Όταν ο Μπακογιάννης σκάβει για την Πολιτεία του Πλάτωνα

τoυ Γιάννη Σχίζα Σε περίοδο εκλογών, είχαμε πει να ξεχάσουμε για λίγο τον Δήμαρχο, που ανέλαβε να «ξυρίσει κόντρα» την πόλη, τις περιοχές της Πανεπιστημίου,...

…και η Κική Δημουλά αναφώνησε: Σαααααάκη!

Του Ηρόστρατου. Όταν το διάβασα σε κυριακάτικη εφημερίδα (Real News) νόμιζα ότι ήταν πρώιμο πρωταπριλιάτικο αστείο: Η Κική Δημουλά σε σόου του ΑΝΤ1, με παρουσιαστή τον Σάκη Ρουβά!

Η Εταιρεία Συγγραφέων στηρίζει τα μικρά ανεξάρτητα βιβλιοπωλεία

Η είδηση από το Bookia, όπου γράφει ο Παναγιώτης Σιδηρόπουλος:«Η Εταιρεία Συγγραφέων, αναγνωρίζοντας τον καθοριστικό ρόλο των ανεξάρτητων βιβλιοπωλείων στην προώθηση της λογοτεχνίας και...

Τοιχογραφία ενός εθίμου

Μέχρι πρότινος τα graffiti, σύμφωνα με την κυρίαρχη τουλάχιστον άποψη, ισοδυναμούσαν με βανδαλισμό, καθώς κάποια απείθαρχα παιδιά με τις μπογιές και τα σπρέι κατέστρεφαν με τις «βρομιές» την ομοιομορφία του τσιμέντου και την αισθητική των μητροπόλεων. Χρειάστηκαν πολλά χρόνια μέχρις ότου το φαινόμενο αναγνωρισθεί ως τέχνη, κίνημα αλλά και μέσο έκφρασης της κουλτούρας του δρόμου.
Τώρα, επίσημοι φορείς καλούν ομάδες να εικονογραφήσουν περιοχές ολόκληρες, γκαλερί φιλοξενούν στις αίθουσές τους δουλειές των παιδιών αυτών, κριτικοί και ιστορικοί «νομιμοποιούν» τη δράση τους.

Μαγική κινηματογραφική εβδομάδα

Σε μια εβδομάδα γεμάτη εξαιρετικές νέες κυκλοφορίες στεκόμαστε αναλυτικά σε τρεις. Στο αριστουργηματικό βραβευμένο δράμα «Δεν υπάρχει κακό» (Μπερλινάλε 2020), ο 48χρονος Μοχάμαντ Ρασούλοφ συνεχίζει...

Τζον Μπόιν: Το αγόρι με τη ριγέ πιτζάμα

Εκδόσεις Κέδρος, 2007. Παρουσίαση: Γιώργος Βοϊκλής.

Πρώτη ύλη: H κρίση της κουλτούρας

Γράφει η Χάνα Άρεντ *

[…] Παρά τη θρυλούμενη δυσφορία των καλλιτεχνών και των διανοουμένων -η οποία οφείλεται, ίσως εν μέρει, στην αδυναμία τους να διεισδύσουν στη θορυβώδη ασημαντότητα της μαζικής διασκέδασης- και σε αντίθεση με κάθε πολιτικό συμφέρον, είναι ακριβώς οι τέχνες και οι επιστήμες εκείνες που παραμένουν σε άνθηση.

Ντέιβιντ Ματσουκέλι: Asterios Polyp

Ο «Asterios Polyp» -καρπός 10 χρόνων δουλειάς και μάλιστα πολυαναμενόμενης απ’ όσους είχαν παρακολουθήσει τα πεπραγμένα του δημιουργού, γνωστού για τη συνεργασία του με τον Φρανκ Μίλερ τη δεκαετία του ’80 -θεωρήθηκε από τα πιο επιτυχημένα «γκράφικ νόβελ» (θα μπορούσε να μεταφραστεί ως εικονογραφημένα μυθιστορήματα) του 2009 και της δεκαετίας που πέρασε και ήδη τοποθετείται και ανάμεσα στα σημαντικότερα δείγματα του είδους συνολικά – κατά κάποιους η εικονογραφημένη εκδοχή ενός Τόμας Πίντσον.

Με κόντρα τον καιρό: Για τον ορισμό της παράνοιας

Του Σταύρου Γεωργά. Απ’ ό,τι φαίνεται, μου διαφεύγει η ουσία της νέας πραγματικότητας - στη θέση της οποίας ξέμεινα να βλέπω μιαν εξ αντικειμένου (υπογραμμίζω, εξ αντικειμένου) παρανοϊκή κατασκευή. Οπότε θεώρησα σκόπιμο να ελέγξω το ίδιο το νόημα της παράνοιας, μήπως και καταλάβω τι μου συμβαίνει. Προτίμησα, μάλιστα, ν’ αναχθώ στις πηγές: απευθείας στις παρατηρήσεις του Φρόιντ «σχετικά με μια αυτοβιογραφικά καταγεγραμμένη περίπτωση παράνοιας» – γνωστές με τον κωδικό «O πρόεδρος Σρέμπερ»...