στήλες

Γίνεται να λάβεις «παρά του μη έχοντος»; Σοφοί οι «αρχαίοι», όμως πώς να φανταστούν τούτη δω την απόλυτη διαστροφή; Από δόση σε μέτρα κι άντε πάλι από την αρχή στο αέναο μαρτύριο της σισύφειας «σωτηρίας» μας. Αλλά πώς οι… δανειστές, οι… πιστωτές (οι τίτλοι που στεφανώνουν πλέον τους αποκαλούμενους και εταίρους, πάντα ακολουθούμενοι από το σαδιστικά οικείο «μας») οι δανειστές μας, οι πιστωτές μας, οι εταίροι μας, λοιπόν, πώς αλλιώς θα… ελάμβαναν; Και τι θα απογίνονταν οι οσίες «αγορές»;
«Ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος». Έλα, όμως, που τα άρπαξαν και με το παραπάνω. Όχι οι «θεσμικοί», αλλά τα περιβόητα funds, οι συσσωματώσεις, δηλαδή, πειρατικών κεφαλαίων, που λεηλατούν χώρες και λαούς μέσω της χρεομηχανής απομύζησης υπερκερδών. Το «μεγάλο κόλπο» εκπονήθηκε στη σύνοδο του Eurogroup, εκεί που εδώ και μία διετία επισήμως συμμετέχουν το ΔΝΤ και η διεθνής των χρηματαγορών ως οιονεί… ισότιμα μέλη. Το παζάρι κατέληξε και η ληστρική αποζημίωση των αδηφάγων ζόμπι της παγκόσμιας κλεπτοκρατίας σερβιρίστηκε ως «επαναγορά ομολόγων».
Δεν έλαβε χώρα τίποτα διαφορετικό την περασμένη εβδομάδα. Στα ψιλά των οικονομικών σελίδων των εφημερίδων διαβάζαμε τους προηγούμενους μήνες, πως στη δευτερογενή αγορά των ομολόγων του ελληνικού χρέους σημειωνόταν ένα μικρό «ράλι» συναλλαγών κι οι τιμές παραδόξως ανέβαιναν, παρά τη διαρκή επιδείνωση όλων των δεδομένων για τη βιωσιμότητα όχι μόνο του χρέους, αλλά της ίδιας της ελληνικής οικονομίας. Δύο στοιχεία συνηγορούσαν στην ερμηνεία της φαινομενικά παράδοξης εξέλιξης. Το Αγγλικό Δίκαιο στο οποίο έχει «κλειδωθεί» το χρέος της χώρας μετά το PSI και πολύ περισσότερο η βεβαιότητα των αγορών, πως δεν είναι δυνατόν υπό κανονικές συνθήκες να αναιρεθεί η ίδια τους η φύση, δηλαδή η κερδοφορία πάση θυσία. Και ασφαλώς δικαιώθηκαν. Η ακούραστη πολιτική γραφειοκρατία, από Βρυξέλλες, Βερολίνο ώς και τη Ν. Υόρκη, διεκπεραίωσε τον προσωρινό συμβιβασμό κατανομής βαρών και κερδών. Έτσι, το ημιθανές πειραματόζωο προσφέρεται ακόμη για αφαίμαξη. Κι άλλα δάνεια, κι άλλες δόσεις κι άλλα κέρδη. Τα ομόλογα αποκτήθηκαν από το ελληνικό κράτος με επιπλέον δανεικά, ακριβότερα, μάλιστα, από τους αρχικούς υπολογισμούς κατά 1 δισ. και κάτι, ενώ οι κάτοχοί τους τα ξεφορτώθηκαν καταγράφοντας υπεραξίες ώς και 300% σε σχέση με τις τιμές που είχαν αγοραστεί στη δευτερογενή αγορά. Κάποιοι, μάλιστα, προσβλέπουν σε αποζημίωση στο ακέραιο και δεν μπήκαν καν σε διαπραγμάτευση. Λέτε να χάσουν;
Οι τρεις εγχώριοι Μνημονιο-φύλακες αγρυπνούν. Χαράτσια, φόροι, απολύσεις, πλιάτσικο, ναι, είμαστε εντελώς ευρω-βιώσιμοι και το χρέος μας χαίρει επίσης άκρας υγείας. Απεδείχθη!

