πολιτισμός

Την έχουμε δει πολλές φορές να περιμένει μπροστά από μας στο ταμείο τού σούπερ μάρκετ, να δυσκολεύεται να παρκάρει, να ψάχνει μια ώρα τη τσάντα της για να βρει το εισιτήριο του μετρό ή ψιλά για το ταξί. Είναι μια μικροαστή, σύζυγος συνταξιούχου δημοσίου υπαλλήλου, ελαφρώς φοβισμένη, κάπως απογοητευμένη, αλλά πάντα κοκέτα και μονίμως με καλή διάθεση και σκέψη, μεσήλικη γυναίκα. Ο Γιάννης Τραμπίδης την αφουγκράζεται σε διάφορες στιγμές της ζωής της τις οποίες συνθέτει σε μια, ένα ήσυχο απόγευμα, λίγο πριν αρχίσει μια θεατρική παράσταση.

Αγώνας ενάντια στην απαξίωση και τη συρρίκνωση. Της Μαρίας Κοσμά.

Της Ιφιγένειας Καλαντζή. «…Οι μικρές φόρμες παρέχουν τη δυνατότητα να αφηγηθείς μικρά κινηματογραφικά ποιήματα, σε πεδία που η τέχνη δεν είναι εμπορεύσιμη…» σημείωσε ο Δήμος Αβδελιώδης, πρόεδρος της κριτικής επιτροπής του 34ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, που έληξε το προηγούμενο Σάββατο. Φανερά ικανοποιημένος από τη φετινή «σοδειά», ο καλός σκηνοθέτης αναγνώρισε στους δημιουργούς που συμμετείχαν με ιδιαίτερο μόχθο, αξία και ταλέντο, προτρέποντας όσους έμειναν έξω από τα βραβεία να μην απογοητευθούν και να επιμείνουν στη δουλειά τους, καθώς «η βράβευση δεν είναι απαραίτητο μέσο για να φτάσει κανείς στο στόχο της τέχνης…».

Μαίρη Ευαγγελοπούλου, Επικινδύνως ακατάλληλο, εκδόσεις Άγκυρα, 2011.