Υπάρχει ένας ασφαλής τρόπος να καταλάβεις τι κόμμα στήνεται μπροστά σου. Δεν είναι η ιδρυτική διακήρυξη. Είναι το πρώτο πράγμα που σπεύδει να σε διαβεβαιώσει ότι δεν θα το αγγίξει. Για την ΕΛΑΣ (Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη) αυτό ήταν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.
Δεν τους ρώτησε κανείς. Στις πρώτες κιόλας παρεμβάσεις για την Παιδεία, οι εκπρόσωποι του νεο-παλαιο-συσταθέντος κόμματος έσπευσαν να διακηρύξουν σε όλους τους τόνους ότι ο νόμος δεν καταργείται, διότι το Συμβούλιο της Επικρατείας τον έκρινε συνταγματικό. Τελεία. Ζήτημα λήξαν, νομικώς τεκμηριωμένο, «ρεαλιστικό».
Μόνο που η απόφαση εκείνη δεν ήταν ούτε ομόφωνη ούτε ανώδυνη. Και μάλιστα συνταγματολόγοι, προσκείμενοι στα κόμματα της αντιπολίτευσης, έχουν δηλώσει τα αυτονόητα ότι «το Σύνταγμα είναι το κοινωνικό μας συμβόλαιο, η προστασία μας από τις αυθαιρεσίες του κοινού νομοθέτη, και με καμία ερμηνευτική μέθοδο το “απαγορεύεται” δεν διαβάζεται “επιτρέπεται”». Επίσης το άρθρο 16 πάντως ισχύει. Δεν αναθεωρήθηκε. Κανείς δεν το κατήργησε.
Οπότε το ερώτημα δεν είναι νομικό. Είναι πολιτικό: Γιατί τόση βιασύνη από τη μεριά του νέου κόμματος του Αλ. Τσίπρα; Επειδή είναι συμβολικό, να γιατί. Για άλλη μια φορά η τριτοβάθμια χρησιμοποιείται ώστε τα κόμματα να καταθέσουν τα διαπιστευτήριά τους προς διάφορες πλευρές. Η Ν.Δ. φρόντισε το 2019 να έχει ανάμεσα στα πρώτα της νομοθετήματα την κατάργηση του ασύλου· η ΕΛΑΣ φροντίζει σήμερα να διαλαλήσει ότι το πανεπιστήμιο παύει να είναι δημόσιο. Και προσοχή: Το μήνυμα δεν πάει στην εκλογική της πελατεία. Πάει σε όσους επενδύουν στο πανεπιστήμιο-επιχείρηση. Στο πανεπιστήμιο-σούπερ μάρκετ. Διαπιστευτήρια είναι αυτά, για τις συγκυβερνήσεις που έρχονται.
Στο μεταξύ, στο άλλο άκρο της αλυσίδας, η δουλειά γίνεται αθόρυβα. Ανακοινώθηκαν 5.487 διορισμοί εκπαιδευτικών. Στη δευτεροβάθμια, 910. Δηλαδή 162 φιλόλογοι, 22 μαθηματικοί, 23 φυσικοί ‒ σε ολόκληρη τη χώρα. Το δημογραφικό είναι εξαιρετικό πρόσχημα, μόνο που στη δευτεροβάθμια δεν έχει φανεί ακόμη. Αυτό που έχει χτυπήσει είναι η επιλογή: τάξεις των τριάντα, λιγότερα τμήματα, λιγότερα σχολεία, λιγότεροι μόνιμοι. Η διάλυση της δημόσιας δευτεροβάθμιας δεν είναι παρενέργεια της ιδιωτικοποίησης της τριτοβάθμιας. Είναι η προϋπόθεσή της.
Οι φετινές βάσεις, τέλος, επανέλαβαν τον αριθμό της εξαετίας: 10.000 υποψήφιοι κομμένοι από την ΕΒΕ. Κενές θέσεις σε φιλολογικά και σε ιστορικά τμήματα, σε ξένες φιλολογίες της περιφέρειας. Υψηλές βάσεις κρατάει μόνο η Αγγλική – προφανές γιατί.
Και το μόνο που τελικά ετοιμάζει η δευτεροβάθμια εκπαίδευση είναι χιλιάδες υποψήφιους πελάτες για τα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια που με το ζόρι πρέπει να ονομαστούν πανεπιστήμια.
Μ.Α.
