Μετά από 4,5 χρόνια, ο πόλεμος στην Ουκρανία από μακρόσυρτη σύγκρουση φθοράς μετατρέπεται σταδιακά σε πόλεμο μεγάλης κλίμακας, με εμφανή σημάδια αδυναμίας να ελεγχθούν τα όρια της κλιμάκωσής του. Δεν πρόκειται πλέον για μάχη εντυπώσεων, καθώς μεγάλες πόλεις στο εσωτερικό της Ρωσίας αισθάνονται ότι ο πόλεμος τις αγγίζει. Χαρακτηριστικά, την παραμονή της έναρξης του –μεγάλης σημασίας για τη Ρωσία– οικονομικού φόρουμ στη Αγ. Πετρούπολη (που βρίσκεται σε απόσταση άνω των 1.000 χλμ. από την Ουκρανία), ουκρανικά drones έπληξαν την πόλη. Λίγες μέρες νωρίτερα είχαν πληγεί οι κοιτώνες φοιτητικής εστίας στην πόλη Σταρομπέλσκ, με δεκάδες νεκρούς και τραυματίες.
Δίπλα σε αυτά καταγράφονται θεαματικά πλήγματα, βαθιά στο έδαφος της Ρωσίας, σε στρατιωτικές υποδομές, λιμάνια εξαγωγής πετρελαίου, διυλιστήρια και βιομηχανικές εγκαταστάσεις συνδεδεμένες με την αμυντική βιομηχανία της, προκαλώντας σοβαρά οικονομικά και πολιτικά προβλήματα στο Κρεμλίνο. Το ακραία τυχοδιωκτικό ουκρανικό πλήγμα στον πυρηνικό σταθμό της Ζαπορίζια και οι επιθέσεις εναντίον ρωσικών εμπορικών πλοίων σε Μαύρη Θάλασσα και Μεσόγειο υπογραμμίζουν εμφατικά το στρατιωτικό δόγμα των Ουκρανών: «Κανένας δεν βρίσκεται μακριά από το πόλεμο – όλοι εμπλέκονται».
Υπό την πίεση αυτών των δεδομένων, και για να αμβλυνθούν οι αντιθέσεις που φαίνεται να δυναμώνουν εντός της ρωσικής ελίτ, το Κρεμλίνο αντιδρά με βομβαρδισμούς πρωτοφανούς κλίμακας σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Ουκρανίας, συμπεριλαμβανομένου του Κιέβου. Στο στόχο μπαίνουν στρατιωτικές υποδομές και κέντρα διοίκησης που σχετίζονται με τις επιθέσεις drones στο έδαφος της Ρωσίας. Η χρησιμοποίηση («δοκιμαστική», λέει το Κρεμλίνο) πυραύλων μεγάλης καταστροφικής ισχύος σε αστικές περιοχές επιχειρεί να στείλει μήνυμα υπεροχής, με αποδέκτες το καθεστώς του Κιέβου και τις χώρες της Ε.Ε.
Τα αποτελέσματα και οι συνέπειες της κλιμάκωσης δεν είναι ακόμα ορατά. Το γεγονός όμως ότι σ’ αυτήν εμπλέκονται όλο και περισσότερο οι χώρες της Βαλτικής, ως χώρος φιλοξενίας και εκτόξευσης drones κατά της Ρωσίας, υποδηλώνει ότι τα χειρότερα έπονται. Ιδιαίτερα όταν αποκαλύπτονται δυτικοί σχεδιασμοί σε βάρος του Καλίνινγκραντ, το οποίο αποτελεί αξεπέραστη «κόκκινη γραμμή» για τη Ρωσία.
Η Ε.Ε. θέλει πόλεμο «μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό»
Η αποτελεσματικότητα των ουκρανικών πληγμάτων, και κυρίως η αποφασιστικότητα του Κιέβου να συνεχίζει τον πόλεμο με τη Ρωσία χωρίς κανένα συμβιβασμό, σχετίζεται άμεσα με την πολύπλευρη στήριξη που δέχεται από τις χώρες του ΝΑΤΟ.
