Θέσεις τ. 124
Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Νήσος το τεύχος 124 (Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2013) της τριμηνιαίας επιθεώρησης οικονομικής και πολιτικής θεωρίας, Θέσεις.
Με όχημα την ποίηση: Άγγελος Σικελιανός (1884-1951)
Ανθολόγος: Λουκάς Αξελός
Η Αντίσταση
Δεν είναι τούτο πάλεμα σε μαρμαρένια αλώνια,
εκεί να στέκει ο Διγενής και μπρος να στέκει ο Χάρος.
Εδώ σηκώνετ’ ολ’ η γη...
Όσα θάφτηκαν: 1/1/1994
■ Πρωτοχρονιά του 1994, χωρίς προσδοκίες. Δύο μήνες πριν, Οκτώβρης του 1993, έπειτα από πρόωρες εκλογές, στην κυβέρνηση επανακάμπτει ένα ΠΑΣΟΚ που δεν θυμίζει σε τίποτε το ρεύμα της Αλλαγής του 1981.
Όσα θάφτηκαν: Η ελπιδοφόρα απειλή της φραντζόλας
Στην ιστορική διαδρομή των λαών, υπάρχουν κάποιες στιγμές, κάποια γεγονότα, κάποια συνθήματα, κάποιες εικόνες, που συνοψίζουν με δραματική αυθεντικότητα το εκρηκτικό μείγμα της ανάγκης για κοινωνικές αλλαγές, που δηλώνουν λιτά και χωρίς περιθώρια παρερμηνειών, συνειδητές λαϊκές επιλογές για το μέλλον.
Γεγονότα, εικόνες και συνθήματα, που σηματοδοτούν ιστορικές στιγμές, στιγμές-καμπές στην ανθρώπινη πορεία, «δηλωτικά λαϊκών αποφάσεων» στην κάθε εξουσία, στο σύστημα. Ξεφυλλίζοντας τον προηγούμενο Δρόμο και φτάνοντας στη σελίδα 17, καθηλώθηκα.
Τι φωτογραφία ήταν τούτη!
Γεγονότα, εικόνες και συνθήματα, που σηματοδοτούν ιστορικές στιγμές, στιγμές-καμπές στην ανθρώπινη πορεία, «δηλωτικά λαϊκών αποφάσεων» στην κάθε εξουσία, στο σύστημα. Ξεφυλλίζοντας τον προηγούμενο Δρόμο και φτάνοντας στη σελίδα 17, καθηλώθηκα.
Τι φωτογραφία ήταν τούτη!
Θεράποντες και Κήνσορες
Εντεταλμένος της γερμανικής κυβέρνησης, ονόματι Βόλφγκανγκ Τσέλερ, για τις μεταρρυθμίσεις στο χώρο της Υγείας. Προσοχή: εντεταλμένος όχι στη δική του χώρα, στη χώρα μας!...
Η καταστροφή ήλθε άνοιξη
Επιμέλεια: Γιάννης Σχίζας
Ο ήλιος έλαμπε στο ανοιξιάτικο βόρειο ημισφαίριο, τα προϊστορικά λουλούδια άνθιζαν και τα γιγάντια ερπετά βοσκούσαν ανέμελα. Μέχρι που ένας αστεροειδής χτύπησε...
Με όχημα την ποίηση – Μ. Μπρεχτ
Ανθολόγος ο Λουκάς Αξελός
Με όχημα την ποίηση: Κώστας Καρυωτάκης (1896-1928)
Ανθολόγος: Λουκάς Αξελός
Στο άγαλμα της ελευθερίας Που φωτίζει τον κόσμο
Λευτεριά, Λευτεριά, σχίζει, δαγκάνει
τους ουρανούς το στέμμα σου. Το φως σου,
χωρίς να καίει, τυφλώνει το...
Με όχημα την ποίηση: Πωλ Ελυάρ (1895-1952)
Γέρικη Νιότη
Στη βρύση της έδωσε φιλί, κάτω από τον λεύτερο ουρανό
Της έδωσε τα μάτια του, των δυο χεριών τα δέκα δάχτυλα
Με τον καιρό της...
Συγγνώμη. Κι ευχαριστώ.
Αγαπητέ Χασαν, αγαπητέ Αμπντούλ, αγαπητέ Μουσταφά, αγαπητέ Ρασίντ. Αγαπητοί… όλοι εσείς, και οι 300, που τα ονόματά σας δεν μάθαμε ποτέ. Σας οφείλω μια συγγνώμη. Κι ένα μεγάλο ευχαριστώ.
