Με κόντρα τον καιρό: Προφητείες
Του Σταύρου Γεωργά. Την άνοιξη του 2009, ετοιμάστηκε στο Εργαστήρι της Ελευθεριακής Κουλτούρας και κυκλοφόρησε ένα σύντομο κείμενο του Giorgio Agaben, αναφερόμενο στον Guy Debord, με τίτλο Βία και ελπίδα στο τελευταίο θέαμα. Όποιος θέλει να μελετήσει λιγότερο πρόχειρα τι συνέβη στις δικές μας πλατείες το καλοκαίρι του 2011 (σε εμβρυακή, πρωτόλεια μορφή, εννοείται, και μετασχηματισμένο κατά Lorentz, μια και, παρά την «παγκοσμιοποίηση», το αδρανειακό πεδίο ήταν διαφορετικό), πρέπει να λάβει αυτό το ελάχιστο κείμενο σοβαρότατα υπ’ όψιν.
Με κόντρα τον καιρό: Ας χορέψουμε την καρμανιόλα…
Της Έλενας Πατρικίου. Η Καρμανιόλα, ο ύμνος των ξεβράκωτων που χαιρετίζει την πτώση της μοναρχίας το 1792, χορευόταν κατά τα γαλλικά επαναστατικά ειωθότα γύρω από τις γκιλοτίνες, ενίοτε με τα κεφάλια των αποκεφαλισμένων αριστοκρατών μπηγμένα σε θριαμβευτικά κοντάρια.
Απομεινάρια υλιστών…
Στα 66 του χρόνια, ο Τζάρμους μαζεύει την παλιοπαρέα των εκλεκτών φίλων του ηθοποιών -όλοι γνήσιες αντικομφορμιστικές προσωπικότητες- και διασκεδάζουν σκαρώνοντας την απολαυστική ταινία...
Πολιτισμός & Βαρβαρότητα (φ. 338)
του Ηρόστρατου
Ο κόσμος του Ρίτσαρντ Φλάναγκαν
«…Τον Έλληνα δεξιοτέχνη του μπουζουκιού, τον Βασίλη Τσιτσάνη, είμαι σίγουρος ότι τον ξέρετε. Ε, λοιπόν, όταν έγραφα το Μονοπάτι...
Ο σαρκασμός μιας ανελέητης καλοσύνης
Τολμηρός σε πειραματισμούς με διαφορετικά είδη, εποχές αλλά και διάρκειες, ο οσκαρικός Γιώργος Λάνθιμος δεν εγκαταλείπει το προσωπικό του κινηματογραφικό όραμα, με κάθε ταινία...
Με κόντρα τον καιρό: Καύσων, γιατρέ μου
Του Σταύρου Γεωργά. Διερωτώμαι αν για την έντονη επιθετικότητα την οποία μετά δυσκολίας συγκρατώ, τις τελευταίες ημέρες, ευθύνεται πρωτίστως η ατμόσφαιρα χρεοκοπίας, που γίνεται ολοένα βαρύτερη ή ο αφόρητος καύσωνας. Κανένα απ’ τα δυο δεν είναι φυσικό φαινόμενο ούτως ή άλλως και η διαφορά τους έγκειται στην άδεια που δίνω στον εαυτό μου ν’ αγανακτεί.
Η φάρσα των ζώων: Η… απόσταση από το Δεκέμβρη του 2008 ως την οικονομική...
Της Μαρίας Κακογιάννη *
Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια αναταραγμένη κοινωνική φάρμα, κάποια «τσογλάνια», ανάμεσα σε άλλα, έκαιγαν κι έσπαγαν τις τράπεζες και τα σύμβολά τους. Η ιστορία έχει γυρίσματα κι ένα χρόνο και κάτι μήνες αργότερα κάτι περίεργες «εταιρίες πιστοληπτικής ικανότητας» κατέταξαν τη φάρμα σε κατάσταση χρεοκοπίας και τα ζώα σε κατάσταση αμηχανίας και φόβου.
Πολιτισμός και Βαρβαρότητα (φ.437)
Η θέση της καρδιάς
«Το κορίτσι ήταν πολύ δυστυχισμένο. Ήθελε να πετάει. Στο στήθος της η καρδιά της δεν ήταν πουλιού, αλλά ανθρώπινη. Και τη...
Ο δρόμος των φαντασιώσεων είναι ανοιχτός…
La Chunga, στην Κεντρική Σκηνή του Επί Κολωνώ από την ομάδα ΝΑΜΑ. Γράφει η Χριστίνα Ανδρέου
Οι μεγάλες προσδοκίες του Γκοντάρ
Πενήντα χρόνια μετά τον Μάη του ’68, ο Γαλλοελβετός εικονοκλάστης κινηματογραφιστής Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, αειθαλής παρά τα 88 τότε χρόνια του, παρέδωσε «Το Βιβλίο των...
