ξεΣΚΟΥΡΙΑσμένες σκέψεις
Αυτό που διακυβεύεται στη Β.Α. Χαλκιδική είναι το δόγμα που θα ορίζει τη ζωή μας στο άμεσο μέλλον
του Γιώργου Κυρίτση*
Όταν ο Ραβασόλ, το 1892, ανέβαινε...
Μαζικό «όχι» στις μειώσεις μισθών στα ΙΚΕΑ
Αποφασιστική μάχη με όπλο τη συμμετοχή. Του Γιώργου Κατερίνη
Προσαγωγές πολιτών που μοίραζαν συσσίτια
Ούτε η σκηνή με το γκλοπ του MATατζή, που προσγειώνεται με μίσος στα κεφάλια των διαδηλωτών, δεν προκαλεί τόση αηδία και απέχθεια, όσο αυτή που διαδραματίστηκε το απόγευμα της Τετάρτης στην Πλατεία των Εξαρχείων.
Με αφορμή την απεργία πείνας των 300 μεταναστών
Αποσπάσματα από κείμενο της Πρωτοβουλίας Αριστερών Πολιτών 6ου Διαμερίσματος Αθήνς για το Μεταναστευτικό.
Μιλώ για τους «Μάηδες»
Του Τριαντάφυλλου Μηταφίδη.
Μιλώ για τους Μάηδες που συγκλόνισαν τον κόσμο και τον τόπο μας, μέρες που είναι: Παρισινή Κομμούνα το 1871, αιματοβαμμένη Πρωτομαγιά στο Σικάγο το 1886, εργατική εξέγερση το ’36 στη Θεσσαλονίκη, γκρέμισμα της ναζιστικής σημαίας από την Ακρόπολη το 1941, αντιφασιστική νίκη το 1945, δολοφονία - «πρόβα τζενεράλε» της Χούντας - του Γρηγόρη Λαμπράκη το 1963, γαλλικός Μάης το ’68, δολοφονία του Γιώργη Τσαρουχά το 1968, νίκη της Βιετναμέζικης Επανάστασης το 1975, εξέγερση στην Τιεν Αν Μεν του Πεκίνου το 1989.
Μιλώ για τους Μάηδες που συγκλόνισαν τον κόσμο και τον τόπο μας, μέρες που είναι: Παρισινή Κομμούνα το 1871, αιματοβαμμένη Πρωτομαγιά στο Σικάγο το 1886, εργατική εξέγερση το ’36 στη Θεσσαλονίκη, γκρέμισμα της ναζιστικής σημαίας από την Ακρόπολη το 1941, αντιφασιστική νίκη το 1945, δολοφονία - «πρόβα τζενεράλε» της Χούντας - του Γρηγόρη Λαμπράκη το 1963, γαλλικός Μάης το ’68, δολοφονία του Γιώργη Τσαρουχά το 1968, νίκη της Βιετναμέζικης Επανάστασης το 1975, εξέγερση στην Τιεν Αν Μεν του Πεκίνου το 1989.
«Δεν θα γίνουμε αυτόχειρες»
ην άρνησή τους να υπογράψουν τη νέα πετσοκομμένη Σύμβαση Εργασία που προτείνει το υπουργείο Άμυνας εξέφρασαν οι εργαζόμενοι των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων (ΕΑΣ) Αιγίου, κατά τη γενική συνέλευση που πραγματοποίησαν στις Ιανουαρίου, δηλώνοντας χαρακτηριστικά ότι «δεν θα γίνουμε αυτόχειρες».
