Οι Ιρανοί έστειλαν στις ΗΠΑ τους 7 όρους που θέτουν για να ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ, ο Τραμπ απάντησε προσθέτοντας έναν δικό του (να συμπεριληφθεί στις διαπραγματεύσεις το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα), οι Ιρανοί ανταπάντησαν ότι αυτό είναι εφικτό, αλλά μόνο εάν υλοποιηθούν πρώτα οι 7 όροι… και συνεχίζεται ο «διάλογος» (μέσω Κατάρ κ.ά.). Στην πραγματικότητα η Τεχεράνη θεωρεί πιθανότερο να μην επιτευχθεί συμφωνία, κι αναμένει ότι μετά τις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ η τραμπική διοίκηση θα εξαπολύσει νέα επίθεση. Γι’ αυτό διαρρέει ότι η απάντησή της δεν θα είναι «συμβολική». Από την πλευρά τους οι ΗΠΑ ευελπιστούν ότι η οικονομική ασφυξία που ασκούν επί του Ιράν θα φέρει κάποια αποτελέσματα, καθώς κατανοούν ότι μια κλιμάκωση της σύρραξης ενδεχομένως θα δώσει στην Τεχεράνη την ευκαιρία να καταφέρει νέα οδυνηρά πλήγματα στην Ουάσινγκτον και τους συμμάχους της, και να τινάξει στον αέρα την εύθραυστη διεθνή οικονομία.
Εν τω μεταξύ, όσο κι αν λέει ο Τραμπ ότι δεν τον νοιάζουν οι ενδιάμεσες εκλογές, αυτές παραμένουν ένα μεγάλο αγκάθι που θέτει όρια στις άμεσες επιλογές του. Η απόπειρα «καλοπιάσματος» των αγανακτισμένων υπηκόων του, μεταξύ άλλων μέσω της απόφασης περιορισμού των εξαγωγών ντίζελ –ώστε προεκλογικά τουλάχιστον να πέσουν οι τιμές εντός των ΗΠΑ– ήδη προκαλεί διεθνείς αναταράξεις. Διότι προστίθεται όχι μόνο στις επιπτώσεις από το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, αλλά και στην πρόσφατη απόφαση της Μόσχας να διακόψει τις δικές της εξαγωγές ντίζελ μετά από βαριά ουκρανικά πλήγματα σε ρωσικά διυλιστήρια. Έτσι επιτείνεται η πολύπλευρη αστάθεια και η αβεβαιότητα για την περαιτέρω πορεία της σύγκρουσης, ανεξάρτητα από τους εκάστοτε φραστικούς (και στιγμιαίους) λεονταρισμούς του Αμερικανού προέδρου.
Τα πράγματα περιπλέκονται κι άλλο για την τραμπική διοίκηση εάν η ματιά συμπεριλάβει την ευρύτερη περιοχή. Οι Σαουδάραβες, με τη βοήθεια των υποχρεωτικότατων Βρετανών και Γάλλων (αφότου οι ΗΠΑ αρνήθηκαν να βάλουν πλάτη), ξανάρχισαν να βομβαρδίζουν την Υεμένη, δίχως όμως αποτελέσματα – πέραν της «συνήθους» σφαγής αμάχων και της ανατίναξης πολιτικών υποδομών. Οι δυνάμεις του κινήματος Ανσαρουλά, ραχοκοκαλιάς της μαχόμενης Υεμένης, όχι μόνο αντιμετώπισαν με επιτυχία τις σαουδαραβικές επιθέσεις, αλλά πλέον ελέγχουν πλήρως το Στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, δηλαδή τη δεύτερη σημαντικότερη ενεργειακή και εμπορική δίοδο της Μέσης Ανατολής. Ταυτόχρονα αποδεικνύουν καθημερινά την ικανότητά τους να καταφέρουν όλο και πιο οδυνηρά πλήγματα –οικονομικά και στρατιωτικά– στη Σαουδική Αραβία, επιδεικνύοντας αντοχή και ευπροσάρμοστες πολεμικές τακτικές που τελικά εξουδετερώνουν την υπεροπλία των αντιπάλων τους. Και δεν είναι οι μόνοι…
* «Πάντα σε δίλημμα οι ΗΠΑ» (φύλλο 790).
Το ιρακινό κερασάκι στην αντιαμερικανική τούρτα
Σε αυτό το φόντο, η αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων κατοχής από το Ιράκ συνιστά μία επιπλέον δυσμενή εξέλιξη για τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους, καθώς ενισχύει τα μέτωπα αντίστασης στην ευρύτερη περιοχή – άρα διευρύνει και τα περιθώρια αντίδρασης του Ιράν. Οι Αμερικανοί φεύγουν βιαστικά, εν μέσω πανηγυρισμών σε όλη τη χώρα [βλ. φωτογραφία], και μάλιστα χωρίς να έχει υλοποιηθεί ο όρος που είχε θέσει στην ιρακινή κυβέρνηση η Ουάσινγκτον: να αφοπλιστούν δηλαδή οι αντιστασιακές πολιτοφυλακές. Πράγματι, οι περισσότερες πολιτικοστρατιωτικές ιρακινές οργανώσεις που έχουν συμπήξει τις Δυνάμεις Λαϊκής Κινητοποίησης (στις οποίες κυριαρχούν οι σιίτες, αλλά συμμετέχουν και σουνιτικές και χριστιανικές μονάδες που σκληραγωγήθηκαν πολεμώντας εναντίον του ISIS), όχι μόνο διακήρυξαν ότι δεν θα αυτοδιαλυθούν, αλλά έστειλαν και τελεσίγραφο στον Ιρακινό πρωθυπουργό Αλί αλ-Ζαΐντι να καταργήσει κάθε περιορισμό στις επαφές με το Ιράν και να τερματίσει κάθε συνεργασία με τις ΗΠΑ.
Στις δυνάμεις αυτές συγκαταλέγονται οι Ταξιαρχίες Χεζμπολά, η Ταξιαρχία των Μαρτύρων και το Κίνημα των Προκρίτων, που μετρούν δεκάδες χιλιάδες εμπειροπόλεμους μαχητές, καθώς είχαν πρωτοστατήσει –μαζί με τη λιβανέζικη Χεζμπολά– στην καταπολέμηση του ISIS στο Ιράκ και τη Συρία. Επαναλαμβάνοντας το παραδοσιακό σύνθημα της ιρακινής Αντίστασης προς τους Αμερικάνους («Αν επιστρέψετε, θα επιστρέψουμε»), οι Ταξιαρχίες Χεζμπολά προειδοποιούν ότι θα καταρρίπτουν «εχθρικά αεροσκάφη που παραβιάζουν τον εθνικό εναέριο χώρο» και ότι θα ανατρέψουν «όποια κυβέρνηση δεν υπηρετεί τα λαϊκά συμφέροντα και υποδαυλίζει τη διχόνοια». Με άλλα λόγια, το επιθετικό μπλοκ των ΗΠΑ έχει να αντιμετωπίσει κι άλλους πονοκεφάλους πλην του Ιράν, που μάλιστα συντονίζονται εκ νέου μεταξύ τους, αυξάνοντας την αποτελεσματικότητα της περιφερειακής αντίστασης.
Δρόμος της Αριστεράς
