του Γιώργου Κυριακού
Ύστερα από τη χρόνια εγκατάλειψη των ομογενών μας, όλο και περισσότεροι συνειδητοποιούν την αποδρομή της μητροπολιτικής Ελλάδας – αν όχι τη συνεργασία της με την Αλβανία. Πρόκειται για ένα κενό που δημιουργεί βασανιστικά ερωτήματα, ενίοτε αίσθηση σύγχυσης και απελπισίας, ειδικά όταν συνάδει με προσχηματικές ανακοινώσεις αρμοδίων που υπενθυμίζουν την ύπαρξή της. Έτσι, το συλλογικό αίσθημα καταλήγει στις εσωτερικές αντιθέσεις της κοινότητας, στην αυτοϋποτίμηση και στην αυτοπεριφρόνηση, Μοιραία εξέλιξη είναι η απομάκρυνση από τα κοινά, η επούλωση με καταναλωτικά αγαθά για τους απ’ έδω ομογενείς μας, και μια προσαρμοστική στάση με το πολιτικό σύστημα της Αλβανίας για τους απ’ έκει.
Κοινά χαρακτηριστικά Ελλάδας-Αλβανίας*
– Έντονη διαφθορά σχεδόν σε όλη την πυραμίδα στελέχωσης των θεσμών και δημιουργία δικτύων ασφάλειας και υποστήριξής τους.
– Έλλειψη διάκρισης κόμματος-κυβέρνησης.
– Αυταρχισμός και καταπάτηση στοιχειωδών κανόνων της δημοκρατίας από την πολιτική μειοψηφία που κυβερνά.
– Έλεγχος των ΜΜΕ και ισχυροποίηση δικτύων που εξασφαλίζουν υποστήριξη με αισχρά ψεύδη κατά της όποιας αντιπολίτευσης.
– Άγρια καταστολή και διασυρμός κοινωνικών ομάδων που διαμαρτύρονται.
– Νόμοι, τροπολογίες και αναθέσεις που ευνοούν επιχειρήσεις ολιγαρχών, και ομίλων με τα δίκτυά τους, οι οποίοι επωφελούνται από τις ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις.
– Σύνδεση μελών του πολιτικού προσωπικού με το οργανωμένο ή διάσπαρτο έγκλημα.
– Ελεγχόμενος δικαστικός τομέας σε όλες τις καίριες βαθμίδες του, που απαλλάσσει ευνοούμενους της κυβέρνησης.
– Μέτρα φτώχειας και επιδοματική πολιτική, που επιδεινώνουν την καθημερινή ζωή, την επιβίωση των φτωχών μαζών και την ανεργία των νέων.
– Διάλυση ή εγκατάλειψη των κοινωνικών υποδομών και καταστροφές τους, π.χ. με αφορμή καιρικά φαινόμενα.
– Αποδυνάμωση κάθε δυνατότητας ενδογενούς παραγωγής (π.χ. καταστροφή υποδομών: ΔΕΗ Μακεδονίας / Πετρελαϊκές εγκαταστάσεις Μπαλς), τριτογενοποίηση και παράδοσή της οικονομίας στο ξένο κεφάλαιο.
– Επενδύσεις εξ Ελλάδος οι οποίες πραγματοποιούνται μακριά και πέρα από τις ανάγκες της Ελληνικής Μειονότητας. Προσανατολισμένες στην «πράσινη» ενέργεια και στο αντιρωσικό αέριο, τις μεταφορές και την ψηφιακή μεταρρύθμιση, και προσαρμοσμένες στον έλεγχο της πολεμικής οικονομίας.
– Γεωπολιτικός προσανατολισμός στη Δύση (ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Ε.Ε.), συνεργασία με τις δυνάμεις που η Δύση απαιτεί (Ισραήλ-Σαουδική Αραβία-Τουρκία) και κήρυξη εχθρότητας με τους αντιπάλους της.
* Η διαφορά έγκειται στο ότι η Αλβανία αναβαθμίζει τον εθνικισμό της (σε βάρος και της Ελλάδας), σε αντίθεση με την Ελλάδα, που αποτελεί πρότυπο εθνικής υποτέλειας και υποχωρήσεων με συστημικά χαρακτηριστικά.
