Mε όχημα την ποίηση: Ρίτα Μπούμη – Παππά (1906-1984)
Η Βωδάμαξα
… Πηγαίνεις αργά σα βιβλική χελώνα
σηκώνοντας τη μοίρα των ανθρώπων της γης,
πιο λυπημένη απ’ το μαγγανοπήγαδο και το σαλιγκάρι,
με ρόδες σκοτεινές δίχως αχτίνες,
φέτες...
Βόλφγκανγκ Σόιμπλε: Η Γερμανία πάνω απ’ όλα
Με αφορμή τον θάνατο του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, του πιο ιδεολογικού υποστηρικτή του γερμανικού εξτρεμισμού σχετικά με την επιβολή των πολιτικών συνεχούς δημοσιονομικής πειθαρχίας (που...
Με όχημα την ποίηση: Κωνσταντίνος Καβάφης (1863-1933)
Φιλέλλην
Την χάραξι φρόντισε τεχνικά να γίνει.
Έκφρασις σοβαρή και μεγαλοπρεπής.
Το διάδημα καλλίτερα μάλλον στενό•
εκείνα τα φαρδιά των Πάρθων δεν με αρέσουν.
Η επιγραφή, ως σύνηθες, ελληνικά•
οχ’...
Αγαπητή Colette Gonin
της Ειρήνης Μιγάδη
«Πεθαίνουμε μονάχοι ακόμα κι όταν καταδικαστούμε μαζί με άλλους»
Σαρτρ
Αυτό, να το γράψω σαν επικήδειό σου, το είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου να...
Βιβλιοπαρουσίαση: Η κατάρρευσις του μετώπου
Ο πατέρας μου Θωμάς Κ. Σχίζας (1897-1995) ήταν στρατιώτης για πέντε χρόνια (1917-1922) στο μακεδονικό μέτωπο και στη συνέχεια στη Μικρά Ασία, με την...
Κραυγές σιωπής
Υπάρχουν ειδήσεις που δεν χωρούν απλώς σε τίτλους. Σέρνονται σαν σιωπή βαριά πάνω από μια κοινωνία που δείχνει να έχει συνηθίσει το ασύνηθες. Δύο...
Με όχημα την ποίηση (24/3/2023)
Κώστας Καρυωτάκης (1896-1928)
Διάκος
Μέρα τ’ Απρίλη
Πράσινο λάμπος,
γελούσε ο κάμπος,
με το τριφύλλι.
Ως την εφίλει
το πρωινό θάμπος
η φύση σάμπως
γλυκά να ομίλει.
Εκελαδούσαν
πουλιά, πετώντας
όλο πιο πάνω.
Τ’ άνθη ευωδούσαν
κ’ είπε...
Ομαδική αυτοκτονία
Του Κώστα Γκιώνη
Το θέμα του εμβολισμού του σκάφους του Λιμενικού από τη λαστιχένια βάρκα των μεταναστών, γεγονός που καθώς φαντάζομαι ήταν μια ομαδική αυτοκτονία...
Το αόρατο χέρι του λαού
Της Νάντιας Βαλαβάνη. Το «αόρατο χέρι» του λαού έκανε με πανευρωπαϊκό πάταγο ορατή την παρουσία του στο αποτέλεσμα των δύο εκλογικών αναμετρήσεων.
όσα θάφτηκαν: Ανάπτυξή τους η φτώχεια μας
Την ώρα, που ο λαός καλείται να «μοιραστεί» τη φτώχεια του για να σωθεί, η πατρίδα, η κυβέρνηση στο όνομα της «ανάπτυξης» και των επενδύσεων, προσφέρει, αφειδώς, νέα προνόμια στο μεγάλο κεφάλαιο.
Το νέο παραμύθι, λέγεται τώρα «ανάπτυξη». Ανάπτυξη των καπιταλιστών, βέβαια.
Το νέο παραμύθι, λέγεται τώρα «ανάπτυξη». Ανάπτυξη των καπιταλιστών, βέβαια.















































































