Πολιτισμός & βαρβαρότητα τ.133

Του Ηρόστρατου. Ο Ηρόστρατος τριγυρνά στην πόλη και διαπιστώνει ότι όλο και περισσότερα δίκτυα και ομάδες δημιουργούνται, με στόχους, όνειρα και αλληλεγγύη.

Ένας απολογισμός της Ισορροπίας του Nash

Δοκιμάστηκαν όρια και αντοχές   Τρεις διαφορετικές αποφάσεις πήρε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου Στάθης Λιβαθινός σχετικά με την τύχη της παράστασης Ισορροπία του Nash,...

Πολιτισμός & Βαρβαρότητα (23/05/2015)

του Ηρόστρατου    Πυρκαγιά στο Θέατρο της Ρεματιάς: Στάχτη ο Πολιτισμός;   «Συνεχίζεται ο πόλεμος που γίνεται από την 1η Σεπτεμβρίου στον Δήμο Χαλανδρίου και δυστυχώς το τίμημα...

Σε μια γλυκιά αρμονία του πράσινου

Πράσινες ημιδιάφανες κάλτσες, μαύρη μίνι φούστα με σχίσιμο στο πλάι, πράσινη διάφανη μπλούζα και πράσινο κορδελάκι στα φουντωτά μαύρα μαλλιά της, ασορτί με το...

Στέφανος Ιωαννίδης (1923-2001): Ο πνευματικός ευεργέτης της Ξάνθης και της Θράκης

του Θανάση Μουσόπουλου Στο κείμενό μας θα επιχειρήσουμε να μιλήσουμε πολύ συνοπτικά για έναν ευεργέτη της σύγχρονης Ξάνθης και της Θράκης, με την ευκαιρία των...

Αθήνα, πόλη καθαρή

Του Σταύρου Γεωργά
Σαρώθηκε, λοιπόν, η Πλατεία Συντάγματος και μένει να δούμε ώς πότε θα παραμείνει άδεια.

Κάποιος να τον μαζέψει!

Από φεστιβάλ του ελληνικού λαού, «μαγαζάκι» ενός προσώπου...

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (1851-1911) | Μέρος Α΄

του Θανάση Μουσόπουλου* Η πεζογραφία της γενιάς του 1880 ταυτίζεται με την ηθογραφία, καθώς –όπως αναφέραμε στο προηγούμενο κείμενο μιλώντας για τον Γεώργιο Βιζυηνό– «το...

Φρίντα Κάλο: «Ευτυχισμένη όσο μπορώ να ζωγραφίζω»

«Δεν είμαι άρρωστη. Είμαι σπασμένη. Αλλά ευτυχισμένη όσο μπορώ να ζωγραφίζω». Γράφει η Σίσσυ Παπαδάκη.

Σταύρος Ψυλλάκης: Άλλος Δρόμος (απ’ την αξιοπρέπεια) Δεν Υπήρχε

Στην Κρήτη ένα τμήμα του Δημοκρατικού Στρατού επιβίωσε ακόμα και όταν ο Εμφύλιος τέλειωσε στην υπόλοιπη Ελλάδα. Οι παράνομοι και επικηρυγμένοι αυτοί αντάρτες (έξι άνδρες και δύο γυναίκες που έμειναν τελικά) κρύβονταν για 14 περίπου χρόνια στο νομό Χανίων ανασυγκροτώντας τις παράνομες οργανώσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος. Το 1962 έξι απ’ αυτούς δραπέτευσαν μέσω Ιταλίας στην Τασκένδη. Οι τρεις ζουν και αποτελούν τα κεντρικά πρόσωπα του ντοκιμαντέρ. Στην ταινία παρακολουθούμε το θαύμα της αντοχής των τσακισμένων υπολειμμάτων του Δημοκρατικού Στρατού και την αυτοθυσία των απλών ανθρώπων που τους έκρυβαν τόσα χρόνια.