Με όχημα την ποίηση: Πατρικ Καβανα (1904-1967)
Ποιος εσκότωσε τον Τζαίμς Τζόυς;
Ποιος εσκότωσε τον Τζαίημς Τζόυς;
«Εγώ», απάντησε ο σχολιαστής.
«Εγώ σκότωσα τον Τζαίημς Τζόυς
Για να πάρω το πτυχίο μου.»
Ποιο όπλο χρησιμοποιήθηκε
Για τη...
Μόνο ο λαός σώζει τον λαό
Του Κώστα Γκιώνη
Η ακρίβεια σαν αράχνη έχει απλώσει τον ιστό της γύρω μας. Ανήμποροι, εξαρτημένοι πλήρως, παλεύουμε με τους εικονικούς δράκους και τους φόβους...
Τι γυρεύει ο Δ. Κουτσούμπας στο Βερολίνο;
Επίσκεψη στη Γερμανία πραγματοποίησε ο γ.γ. του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπας και αντιπροσωπία στελεχών του κόμματος, με αφορμή την επέτειο των 80 χρόνων από την...
Με όχημα την ποίηση: Ζακ Πρεβέρ
Ανθολόγος ο Λουκάς Αξελός
«Δεν το κάνω για την πάρτη μου, για τους συνταξιούχους και τους εργαζόμενους το...
Ο κυρ-Τέρπανδρος ήταν ένας πανέξυπνος εμποράκος στη Μυτιλήνη.
Πονηρός, σπάγκος, ψευταράκος και απατεωνίσκος και ένας θεατρίνος, τύφλα να έχουν οι επαγγελματίες.
Πούλαγε τα κουκιά για τα ζώα σαν τα πιο βραστερά του νησιού: «Αφρός, με μια βράση», έλεγε. Και στα παράπονα των πελατών, απαντούσε: «Φταίει το νερό που έχει πολλά άλατα».
Ο Τέρπανδρος ο μπαγαπόντης με το όνομα. Έτσι τον ξέραμε.
Πονηρός, σπάγκος, ψευταράκος και απατεωνίσκος και ένας θεατρίνος, τύφλα να έχουν οι επαγγελματίες.
Πούλαγε τα κουκιά για τα ζώα σαν τα πιο βραστερά του νησιού: «Αφρός, με μια βράση», έλεγε. Και στα παράπονα των πελατών, απαντούσε: «Φταίει το νερό που έχει πολλά άλατα».
Ο Τέρπανδρος ο μπαγαπόντης με το όνομα. Έτσι τον ξέραμε.
Με όχημα την ποίηση: Πωλ Ελυάρ (1895-1952)
ΣΟΥ ΤΟ’ΠΑ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ
Σου τό’πα για το δέντρο το θαλασσινό
Για κάθε κύμα και για τα πουλιά μέσα στα φύλλα
Για του ρόχθου τα βότσαλα
Τα...
To άθροισμα
Βρήκαμε τώρα και αναπαράγουμε την ίδια φράση «revenge porn», λες κι όταν αλλάζεις την ορολογία, αλλάζει χαρακτήρα και το έγκλημα, γίνεται πιο ήπιο, πιο...
Μηδενισμός και επανάσταση
Ιστορικό τέλος ή ριζοσπαστική πολιτική διέξοδος; Του Τριαντάφυλλου Σερμέτη*
Mε όχημα την ποίηση: Ανώνυμοι / Αφρική
Τραγούδι της καταιγιστικής βροχής
Ω χιλιόφωνο της γης ποντίκι,
που αλαφριά σκόνη, χαρούμενο, σηκώνεις.
Πίσω σου αφήνεις φαρδιά αχνάρια,
σα βουσμάνος που σέρνει ένα γουρούνι.
Στη γη μου ανοίγεις...
Γιατί (και) ο Ίλλιτς σήμερα
του Νίκου Λάιου*
Το βιβλίο «Ιατρική Νέμεση. Η Απαλλοτρίωση της Υγείας» γράφτηκε στα 1975. Στις πρώτες κιόλας, γάργαρες αράδες του αντιλάμπει η σκανδαλιστική ματιά τού...
