Νέες Σημειώσεις
Έπειτα από σχεδόν ένα χρόνο κυκλοφόρησε -τον Νοέμβριο που μας πέρασε- το 79ο τεύχος των Σημειώσεων, ενός ιστορικού περιοδικού που, ανελλιπώς από το 1973...
Ανανεωμένη ματιά για τη θέση του Γεώργιου Βιζυηνού στη νεοελληνική λογοτεχνία | Μέρος Β’
Διαβάστε το Μέρος Α'
του Θανάση Μουσόπουλου
Ο Παναγιώτης Μουλλάς (1935-2010) με τις έρευνες και τα γραπτά του έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ολοκληρωμένη ματιά στο έργο...
Με όχημα την ποίηση: Μπέρτολτ Μπρεχτ (1898-1956)
Ανθολόγος: Λουκάς Αξελός
Τα πάντα αλλάζουν
Τα πάντα αλλάζουν. Μπορείς και πάλι
ν’ αρχίσεις – και με την τελευταία σου πνοή μπορείς.
Πλην όμως, ό,τι έγινε έγινε. Και...
Παναγιώτης Βλάχος: Το blues της ανεργίας
«Οι άνθρωποι ερωτεύονται, τραγουδούν, κάνουν τέχνη, παίζουν ποδόσφαιρο, εξεγείρονται και επαναστατούν κάποια στιγμή, απέναντι στις μονομέρειες και στα αδιέξοδα. Η ίδια η ζωή δηλαδή...
Ο Κώστας Βάρναλης και το 1821
του Θανάση Μουσόπουλου*
Ο βορειοθρακιώτης Κώστας Βάρναλης (1884-1974) που τόσα πρόσφερε στον νεοελληνικό λόγο, τον ποιητικό, τον πεζό, τον δοκιμιακό, σε αρκετά κείμενά του μιλά...
Η Γάζα μέσα από τον «Κινηματογράφο Υγείας»
του Γιάννη Σχίζα
Όσο μαίνεται η σύγκρουση στη Γάζα και έχει χιλιάδες Παλαιστίνιους θύματα, ουδείς μπορεί να μένει αδιάφορος. Η Γάζα ήταν αποκλεισμένη το διάστημα...
Χριστίνα – Παναγιώτα Γραμματικοπούλου: «Όψη γυναίκας στη Σελήνη έχει ο άντρας, σου είπα»
Τον παράξενο στίχο του τίτλου, μπορεί κανείς να διαβάσει στο οπισθόφυλλο μιας πολύ ενδιαφέρουσας νουβέλας με τίτλο Η σεληνιακή όψη του άντρα που κυκλοφόρησε...
Σελιλόιντ: True Grit
Οι αδερφοί Κοέν κάνουν μία ταινία τον χρόνο, περισσότερο από συνήθεια παρά από οτιδήποτε άλλο. Για την ακρίβεια, κάνουν μία ταινία τον χρόνο επειδή μπορούν.
Το 2004 ήταν μια αρνητική χρονιά-ορόσημο για αυτούς, γιατί έκαναν ριμέικ μιας σημαντικής κωμωδίας (Ladykillers) με χολιγουντιανό τρόπο και μηδενική κομψότητα.
Έκτοτε, καμία δουλειά τους δεν παρουσίασε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, μολονότι το No Country for old men (2007) εκτιμήθηκε πολύ, αν και στην πραγματικότητα δεν ήταν παρά ένα πανάκριβο b-movie.
Το 2004 ήταν μια αρνητική χρονιά-ορόσημο για αυτούς, γιατί έκαναν ριμέικ μιας σημαντικής κωμωδίας (Ladykillers) με χολιγουντιανό τρόπο και μηδενική κομψότητα.
Έκτοτε, καμία δουλειά τους δεν παρουσίασε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, μολονότι το No Country for old men (2007) εκτιμήθηκε πολύ, αν και στην πραγματικότητα δεν ήταν παρά ένα πανάκριβο b-movie.
Για να μην ξεχνιόμαστε
Του Γιώργου Κοροπούλη. Διαβάζοντας το κείμενο του εκλεκτού συναδέλφου Σταύρου Γεωργά που είχε την καλοσύνη να μου στείλει ο υπεύθυνος των «Πολιτιστικών» της εφημερίδας, βρήκα την αφορμή που ζητούσα για να μη γράψω τίποτα καινούργιο επί του θέματος του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ), όπως μου ζητήθηκε.
Κι όμως, ό,τι δεν πουλάει πρέπει να ζήσει
Περιοδικό "Πανοπτικόν"
