Με όχημα την ποίηση: Ρώμος Φιλύρας (1898-1942)
Παρ…εμβολές: Όπισθεν ολοταχώς
Μία από τις πιο οδυνηρές συνέπειες της πολιτικής της κυβέρνησης και των συντηρητικών πολιτικών δυνάμεων, για την αντιμετώπιση του δημοσιονομικού προβλήματος, είναι η επάνοδος της Αριστεράς στις παλιές -δοκιμασμένες, υποτίθεται, απ’ τις αρχές του προηγούμενου αιώνα- «συνταγές».
Προβλέπουμε, λοιπόν, και περιμένουμε, να επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο η κατάσταση, να πέσει ακόμη πιο χαμηλά το βιοτικό επίπεδο των ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων, μεγάλες κοινωνικές ομάδες να οδηγηθούν στο περιθώριο και να αντιμετωπίσουν πρόβλημα επιβίωσης. Και αναπτερώνονται οι ελπίδες μας ότι θα έρθει, επιτέλους, η ώρα μας. Ότι θα τα καταφέρουμε να «αρπάξουμε την ευκαιρία» και να αλλάξουμε τους, σε βάρος μας, συσχετισμούς.
Ίσως να μην έχουμε άδικο στις προβλέψεις μας για την επιδείνωση της κατάστασης. Φοβάμαι, όμως, ότι θα διαψευστούν, για άλλη μια φορά, οι ελπίδες μας για τη συνέχειά της.
Όχι πως δεν θα αντιδράσει ο κόσμος. Το καζάνι άρχισε ήδη να βράζει κι ακόμη δεν είδαμε τίποτα. Πίσω είναι τα χειρότερα...
Το θέμα είναι αν θα μπορέσουμε να γίνουμε εμείς οι εκφραστές των αναγκών και των ελπίδων τους.
Τα μέχρι σήμερα δεδομένα είναι, δυστυχώς, απογοητευτικά. Η διάχυτη λαϊκή δυσαρέσκεια δεν βελτιώνει τη θέση μας στους πολιτικούς συσχετισμούς. Και δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι αυτό θα αλλάξει, όταν επιδεινωθεί η κατάσταση.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η ενότητα της παράταξής μας. Πολλά, ίσως όλα, πρέπει ν’ αλλάξουν στην οργάνωση, την πρακτική, τη νοοτροπία μας, ώστε να κερδίσουμε ξανά την αξιοπιστία που έχουμε χάσει εδώ και δεκαετίες.
Τη νέα συλλογικότητα που θα σέβεται την προσωπικότητα όσων εντάσσονται σ’ αυτήν και τις νέες μορφές πάλης, που θα αξιοποιούν τις δημιουργικές δυνάμεις της κοινωνίας και, κυρίως, των νέων, θα τις κατακτήσουμε μαζί τους, στην καθημερινή αντίστασή μας σε όλα τα επίπεδα, από την ατομική μας ζωή μέχρι τους μαζικούς κοινωνικούς αγώνες.
ΠΑΡΑ πολιτικά τ. 21
Στην πρόσφατη απεργία μόλις το μπλοκ του ΠΑΜΕ έφτασε στην Πύλη του Αδριανού, από τα μεγάφωνα του βαν που προπορευόταν, ακούστηκε: «Εδώ τελειώνει η πορεία μας. Η περιφρούρηση να παραμείνει στη θέση της. Οι σημαίες να παραδοθούν εδώ. Να διαλυθούμε προς το μετρό της Ακρόπολης»! Όλοι ήξεραν ότι η πορεία θα φτάσει προς έναν σταθμό του μετρό. Και όλοι –οι πιο σωστά οι πιο υποψιασμένοι- γνώριζαν ότι ένας σταθμός μετρό αποκλείεται. Ποιος ήταν αυτός ο σταθμός; Ιδού η απορία. «Σύνταγμα, ανταπόκριση με γραμμή» άστα να πάνε…
Δώστε σύνταξη στην Όλγα
Ας με συγχωρήσουν οι εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενες, αλλά εγώ κατέληξα σφόδρα αντίθετος με την νομοθέτηση της υποχρεωτικής εργασίας των γυναικών μέχρι τα 65 για άλλους λόγους. Τρέμω στην ιδέα και ήδη ζω τον εφιάλτη του εξαναγκασμού εκατομμυρίων τηλεθεατών να ενημερώνονται στα κεντρικά δελτία ειδήσεων από την Όλγα Τρέμη μέχρι να φθάσει στα 65 της.
Έλεος, δεν τη λυπάστε τη γυναίκα; Κι αν δεν λυπάστε αυτήν, δεν λυπάστε τουλάχιστον όλους εμάς;
Θα μας πάρουν και τα σώβρακα
Ούτε δύο 24ωρα δεν πέρασαν από την πρωτοφανή επίθεση τρομοκράτησης και συκοφάντησης του αγώνα των ναυτεργατών και ήρθαν χτες οι ίδιοι οι εφοπλιστές να επιβεβαιώσουν και από πού εκπορευόταν όλη αυτή η επίθεση και πόσο επιτακτικό είναι αυτός ο αγώνας να γίνει υπόθεση όλου του λαού. Η Ένωση Επιχειρήσεων Ακτοπλοΐας και τρεις ναυτιλιακές εταιρίες κατέθεσαν προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας ζητώντας την ακύρωση της από 30/4/2010 υπουργικής απόφασης που επιβάλλει το ανώτατο πλαφόν στα ναύλα και μάλιστα σε βάθος πενταετίας, δηλαδή μέχρι το 2005, όταν από το 2001 τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια έχουν αυξηθεί κατά 400%.