θητεία Τυμβωρύχου εκτελεί η «σειρά» του ’69

■  Όσο κι αν είναι δεδομένο πως για την κατανόηση μιας ολοένα και πιο σύνθετης πραγματικότητας, τίποτα το παραγωγικό δεν εξασφαλίζει το αναμάσημα των στερεοτύπων της μαρξιστικής ορολογίας, άλλο τόσο ισχύει πως ένας σχετικά απλός, ακόμη κι αν θεωρηθεί στοιχειακός, λόγος θα αρκούσε για να πιστοποιήσει το ενεργητικό φορτίο δυναμικής τής, διαρκώς θαμμένης και εξορισμένης από το δημόσιο λόγο, πάλης των τάξεων. «Ξύλινη» όσο δεν παίρνει, γιατί δεν παύει ποτέ να είναι αυτή ο «μοχλός που κινεί την Ιστορία».
Στατιστικά στοιχεία, που χωρίς ενδοιασμούς, ανερυθρίαστα δημοσιεύουν τα καθεστωτικά ΜΜΕ, με βάση αδιαμφισβήτητα πορίσματα εξειδικευμένων(!) ερευνητικών ινστιτούτων, αποτυπώνουν τα περιουσιακά στοιχεία των ελίτ αυτού του δύστυχου κόσμου. Ε, λοιπόν, όπως προκύπτει από την τελευταία καταγραφή, στην Ελλάδα της ολοσχερούς καταστροφής περίπου 18.000 οικογένειες δεν φτάνει που διαθέτουν πάνω από 1 εκατ. ευρώ -προσοχή!- μόνο για επενδύσεις σε ενεργητικά των ελληνικών τραπεζών, αλλά ακόμη περισσότερο αύξησαν σε αυτά τα χρόνια τα πλούτη τους. Και για τα κεφάλαια που αυτή η ολιγαρχία της… ολιγαρχίας συγκεντρώνει εκτός συνόρων, ο υπολογισμός προσεγγίζει τα 140 δισ., τα οποία δεν αφορούν καταθέσεις, όπως συνήθως θεωρείται, αλλά βραχυπρόθεσμες τοποθετήσεις σε ένα ιλιγγιώδες κυνήγι κέρδους. Είναι, συνεπώς, «λογικό» μέσα στη λίστα των δισεκατομμυριούχων του πλανήτη, οι οποίοι παγκοσμίως αυξήθηκαν κατά 60%, από 1.360 άτομα το 2009, σε 2.170 το 2013 και αναμένεται να φτάσουν τα 2.356 το 2014, να καταχωρούνται και 9 Έλληνες, ενώ 550 ακόμα… συμπατριώτες, καρπώνονται πάνω από 30 εκατ. δολάρια, ο καθένας τους. Καρπώνονται - αυτή η λέξη με την έννοια του σφετερισμού, της λεηλασίας και της αρπαγής αποδίδει πιο πιστά, το πώς αναπαράγεται τις τελευταίες δεκαετίες ένα σύστημα που τρώει, στην κυριολεξία, τις σάρκες του.
Γιατί το εντυπωσιακό δεδομένο που προκύπτει είναι πως σε αυτά τα χρόνια της αδυσώπητης κρίσης και μιας εφαρμοσμένης πολιτικής, που συνειδητά απαξιώνει κάθε παραγωγική δραστηριότητα της εθνικής οικονομίας, ακόμα κι αυτής της καπιταλιστικής ληστρικής οικονομίας, τούτοι οι 559 ντόπιοι εκατομμυριούχοι και δισεκατομμυριούχοι αύξησαν τον τελευταίο χρόνο τα πλούτη τους κατά 20%, ενώ και ο αριθμός τους αυξήθηκε κατά 11%. Άραγε, τι άλλο χρειάζεται, ώστε να μην υφίσταται πια καμία αμφιβολία πως εδώ δεν λαμβάνει χώρα καμία… «δημιουργική καταστροφή»... Από τη φρίκη της απόλυτης καταστροφής απομυζά τα υπερκέρδη της η πιο παρασιτική ολιγαρχία στην ιστορία της ανθρωπότητας. Κι όσο για τους «Έλληνες κροίσους»; Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά! Κι ως γνωστόν, όπου δεν πίπτει λόγος… το λόγο έχει η πάλη των τάξεων. Η συνέχεια στα επόμενα.

Θητεία Τυμβωρύχου
εκτελεί η «σειρά» του ’69