του Γιώργου Κυριακού
Ο δημοσιογράφος Χρηστάκης Τζιας, υπεύθυνος της εβδομαδιαίας εκπομπής «60 λεπτά με τους Έλληνες» της Αλβανικής Τηλεόρασης, περιγράφει την κατάσταση στην ιστοσελίδα του [1]:
– Η δημογραφική συρρίκνωση αποτελεί την «ταφόπετρα» της ελληνικής παιδείας.
– Το σχολικό έτος 2026-2027, ο αριθμός των Ελλήνων μαθητών στα σχολεία της Μειονότητας αγγίζει το 42%, με το υπόλοιπο 58% να είναι Αλβανοί μαθητές. Στον Δήμο Φοινίκης, ο αριθμός των Ελλήνων μαθητών μόλις αγγίζει το 30%. Το 70% είναι Αλβανοί μαθητές που, ως επί το πλείστον, δεν είναι κάτοικοι της περιοχής. Υπάρχουν συνολικά 308 μαθητές, όπου μόλις οι 100 είναι Ελληνόπουλα. Στον Δήμο Δρόπολης και Πωγωνίου, ο αριθμός των Ελλήνων μαθητών ανέρχεται στο 55%. Από τους 215 μαθητές, οι 125 είναι ελληνικής καταγωγής.
– Στους δύο ελληνικούς δήμους, Φοινίκης και Δρόπολης, με 62.000 εγγεγραμμένους κατοίκους, μόνον 19 ελληνόπουλα πάνε φέτος στην πρώτη τάξη του σχολείου.
– Στη Διεύθυνση Παιδείας Φοινίκης-Δρόπολης υπάγονται περίπου 110 δάσκαλοι, από τους οποίους μόλις το 50% είναι Έλληνες. Πολλοί Αλβανοί είναι πτυχιούχοι από το Τμήμα Ελληνικών του Πανεπιστημίου Αργυροκάστρου και διδάσκουν τα μαθήματα στην ελληνική γλώσσα.
– Ο Χρηστάκης Τζιας αναρωτιέται: Ποιοι και γιατί επιδιώκουν εδώ και μερικά χρόνια την αλβανοποίηση των σχολείων στην Εθνική Ελληνική Μειονότητα; Μπορούμε να μιλούμε για ελληνική παιδεία σε λίγα χρόνια με τα στοιχεία και τους αριθμούς που παρουσιάζουμε;
Σχολείο ΟΜΗΡΟΣ Κορυτσάς: Συντονισμός ή αποσυντονισμός;
Στα σημειώματά μας για το σχολείο ΟΜΗΡΟΣ Κορυτσάς [2] έχουμε επανειλημμένα αναφερθεί στα προβλήματα που αντιμετωπίζει από θεσμικούς παράγοντες που έχουν την ευθύνη του. Πρόκειται για ένα σχολείο του οποίου η φήμη έχει ξεπεράσει την ελληνική Κοινότητα της περιοχής, και αποτελεί μια εκπαιδευτική δομή που θα όφειλαν να τη διευρύνουν, καθώς αποτελεί σύμβολο φιλίας των δύο λαών μέσω της διάδοσης του ελληνικού πολιτισμού και των γραμμάτων. Αντίθετα, χωρίς αιτία η οποία να σχετίζεται με την έκπτωση της προσφοράς του ή τη μείωση ενδιαφέροντος του κοινού για αυτό, βρίσκεται σε σοβαρή υπαρξιακή κρίση. Κι αυτό παρ’ όλες τις προσπάθειες του ντόπιου προσωπικού, κάποιων λίγων αποσπασμένων εκπαιδευτικών, αλλά κυρίως χάρη στην αγωνιώδη 13χρονη προσπάθεια του πρώην υποδιευθυντή του, δρ. Θεμιστοκλή Μπάμπουλα. Η τοπική κοινωνία αναρωτιέται: Για ποιον λόγο δεν βρίσκεται στη θέση του, ποιες πιέσεις ασκήθηκαν, και πού οφείλεται η καταδίκη σε ανεργία για έναν αγαπημένο δάσκαλο που «όλο έτρεχε για τα πάντα στο σχολείο»; Κάποιοι μάς είπαν ότι «δεν τον θέλουν, επειδή αγωνίζεται για την παιδεία»…
Υπήρξε έγγραφο παραίτησης ή έγγραφο απόλυσης που να αναφέρεται σε κάποιους λόγους; Δεν θα αναφερθούμε στο γνωστό σ’ εμάς παρασκήνιο συναντήσεων θεσμικών παραγόντων, που αποφασίζουν σαν να είναι ιδιοκτησία τους ή επιχείρησή τους το σχολείο, ούτε θα χρησιμοποιήσουμε πληροφορίες μας από τα συναρμόδια υπουργεία προς το παρόν. Ρωτάμε ευθέως τους συναρμοδίους των υπουργείων του μητροπολιτικού μας κέντρου για τα σχολεία ΟΜΗΡΟΣ, καθώς και τον Γενικό Πρόξενο Κορυτσάς που επιλαμβάνεται επί γενικών ζητημάτων: Ποιοι είναι οι λόγοι απόλυσης του δρ. Μπάμπουλα; Το ΟΜΗΡΟΣ είναι η πολιτιστική διπλωματία μας, δεν είναι περιφερειακό ΚΕΠ.
(1) «Ποιοι και γιατί αλβανοποιούν τα σχολεία της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας;» (www.60leptametousellines.com, 5/10/2026).
(2) Βλ. δημοσιεύματα του Δρόμου για το σχολείο ΟΜΗΡΟΣ: www.edromos.gr/?s
