» διαχωρισμό, αν με εννοείς. Υπάρχει διασταύρωση και διαπλοκή, τώρα όμως βλέπω ότι υπάρχει και καλαμπούρι.

Πρόσεξέ με, κύριε βασιλόφρων, διορίζεται ο καινούριος πρόεδρος της ΕΡΤ και πάει στη Βουλή συνοδευόμενος από τον υπουργό του. Πόσα θα παίρνεις, τον ρωτάνε. Δεν απαντά. Επιμένουν, σχίζονται, κακό, φασαρία. Ε, πάντως όχι περισσότερα απ’ τον προηγούμενο, λέει ο υπουργός σου. Ωραία, του λένε, πήγαινε στη δουλειά σου. Μετά από λίγες ημέρες βγαίνει ο κύριος Επίτροπος και εγκαλεί τον προηγούμενο που έπαιρνε τόσα που έπαιρνε και βγαίνουν και οι εφημερίδες και μπουμπουνάνε «φέρτε πίσω τα λεφτά» και τέτοια.

Ε, δεν είναι καλαμπούρι; Βλέπεις εσύ πιθανό να έχει πρακτικό αποτέλεσμα αυτός ο έλεγχος; Κι αφού τους πήρε ο πόνος για το πού πάνε τα λεφτά, γιατί δεν κοιτάνε να κόψουν τις δαπάνες τις σημερινής διοίκησης;

Ένας διαβασμένος αναγνώστης

Για τη μαρξιστική σκέψη εντός της ακαδημαϊκής θεσμικότητας