Πολιτικό τραγούδι: Θεοδωράκης, Αλκαίος, μπουάτ

Ο φάκελος συγκεντρώνει κείμενα του Δρόμου για το τραγούδι που συνδέθηκε με την πολιτική και κοινωνική ιστορία του τόπου: από το έντεχνο της δεκαετίας του 1960 και τις μπουάτ της Πλάκας έως τους συνθέτες και τους στιχουργούς που το σημάδεψαν. Συνεντεύξεις, πορτρέτα και βιβλιοπαρουσιάσεις, δημοσιευμένα από το 2010 έως σήμερα.

Ο Μίκης Θεοδωράκης διατρέχει πολλά από αυτά. Ο Στέλιος Ελληνιάδης γράφει για τον Μανώλη Χιώτη, που «έντυσε με λαϊκό κοστούμι» τα πρώτα λαϊκά τραγούδια του συνθέτη. Το 2018 ο Θεοδωράκης μίλησε στον Γιώργο Παπαϊωάννου («Είμαι πατριώτης διεθνιστής»), και μετά τον θάνατό του, τον Σεπτέμβριο του 2021, ο ίδιος συντάκτης κατέγραψε την πολιτική του δράση απέναντι στα μνημόνια, που έλειπε από τα επίσημα αφιερώματα. Η κόρη του, Μαργαρίτα Θεοδωράκη, μιλά για το βιβλίο της «Αναμνήσεις ενός Κοριτσιού», ενώ για τα 100 χρόνια από τη γέννησή του κυκλοφόρησε το βιβλίο-άλμπουμ του Γιώργου Λογοθέτη «Ο Παγκόσμιος Μίκης Θεοδωράκης».

Δύο συζητήσεις του Ελληνιάδη με τον Χρήστο Λεοντή ξεκινούν από την κατάληψη της Νομικής το 1973, που ενέπνευσε το «Καπνισμένο Τσουκάλι» σε ποίηση του Γιάννη Ρίτσου, και φτάνουν στη σχέση του συνθέτη με τη βυζαντινή μουσική και το κρητικό τραγούδι. Με αφορμή τον Γιάννη Μαρκόπουλο, ο ίδιος συντάκτης εξετάζει τη στάση των συνθετών του έντεχνου απέναντι στο μπουζούκι και τον ρόλο του Χατζιδάκι. Ο Μανώλης Ρασούλης αφηγείται τη φιλία του με τον Μάνο Λοΐζο.

Από τους στιχουργούς, ο Μάνος Ελευθερίου έχει δύο κείμενα του Ελληνιάδη, που θυμίζει τον «Άγιο Φεβρουάριο» (1972, σε μουσική Δήμου Μούτση) και τη «Θητεία» (1974, σε μουσική Γιάννη Μαρκόπουλου). Ο Θανάσης Μουσόπουλος γράφει για τον Νίκο Γκάτσο, που γεννήθηκε στην Ασέα της Αρκαδίας και εξέδωσε την «Αμοργό» το 1943 σε 308 αντίτυπα. Η Έλλη Δέδε γράφει για τον Άλκη Αλκαίο, κατά κόσμον Βαγγέλη Λιάρο από την Πάργα, στιχουργό τραγουδιών όπως η «Άφεση» και το «Θέατρο Σκιών».

Το βιβλίο του Κώστα Παπασπήλιου «Οι μπουάτ της Πλάκας» καλύπτει την εποχή από το «Συμπόσιο» του Γιώργου Μπουκουβάλα στην οδό Νικοδήμου έως το 1983, όταν έκλεισαν οι τελευταίες μπουάτ εκτός από την «Απανεμιά». Το κείμενο «Σαββόπουλος, πριν και μετά» ξεκινά από τις επιρροές της δεκαετίας του 1960. Ο Γιώργος Ξυλούρης (Ψαρογιώργης) μιλά για τη συνεργασία του με τον Jim White, και ο σκηνοθέτης Νίκος Σκαρέντζος υποστηρίζει ότι «το hip hop είναι το σύγχρονο πολιτικό τραγούδι».

Τα άρθρα του φακέλου

Δείτε επίσης

Μίκης Θεοδωράκης · Μουσική · Ποίηση και μουσική · πολιτισμός