Τώρα οι εφοπλιστές απαιτούν και την κατάργηση του πλαφόν που ισχύει για τα εισιτήρια της οικονομικής θέσης και τα ναύλα των οχημάτων για να προχωρήσουν σε νέες αυξήσεις. Στηριζόμενοι στην Ευρωπαϊκή Συνθήκη, στους Κανονισμούς της ΕΕ και αποφάσεις των Ευρωπαϊκών δικαστηρίων, χαρακτηρίζουν «ανεπίτρεπτο περιορισμό στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών» τον καθορισμό των ναύλων. Όσο δε αφορά την πρεμούρα τους για την πλήρη εφαρμογή του καμποτάζ και στην ακτοπλοΐα, χάριν του τουρισμού και τα λοιπά, δέστε ποιος είναι ο πραγματικός λόγος, όπως τον ομολογούν οι ίδιοι:
«Η πλήρης ενσωμάτωση του κανονισμού 3577/1992 στο ελληνικό νομοθετικό πλαίσιο (άρση καμποτάζ - Γενάρης του 2004) απαγορεύει να είναι σε ισχύ κάθε νομοθετική διάταξη που είναι αντίθετη στον κανονισμό αυτό και το κοινοτικό δίκαιο, το οποίο διέπει την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών ακτοπλοΐας.» Με λίγα λόγια, μέσα στην κρίση, καταργήστε κάθε φραγμό για τις αυξήσεις των ναύλων.
Καλοκαιράκι έρχεται, ευκαιρία για νέα κέρδη.
Τις τράπεζες και τα μάτια σας
Θέλει το σύστημα να φανεί και λίγο φιλολαϊκό, όμως η αγωνία για τη σωτηρία των στηριγμάτων του, δεν του αφήνει και πολλά περιθώρια ελιγμών.
Όλος λοιπόν ο μηχανισμός του συστήματος, έπεσε με τα μούτρα στη σωτηρία και τη διαφύλαξη των τραπεζών, βασικού στηρίγματος του καπιταλιστικού συστήματος
Έτσι οι ευρωπαϊκές ρυθμιστικές αρχές αποφάσισαν να μετρήσουν τις «δυνάμεις» των τραπεζών στη βάση σεναρίων επιδείνωσης των οικονομικών συνθηκών, σε μία προσπάθεια να αποφύγουν δυσάρεστες εκπλήξεις, αλλά και να τονώσουν την εμπιστοσύνη των επενδυτών στον κλάδο.
Οι αξιωματούχοι της ΕΕ εξέφρασαν την πεποίθηση ότι τα «τεστ κόπωσης» (stress tests) στα οποία θα υποβληθούν οι ευρωπαϊκές τράπεζες θα αποδείξουν την ανθεκτικότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος της Γηραιάς Ηπείρου.
Επειδή όμως οι μέρες είναι πονηρές, παίρνουν και τα μέτρα τους:
«Ο μηχανισμός στήριξης των κρατών-μελών της ΕΕ που κινδυνεύουν με χρεοκοπία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και για τη διάσωση των τραπεζών τους. Τα πρώτα κονδύλια θα είναι εκείνα για τη σταθερότητα των εθνικών προϋπολογισμών και στη δεύτερη γραμμή άμυνας θα έχουμε τα ποσά για τον τραπεζικό τομέα», δήλωσε ενώπιον της Οικονομικής Επιτροπής του Ευρωκοινοβουλίου, στο Στρασβούργο, ο Επίτροπος Όλι Ρεν.
Από κοντά και ο πιο καλός ο μαθητής:
«Αυτό που χρειάζεται σήμερα, είναι μια συντονισμένη πολιτική, η οποία και να διατηρεί στο Ελληνικό Τραπεζικό Σύστημα την απαραίτητη ρευστότητα, αλλά και να δημιουργεί ένα δίχτυ ασφαλείας», δήλωσε ο κ. Παπακωνσταντίνου, στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής στο πλαίσιο της συζήτησης του σχεδίου νόμου που αφορά την ίδρυση Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ).
Σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters σε τεστ προσομοίωσης που πραγματοποίησαν αναλυτές, η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας, οι γερμανικές KBC και Commerzbank, η γαλλική Credit Agricole και η βελγογαλλική Dexia έλαβαν χαμηλότερη «βαθμολογία» σε σχέση με άλλες μεγάλες τράπεζες της Ευρώπης.
Περιμένετε νέες ενισχύσεις στους τραπεζίτες.
Αγάπη στην ομίχλη
Ο κατά φαντασίαν οδικός άξονας Πωγωνίου
Με όχημα την ποίηση (φ. 138)
Δύσκολος Νοέμβρης για την κυβέρνηση
Η διάγνωση δεν αρκεί
Γράφειο ο Θεόδωρος Τσελεπής
Εδώ είναι Βαλκάνια (2/8/2021)
Όσα θάφτηκαν τ.3
Απόγνωση
Στην Ιταλία, μόλις στις αρχές Φεβρουαρίου, είχαμε 3 αυτοκτονίες εργατών, εξαιτίας των προβλημάτων και της απόγνωσης που γεννούν οι απολύσεις, η ανασφάλεια στους χώρους δουλειάς, το ανύπαρκτο μέλλον.










![Oι πολίτες, το κίνημα των πολιτών και το τέλος της εποχής της αθωότητας [του]](https://edromos.gr/wp-content/uploads/2026/05/201-218x150.jpg)
































