Θεσσαλονίκη: Στα πεταχτά τ.20
Η άλλη Θεσσαλονίκη…
Περισσότεροι από 20.000 Θεσσαλονικείς επισκέφτηκαν και φέτος το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ. Με συμμετοχή περισσότερων από 100 συλλογικοτήτων και μεταναστευτικών κοινοτήτων, το φεστιβάλ συμπύκνωσε μέσα σε ένα τριήμερο αυτό που περιγράφεται ως η άλλη Θεσσαλονίκη. Ντόπιοι και ξένοι συζήτησαν και διασκέδασαν μαζί σε ένα χώρο που στήθηκε με πολλή εθελοντική δουλειά για να χωρά όλους τους κόσμους. Και του χρόνου…
…και η Θεσσαλονίκη των «αρχών»
Αντίθετα oι αρχές της πόλης δεν σταμάτησαν να αποδεικνύουν το πραγματικό τους πρόσωπο ούτε εν μέσω του φεστιβάλ. Τη Δευτέρα το πρωί και ενώ κόσμος κουβαλούσε πράγματα από το πάρκο του φεστιβάλ στο στέκι μεταναστών, αστυνομικοί συνέλαβαν στην είσοδο του στεκιού Πακιστανούς μετανάστες που λίγες ώρες πριν είχαν φτάσει στην πόλη. Η ομηρία τους έληξε μετά από περίπου μία ώρα, όταν έπειτα από παρέμβαση δικηγόρου αφέθηκαν όλοι ελεύθεροι. Εντύπωση προκαλεί πάντως ο τρόπος δράσης της αστυνομίας στην πόλη, που για άλλη μια φορά θύμισε παρακρατική συμμορία.
Γκαζάκια σε συνδικαλιστή
Γκαζάκια έβαλαν άγνωστοι στην είσοδο του συνδικαλιστή του ΠΑΜΕ και μέλους της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης Σωτήρη Ζαριανόπουλου. Τα γκαζάκια τοποθετήθηκαν μία μόλις ημέρα πριν τη μεγάλη πανεργατική απεργία της Τρίτης και μόνο ύποπτο μπορεί να θεωρηθεί.
Αυτοδιαχείριση η λύση
«Δίνουμε λύσεις στις απολύσεις με αυτοδιαχείριση» έγραφε το πανό των εργαζομένων στο εστιατόριο barθelonika στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ. Οι εργαζόμενοι του καταστήματος συμμετείχαν σε αρκετά από τα εργαστήρια - συζητήσεις του φεστιβάλ, ενώ την τελευταία μέρα μαγείρεψαν και για τους επισκέπτες. Την Τρίτη πάντως το κατάστημα παρέμεινε κλειστό, καθώς η διαχειριστική συνέλευση του μαγαζιού αποφάσισε ότι όλοι οι εργαζόμενοι απεργούν. Και προφανώς δεν χρειάστηκε να περιφρουρηθεί η απεργία γιατί στο barθelonika δεν υπάρχουν πλέον αφεντικά.
Περισσότεροι από 20.000 Θεσσαλονικείς επισκέφτηκαν και φέτος το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ. Με συμμετοχή περισσότερων από 100 συλλογικοτήτων και μεταναστευτικών κοινοτήτων, το φεστιβάλ συμπύκνωσε μέσα σε ένα τριήμερο αυτό που περιγράφεται ως η άλλη Θεσσαλονίκη. Ντόπιοι και ξένοι συζήτησαν και διασκέδασαν μαζί σε ένα χώρο που στήθηκε με πολλή εθελοντική δουλειά για να χωρά όλους τους κόσμους. Και του χρόνου…
…και η Θεσσαλονίκη των «αρχών»
Αντίθετα oι αρχές της πόλης δεν σταμάτησαν να αποδεικνύουν το πραγματικό τους πρόσωπο ούτε εν μέσω του φεστιβάλ. Τη Δευτέρα το πρωί και ενώ κόσμος κουβαλούσε πράγματα από το πάρκο του φεστιβάλ στο στέκι μεταναστών, αστυνομικοί συνέλαβαν στην είσοδο του στεκιού Πακιστανούς μετανάστες που λίγες ώρες πριν είχαν φτάσει στην πόλη. Η ομηρία τους έληξε μετά από περίπου μία ώρα, όταν έπειτα από παρέμβαση δικηγόρου αφέθηκαν όλοι ελεύθεροι. Εντύπωση προκαλεί πάντως ο τρόπος δράσης της αστυνομίας στην πόλη, που για άλλη μια φορά θύμισε παρακρατική συμμορία.
