στήλες

Μπαγκάζια σωριασμένα στο σαλόνι. Βαλίτσες ανοιγμένες –σωθικά καλοκαιριού παραδομένα στην αποσύνθεση. «Γυρίσατε; Καλά να πάθετε!» Πλυμένα, άπλυτα. Φορεμένα, αφόρετα. Κόκκοι άμμου. Χαλίκια κρυμμένα στις πτυχές. Αποδείξεις πληρωμής, σπασμένα κοχύλια τρυπωμένα σε τσέπες προσπαθούν ν’ αποφύγουν την κατάληξη στο σκουπιδοφάγο του φθινοπώρου. Δεν έχουν φωνή να υπερασπίσουν το δικαίωμα τους σε ένα λεύκωμα αναμνήσεων, μια έκθεση ιδεών: «Πώς επέρασα το καλοκαίρι». Χάλια. Αναρωτώμενος αν υπάρχει τρόπος ν’ αποφύγω το φθινόπωρο. Πες αλεύρι... Μνημόνιο 2 σε γυρεύει.

Γεια σας πελάτες και συντρόφια του ταξιτζή. Είμαι αρκετά αγχωμένος αυτό το διάστημα - οι εκλογές, τα ψηφοδέλτια, οι συγκεντρώσεις, τι να πρωτοπρολάβεις; Να τρέχεις για δουλειά και ο εκδότης να σου λέει «σε περιμένω, ταξιτζή, με την κάλπη σου»! Εγώ έπρεπε να έχω πατέρα το κίνημα και μάνα την πορεία! Δεν σας έταξα κάλπη βρε πελάτες μου; Ε, λοιπόν, η κάλπη μπήκε στο ταξί και τώρα είναι στα γραφεία του Δρόμου.