Γράφει ο Κώστας Γκιώνης
Τα σκάνδαλα σκάνε το ένα πίσω από το άλλο και δεν κουνιέται φύλλο. Δικαιολογίες παιδιών νηπιαγωγείου. Υπουργοί λένε ότι δεν τους νοιάζει αν τους παρακολουθεί ένας ξένος ιδιώτης! Ένας υφυπουργός παρουσιάζει έναν απαρχαιωμένο πίνακα με μερικά καμένα λαμπάκια ως τηλεδιοίκηση! Σε ένα σκάνδαλο με παγκόσμιες διαστάσεις, μια φαρμακευτική παραδέχεται ότι λάδωνε υπουργούς και στην Ελλάδα, κι εδώ κυνηγάνε τους μάρτυρες! Μέλος του κυβερνώντος κόμματος συλλαμβάνεται να αποπλανεί και να εκδίδει 12χρονη, και η λίστα με τους 213 παιδοβιαστές εξαφανίζεται! Υπουργός που ήταν και μέτοχος με τους γιατρούς δολοφόνους του γνωστού τραγουδιστή, ελάχιστα μετά το θάνατο νοιώθει την ανάγκη να πάρει τον γιατρό, και φυσικά κανένας δεν τον ρωτάει το γιατί! Ένας υπουργός, λεκτικός αυτοφωράκιας, έχει το ακαταλόγιστο και μας λέει ότι τα πάντα στον κόσμο καταρρέουν και η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα σε μεγάλη ανάπτυξη και γι’ αυτό τη ζηλεύουν όλοι – βέβαια ήταν ο ίδιος που έλεγε ότι επί χούντας η οικονομία ήταν κούκλα! Όποια πέτρα και να σηκώσεις, τσουπ, να ένα σκανδαλάκι…
Η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε μια μεγάλη καμπή όσον αφορά την πολιτική και την πολιτιστική της ταυτότητα. Είναι μια κοινωνία βαθιά διαβρωμένη όσον αφορά το τι θεωρεί ουσιώδες και τι επουσιώδες, τι άξιο και τι ανάξιο. Το χρήμα είναι ο μπούσουλας της σκέψης της. Η κοινωνία πλέον δεν απαρτίζεται από πολίτες, αλλά από μια μάζα η οποία πλάθεται καταπώς θέλει η εκάστοτε εξουσία. Μπορεί να πιστέψει οτιδήποτε της σερβίρουν χωρίς κανέναν ενδοιασμό, αρκεί να μην ξεβολέψει το ατάραχο της ύπαρξής της. Είναι μια κοινωνία βαθιά συντηρητική, και αυτό δεν αφορά μόνο τα δεξιά, ακροδεξιά, νεοναζιστικά, χριστιανοταλιμπανικά, κεντροδεξιά, νεοφιλελεύθερα, σοσιαλδημοκρατικά, κεντροαριστεροδεξιά μορφώματα, αλλά και ευρύτερα στρώματα των αυτοαποκαλούμενων κομμουνιστών και ακροαριστερών.
Τα υγιή κομμάτια της κοινωνίας, όσα έχουν μείνει ανέγγιχτα απ’ αυτόν τον πολιτικό αχταρμά-πολτό, παρακολουθούν με απελπισία το αλισβερίσι που συντελείται ενόψει των επικείμενων εκλογών. Πανηγυρίζουν κάποιοι για το αν η Ν.Δ. πέσει στο 25%, αγνοώντας πού βρίσκονται άλλοι όμοροι πόλοι: η Ελληνική Λύση στο 9%, η Λατινοπούλου στο 4%, η Ελπίδα της Καρυστιανού στο 5%, η Νίκη με 2%. Αυτά μας κάνουν 45%, και χωρίς να υπολογίζουμε τους Σπαρτιάτες – που στις προηγούμενες εκλογές είχαν πάρει 4,7% και θα μετεξελιχθούν σε κόμμα Κασιδιάρη ο οποίος, απ’ ό,τι όλα δείχνουν, θα πάρει μεγαλύτερο ποσοστό. Επίσης ποσοστό αξιοσέβαστο, το οποίο δεν θα κόψει μόνο από τη Ν.Δ., θα αποσπάσει η εμφάνιση του κόμματος Σαμαρά. Οπότε δεξιά και ακροδεξιά στην Ελλάδα μπορεί να πλησιάσουν το 60%! Αν προσθέσουμε και τα άλλα δύο κόμματα της κεντροαριστεροδεξιάς, ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ, τότε μιλάμε για πολύ πάνω από 80%.
Καλά ξεμπερδέματα.
Δρόμος της Αριστεράς