Είναι λογικό ότι τα 4,5 χρόνια πολέμου ενίσχυσαν τις επιχειρησιακές ικανότητες και την εμπειρία του ουκρανικού στρατού. Ιδιωτικές εταιρίες ανέπτυξαν νέα φονικά όπλα και τεχνολογίες, που αξιοποιούνται από το Κίεβο σαν μεγάλα πλεονεκτήματα και καθιστούν την Ουκρανία πολύτιμο σύμμαχο της Δύσης όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και στη Μέση Ανατολή, ακόμη και στην Αφρική. Οι Ουκρανοί επιχειρούν μέσω αυτής της «τεχνογνωσίας» να αποσπάσουν ανταλλάγματα, και κυρίως να παραμείνουν στο κέντρο του ενδιαφέροντος ώστε να συνεχίζεται η δυτική στήριξη.
Καμιά από τις στρατιωτικές επιτυχίες των Ουκρανών δεν θα ήταν δυνατή χωρίς τη δυτική συνδρομή. Δισεκατομμύρια δολάρια, οπλικά συστήματα, ειδικευμένο προσωπικό και μισθοφόροι εθελοντές, στήριξη με πληροφορίες και δορυφορική συνδρομή στις επιθέσεις καθιστούν δυνατή την ουκρανική αποτελεσματικότητα. Δίπλα σε αυτά ξεδιπλώνεται η δραστηριοποίηση των δυτικών πολυεθνικών που, με αφορμή ένα «ζωντανό πόλεμο», δοκιμάζουν, εξελίσσουν και πλασάρουν παγκόσμια σύγχρονα συστήματα καταστροφής στηριγμένα στην τεχνητή νοημοσύνη. Χωρίς τη βοήθεια του Starlink του Έλον Μασκ και λογισμικών της Palantir, η ουκρανική επιθετικότητα θα ήταν ανύπαρκτη.
Δεν είναι μόνο η Ε.Ε. βασικός μέτοχος του πολέμου χωρίς τέλους. Μόλις χθες Πέμπτη ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Ρούμπιο δήλωσε ότι σύντομα θα υπάρξουν «καλά νέα» για την εκταμίευση 400 εκατομμυρίων δολαρίων που εκκρεμούν από την εποχή Μπάιντεν. Αλλά η αμερικάνικη υποκρισία στην Ουκρανία κρύβεται αποτελεσματικά πίσω από την επιθετικότητα του ιερατείου της Κομισιόν και τις επιλογές Γερμανίας-Βρετανίας-Γαλλίας. Δεν περνά μέρα χωρίς εμπρηστική δήλωση σε βάρος της Ρωσίας από αξιωματούχους της Ε.Ε. Δεν διαφαίνεται «ντροπή» ούτε για τα πιο εγκληματικά κτυπήματα, αυτά σε βάρος αμάχων ή του πυρηνικού σταθμού στη Ζαπορίζια. Ακόμα και η μεταφορά του πολέμου στη Μεσόγειο δικαιολογείται από τους εκπροσώπους της Ε.Ε.
Αδιαλλαξία του Κιέβου, «μετασχηματισμός» της Ευρώπης
Στη ρωσική πρόταση συμμετοχής της Ε.Ε. στις διαπραγματεύσεις κατάπαυσης του πυρός, η Κάγια Κάλας έβαλε τους όρους της: κατάπαυση του πυρός πριν την έναρξη των συνομιλιών, επιστροφή των ουκρανικών εδαφών που έχει καταλάβει η Ρωσία, και εγγυήσεις ότι η Μόσχα θα λογοδοτήσει για τα εγκλήματά της! Η στάση αυτή τροφοδότησε μια δημόσια επιστολή του Ζελένσκι προς τον Πούτιν, όπου το αίτημα για ειρήνευση συνοδεύεται από απειλές για την ύπαρξη της Ρωσίας και του ίδιου του προέδρου της.
