Πολιτισμός & Βαρβαρότητα (φ.332)

του Ηρόστρατου   Στον Πόρο του Γιώργου Σεφέρη   …Άκουσα τη φωνή καθώς εκοίταζα στη θάλασσα να ξεχωρίσω ένα καράβι που το βούλιαξαν εδώ και χρόνια· το ‘λεγαν «Κίχλη»· ένα...

Εικαστικό σχέδιο «Σωτηρία»: Ένα συλλογικό άνοιγμα στο… απρόβλεπτο

Επιμέλεια: Σταμάτης Μαυροειδής

Η τέχνη δεν είναι πολυτέλεια, που σημαίνει ότι η σχέση του κόσμου μαζί της δεν μπορεί να περιορίζεται ούτε και να οικοδομείται με χρηματιστηριακούς όρους, όρους βραδινής εξόδου, δημοσίων σχέσεων ή μιας αδιέξοδης ευαισθησίας, όπως επιτάσσουν οι καιροί της μεταμοντέρνας συνθήκης. Η τέχνη είναι ανάγκη. Υπάρχει πραγματικά με την προϋπόθεση ότι ζει και ανασαίνει μέσα στον κοινωνικό και το δημόσιο χώρο, συναλλάσσεται και συνδιαλέγεται μαζί του, επηρεάζει και επηρεάζεται από τις ζωντανές του δυνάμεις. Υπ’ αυτήν την έννοια η έκθεση που πραγματοποιείται στους χώρους του νοσοκομείου «Σωτηρία» είναι ένα παρήγορο πείραμα, καθώς προσπαθεί να επαναπροσδιορίσει το χαμένο νόημα της τέχνης.

Αποικιοκρατία: Πώς η Ευρώπη υπέταξε τον κόσμο

Λάμπρος Α. Φλιτούρης, Αποικιακές αυτοκρατορίες. Η εξάπλωση της Ευρώπης στον κόσμο, 16ος-20ός αι., Ασίνη, Αθήνα 2015, σελ. 354   Τα τραγικά γεγονότα της 13ης Νοεμβρίου στο...

Θέατρο: 12η Νύχτα

Θέατρο Αλίκη, Αμερικής 4

Ο δανδισμός της γλώσσας

Ηρακλής Δ. Λογοθέτης, Το αρχιπέλαγος της γραφής, Μαΐστρος, 2006. Του Γιώργου Κοροπούλη.

Θερινό σινεμά ο κήπος των Αρχαιολόγων

Ένα νέο θερινό σινεμά γεννήθηκε ατύπως στην καρδιά της Αθήνας χάρη στην ενδιαφέρουσα πρωτοβουλία της κινηματογραφικής ομάδας του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων (ΣΕΑ) και τη συνεργασία του με την Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών.

Με όχημα την ποίηση: Γιώργος Σεφέρης

Ανθολόγος: Λουκάς Αξελός

Ο Χοσέ Μαρτί και το «Ελληνικό στοιχείο»

Είπα μέσα στον ζόφο της εποχής να ταξιδέψω σε μέρες πιο φωτεινές. Και βρέθηκα στην Κούβα. Κι αυτό χάρη σε μια μελέτη-έργο αναφοράς του...

Όταν οι «επικίνδυνες τάξεις» τραγουδούσαν…

Γιώργος Αλεξάτος, Το τραγούδι των ηττημένων. Κοινωνικές αντιθέσεις και λαϊκό τραγούδι στη μεταπολεμική Ελλάδα, Εκδόσεις Κουκκίδα 2014, σελ. 192   «...Διότι με χυδαία άσματα και ακόσμους χορούς...