Η συμφωνία που υπέγραψαν οι Κούρδοι ηγέτες της Συρίας με τον γραβατοφορεμένο τζιχαντιστή αλ-Σαράα, ελέω Τουρκίας αυτοδιορισμένο «πρόεδρο» της χώρας, υλοποιείται όσο καλά θα ανέμενε οποιοσδήποτε λογικός άνθρωπος. Δηλαδή καθόλου καλά. Η υποτιθέμενη ενσωμάτωση των Κούρδων της Ροζάβα στο «απελευθερωμένο από τον δικτάτορα Άσαντ» (και κολοβωμένο από την τουρκική και ισραηλινή στρατιωτική κατοχή) συριακό κράτος εξελίσσεται σε ιστορία τρόμου. Οι μαχητές των κουρδικών Μονάδων Προστασίας του Λαού (YPG), που υποχρεώθηκαν από την ειρηνευτική συμφωνία να ενταχθούν στον «επίσημο» στρατό, αφήνοντας απροστάτευτο τον άμαχο πληθυσμό, ζουν έναν εφιάλτη.
Ένας από αυτούς ήταν ο Σιπάν Χιζνί, που τοποθετήθηκε σε «επίσημη» στρατιωτική μονάδα με έδρα τη Χασάκα. Την περασμένη εβδομάδα οι τζιχαντιστές τον βασάνισαν και τελικά τον αποκεφάλισαν, βιντεοσκοπώντας μάλιστα όλη αυτή τη φρίκη. Οι ίδιοι τις προηγούμενες ημέρες, με τις πλάτες του τουρκικού κατοχικού στρατού αλλά και ενθαρρυμένοι από τη δυτική υποστήριξη στο νέο… δημοκρατικό καθεστώς, παρέλαυναν ένοπλοι στους κουρδικούς δρόμους προειδοποιώντας ότι θα σφάξουν όλους τους Κούρδους! Ο αποκεφαλισμός του Χιζνί ήταν για την κουρδική νεολαία η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Άρχισαν να διαδηλώνουν στο Κομπάνι, αλλά απέναντί τους (παρόλο που το Κομπάνι υποτίθεται ότι ελέγχεται από κουρδική αστυνομία) βρήκαν τους κυβερνητικούς τζιχαντιστές, οι οποίοι άνοιξαν πυρ και συνέλαβαν 27 διαδηλωτές.
Όταν οι τζιχαντιστές επιχείρησαν να μεταφέρουν τους συλληφθέντες στο Χαλέπι, αυτοί αντιστάθηκαν. Τότε οι δεσμώτες έβαλαν φωτιά στον θάλαμο που τους είχαν κλειδωμένους. Εννέα Κούρδοι κάηκαν ζωντανοί, και οι υπόλοιποι 18 υπέστησαν βαριά εγκαύματα. Ποια ήταν η αντίδραση της κουρδικής ηγεσίας; Μίλησε για προβοκάτσια, και κάλεσε τον κουρδικό λαό να διατηρήσει την ψυχραιμία του, εκφράζοντας εμπιστοσύνη ότι οι «αρμόδιες αρχές» (των τζιχαντιστών!) θα επιλύσουν την υπόθεση… Και ποια ήταν η προβοκάτσια; Ότι οι διαδηλωτές κατήγγειλαν τον αποκεφαλισμό του Χιζνί και αποκάλεσαν άνευ όρων υποταγή τη δήθεν «ενσωμάτωση στους νέους θεσμούς».
Τοποθετείται έτσι μια ηγεσία που υπέγραψε ό,τι της υπαγόρευσαν οι Αμερικάνοι και λοιποί δυτικοί, δίχως να αποσπάσει έστω στοιχειώδεις εγγυήσεις για τον σεβασμό της ζωής και της αξιοπρέπειας του κουρδικού πληθυσμού. Την ίδια δυσφορία είχε δείξει όταν οι Κούρδοι φοιτητές αρνήθηκαν να αποδεχθούν τη μείωση της διδασκαλίας στη μητρική τους γλώσσα κατά διαταγή της κυβέρνησης της Δαμασκού. Μέχρι στιγμής, δηλαδή, η συμφωνία που υπογράφτηκε έχει αφήσει τον κουρδικό λαό εντελώς ανυπεράσπιστο, στο έλεος των κυβερνώντων τζιχαντιστών…
Δρόμος της Αριστεράς