Γκαζάκια σε συνδικαλιστή
Γκαζάκια έβαλαν άγνωστοι στην είσοδο του συνδικαλιστή του ΠΑΜΕ και μέλους της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης Σωτήρη Ζαριανόπουλου. Τα γκαζάκια τοποθετήθηκαν μία μόλις ημέρα πριν τη μεγάλη πανεργατική απεργία της Τρίτης και μόνο ύποπτο μπορεί να θεωρηθεί.
Αυτοδιαχείριση η λύση
«Δίνουμε λύσεις στις απολύσεις με αυτοδιαχείριση» έγραφε το πανό των εργαζομένων στο εστιατόριο barθelonika στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ. Οι εργαζόμενοι του καταστήματος συμμετείχαν σε αρκετά από τα εργαστήρια - συζητήσεις του φεστιβάλ, ενώ την τελευταία μέρα μαγείρεψαν και για τους επισκέπτες. Την Τρίτη πάντως το κατάστημα παρέμεινε κλειστό, καθώς η διαχειριστική συνέλευση του μαγαζιού αποφάσισε ότι όλοι οι εργαζόμενοι απεργούν. Και προφανώς δεν χρειάστηκε να περιφρουρηθεί η απεργία γιατί στο barθelonika δεν υπάρχουν πλέον αφεντικά.
Πέθανε ο κομμουνιστής Αχιλλέας Απανοζίδης
Έφυγε από τη ζωή στις 26 Οκτωβρίου 2010 ο Αχιλλέας (Χίλλος) Απανοζίδης, γεννημένος –από γονείς πρόσφυγες από τον Πόντο– στα 1928 στον Πλαταμώνα της Καβάλας. Ο Αχιλλέας Απανοζίδης υπήρξε ΕΠΟΝίτης, μέλος του ΚΚΕ, μαχητής του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ), Πολιτικός Επίτροπος Υπαίθρου, από το καλοκαίρι του 1949 μέχρι τις αρχές του 1951 (με το ψευδώνυμο καπετάν Τζαβέλλας) και πολιτικός πρόσφυγας στη Βουλγαρία, εγκατεστημένος μόνιμα εκεί από το Φεβρουάριο του 1951. Για όσους δεν γνωρίζουν καλά τα της εποχής, οι Πολιτικοί Επίτροποι Υπαίθρου ήταν επίλεκτοι και έμπιστοι στην κομματική ηγεσία αγωνιστές, πολλοί μάλιστα με πολεμικές δάφνες, που μείνανε στην Ελλάδα μετά το τέλος των στρατιωτικών επιχειρήσεων του Εμφυλίου και αντικείμενο της δράσης τους ήταν η περισυλλογή και ασφαλής μεταφορά στις Λαϊκές Δημοκρατίες «ξεκομμένων» μαχητών του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, η συλλογή πληροφοριών, καθώς και άλλες ριψοκίνδυνες αποστολές.
Αυτό που οδήγησε τον Αχιλλέα Απανοζίδη στους δρόμους του κομμουνιστικού κινήματος ήταν η αποστροφή του για την αδικία και την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, καθώς και οι περιπέτειες της οικογένειάς του.
Αυτό που οδήγησε τον Αχιλλέα Απανοζίδη στους δρόμους του κομμουνιστικού κινήματος ήταν η αποστροφή του για την αδικία και την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, καθώς και οι περιπέτειες της οικογένειάς του.
Νέο σχέδιο πολιτικής για την πρόληψη των εξαρτήσεων
Η ανάγκη ενός νέου παραδείγματος
Toυ Γιώργου Λεχουρίτη*
Η ανάγκη ενός νέου παραδείγματος και μιας νέας αφήγησης είναι σήμερα ορατή στα θέματα που σχετίζονται με την...
Είμαστε «καταδικασμένοι» ν’ ανοίξουμε το δρόμο περπατώντας
Συμπεράσματα και εκτιμήσεις από την Πανελλαδική Συνάντηση Νέων
Το τριήμερο 12, 13 και 14 Δεκέμβρη, στη Νομική Σχολή της Αθήνας, κορυφώθηκε η πρωτοβουλία του Δρόμου...
