Γράφει ο Γιώργος Γιαλούρης
ευκαιρίες για business, εντάξει, μάθαμε κι εμείς αυτές τις λέξεις αλλά πώς αλλιώς να το πεις, business είναι, δουλειές, βρήκα ένα ακίνητο σε καλή τιμή, είχα και κάποια λεφτά στην άκρη, τα είχα δουλέψει, δουλεμένα λεφτά δηλαδή, μισθωτή εργασία, άντε και μια τσιμπιά υπεραξιούλα, κάτι μαυράκια, μη φανταστείς τίποτα σπουδαίο, λίγα λίγα μαζεύονται, αν είσαι και οικονόμος, που είμαι οικονόμος, μαζεύονται, δάνεια δεν έχω, άντε πήρα ένα τώρα για το σπίτι, θα το αποπληρώσω γρήγορα όμως, η φερεγγυότητά μου αδιαπραγμάτευτη, και ένα ενοίκιο που βγαίνει κατιτίς, σπίτι του ’80 είναι, μου το γράψανε, μου δίνει τα μισά στο χέρι και τα υπόλοιπα δεν φαίνονται, εντάξει, δεν βγαίνει αλλιώς, τι να κάνεις, άμα προσέχεις κάτι μπορείς να μαζέψεις, πήρα και καλή επιδότηση για ηλεκτρικό και δεν καίει τίποτα το αμάξι, και τώρα βρήκα ένα καλό διαμέρισμα, δεκαετίας σε πολύ καλή κατάσταση και το αγοράζω, το αγόρασα δηλαδή, έμαθα μετά ότι ήταν από πλειστηριασμό, εννοώ ότι έμαθα ότι είναι από πλειστηριασμό αφού είχα αποφασίσει να το αγοράσω, άρα δεν έχω τύψεις, έτσι κι αλλιώς δεν μπορούσα να αποτρέψω κάτι, ο πλειστηριασμός είχε προχωρήσει και δεν με αφορούσε, άσε που αν δεν το αγόραζα εγώ θα το αγόραζε κάποιος άλλος, άρα γιατί όχι εγώ, πρέπει να κοιτάζει κανείς και το μέλλον των παιδιών του, έχω δύο παιδιά, πρέπει να τους αφήσεις κάτι, δεν ξέρεις πώς τα φέρνει η ζωή, ναι καταλαβαίνω τι λες αλλά κοίτα, μεταξύ μας τώρα, εγώ θεωρώ τον εαυτό μου αριστερό, ριζοσπαστικό αριστερό, ζούμε όμως στην εποχή που ζούμε, το χρέος μου το κάνω, ψηφίζω στις εκλογές αυτό που πρέπει, αλλά δεν μπορώ και να κλειστώ σε μια σπηλιά και να βγαίνω αντάρτικο τα βράδια, πάνε αυτές οι εποχές, όχι ότι τις έζησα, από βιβλία τα ξέρω, όμως τώρα τι να τα κάνεις, κάπως πρέπει να τα φέρεις βόλτα, το σύστημα είναι αμείλικτο, πρέπει να εξασφαλίσεις ό,τι μπορείς όπως μπορείς, βλέπεις τι γίνεται, ωραίες οι αρχές και η ιδεολογία αλλά δεν μπορείς να τις φας, θα σε θεωρήσουν και κορόιδο, κι εγώ κορόιδο θα ήμουν αν δεν αγόραζα το διπλανό οικόπεδο στο χωράφι στην Ανάβυσσο, το πήρα από έναν βλάχο εκεί που το είχε αφήσει στο παιδί του, αυτός Αμερική, δεν τον ενδιέφερε καθόλου, το πήρα πάμφθηνα και τώρα μπορώ να χτίσω, έχουν πέσει ήδη τα μπετά, έτσι που πάνε οι τιμές σε λίγα χρόνια θα μπορώ να το πουλήσω με εκατό τοις εκατό κέρδος, άνοιξα κι εκείνη τη δουλειά με τις εκτυπώσεις και με βοήθησε ένας παλιός φίλος που τον είχα κι εγώ βοηθήσει στο παρελθόν και πήραμε καλές δουλειές από τον δήμο, όλοι τους δεξιοί εκεί μέσα και κάτι υποτίθεται αριστεροί που γίνονται πιο δεξιοί από τους δεξιούς, εγώ αυτά δεν τα θέλω γιατί δεν μπλέκω με επιτροπές και τέτοια, ο γιος μου θέλει λέει να βάλει για δημοτικός σύμβουλος, πάντα δημοφιλής ήταν ο κερατάς στο σχολείο, με το που ενηλικιώθηκε είναι μέσα σ’ όλα, θα τον βάλω κι εγώ στην επιχείρηση, στις δουλειές δηλαδή, εγώ δουλειές κάνω απλά, business, και εκμεταλλεύομαι τις ευκαιρίες, ο κόσμος πάει κατά διαόλου και συγγνώμη δεν έχω καμία διάθεση στο τέλος του μήνα να μην μπορώ να πάω ένα σούπερ μάρκετ, δεν θα το ζήσω αυτό, ξέρω τι σημαίνει στέρηση, ήμουν μικρός τότε αλλά τα θυμάμαι, όχι φίλε μου στο σύστημά τους εγώ δεν χάσω, θα τους κερδίσω στο δικό τους το παιχνίδι και όταν έρθει η ώρα οι επόμενες γενιές ας αναλάβουν τις ευθύνες τους.
