Ποίηση και ηθικές αξίες
Ημερίδα από την Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία και τον Κύκλο ποιητών
«Ας αναλάβουν οι ποιητές ή οι συνήγοροι φιλοποιηταί να αποδείξουν ότι η ποίηση, είναι όχι μόνο...
Πολιτισμός και Βαρβαρότητα (φ.453)
Ένα Φεστιβάλ πνιγμένο στο αίμα
2ο Φεστιβάλ Αστυνομικής Λογοτεχνίας
Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, το βιβλιοπωλείο «Monogram», στον Χολαργό, μας ετοιμάζει έναν μήνα γεμάτο… εγκλήματα. Το 2ο...
Σπασμένο καράβι στην… έρημο
Για την ταινία Ένας Δράκος έρχεται, που προβάλλεται αποκλειστικά στο ΑΣΤΥ
Της Ιφιγένειας Καλαντζή*
Οι μετεξελίξεις της ιρανικής κοινωνίας εκφράστηκαν μέσα από διάφορες τάσεις στο ιρανικό...
Μνήμες αποικιοκρατίας στη λεηλασία της τέχνης
Νοέμβρη του 2021, το γαλλικό κράτος αποφασίζει να επιστρέψει στο Μπενίν της Δυτικής Αφρικής –Δαχομέη πριν το 1975– πολύτιμα έργα τέχνης που είχαν κλαπεί...
Δε λες κουβέντα
Στον κήπο του νομισματικού Μουσείου την Τετάρτη 6 Ιουνίου στις 8 μ.μ. ο Μάκης Μαλαφέκας παρουσιάζει το βιβλίο του που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μελάνι. Μαζί του οι Διονύσης Μαρίνος, Μαρία Μαγκανάρη, Θάνος Αργυρόπουλος και Βάλια Πάτσιου.
«Ήταν μετά το opening του Ιδρύματος Γεωργίου. Όλη η αφρόκρεμα της τέχνης βρισκόταν στην Ύδρα. Ο Χάρι δεν είχε εμφανιστεί πουθενά αλλά κάλεσε κόσμο μετά σπίτι του. Ήταν οι πάντες. Πώς να στο πω, ήταν κι η μισή ομάδα της Ντοκουμέντα...»
«Τι είναι ακριβώς η Ντοκουμέντα ρε Κρις, θα μου εξηγήσεις;»
Η Κρις γέλασε και μου έπιασε το γόνατο.
«Δεν παίζεσαι, Μιχαλάκη. Θα σου εξηγήσω άλλη φορά. Θα σου στείλω το review τους, το Nothing Like The Sun, να το μελετήσεις. Άκου τώρα. Στο πάρτι, ο Χάρι είχε βάλει στο μπάνιο ένα τελάρο. Και πινέλα και μπογιές. Κι όποιος πήγαινε τουαλέτα μπορούσε να ζωγραφίσει κάτι. Στο τέλος, θα γινόταν ένας πίνακας, ένα “συλλογικό έργο” που θα έμενε στο σπίτι. Σαν σουβενίρ.»
«Και τελικά το πήρες εσύ το έπαθλο. Η Μέττε ήξερε για το στοίχημα;»
Η Κρις κοίταξε λίγο το ποτήρι της.
«Όχι. Αλλά ήταν στο πάρτι.»
«Φυσικά.»
«Τι φυσικά;»
«Αφού όλοι ήταν στο πάρτι, ήταν κι η Μέττε στο πάρτι. Και δεν μου λες, δεν σε είδε κανένας;»
«Όχι. Στις έξι όλοι ήταν λιώμα. Τον τύλιξα σε μια εφημερίδα, τον έβαλα στην τσάντα μου, και την άλλη μέρα έφυγα με το πρώτο δελφίνι. Αλλά στο δρόμο ξενέρωσα και το μετάνοιωσα, κι έστειλα μήνυμα στον Χάρι ότι τον είχα πάρει εγώ, κι ότι σόρρυ και θα στον γυρίσω πίσω και τέτοια. Αλλά αυτός πρέπει τα 'χε πάρει τρελά. Και μ' έβρισε, και μου 'πε να τον κρατήσω. Του είπα μέχρι και να του τον έστελνα ταχυδρομικά αν δεν ήθελε να με δει. Δεν μου απάντησε καν.»
Τα μάτια μου έκλειναν από την κούραση. Ήπια άλλη μια γουλιά.
Τρεις ορισμοί της ομορφιάς
Tου Θανάση Αποστόλου
1. Τα συγκλονιστικά απολιθώματα μιας ιερουργικής, φυτικής και αιώνια πρωτόπλαστης γλυπτικής· τα εκρηξιγενή, πυρακτωμένα και νεκρικά άνθη μιας ζω-γραφικής της γραφής· η...
Με κόντρα τον καιρό: Il gran rifiuto
Του Τρύφωνος Χρυσοφρύδη. Κι ενώ ο κόσμος χάνεται, ο Ντίνος Χριστιανόπουλος βραβεύτηκε - και κάνοντας μιαν ακόμη βαβούρα, που λόγω bad timing πήγε χαμένη η μισή, αρνήθηκε το βραβείο.
Μεγάπολη: H πιο πλήρης περίληψη της παγκοσμιοποίησης
του Γιώργου Λιερού*
Με την παγκοσμιοποίηση οι πόλεις έχουν αποκτήσει μια καινούργια βαρύτητα, τόσο ως πεδία οργάνωσης της παραγωγής και της κατανάλωσης, όσο και ως...
«Και μην ξεχνάς, εμείς ταΐζουμε το λύκο της δύναμης»
Εγκαινιάζεται την Παρασκευή, στην Γκαλερί Cube, στην Πάτρα, η νέα έκθεση της εικαστικού Έλλης Μπαρμπαγιάννη
Ο Κώστας Βάρναλης και το 1821
του Θανάση Μουσόπουλου*
Ο βορειοθρακιώτης Κώστας Βάρναλης (1884-1974) που τόσα πρόσφερε στον νεοελληνικό λόγο, τον ποιητικό, τον πεζό, τον δοκιμιακό, σε αρκετά κείμενά του μιλά...













































































