πολιτισμός

Του Ηρόστρατου. Όταν ο Γιώργος (Ανατολάκης) κρατούσε τους αντιπάλους μακριά από τα δίχτυα της ομάδας με κάθε τρόπο, δεν φανταζόμουν πως κάποτε θα αγωνιούσε τόσο και για τη σωτηρία της πατρίδας.

Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ' ευχήν στην Αποικία
δεν μέν' η ελαχίστη αμφιβολία,
και μ' όλο που οπωσούν τραβούμ' εμπρός,
ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρός
να φέρουμε Πολιτικό Αναμορφωτή.

Το βράδυ της προηγούμενης Κυριακής δεν σου έκανε καρδιά να βγεις απ’ το σπίτι. Καταρχάς ήταν βράδυ Κυριακής, προοίμιο Δευτέρας και αποχαιρετισμός της σύντομης ψευδαίσθησης που οι πιτσιρικάδες κωδικοποιούν ως ΠΣΚ, είχε ποδόσφαιρο, και επιπλέον είχε αγιάζι, χειμωνιάτικο καιρό με ψιλόβροχο και κρύο αέρα. Υπήρχε, βέβαια, η πρόσκληση απ’ τον Ιλισό, μία διάλεξη του Παναγιώτη Νούτσου για το ρόλο των διανοουμένων σε εποχές κρίσης. Το κίνητρο υπήρχε. Όμως, υπήρχαν κι όλα τα άλλα. Επίσης, υπήρχε και το εξής: το θηριώδες γκάλοπ εκείνης της μέρας που έφερνε το 80% των Ελλήνων να συμφωνούν με το τείχος στον Έβρο.