Σχολιάζει ο Δώρος Μελιανίτης
- Συνήθως η πολιτική Διακήρυξη προηγείται της ίδρυσης κόμματος. Η κ. Καρυστιανού και οι συνεργάτες της έκαναν το ανάποδο. Το αν η συμπάθεια θα γίνει στράτευση, μένει να το δούμε. Η μέχρι τούδε ασάφεια χώρεσε πολλούς. Αλλά και κούρασε πολύ και πολλούς.
- Προφανώς και η πολιτική ασκείται από πρόσωπα. Όταν όμως εξαντλείται και στα πρόσωπα, γίνεται περίθαλψη καπρίτσιου (και μετάθεση ευθυνών).
- Τα περί ρωσικού δακτύλου πάντως τα ακούω κάπως βερεσέ. Ιδίως επειδή αυτοί που τα αναπαράγουν είναι και με τη βούλα αμερικανοτσολιάδες.
- Τα κομματικά Συνέδρια θα μπορούσαν να είναι χώροι ζυμώσεων. Δεν είναι. Συνήθως γίνονται για να φωτογραφηθούν οι σύνεδροι-κλακαδόροι με τον αρχηγό και να επιβεβαιώσουν ότι αυτός είναι… αναντικατάστατος.
- Κόσμος και κοσμάκης φωτογραφήθηκε στο συνέδριο της Ν.Δ. Δεν λέω, είναι φωτογενείς οι πρώην πασόκοι σύνεδροι, αλλά όλους τους Λοβέρδους μαζί να τους βάλεις, έναν Ψωμιάδη δεν κάνουν. Παναγιώτη λείπεις!
- Ετέρα ηχηρή απουσία ήταν αυτή των πρώην Προέδρων του κόμματος, που έστειλαν όμως τα μηνύματά τους.
- Τι μηνύματα και σε ποιους αποδέκτες δεν κατάλαβα, αλλά δεν έχει και σημασία. Σημασία έχει ότι ο Αντώνης Σαμαράς ετοιμάζει, λένε, νέο κόμμα. Και, ενώ εκτιμώ τους ανθρώπους που εγκαταλείπουν τη σιγουράντζα της μεγάλης παράταξης, αναρωτιέμαι εάν τις ρήξεις που δεν τόλμησε νεότερος θα τις τολμήσει στα εβδομήντα πέντε του.
- Στο ΠΑΣΟΚ πάλι η πρωταρχική αγωνία τους είναι να μείνουν… δεύτεροι! Η αλήθεια είναι πως δεν τους βοηθούν και οι μεταγραφές. Από παλτό σε παλτό το πάνε. Η Θεοδώρα Τζάκρη, λόγου χάρη, διαπρέπει ως φάσιον άικον, αλλά δυσκολεύεται κομματάκι με τις δεσμεύσεις της πολιτικής.
- Στην υπαρκτή αριστερά (λέμε τώρα) οι περισσότεροι τηρούν στάση αναμονής, περιμένοντας το νεύμα του μεγάλου τιμονιέρη. Δεν καλοξέρουν πού θα τους πάει το καραβάκι αλλά σημασία, λένε, έχει το ταξίδι κι όχι ο προορισμός. Τι, όχι;
- Η νέα μεγάλη ιδέα, διακομματικής μάλιστα αποδοχής, είναι το «Ελληνικό». Αλλά αυτό είναι και η ειρωνεία της ιστορίας. Στο Ελληνικό να χτίζεται μια μεγάλη μπαρμπουτιέρα! Ανάπτυξη, όχι αστεία. Τη λάντζα θα την αναλάβουν οι μετανάστες. Οι ιθαγενείς θα γίνουμε γκρουπιέρηδες και παρκαδόροι.
- Αφού προηγήθηκε η ενεχυρίαση των ασημικών της χώρας, τώρα βάζουν χέρι και στις μικροϊδιοκτησίες των Ελλήνων οι «διαχειριστές δανείων και πιστώσεων» (ευφημισμός για τα «κοράκια») που, με τις πλάτες της Κυβέρνησης και την ανοχή της αντιπολίτευσης, λειτουργούν ως κράτος εν κράτει υπεξαιρώντας στα μουλωχτά και τις ιδιωτικές περιουσίες.
- Δηλαδή, εκτός από χώρα μειωμένης κυριαρχίας θα είμαστε και χωρικοί μειωμένης ιδιοκτησίας.
- Αλλά για αυτήν την καταλήστευση, οι άνθρωποι των μέσων μαζικής ενημέρωσης (λέμε τώρα) σιωπούν, διότι πρωτίστως έχουν αγωγή. Δεν μιλάνε με γεμάτο στόμα.
- Κι όταν μιλάνε, προτιμούν, γενικώς, σοβαρότερα θέματα. Να, ετούτη την εβδομάδα σφουγγάρισαν επιμελώς τα απόνερα από τον καρνάβαλο της Γιουροβίζιον. Ο Ακύλας πάντως παίζει να είναι και ο μοναδικός εκπρόσωπος της χώρας που ζήτησε «συγγνώμη» για την επίδοσή του.
- Κατά τα λοιπά, η περιρρέουσα σαχλαμάρα, τηλεοπτικής κυρίως κοπής, περνιέται για κανονικότητα. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να μην της απευθύνουμε τον λόγο, δηλαδή να μην τη συνηθίσουμε. Διότι, όπως μας είχε εγκαίρως προειδοποιήσει ο Μάνος Χατζηδάκις, «όταν συνηθίζεις το τέρας, αρχίζεις να του μοιάζεις».
- Με την «Αυριανή» ξεμπερδέψαμε. Με τον κουστουμαρισμένο πλέον αυριανισμό πάλι, όχι!
Η στήλη έχει δανειστεί το όνομά της από ένα παιδικό παιχνίδι, αλλά δεν παλιμπαιδίζει. Τα παιχνίδια, και δη τα παιδικά, δεν είναι καθόλου, μα καθόλου, αστεία. Και κυρίως, δεν μπερδεύουν τη σοβαρότητα με τη σοβαροφάνεια.
Σχόλια