Η επιλογή της Ε.Ε. να στηρίξει έναν πόλεμο «μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό» και η κλιμακούμενη αντιρωσική υστερία δεν αποτελεί ευρωπαϊκή «αφέλεια». Είναι άλλοθι και ταυτόχρονα εφαλτήριο της απόπειρας για έναν βαθύτατο οικονομικό-κοινωνικό μετασχηματισμό της. Συνιστά απελπισμένο εργαλείο υπέρβασης της γεωπολιτικής της απαξίωσης και της οικονομικής κρίσης που τη μαστίζει. Το σχέδιο επανεξοπλισμού της Ευρώπης και η στρατιωτικοποίηση της οικονομίας και της κοινωνίας μπορεί να υπάρξει μόνο υπό την απειλή μιας υποτιθέμενης ρωσικής επίθεσης σε βάρος της. Ενώ και τα σημαντικά εμπόδια που συναντά η έλλειψη πόρων στη χρηματοδότηση του σχεδίου ReArm Europe μπορούν να αντιμετωπιστούν βραχυπρόθεσμα μόνο με τη συνέχιση του πολέμου στην Ουκρανία – ή τουλάχιστον τη διατήρηση «σχέσεων» με τη Ρωσία στα όρια της ανάφλεξης…
Η πεποίθηση ότι η διαχείριση Τραμπ στην άλλη άκρη του ωκεανού θα είναι προσωρινή, ή θα αλλάξει υπό το βάρος των εξελίξεων, τροφοδοτεί σχεδιασμούς που στερούνται στρατηγικού βάθους. Σε τέτοιες συνθήκες, δημιουργούνται προϋποθέσεις μεγάλων ανακατατάξεων, που καθίστανται εξαιρετικά επικίνδυνες όσο η καταφυγή στο πόλεμο αποτελεί την κύρια επιλογή.
Ψάχνουμε νέο Τσερνόμπιλ;
«Ρωσικό drone πλήττει τον σταθμό πυρηνικής ενέργειας της Ζαπορίζια, η ΔΥΑΕ επιβεβαιώνει τη ζημιά»: Είναι κι αυτός ένας τρόπος σερβιρίσματος στην κοινή γνώμη του τυχοδιωκτικού ουκρανικού πλήγματος στο υπό ρωσική κατοχή πυρηνικό εργοστάσιο. Ας πάει στο καλό η πραγματικότητα, ας πάει στο καλό και η κοινή λογική. Βέβαια οι διαχειριστές της ιστοσελίδας δεν προλαβαίνουν να σβήνουν τα εκατοντάδες έκπληκτα ή οργισμένα σχόλια αναγνωστών («Δηλαδή οι Ρώσοι έπληξαν τον εαυτό τους; Αυτό είναι παράλογο!»), αλλά δεν ενοχλούνται: είναι πολύ περισσότεροι αυτοί που πήραν σκρολάροντας τη «σωστή» πρώτη εντύπωση… Προσέξτε και την πηγή: Κρατική Υπηρεσία Έκτακτης Ανάγκης της Ουκρανίας. Δημοσιογραφία υψηλού επιπέδου!
Η Ουκρανία έχει στοχοποιήσει επανειλημμένα το συγκεκριμένο πυρηνικό εργοστάσιο. Στο παρελθόν ρουκέτες, οβίδες και drones είχαν πλήξει βοηθητικές εγκαταστάσεις ή τον περίγυρο του σταθμού, ως «υπογράμμιση» της διεκδίκησης επιστροφής του υπό ουκρανικό έλεγχο. Τώρα όμως ο τυχοδιωκτισμός ξεπέρασε κάθε όριο: το ουκρανικό drone έπληξε μία από τις τουρμπίνες του σταθμού, με κίνδυνο να προκαλέσει πυρηνικό ατύχημα μεγάλων διαστάσεων, όπως προειδοποιεί η Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενεργείας. Παρ’ όλα αυτά, η είδηση θάφτηκε από τα δυτικά ΜΜΕ. Η απόλυτη στήριξη της Δύσης στο καθεστώς Ζελένσκι το εξοπλίζει με την πιο ακραία αδιαφορία για τις επιπτώσεις τέτοιων εγκληματικών επιθέσεων…
