Του Γιώργου Κυριακού
Μετά από 45 χρόνια ωμοτήτων του ολοκληρωτικού καθεστώτος Χότζα-Αλία, ήταν επόμενο η βορειοηπειρωτική Κοινότητα να στέκεται με καχυποψία απέναντι σε οτιδήποτε αποκαλείται «αριστερό». Όμως σε κάποιες περιπτώσεις (που προσπερνούν κυνικά, αν δεν την επικροτούν, την αντίστοιχη ωμότητα της ιστορικής δεξιάς πολιτικής και των δικτατοριών στην Ελλάδα) μέλη της ελληνικής εθνικής μειονότητας φτάνουν σε σημείο να ταυτίζονται με την ιστορική και νυν άκρα δεξιά, ή με τους ναζί της Χρυσής Αυγής και άλλων συνονθυλευμάτων*. Παραγνωρίζοντας ότι η ελληνική μειονότητα, εν μέσω δικού της εμφυλίου (ΕΑΜ/Front Çlirimtar Kombëtar από τη μια, ΕΔΕΣ/ΜΑΒΗ από την άλλη), αντιστάθηκε ξεχωριστά στους κατοχικούς στρατούς των Ιταλών φασιστών και των Γερμανών ναζί στο αλβανικό έδαφος και στους συνεργάτες τους.
Η στήλη «Οι απ’ έκει», προσεγγίζοντας τα ζητήματα της ελληνικής μειονότητας, συνομίλησε περισσότερο με την πιο αδικημένη πλευρά της, τη «δεξιά», έτσι όπως αυτοχαρακτηρίζεται αντανακλαστικά. Η στήλη υπερασπίστηκε, όσο κανένας άλλος ελλαδικός δίαυλος ενημέρωσης, μέλη της Κοινότητας που ανήκαν σε αυτήν την «ιδεολογική» κατεύθυνση –μεταξύ αυτών και τον Φρέντη Μπέλερη– στο πλαίσιο του δημοκρατικού αγώνα για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των ομογενών μας.
Η στήλη στάθηκε κόντρα στη σκευωρία που έστησαν στον Μπελέρη οι μηχανισμοί του αλβανικού πολιτικού συστήματος στο πλαίσιο εξαφάνισης της ελληνικής ταυτότητας των Χιμαριωτών και της Χιμάρας. Στάθηκε κόντρα στην προβολή «σκιών του παρελθόντος του» από παράγοντες της κυβέρνησης και του πολιτικού συστήματος. Λόγω της ιδιότητάς του –ως αδίκως φυλακισμένου– και λόγω επιλογής της στήλης να απευθύνει κυρίως την κριτική στους αρμόδιους φορείς, απαλύνθηκε με έμμεσες διακριτικές αναφορές το γεγονός ότι ο ίδιος έχει επιφορτιστεί με την κομματική ατζέντα της Ν.Δ. και του ΕΛΚ και λιγότερο με τα ζητήματα της ελληνικής μειονότητας, για τα οποία είχε εκλεγεί…
Η πρόσφατη απαράδεκτη δήλωση του κ. Μπελέρη επ’ ευκαιρία της αποφυλάκισης του Κασιδιάρη (η οποία έπειτα ανασκευάστηκε ως «αποστροφή») είναι δείγμα της διπλής γλώσσας προσέλκυσης ψηφοφόρων που χαρακτηρίζει το κόμμα του, στην ολισθηρή και επικίνδυνη –για την κοινωνία– πορεία του.
Η στήλη επισημαίνει την πλέον βασική προϋπόθεση επιβίωσης και ανάπτυξης της ελληνικής εθνικής μειονότητας στην Αλβανία: να αποκτήσει τη δική της δημοκρατική και ανεξάρτητη φωνή.
* «“Μέχρι τα Τίρανα”; Τι άλλο θα πει το παρακράτος;» (φύλλο 721).
